Αρχική Blog Σελίδα 10

Διασπάθιση δημόσιου χρήματος για κομματικά και προσωπικά οφέλη στην Ε.Ε.

0

Γράφει η Λαμπρινή Νάκου

Mε μια ιστορική απόφαση με βαθιές πολιτικές προεκτάσεις, η Μαρίν Λεπέν, ηγέτιδα του ακροδεξιού κόμματος Εθνικός  Συναγερμός (RN), καταδικάστηκε από γαλλικό δικαστήριο για υπεξαίρεση δημοσίου χρήματος, σε υπόθεση που σχετίζεται με τα ευρωπαϊκά κονδύλια.  Η καταδίκη ήρθε την Δευτέρα 31 Μαρτίου και έχει προκαλέσει σεισμό στο πολιτικό σκηνικό της Γαλλίας.


Η υπόθεση αφορά τη χρήση κονδυλίων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την μισθοδοσία «βοηθών  ευρωβουλευτών» που σύμφωνα με τις κατηγορίες, δεν εργαζόταν στις Βρυξέλλες αλλά απασχολούνταν αποκλειστικά στο κομματικό επιτελείο του κόμματος RN στη Γαλλία, κατά την περίοδο 2004-2016.

Το δικαστήριο έκρινε ένοχη τη Λεπέν για ζημιά ύψους 474.00 ευρώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η ποινή που της επιβλήθηκε περιλαμβάνει τέσσερα έτη φυλάκισης , πρόστιμο 100.000 ευρώ και πενταετή στέρηση δικαιώματος του εκλέγεσθαι, γεγονός που την αποκλείει από τις προεδρικές εκλογές του 2027.

Η Μαρίν Λεπέν αντέδρασε έντονα στην απόφαση, δηλώνοντας πως η δίωξη της έχει καθαρά πολιτικά κίνητρα. «Πρόκειται για πολιτικό πόλεμο», τόνισε η ίδια σε δήλωση της προσθέτοντας ότι έχει ήδη καταθέσει έφεση κατά της απόφασης ενώ ο δικηγόρος της  Ρόντολφ Μποσελού πρόσθεσε πως αυτό είναι ένα πλήγμα για τη δημοκρατία.

Η υπόθεση της Μαρίν Λεπέν ξεγυμνώνει μια βαθιά παθογένεια. Όταν οι ευρωπαϊκοί πόροι μετατρέπονται σε «παιχνίδι εξουσίας», αυτό που πραγματικά χάνεται δεν είναι μόνο το χρήμα αλλά η εμπιστοσύνη του πολίτη στους θεσμούς. Όταν τα κόμματα ροκανίζουν τα ευρωπαϊκά κονδύλια για να ταΐσουν τον κομματικό μηχανισμό τους, δεν πρόκειται απλώς για σκάνδαλο. Πρόκειται για προδοσία της δημοκρατίας. Και κάθε τέτοια προδοσία χαράζει βαθύτερο το ρήγμα ανάμεσα σε πολίτες και πολιτική.

Κατά καιρούς βλέπουμε να συμβαίνουν τέτοιου είδους σκάνδαλα και η ευρωπαϊκή επιτροπή και το ελεγκτικό συνέδριο της ΕΕ έχουν εκδώσει εκθέσεις που αναδεικνύουν το πρόβλημα της διαφθοράς και της κακοδιαχείρισης  από διάφορες χώρες της ΕΕ.

 Η υπόθεση Εντίθ Κρεσόν (1999), όπου η τότε Ευρωπαία Επίτροπος Έρευνας και Εκπαίδευσης και πρώην πρωθυπουργός της Γαλλίας κατηγορήθηκε για υπεξαίρεση κονδυλίων για προσωπικό όφελος, γεγονός που οδήγησε σε μαζική παραίτηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Το σκάνδαλο κατάχρησης κονδυλίων ΕΕ στη Ρουμανία (2003), όπου η υπουργός Ευρωπαϊκής Ενσωμάτωσης Hildegard Carola Puwak , φέρεται να διευκόλυνε την πρόσβαση των εταιρειών του συζύγου και του γιου της σε ευρωπαϊκά κονδύλια ύψους 150.000 ευρώ, χρηματοδοτώντας εκπαιδευτικά προγράμματα.

Ο κατάλογος με τέτοιου είδους σκάνδαλα δυστυχώς είναι μακρύς και ντροπιαστικός. Μια διασυνοριακή έρευνα αποκάλυψε ότι σχεδόν 1 στα 4 μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έχει εμπλακεί σε σκάνδαλα ή άλλου είδους παραβατικής συμπεριφοράς, με την Ελλάδα μάλιστα να συγκαταλέγεται στις χώρες με τις περισσότερες αναλογικά υποθέσεις.

Είναι προφανές πλέον ότι τα κόμματα και οι άνθρωποι που τα υπηρετούν, σε όποιο κράτος κι αν βρίσκονται, χρησιμοποιούν την εξουσία  για να εξυπηρετήσουν μόνο τα προσωπικά και τα κομματικά τους συμφέροντα. Υπονομεύουν τις δημοκρατικές διαδικασίες και τη διαφάνεια και η δημόσια εμπιστοσύνη; Απλά θύμα τους;

Είναι επιτακτική ανάγκη να υπάρχει πλήρης δημοσιότητα σε κάθε πράξη δημοσίου λειτουργού. Κάθε απόφαση, κάθε χρηματοδότηση, κάθε συναλλαγή πρέπει να είναι εκτεθειμένη στο φως της δημοσιότητας. Η διαφάνεια πρέπει να είναι αυστηρός κανόνας και όχι απλώς μια προαιρετική πρακτική. Μόνο έτσι μπορεί να υπάρξει έλεγχος, λογοδοσία και τελικά απολογισμός. Οτιδήποτε λιγότερο είναι απλώς παιχνίδι εξουσίας και καταπάτηση των θεμελιωδών αρχών της δημοκρατίας.

 Κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να πράττει όπως επιθυμεί αρκεί οι πράξεις του και κυρίως τα κίνητρα του να αντέχουν στο φως. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να κρύβεται πίσω από αξιώματα γιατί όποιος κρατά εξουσία, οφείλει να εκτίθεται.

Οι θεσμοί της πολιτείας οφείλουν να  προστατεύουν με κάθε τρόπο κάθε κληρονομιά της πολιτείας και του έθνους μας και οι πολίτες να έχουν άμεση πρόσβαση σε ότι αποφασίζετε ακόμη και να γνωρίζουν πως γίνεται η διαχείριση και κατανομή των κονδυλίων. 

Η “ζημιογόνα” Ολυμπιακή και το “βαθύ κράτος” του Χατζηδάκη.

0

Γράφει ο Γιώργος Καπετανάκης

Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης σε γραπτό του μήνυμα στα social media, μίλησε για το κλείσιμο της Ολυμπιακής απευθυνόμενος σε ευαίσθητους και προοδευτικούς που κάνουν πολιτική με τα λεφτά των φορολογουμένων.


“Προσωπικά νιώθω δικαιωμένος που αγνόησα τις πρόσκαιρες αντιδράσεις και προχώρησα σε αυτή τη μεγάλη μεταρρύθμιση απέναντι στο βαθύ κράτος.”

Η Ολυμπιακή κόστιζε στο κράτος 350 εκατ. το χρόνο, αλλά μετά την αποκρατικοποίηση της το τοπίο στις αερομεταφορές εξυγιάνθηκε ανοίγοντας το δρόμο για δύο ιδιωτικές εταιρείες την Aegean και την Sky Express, που όπως αναφέρει ο Κωστής Χατζηδάκης, το δημόσιο πλέον όχι μόνο δεν μπαίνει μέσα αλλά έχει και έσοδα που αγγίζουν τα 200 εκατ.

Ο Υπουργός της Ν.Δ. μας δίνει την εικόνα ότι το Ελληνικό κράτος και ο Έλληνας φορολογούμενος, απαλλάχτηκε και γλίτωσε τα 350 εκατ. που επιβάρυναν τις πλάτες του, χωρίς βέβαια να μας πει για τους 5000 εργαζόμενους που έβγαλε στη σύνταξη από τα σαράντα, πόσο μας στοιχίζουν συνολικά; ούτε φυσικά μας είπε για τις άγονες γραμμές που πλέον επιδοτούνται αδρά.

Αναφέρεστε ότι κάνατε μεγάλη μεταρρύθμιση δίνοντας την Ολυμπιακή, αλλά όλα αυτά που πράξατε βαδίζουν με τον ίδιο πεπαλαιωμένο αλλά δοκιμασμένο κομματικό ρυθμό του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας, χαρίζοντας την επί της ουσίας σε ημέτερους. Οι μετά-ρυθμίσεις σας μας γύρισαν πίσω, σε άλλη εποχή.

Πρέπει να μπει ένα τέλος με τα κόμματα που δρουν ανεξέλεγκτα εδώ και 200 χρόνια. Δεν αφήσατε τίποτα πλέον που τροφοδοτούσε τα δημόσια ταμεία με χρήμα, ξεπουλήσατε όλες τις κερδοφόρες δημόσιες επιχειρήσεις, τις συγκοινωνίες, τις τηλεπικοινωνίες, την ενέργεια, τον ορυκτό πλούτο και ετοιμάζεστε να σκουπίσετε και το πάτο της κατσαρόλας.

Αυτή η ληστρική ισοπέδωση είναι έργο σας, καθώς επί 50 χρόνια βρίσκεστε ανελλιπώς στην βουλή. Είχατε την ευχέρεια ως κυβερνών κόμμα εξουσίας, να αντιστρέψετε το αρνητικό κλίμα αλλά δεν σταθήκατε άξιοι της εμπιστοσύνης των Ελλήνων πολιτών.

Στο ίδιο μήκος κύματος και τα υπόλοιπα κόμματα που τόσα χρόνια κυβέρνησαν αυτόν τον τόπο και μετά μιλάτε για βαθύ κράτος.

Εσείς είστε το βαθύ κράτος, ξεπουλάτε τα πάντα και δεν δίνεται λογαριασμό σε κανέναν. Αποδείξατε με το πιο μεγαλειώδες τρόπο, ότι είστε παντελώς ανίκανοι να διαχειριστείτε τη δημόσια περιουσία των Ελλήνων πολιτών.

Η τακτική είναι πανομοιότυπη για όλες τις αποκρατικοποιήσεις των δημοσίων οργανισμών και επιχειρήσεων. Στην αρχή κάνετε υπέρογκες προσλήψεις προσωπικού, έπειτα ανεβάζετε τα μισθολόγια των υπαλλήλων σε σημείο που γίνονται δυσβάστακτα τα οικονομικά της (μην αφήσετε  ανικανοποίητες και τις πελατειακές σας σχέσεις) και με τη πάροδο του χρόνου έρχονται τα προβλήματα, γκρίνια, καθολικές απεργίες, κακές υπηρεσίες που έχει ως συνέπεια να χάνεται η αξιοπιστία και έπειτα έρχονται οι ενέσεις για να ιάνουν τον ασθενή μέσω των κρατικών επιδοτήσεων και επιχορηγήσεων.

Εδώ έρχεται σαν από μηχανής θεός η εκάστοτε κυβέρνηση και με τη βοήθεια των ΜΜΕ, πείθει μέσω επιχειρημάτων και στατιστικών ότι ο Έλληνας φορολογούμενος δεν μπορεί να αντέξει άλλο τα οικονομικά βάρη της εταιρίας και πρέπει να πουληθεί.

Τα κίβδηλα επιχειρήματα περί ελεύθερου ανταγωνισμού που θα λειτουργούσε υπέρ του πολίτη αναβαθμίζοντας τις προσφερόμενες υπηρεσίες με χαμηλές τιμές, αποδείχτηκαν φύκια για μεταξωτές κορδέλες.

Με αυτόν το τρόπο το κράτος χάνει ακόμα ένα κερδοφόρο χαρτί, προσφέροντας αντί πινακίου φακής το πρώην φιλέτο του δημοσίου, σε κάποιον ιδιώτη επενδυτή για να σωθεί και για να μη μείνουν στο δρόμο χιλιάδες εργαζόμενοι.

Παρεμπιπτόντως όταν έρθει στα χέρια του ιδιώτη η εταιρεία και προκειμένου να γίνει βιώσιμη, χρειάζεται να απολυθούν οι μισοί εργαζόμενοι, ξεχωριστά η επιδότηση εκατομμυρίων κάθε χρόνο έως ότου σταθεί στα πόδια της, μιας και οι μέτοχοι δεν αναλαμβάνουν την ζημιά και ζητούν μόνο καθαρά κέρδη. Αυτό το είδαμε και σε άλλες εταιρείες και οργανισμούς του δημόσιου τομέα, που κι αυτές μια μια, μας κούνησαν το μαντήλι του αποχαιρετισμού.

Που είναι το υγιές περιβάλλον που μας εγγυήθηκε και περιγράφει ο Υπουργός;

Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του Χατζηδάκη το 2009 που έλεγε «η Ολυμπιακή Αεροπορία είναι μια κρατικοδίαιτη εταιρία που τη πληρώνει ο Ελληνικός λαός και όταν θα έκλεινε θα κάναμε 30 νοσοκομεία και 200 σχολεία.

Όχι μόνο έμεινε ως μια στείρα δήλωση που παραπλάνησε αρκετό κόσμο χωρίς να υλοποιηθεί μέχρι σήμερα, αλλά αντιθέτως οι νέες εταιρείες που ακολούθησαν, έκοψαν μαχαίρι της έκτακτες αεροδιακομιδή ασθενών από τα νησιά, αφού στο όνομα του κέρδους οι διάδοχοι της ζημιογόνας Ολυμπιακής δεν θυσίαζαν θέσεις επιβατών για να τοποθετήσουν φορεία όταν αυτό κρίνεται αναγκαίο.

Εναλλακτική λύση για τη νησιώτικη Ελλάδα; ως και σήμερα το πλοίο της γραμμής αν έχει καλό καιρό και μπορέσει να ελλιμενιστεί, η πολεμική αεροπορία αν υπάρχει διαθέσιμο πτητικό μέσο, στρέφοντας τους κατοίκους των ακριτικών νησιών στα νοσοκομεία της γειτονικής Τουρκίας. Τέλος όσο και να μας πονάει, αρκετοί είναι αυτοί  που με το γεγονός αυτό, ήταν και η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι εγκαταλείποντας τα νησιά μας προς τα αστικά κέντρα, φεύγοντας από την απομόνωση που τους επιβλήθηκε.

Βλέποντας τη συνολική εικόνα του εγκλήματος που επιτελέστηκε με τη κακοδιαχείριση του εθνικού μας αερομεταφορέα, συγκρίνοντας το τότε με το τώρα, διαπιστώνουμε την απομόνωση της χώρας από υπερπόντιες πτήσεις, την εξάρτηση σε ιδιωτικές και ξένες εταιρείες, την υποβάθμιση των υπηρεσιών, την αύξηση της διάρκειας πτήσης και του κόστους των εισιτηρίων, το χορό των εκατομμυρίων για τη στήριξη των νέων εταιρειών και άλλες υποβαθμίσεις. Η όλη υπόθεση μας άφησε μια πικρή γεύση αδιαφάνειας πληρώνοντας σαν κορόιδα ξανά το λογαριασμό.

Γιατί λοιπόν αισθάνεται δικαιωμένος ο κύριος Χατζηδάκης και η Ν.Δ. συνολικά για το αποτέλεσμα; 

ΕΝΦΙΑ: Η κλοπή που πρέπει επιτέλους να σταματήσει.

0

Γράφει η Λαμπρινή Νάκου

Στην Ελλάδα, οι φόροι πάνε κι έρχονται. Εισάγονται ως “έκτακτα μέτρα”, “προσωρινές ρυθμίσεις” ή “λύσεις ανάγκης”, αλλά καταλήγουν να γίνονται μέρος της καθημερινότητάς μας. Ο ΕΝΦΙΑ είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Από προσωρινός φόρος του 2013 έχει πλέον παγιωθεί ως ετήσιο χαράτσι για εκατομμύρια ιδιοκτήτες ακινήτων.


Η 31η  Μαρτίου ήταν η καταληκτική ημέρα για τη πληρωμή της α δόσης του ΕΝΦΙΑ ή την εξόφληση του (εφάπαξ). Και σε αυτό το σημείο πρέπει να τονιστεί ότι αντίθετα με το φόρο εισοδήματος, αυτοί που θα πληρώσουν εφάπαξ το ποσό δεν έχουν καμία απολύτως έκπτωση. Επιπρόσθετα αν ο πολίτης χάσει τη προθεσμία πληρωμής δόσης του ΕΝΦΙΑ επιβαρύνεται με προσαυξήσεις. Συγκεκριμένα η προσαύξηση είναι 0,73% μηνιαίως επί του ποσού της καθυστερημένης δόσης. Η επιβάρυνση ξεκινά από την επόμενη ημέρα της λήξης της προθεσμίας και αν η καθυστέρηση είναι μεγάλη, μπορεί να προχωρήσει η εφορία σε αναγκαστικά μέτρα είσπραξης, όπως κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών που πολλές φορές έχουμε δει να συμβαίνει.

 Όπως αναφέρθηκε και παραπάνω ο ΕΝΦΙΑ θεσπίστηκε το 2013 (Ν.4223/2013) από τη κυβέρνηση Αντώνη Σαμαρά, ως μια ακόμη προσπάθεια δημοσιονομικής εξισορρόπησης εν μέσω μνημονιακής εποχής. Αν και παρουσιάστηκε ως προσωρινός φόρος, όπως πολλά μέτρα εκείνης της περιόδου, πολύ γρήγορα έγινε μόνιμος επιβαρύνοντας κάθε χρόνο εκατομμύρια ιδιοκτήτες ακινήτων.

Το επιχείρημα των κυβερνήσεων της φορολόγησης της περιουσίας “για λόγους ισότητας” καταρρίπτεται βλέποντας πως τα βάρη κατανέμονται δυσανάλογα. Δεν είναι δύσκολο να αντιληφθεί κανείς ότι ο μικροιδιοκτήτης πληρώνει συγκριτικά πολύ περισσότερο σε σχέση με το εισόδημα του από ότι οι πραγματικά εύποροι. 

Χιλιάδες άνθρωποι που μπορεί να έχουν χαμηλά ή καθόλου εισοδήματα (π.χ. άνεργοι, συνταξιούχοι κτλ) καλούνται να πληρώνουν ετησίως για ένα ακίνητο που πολλές φορές ούτε αποδίδει εισόδημα, ούτε έχει ρευστοποιήσιμη αξία στην αγορά. Και ποιος υφίσταται τις συνέπειες; Η μεσαία τάξη φυσικά, η οποία παραδοσιακά στήριζε και στηρίζει το κοινωνικό και οικονομικό οικοδόμημα της χώρας. Σε μια χώρα όπου η ιδιοκατοίκηση ξεπερνά το 70%, ο ΕΝΦΙΑ λειτουργεί τιμωρητικά προς τους πολίτες που προσπαθούν να διασφαλίσουν στέγη και σταθερότητα για τις οικογένειες τους. Οι πολίτες πληρώνουν νοίκι στο ίδιο τους το σπίτι, και το κράτος δείχνει απρόθυμο να αποδεχτεί ότι η κατοχή ακινήτου δεν είναι προνόμιο, αλλά συχνά αποτέλεσμα κόπων μιας ζωής.

Μπορεί εν προκειμένω να μιλάμε για τον ΕΝΦΙΑ, η Ελλάδα όμως χαρακτηρίζεται από υπερφορολόγηση και διαρκείς επιβαρύνσεις.  Πολλές φορές πληρώνουμε φόρους πάνω σε άλλους φόρους. Μια αλυσίδα φόρων που βαραίνουν καθημερινά τη τσέπη του Έλληνα πολίτη, σαν να μην αρκούσε η ακρίβεια και οι χαμηλοί μισθοί, η πολιτεία ζητά περισσότερα από αυτούς που έχουν λιγότερα.

Οι Έλληνες πολίτες έχουν πληρώσει και ξαναπληρώσει φόρους, δάνεια, εισφορές και “έκτακτες” επιβαρύνσεις με την ελπίδα πως κάποτε ο κύκλος αυτός θα κλείσει. Αντί όμως να δικαιώνονται  για τη συνέπεια τους, βιώνουν ένα αέναο και άδικο deja vu, το οποίο περιέχει τους ίδιους φόρους, τα ίδια χρέη αλλά και τις ίδιες υποσχέσεις πως “αυτό θα είναι το τελευταίο μέτρο”. 

Η μοναδική λύση του προβλήματος είναι μια και δεν είναι άλλη από το να καταργηθούν όλοι οι φόροι επί της ακίνητης περιουσίας, ώστε ο πολίτης να είναι πραγματικά κυρίαρχος της εστίας του. Μόνο τότε θα μιλάμε για κοινωνική δικαιοσύνη, για πραγματική ελευθερία και ισότητα. Η κατοικία δεν είναι πηγή φορολογικού κέρδους αλλά το καταφύγιο κάθε οικογένειας.  Αυτό βέβαια μόνο στο πρόγραμμα του μοναδικού Πολιτικού Φορέα Ελλήνων Συνέλευσις το βλέπουμε. Και μάλιστα το σφράγισε στον Άρειο Πάγο το 2015, για μια πραγματική Δημοκρατία. 

Ελευσίνα: Το δίκαιο είναι η ανάδειξη της ιερότητας της Έλευσης μας.

0

Γράφει ο Ξενοφών Κανελλόπουλος

Η Ελευσίνα υπήρξε ένα από σημαντικότερα ιερά (ιερό είναι το σταθερό, αυτό που υπήρξε υπάρχει και θα υπάρχει) του αρχαίου κόσμου (αρχαίο είναι από την αρχή της δημιουργίας) όπου τελούνταν τα ελευσίνια μυστήρια για την δημιουργία ημίθεων από άξιους Έλλην ανθρώπους.


Ώς κεντρική θεότητα η Περσεφώνη, υπενθυμίζοντάς μας πάντα την έλευσή μας, μυούσε τους ημίθεους για να τους δείξει όλη την αληθινή θεία διαδικασία της δημιουργίας της κοσμικής αληθινής ζωής, τα μυστικά και τους κώδικες του άνω και κάτω κόσμου, τα περάσματα από τον υλικό στον άυλο κόσμο,  τα μυστικά και τους κώδικες της ίδιας της φύσης και της αληθινής ύπαρξης για να διώξουν όλους τους φόβους από μέσα τους και για τον θάνατο τους. Να βλέπουν να νιώθουν με όλες τις αισθήσεις και δύναμής τους όλη την αλήθεια ώστε να την διδάξουν, να προστατέψουν να συμβουλεύσουν και να  προετοιμάσουν όλους τους ανθρώπους για το τεράστιο μεγαλείο της μοναδικής αληθινής δημιουργίας τους, ώστε ποτέ να μην φοβηθούν τη κοσμική αλλά κυρίως στη γήινη ζωή και βίο τους η οποία είναι τόσο μικρή μπροστά στην άπειρη κοσμική αιωνιότητα και αθανασία τους. Δηλαδή την ίδια την θέωσή τους.

Στον πανίερο γεωδαιτημένο δημιουργικό χώρο Ελευσίνα βρίσκονται και οι 12 ναοί των ολύμπιων θεών αλλά όπως και ο πανίερος χώρος του Πλούτωνα που αποκαλείται “Το σπήλαιο του Πλούτωνα”. Στον ιερό χώρο, υπερμηχανισμό της δημιουργίας μας Ελευσίνα, ηγετικό ρόλο έχει η ολύμπια Δήμητρα και η κόρη, πρωταρχικός άνθρωπος, Περσεφώνη.

Η Ελευσίνα ορατή σε ένα λόφο με θέα τα κρυστάλλινα νερά του Σαρωνικού κόλπου είχε φτάσει στο απόγειο της λαμπρότητας και στη νεότερη εποχή μας μετατράπηκε, από τα τέλη του 19ο και τις αρχές 20ου αιώνα, με αποκορύφωμα την δεκαετία του 50 και έπειτα, σε μια βιομηχανική περιοχή με διυλιστήρια, χαλυβουργία ,εργοστάσια, υψικαμίνους, ναυπηγεία, εμπορικά λιμάνια, πλοία, με παρεμβάσεις στο τοπίο από παράκτιες και χερσαίες επιχωματώσεις. 

Τα 12χλμ από τα 13χλμ είναι περιφραγμένα απροσπέλαστα για τους κατοίκους, ο κόλπος έγινε νεκροταφείο πλοίων, η αιθαλομίχλη σκέπασε την όμορφη θέα διαμορφώνοντας τη σήμερα σε μια πλήρη υποβαθμισμένη περιοχή δίχως την ιστορική ευαισθησία της ιερότητας του τόπου, χωρίς την ελάχιστη οικολογική συνείδηση για μια ανάπτυξη άνευ προηγουμένου θάβοντας τον αρχαίο κόσμο, την πολιτισμική κληρονομιά μας στη λήθη του παρελθόντος.

Στις μέρες μας είναι σε εξέλιξη η έκθεση <<Γιατί η Ελευσίνα Σήμερα – Από τη Μελαγχολία στο Όραμα>> της εικαστικού Βάνας Ξένου που παρουσιάζεται στο ανακαινισμένο εργοστάσιο ΙΡΙΣ και τον αρχαιολογικό χώρο της Ελευσίνας, πραγματεύεται τη διπλή ταυτότητα της πόλης, ως αρχαίο ιερό και το σύγχρονο βιομηχανικό τοπίο, προσπαθεί να συνδέσει το ιερό και το βιομηχανικό ως ένα ανοικτό μουσείο, ως σύνδεση “μύησης” και αναζήτησης της δημιουργικότητας, ως ένα παρελθόν που δεν είναι στατικό αλλά δημιουργεί στο παρόν. Κατά τον γράφοντα μουσείο σκουπιδιών.

Δεν είναι μόνο ορθό αλλά καθήκον να ενθυμούμαστε, να μνημονεύουμε και να τιμούμε τους προγόνους μας και η εικαστικός Β. Ξένου είναι ευαισθητοποιημένη από τριακονταετίας με τη ταυτότητα της Ελευσίνας και μνημονεύει με το τρόπο της τη σημασία του ιερού τόπου. Άλλωστε είναι εμφανές και αποτυπώνεται ο ψυχισμός της μέσα από τα έργα της. Ωστόσο είναι σωστό να  εγκαταστήσει μέσα στον ιερό χώρο έργα της αποκαλούμενης “μοντέρνας” τέχνης, έστω και υπό τις καλύτερες των προθέσεων;

Εκτός από την οικολογική καταστροφή και την εμπορευματοποίηση των αρχαιολογικών χώρων, αυτός είναι ο προτεινόμενος τρόπος για να ενθυμούμαστε και να τιμούμε τους προγόνους μας;

Κανένα πολιτικό επιχείρημα δεν επαρκεί για να δικαιολογήσει – εξηγήσει το γεγονός ότι από όλα τα μέρη επιλέχθηκε η Ελευσίνα και επετράπη η βίαιη εκβιομηχάνιση της, για να γίνει μια από τις πιο ρυπογόνες περιοχές της Ελλάδας, λες και δεν υπήρχαν άλλα μέρη.

Στη περίπτωση της Ελευσίνας, η πρόθεση να αποσιωπηθεί και να αμαυρωθεί κάθε τι ελληνικό, θα έλεγε κανείς ότι έγινε με μίσος. Εξάντλησαν πάνω της το “βιασμό” και την ανεξίτηλη κακοποίηση του τοπίου της πόλης της ιερής γης.

Το δίκαιο είναι η ανάδειξη της έλευσής μας, της έλευσης του ανθρώπινου γένους, των αρχαιολογικών χώρων, τη πολιτιστική κληρονομιά των προγόνων μας και όχι η μόνο να μένουμε στη μετατροπή παλαιών εργοστασίων σε δήθεν πολιτιστικούς χώρους, σε μνημεία βιομηχανικής αρχιτεκτονικής από τα λείψανα της τοπικής παρακμής.

Στην Ελλήνων Συνέλευσις με τη διακυβέρνηση της χώρας, η αρχαιολογική υπηρεσία θα αναβαθμιστεί και θα κάνει έλεγχο όλων των αρχαιολογικών περιοχών που έχουν βρεθεί και καλυφθεί σκοπίμως με δόλο ώστε να μην φανερώνεται η ελληνικότητα, με σκοπό να τους αναδείξει, καθώς υπολογίζεται ότι είναι πάνω από 30.000. Θα αναλάβει να τους καθαρίσει και να τους αναβιώσει.

Αυτό σημαίνει ότι αυτομάτως κατεδαφίζεται οτιδήποτε έχει χτιστεί πάνω σε αρχαιολογικό τόπο, ναό ή βωμό ώστε να αποκαλυφθεί η αρχαία κληρονομιά μας και να επανέλθει το κάλλος του παρελθόντος!

Οι ναυτικοί δόκιμοι χτύπησαν το ’’καμπανάκι’’ για Αιγαίο, Κύπρο και Τουρκία. (video)

0

Γράφει ο Ξενοφών Κανελλόπουλος

Στη παρέλαση της 25ης Μαρτίου στην Αθήνα, το υβριστικό σύνθημα που ακούστηκε από το τμήμα της (ΣΜΥΝ) Σχολής Μονίμων Υπαξιωματικών Ναυτικού προκάλεσαν πολιτικές και διπλωματικές αντιδράσεις.


<<Η ΚΥΠΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ, Γ@@@@@Ε Η ΤΟΥΡΚΙΑ>> ήχησε δυναμικά και πειθαρχημένα το σύνθημα από το τμήμα της ΣΜΥΝ, προκαλώντας την άμεση αντίδραση του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού και της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, που προχώρησε στη λήψη μέτρων για τη παραπομπή τους καθώς το Πολεμικό Ναυτικό δεν είχε δώσει καμία τέτοια εντολή ή άδεια για συνθήματα.

Τα κόμματα της Βουλής εξέφρασαν μέσα από τις ανακοινώσεις τους την ανθελληνική τους στάση για ακόμη μια φορά, από τον βουλευτή Κατρίνη του ΠΑΣΟΚ σε ανάρτηση στο <<Χ>> με αφορμή το σύνθημα που ακούστηκε στην παρέλαση : Γηπεδικού χαρακτήρα συνθήματα…

ΣΥΡΙΖΑ: Οι εθνικιστικές κορώνες δεν εγγυώνται ισχύ…

ΚΚΕ: Απαράδεκτο περιστατικό…

Νέα Αριστερά: Περιμένουμε μέτρα..

Αυτός είναι ο πολιτικός βόρβορος που ζει και αναπνέει από τον Έλληνα φορολογούμενο. Προέταξε το διεθνιστικό εθνομηδενιστικό του στυλ και δήλωσε ανησυχία από το σύνθημα της ΣΜΥΝ, θεωρώντας ότι υπονομεύονται τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ) που έχουν χτιστεί με τη γείτονα. Δηλαδή στην ουσία να δώσουμε αμαχητί το μισό Αιγαίο. Άμεση ήταν και η αντίδραση της Τουρκίας ζητώντας εξηγήσεις για το περιστατικό όπως ακριβώς έκαναν και τα ενδοχώρια κόμματα στον ίδιο βαθμό.

Από όλους τους στρατούς ακούγονται πατριωτικά και εθνικιστικά συνθήματα και θα συνεχίσουν να ακούγονται εντός και εκτός στρατοπέδου, διότι ενισχύουν το εθνικό φρόνημα που διέπει ένα στράτευμα και όπως έχει αποδείξει η ιστορία είναι πολλές φορές το μόνο που χρειάζεται για να επιβιώσει και να εξελιχθεί ένας στρατός, ένα έθνος.

Το αντικατοχικό μήνυμα για την Κύπρο ήταν πράγματι σκληρό θυμίζοντάς μας τις προδοτικές ενέργειες του πολιτικού καθεστώτος και πέρα από το υβριστικό ρήμα, είναι απόλυτα αληθινό. Ειδικά για μια χώρα που συνεχίζει εδώ και πολλές συνεχόμενες δεκαετίες να προκαλεί και να ασκεί επιθετική πολιτική έναντι της χώρας μας.

Οι ναύτες μας τάραξαν τα “ήρεμα” νερά του Αιγαίου στέλνοντας ένα σαφέστατο μήνυμα και προς την Τουρκία αλλά και προς την ελληνική ηγεσία για τη θέση της στα εθνικά μας συμφέροντα και δίκαια. Το μήνυμα τους για την ελληνικότητα της Κύπρου το συμμερίστηκαν απόλυτα οι πολίτες που ήταν παρόντες στη παρέλαση καταχειροκροτώντας και ζητοκραυγάζοντας!!!

Οι σπουδαστές υπαξιωματικοί του ναυτικού γνώριζαν πολύ καλά τις συνέπειες που τους περίμεναν αλλά προχώρησαν στο σύνθημα με απόλυτη επίγνωση δίνοντας το δείγμα του υψηλού φρονήματος προς την πατρίδα! Δεν ήταν τυχαία η πράξη, γιατί είναι σαφή και δεν επιδέχονται αμφισβήτηση όλα όσα συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια με τη στάση όλων των κυβερνήσεων απέναντι στην Τουρκία που απαιτεί το μισό Αιγαίο κι ας συνοδεύονται και καλύπτονται από τα “ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα”. Δεν έχουν περάσει απαρατήρητα όλα αυτά, ούτε από τους ναύτες μας ούτε και από τους πολίτες που αντιλαμβάνονται τη κοροϊδία των πολιτικών και την επικινδυνότητα της κατάστασης.

Γι’ αυτό όταν κατά το τέλος της παρέλασης ακούστηκαν αναφορές για τη παραπομπή τους, η απάντηση των παρευρισκομένων γονέων, παιδιών και λοιπών πολιτών ήταν “ΤΙ ΕΔΕ;;; ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΩΣΟΥΝ”. Όμως όλα τα κόμματα συμφωνούν με το δωράκι της κυβέρνησης που για άλλη μια φορά κάνει στην Τουρκία!!! Να παραπέμψουν τους αρχηγούς, τους καλύτερους από τους ναύτες μας για να εξευμενίσουμε τον σουλτάνο!!

Και όταν μάλιστα στο διαδίκτυο βγήκε βίντεο, και είναι πλέον γνωστό, με αντίστοιχα συνθήματα σε τουρκικές παρελάσεις για τους Έλληνες. Αλλά θυμάται κανείς να αντέδρασε ποτέ η Ελλάδα;;;;

Ακολουθεί το βίντεο….

Αν μη τι άλλο θέλουμε ένα ισχυρό ναυτικό με νέα σκάφη!!  Το οποίο σήμερα δεν το έχουμε και εμείς επιμένουμε στο παράλογο να χρησιμοποιούμε τις γερασμένες φρεγάτες μέχρι να “λιώσουν”. Έχουμε 6 φρεγάτες αλλά αυτό δεν μας λέει τίποτα. Απλά στοχεύουν στο να αποδεχθούμε το ρόλο του κομπάρσου στις γεωπολιτικές και ενεργειακές εξελίξεις στη περιφέρεια μας. Γιατί το πολιτικό καθεστώς θεωρεί ότι “το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του” και ότι “οι θάλασσες δεν έχουν σύνορα” και δεν εκσυγχρόνισαν τα πολεμικά μας πλοία και τώρα πρέπει να καλύψουμε ένα κενό που υπερβαίνει τις δύο δεκαετίες, αποδεικνύοντας την έλλειψη πολιτικής βούλησης και συντονισμού.

Καθώς για την αγορά πολεμικών πλοίων δεν λαμβάνεται η εκτίμηση από το Ναυτικό που έχει την ευθύνη να προτείνει, αλλά είναι κεντρική κυβερνητική βούληση και δράση.

Η Ελλήνων Συνέλευσις είναι η μόνη που διαθέτει τα απαραίτητα κεφάλαια, έχει την βούληση και τον τρόπο να εκτελέσει ένα υπέρ φιλόδοξο δραστήριο δικό μας ναυπηγικό και αμυντικό πρόγραμμα και με υψηλές απολαβές για όλους τους ένστολους μας χωρίς καμία απαρέσκεια προς τα καθήκοντα που εκτελούν. Επειδή είναι αναγκαίο και μπορούμε να αποκτήσουμε 70 φρεγάτες και μια υπεροπλία υποβρύχιων.  Όπως επίσης έως και δύο αεροπλανοφόρα πρέπει να διαθέτει η χώρα μας ώστε να υπάρχει ισχυρή και μόνιμη ναυτική παρουσία στην ανατολική Μεσόγειο, στο Αιγαίο αλλά και στο Ιόνιο που θα μπορεί να περιπολεί όλα τα θαλάσσια ύδατα μας, για οτιδήποτε συμβαίνει.

– Απο τους παράνομους αλιείς !!

-Από παρανομίες που γίνονται στη θάλασσα!!

-Βοήθειες σε οποιοδήποτε ατύχημα ή συμβάν!!

-Οποιαδήποτε  παράνομη εισβολή!!

Από οτιδήποτε!! 

 Ώστε με το Ναυτικό μας να μπορούμε να υπερασπιστούμε τα νησιά μας γιατί από μόνα τους είναι ναυτικές και αεροπορικές βάσεις, για να ελέγχει και να αποκρούει οποιαδήποτε εχθρική δύναμη. Από το Λιβυκό πέλαγος, το Αιγαίο μέχρι και την Αδριατική. Γιατί έχουμε πολύ μεγάλο εύρος συνόρων και πολλούς γείτονες οι οποίοι είναι υπάλληλοι του ίδιου “μαγαζιού” και στη πορεία μπορούν να επιφέρουν θέματα θρησκευτικού χαρακτήρα, ενταγμένα σε μία αλητήρια διαδικασία αλλογενής επιβολής για παράνομες διεκδικήσεις…

Το συγκεκριμένο αμυντικό πρόγραμμα θα καλύψει τις ανάγκες του Πολεμικού Ναυτικού με ένα αξιόλογο αριθμό σκαφών υψηλών δυνατοτήτων. Θα είμαστε πάνοπλοι στην ευρύτερη περιοχή μας, ενώ ταυτόχρονα θα λειτουργήσει ως σταθερή πλατφόρμα ανάπτυξης της εγχώριας βιομηχανίας και γενικότερα της οικονομίας.

Από τη θεωρία στη πράξη: Που είναι οι πραγματικές προτάσεις για τη δικαιοσύνη; (video)

0

Γράφει η Λαμπρινή Νάκου

Λίγες μέρες πριν η ενωτική πρωτοβουλία ΜέΡΑ25 / Ανατρεπτική Οικολογική Αριστερά οργάνωσε εκδήλωση – συζήτηση με θέμα την αναζήτηση της Δικαιοσύνης. Όπως αναφέρθηκε στη πρόσκληση το κόμμα προσπάθησε να ανοίξει διάλογο για τη δικαιοσύνη και τη δικαστική εξουσία, για τον ταξικό χαρακτήρα που τη μετατρέπει σε φίδι, όπως αναφέρει, που δαγκώνει μόνο τους ξυπόλητους. Μέσα σε όλα όσα συζητήθηκε και η σχέση της πολιτικής με τη δικαστική εξουσία καθώς και για το πως μπορούν οι οικονομικά ασθενέστεροι και καταπιεσμένοι πολίτες να μπορέσουν να επιβάλλουν την ανάγκη για λογοδοσία και ισότητα.


  Με αφορμή το έγκλημα των Τεμπών και τη δυσανεξία του κόσμου απέναντι στη δικαστική εξουσία, το παραπάνω κόμμα προσπάθησε να δείξει ότι ενδιαφέρεται για την απονομή της δικαιοσύνης. Λίγο αργά δεν το θυμήθηκε το Μέρα25 το θέμα της δικαιοσύνης στη χώρα μας; Και γιατί τώρα και όχι στα τέσσερα έτη που υπήρξε στη βουλή και μπορούσε μέσω της αντιπολίτευσης να δώσει ουσιαστικές λύσεις; Άλλη μια φορά που δημιουργεί εντυπώσεις για την απόσπαση ψήφων για τις επόμενες εκλογές, όπως άλλωστε κινούνται όλοι οι κομματικοί μηχανισμοί.

  Διαπιστώνουμε και πάλι ότι όλα τα κόμματα που κυβέρνησαν ποτέ δεν νοιαστήκανε πραγματικά για τα προβλήματα που υπάρχουν ακόμη και στο θεσμό της δικαιοσύνης. Καμία κυβέρνηση και κανένα κόμμα δεν προχώρησε ποτέ σε μια ριζική, διαρθρωτική μεταρρύθμιση της δικαιοσύνης που να εξασφαλίζει πλήρη ανεξαρτησία και κοινωνική δικαιοσύνη.

  Αντίθετα, οι περισσότερες αλλαγές που έγιναν όλα αυτά τα χρόνια αφορούσαν διαχείριση και όχι ριζική αναμόρφωση, χωρίς να αντιμετωπίζουν τα δομικά προβλήματα, όπως η αργοπορία στην απονομή δικαιοσύνης ή η ταξική μεροληψία. Προσπαθούν να ελέγχουν, επιλέγοντας τους δικαστές και τους ανώτατους δικαστικούς λειτουργούς, ώστε να εξυπηρετήσουν τα δικά τους πολιτικά συμφέροντα. Οι οικονομικά αδύναμοι πολίτες συνεχίζουν να έχουν περιορισμένη πρόσβαση σε νομική υποστήριξη, ενώ οι δίκες τους διαρκούν χρόνια. Και το κερασάκι στη τούρτα αντί για θεσμική μεταρρύθμιση, η δικαιοσύνη χρησιμοποιείται συχνά ως μηχανισμός διώξεων πολιτικών αντιπάλων ή ως πεδίο συγκρούσεων μεταξύ κομμάτων. 

  Η δικαιοσύνη δεν θα έπρεπε να λειτουργεί μόνο ως τιμωρητικός μηχανισμός, αλλά και ως μέσο για τη μείωση ανισοτήτων και την εξασφάλιση κοινωνικής δικαιοσύνης. 

    Μόνο ο Πολιτικός Φορέας Ελλήνων Συνέλευσις τοποθετεί στην απόλυτη ακρίβεια την δικαιοσύνη στην Ιδρυτική του Διακήρυξη. Ορίζει τη δικαιοσύνη ως το μέσο για την απόδοση του Δικαίου διανεμητικά, διορθωτικά ή με αμοιβαιότητα. Στόχος της Ελλήνων πολιτείας που θα δημιουργηθεί με πρωτοστάτη την Ελλήνων Συνέλευσις, είναι η απονομή της δικαιοσύνης για όλους. 

      Η διασφάλιση για δίκαιη μεταχείριση των πολιτών από τη πολιτεία αποτελεί θεμέλιο λίθο μιας δημοκρατικής κοινωνίας. Η δικαιοσύνη δεν πρέπει να επηρεάζεται από κοινωνικές, οικονομικές ή πολιτικές διαφορές· αντίθετα, οφείλει να παραμένει ουδέτερη και ανεπηρέαστη, υπηρετώντας το κοινό συμφέρον. Όταν η δικαιοσύνη λειτουργεί δίκαια και με διαφάνεια, ενισχύεται η εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς και καλλιεργείται ένα περιβάλλον κοινωνικής ειρήνης και ευημερίας. Μόνο έτσι θα λέμε ότι ζούμε σε πολιτεία δικαίου με αφθονία και ισότητα για όλους! 

“Σοκ”! Εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας στην Ε.Ε. προτείνει η Μπακογιάννη.

0

Γράφει ο Γιώργος Ταγκούλης

Η Εθνική κυριαρχία είναι προκατάληψη είναι ριζωμένα ταμπού και πρέπει να την εκχωρήσουν οι χώρες σε ένα κεντρικό ευρωπαϊκό σχεδιασμό! 


Αυτή η δήλωση ΣΟΚ ήρθε διά στόματος της Ντόρας Μπακογιάννη σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην Θεσσαλονίκη και διοργανώθηκε από τον Σ.Β.Ε. Σύνδεσμος Βιομηχανιών Ελλάδος με τη συνεργασία του Οικονομικού Φόρουμ Δελφών.

Από ότι γνωρίζουμε ως τώρα η συμφωνία για την Ε.Ε. είναι μια οικονομική πράξη εμπορίου για να μοιράζονται τα κράτη με τους πολίτες της τα οφέλη της δραστηριότητας αυτής . 

Τώρα όμως η πρώην υπουργός εξωτερικών μας προτείνει ανερυθρίαστα την εκχώρηση της Εθνικής κυριαρχίας σε ένα κεντρικό ευρωπαϊκό σχεδιασμό που δεν γνωρίζουμε ποιος είναι και που σκοπεύει. Λέτε να υπάρχει κάποια κρυφή ατζέντα; Κάποια κρυφή συμφωνία που να βγαίνει μέσα από τα ξένα και σκοτεινά κέντρα αποφάσεων; 

Περιπτώσεις για τις οποίες πολλές φορές έχουν αναφερθεί οι πολιτικοί μας στα έδρανα της βουλής, για τα αχαρτογράφητα νερά της Ε.Ο.Κ. που ήταν ο πρόδρομος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπου εμείς οι πολίτες δεν γνωρίζουμε και κολυμπάμε.

Και τι δεν έχει πει κατά το παρελθόν το ίδιο πρόσωπο της ίδιας οικογένειας που δήθεν θέλουν να μας πουν ότι υπηρετούν τα Εθνικά μας συμφέροντα, όταν τόσο ξετσίπωτα μας μιλά και για συνεκμετάλλευση της Εθνικής περιουσίας, για συνεκμετάλλευση του Αιγαίου, κάνοντας πράξη τη  κουμπαριά με τους Τούρκους.

Είναι η συνέχεια της ίδιας αισχρής και χωρίς αιδώ προσφώνηση της τότε προέδρου της βουλής  Άννας Ψαρούδα Μπενάκη στην ορκωμοσία του Κάρολου Παπούλια στην ανάληψη του κορυφαίου αξιώματος του προέδρου της Δημοκρατίας που κατάμουτρα μας λένε ότι θα περιορίσουν τα σύνορα  και ένα μέρος της Εθνικής κυριαρχίας χάριν της ειρήνης, της ευημερίας και την ασφάλεια της διευρυμένης Ευρώπης.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και ο (μαιτρ της συγκάλυψης δικογραφίας για τα Τέμπη) νέος πρόεδρος της βουλής Κωνσταντίνος Τασούλας που και αυτός στην ορκωμοσία του μας είπε με συγκαλυμένα λόγια “Για πολιτικές διεργασίες που πλέον γίνονται σε ένα ασυνήθιστο πολιτικό περιβάλλον, όπου οι μεταπολεμικές παραδοχές σχέσεων και ισορροπιών δοκιμάζονται και ήδη ΜΕΤΑΤΟΠΙΖΟΝΤΑΙ ανησυχητικά”. 

Μήπως είναι μια διατεταγμένη πολιτική με πολεμικό χαρακτήρα, ένα πλάνο Β από τους ηττημένους που ήρθαν εδώ ως κατακτητές σε 2 Παγκόσμιους πολέμους και ενώ δεν μπόρεσαν να μας νικήσουν με τα συμβατικά όπλα τους, βρίσκουν τώρα πρόσφορο το έδαφος να στήνουν τα νομικά πλαίσια σε καλυμμένους δαιδαλώδεις νόμους για να τους εφαρμόζουν οι πολιτικοί έχοντας λάβει καίρια πόστα στη κρατική μηχανή μας; Και που όλοι αυτοί δεν είναι άλλοι παρά μόνο οι τότε δοσίλογοι με τους σημερινούς απογόνους τους; (έχουν αναφερθεί επίσημα από πρώην υπουργούς μέσα στο Ελληνικό κοινοβούλιο για βουλευτές υπουργούς και πρωθυπουργούς) . 

Βλέπουμε πάντα την οικογενειοκρατία των οικονομικών και των πολιτικών τζακιών να ευημερεί κάτω από όλες τις συνθήκες από τότε έως και τις μέρες μας. Να μας υπόσχονται άλλα προεκλογικά και άλλα να εφαρμόζουν τελικά, τα οποία πάντα αποβαίνουν σε βάρος της χώρας μας και όλων μας, εκτελώντας πιστά τις ανθελληνικές τους αποστολές. 

    Αυτό όμως που τους φοβίζει είναι το σπάσιμο των διαχωριστικών γραμμών που μας έχουν επιβάλει, κομματικών, δογματικών και οικονομικών, που θα επιφέρει την ΕΝΩΣΗ ΜΑΣ και όλα τα παραπάνω ανθελληνικά παραληρήματα τους θα λάβουν ένα τέλος. Είναι η κύρια αιτία για τη λάσπη και τη προπαγάνδα εναντίον της “Ελλήνων Συνέλευσις” που δηλώνει ότι θα τελειώσει η εφαρμογή τέτοιου είδους τεχνικών και πρακτικών.

Θα καταγγελθούν όλες οι ενέργειές τους νόμιμα και πάντα μέσα στα νομικά πλαίσια των διεθνών κανόνων. Σύμφωνα με την υπάρχουσα Νομολογία του Ο.Η.Ε η παραχώρηση έστω και ελάχιστου τμήματος Εθνικής Κυριαρχίας από το πολιτικό καθεστώς προς τους Τραπεζίτες και τις λεγόμενες “αγορές” είναι παράνομη.

Παράλογα σχέδια αποθήκευσης CO2 στον Πρίνο

0

Γράφει ο Κυριάκος Λιακούλης

Σε εξέλιξη βρίσκεται η υλοποίηση, για το καινοτόμο έργο αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα στον Πρίνο της Θάσου. Το project αυτό, πραγματοποιείται από την Energean και αφορά τη δέσμευση του διοξειδίου του άνθρακα από τις βιομηχανικές εγκαταστάσεις όπου εκπέμπεται, την συμπίεση του και κατόπιν τη μεταφορά του σε φυσικούς γεωλογικούς σχηματισμούς στο νησί της Θάσου. Δηλαδή θα αποθηκεύεται μέσα στη γη, σε χώρους όπου πριν υπήρχε πετρέλαιο η φυσικό αέριο και το οποίο αντλήθηκε.


     Η αποθήκευση αυτή σύμφωνα με ειδικούς, συνιστά μια τεράστια απειλή διότι σε έναν επικείμενο σεισμό, ελλοχεύει ο κίνδυνος της διάχυσης του διοξειδίου του άνθρακα, είτε στην ατμόσφαιρα είτε στη θάλασσα με αποτέλεσμα τη τοξική μόλυνση του περιβάλλοντος και με ότι αυτό συνεπάγεται για την αλιεία, για την αγροτική παραγωγή κλπ.

     Ένας από τους κύριους λόγους υλοποίησης του έργου που προβάλλεται, είναι ότι οι ενεργοβόρες βιομηχανίες θα εξοικονομήσουν σημαντικά ποσά τα οποία καταβάλλουν σήμερα για να αγοράζουν δικαιώματα ρύπων.

     Στο project αυτό της αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα, συμπεριλαμβάνεται ακόμη και η μεταφορά διοξειδίου του άνθρακα από άλλες χώρες της ευρωπαϊκής Ένωσης και μόνο, καθώς απαγορεύεται η εξαγωγή CO2 από μια χώρα της Ε.Ε σε χώρα εκτός ΕΕ βάσει θεσμικού πλαισίου. Σύμφωνα δε με την Energean, υπάρχει εκδήλωση ενδιαφέροντος για μεταφορά CO2 στον Πρίνο, από την Ιταλία και την Κροατία.

     Δηλαδή προκειμένου να εξοικονομήσουν χρήματα οι εταιρείες από τα δικαιώματα ρύπων, θα καταστήσουν τη περιοχή της Θάσου και της Καβάλας, χωματερή αποβλήτων αδιαφορώντας για την επίπτωση που θα έχει αυτή η ενέργεια στους κατοίκους της περιοχής.

       Ο Νησιωτικός Περιβαλλοντικός Σύλλογος Θάσου, εκ μέρους 19 συλλογικών φορέων του νησιού, κατέθεσε ψήφισμα στο Δημοτικό Συμβούλιο της Θάσου κατά της υλοποίησης του έργου.

     Να σημειωθεί ότι η πρωτάκουστη επένδυση σε μια σεισμογενή περιοχή, στηρίζεται κατά βάση στη ψευδεπίγραφη ετικέτα της κλιματικής αλλαγής, η οποία κλιματική αλλαγή αποδίδεται στις εκπομπές του διοξειδίου του άνθρακα.

       Η δαιμονοποίηση ωστόσο του CO2 δεν βρίσκει σύμφωνο το σύνολο της επιστημονικής κοινότητας. Ο αείμνηστος καθηγητής κύριος Αντώνης Φώσκολος, πρωτοπόρος στην έρευνα των υδρογονανθράκων, δήλωνε ότι το CO2 αυξήθηκε μόλις κατά 0,005% τα τελευταία 50 χρόνια.

        Στην ατμόσφαιρα το CO2 συναντάται σε ποσοστό 0,0395%, ενώ αν πέσει κάτω από 0,03% χάνεται όλη η χλωρίδα της γης. Άρα η συμμετοχή του CO2 στην υποτιθέμενη κλιματική αλλαγή, είναι επί της ουσίας ανύπαρκτη. Με δεδομένο ότι υπάρχουν αρκετές παραδοχές από υπεύθυνους, ότι η τροποποίηση του καιρού γίνεται εδώ και πολλά χρόνια, είτε με αεροψεκασμούς είτε με το σύστημα HARP, εξυπακούεται ότι η στόχευση του διοξειδίου του άνθρακα ως πρωταίτιου της κλιματικής αλλαγής και κατά συνέπεια όλων αυτών των “φυσικών” καταστροφών, είναι άστοχη. Μπορεί όμως να αποβεί καταστροφική με τον τρόπο αποθήκευσης που δρομολογείται στη περιοχή της Θάσου.

      Η ρύπανση της ατμόσφαιρας θα πρέπει να ελαχιστοποιηθεί ή και να μηδενιστεί ακόμη, επιλέγοντας καθαρές τεχνολογίες ενέργειας (π.χ. υδρογόνο) και όχι επιβάλλοντας πρόστιμα – δικαιώματα ρύπων ή καταλήγοντας σε σχέδια στρουθοκαμηλισμού. Η όποια αύξηση του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα, αντιμετωπίζεται με τη φύτευση δέντρων και τη δημιουργία δασών και όχι με το κάψιμο αυτών, για τους γνωστούς λόγους που βλέπουμε σήμερα.

       Το γήινο περιβάλλον λειτουργεί κάτω από συνθήκες νομοτέλειας, οι οποίες αποδίδουν στον άνθρωπο έναν τεράστιο σεβασμό ώστε να μπορεί να διαβιώνει στις πιο άριστες συνθήκες. Είναι αυτονόητο λοιπόν ότι και ο άνθρωπος θα πρέπει να τρέφει και να εκδηλώνει με πλήρη αμοιβαιότητα αυτό το σεβασμό.

     Η πολιτεία, πρέπει να αποδίδει τον σεβασμό της προς το περιβάλλον με την αρμόζουσα επαφή του ανθρώπου με αυτό. Με δεδομένο ότι περιβάλλον είναι ότι μας περιβάλλει, θα πρέπει ότι δημιουργείται και ότι κατασκευάζεται, να γίνεται με απόλυτο σεβασμό προς το περιβάλλον.

    Στο πρόγραμμα της Ελλήνων Συνέλευσις και στο αντίστοιχο κεφάλαιο, αναλύονται διεξοδικά οι ενέργειες προστασίας του.

       Χρέος του κάθε πολίτη είναι η ενημέρωση του. Σεβασμός στο περιβάλλον σημαίνει απόλυτη ταύτιση του ανθρώπου με το περιβάλλον.

Οι ανεπαρκείς διαχρονικά θέλουν να στηρίξουν τους φοιτητές ιατρικής του ΕΚΠΑ.

0

Γράφει ο Γιώργος Ντουλαπτσής

Ομάδα φοιτητών της ιατρικής σχολής του ΕΚΠΑ πραγματοποίησε επίσκεψη στα γραφεία του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών (ΙΣΑ) με σκοπό να συζητήσει τις χρόνιες ελλείψεις που αντιμετωπίζουν στην εκπαίδευσή τους για την ολοκληρωμένη επιστημονική και εμπειρική κατάρτισή τους.


Ο πρόεδρος Γ. Πατούλης υποσχέθηκε ότι ο ΙΣΑ θα είναι κοντά στα προβλήματα των φοιτητών και θα στηρίζει πάντα έμπρακτα τα αιτήματα και την εκπαίδευση τους.

Εκ των πραγμάτων στο σύνολό τους αλλά και από την εν λόγω κίνηση των φοιτητών, εξάγεται αυτόματα και εύλογα το συμπέρασμα περί της ανεπάρκειας ή απροθυμίας του κρατικού μηχανισμού να παράσχει στο έπακρο ένα πλήρες και από κάθε άποψη ολοκληρωμένο εκπαιδευτικό περιβάλλον για τους σπουδαστές ιατρικής, αλλά και γενικά για τους σπουδαστές σε όλες τις επιστημονικές σχολές της χώρας. Αναγκάζονται λοιπόν οι φοιτητές  να προστρέξουν για βοήθεια σε άλλους οργανισμούς για να καλύψουν εν μέρει τις ανεπάρκειες του εκπαιδευτικού μοντέλου.

Από την άλλη πλευρά ο ΙΣΑ, ο οποίος μέσω του προέδρου του δηλώνει ότι θα στηρίξει τους φοιτητές, διαχρονικά αποδείχθηκε ότι δεν ήταν επαρκής και ότι η στήριξη του δεν είχε τα θετικά αποτελέσματα που ανέμεναν οι φοιτητές. Η μόνιμη ανεπάρκειά του φάνηκε και σε άλλες χρονικές περιόδους που αφορούσαν και άλλα πολύ σοβαρά θέματα.

Τελευταίο δείγμα ήταν η συμπεριφορά του ΙΣΑ, όπως και όλων των ιατρικών συλλόγων, μαζί και του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου, κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Ήταν έκδηλος ο κατακερματισμός απόψεων μέσα στους κόλπους τους, αλλά και η στάση τους έναντι των κυβερνητικών πολιτικών αποκλεισμών και lockdown. Ενώ οι φωνές ομάδων ιατρών, οι οποίες είχαν άλλες γνώμες και προτάσεις, αποκλείστηκαν εντελώς από τα μέσα ενημέρωσης τα οποία εν προκειμένω χρηματοδοτήθηκαν αδρά γι’ αυτό.

Το ίδιο συνέβη και στο πρόγραμμα εμβολιασμών όταν κυβέρνηση και ιατρικοί σύλλογοι εκβίασαν με αποκλεισμό από το λειτούργημά τους χιλιάδες γιατρούς που πιέστηκαν οικονομικά, βγαίνοντας είτε σε αναστολή εργασίας από τα νοσοκομεία είτε από τα ιατρεία τους.

Πλήρης ανεπάρκεια και απροθυμία να προστατέψουν την υγεία των πολιτών από τα άγνωστα, αμφίβολα και επικίνδυνα εμβόλια, όπως μετέπειτα αποδείχθηκε, αλλά και τα μέλη τους από την οικονομική εξόντωση.

Τα τελευταία 15 χρόνια με την εφαρμογή των μνημονίων το εκπαιδευτικό σύστημα στο σύνολό του, από τη βασική έως και την ανώτατη εκπαίδευση, παραπαίει και αφέθηκε στη τύχη του. Ακολουθεί την οικονομική εξαθλίωση των Ελλήνων που εκδιώκονται ουσιαστικά από τη χώρα για να διαβιώσουν αξιοπρεπώς. Το ίδιο συμβαίνει και με τους επιστήμονές μας που αποδημούν είτε για επαγγελματικούς είτε για εκπαιδευτικούς λόγους, αφού η εκπαίδευση στην Ελλάδα έμεινε πολύ πίσω από τις σύγχρονες εξελίξεις και απαιτήσεις. Δεν είναι τυχαίο που στη πλειονότητά τους τα παιδιά που σπουδάζουν, βλέπουν το μέλλον τους, εκπαιδευτικό και επαγγελματικό, μόνο στο εξωτερικό.

         Η αλήθεια είναι μια και μοναδική.

Μόνο η «ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ» μπορεί να εγγυηθεί την αναγέννηση και ακμή του επιστημονικού προσωπικού στη πατρίδας μας. Το εκπαιδευτικό πρόγραμμά της θα γεννά κορυφαίους, άριστους και τους πιο άρτιους επιστήμονες στο πλανήτη. Η χρηματοδότηση για τη δόμηση του είναι έτοιμη και παντοδύναμη σε ισχύ. Εδώ δεν έχουν θέση οι γελοίες αντιδικίες μεταξύ των κομμάτων, περί κοστολόγησης των προτάσεων και από πού θα εξοικονομηθούν οι πόροι. Η «ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ» έχει υποδείξει και αποδείξει στον Άρειο Πάγο το πλούτο που θα χρησιμοποιήσει.

Θα εγκαθιδρυθούν καινοτόμα προγράμματα και σοβαρά δίκτυα στα πανεπιστήμια για τη χρηματοδότηση καινοτομιών, δημιουργιών και τεχνολογιών, των οποίων τα προϊόντα θα διατίθενται στο εμπόριο με όφελος για όλους, σχολές, φοιτητές, καθηγητές. Ενώ το συνολικό όφελος για τον  Ελληνισμό θα είναι στο μέγιστο βαθμό από τα δικαιώματα αυτών των ευρεσιτεχνιών. Μέρος 10% θα επιστρέφει στα ιδρύματα/σχολεία για να δημιουργούν αυτόνομους μηχανισμούς χρηματοδότησης.

Με αυτούς τους τρόπους οι ανώτατες σχολές θα απεξαρτηθούν από κάθε είδους ιδιωτικά συμφέροντα που σήμερα δένουν στο άρμα τους το εκπαιδευτικό σύστημα και το σέρνουν στους ιδιοτελείς σκοπούς τους, με γνώμονα μόνο τα δικά τους κέρδη και εξουσία, χωρίς να υπολογίζουν  κοινωνικές επιπτώσεις, βλάβη της πολιτείας και του δημοσίου συμφέροντος.

Η παράσταση “πρόταση δυσπιστίας’’ στη βουλή συνεχίζεται… 

0

Γράφει ο Γιώργος Καπετανάκης

Η βουλή της Ελλάδος και όχι των Ελλήνων, ανέβασε στη θεατρική σκηνή του θεάτρου της βουλής, ένα παλαιότερο ξαναπαιγμένο έργο με τίτλο: Πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης.


Πρωταγωνιστές της παράστασης, το κυβερνών κόμμα Ν.Δ. και τα κόμματα της αντιπολίτευσης, του ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Αριστερά, Πλεύση Ελευθερίας και εννέα ανεξάρτητων βουλευτών.

Συγκεκριμένα και ενώ όλη η Ελλάδα βρισκόταν στο δρόμο με αφορμή το δυστύχημα των Τεμπών, το ΠΑΣΟΚ χωρίς ίχνος σεβασμού προς τους συγγενείς των νεκρών (που βγήκαν δρόμο για τα αυτονόητα που οφείλει ένα κράτος δικαίου να προσφέρει), κατέθεσε προς τη κυβέρνηση της Ν.Δ. πρόταση δυσπιστίας. Μια πρόταση που ψηφίστηκε με 157 κατά και 136 υπέρ. Λογικό μας ακούγεται να συμβεί κάτι τέτοιο και μάλιστα τι στιγμή που η κυβέρνηση έχει το 151 συν.

Και εδώ τίθεται το ερώτημα εφόσον η αντιπολίτευση γνωρίζει το ποσοστό γιατί τη κατέθεσε; Τι θέλει να πετύχει;

Είναι προφανές η πολιτική σκοπιμότητα και στρατηγική της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Βλέποντας τόσο κόσμο να διαδηλώνει στο δρόμο, άδραξε της ευκαιρίας να δείξει ότι υπάρχει και μάχεται κατά της κυβέρνησης κερδίζοντας την εύνοια του κόσμου, αναμένοντας να κερδίσει στο μέλλον ψήφους.

Από την άλλη όψη του ίδιου νομίσματος όμως, τόσος κόσμος κατά του κομματικού καθεστώτος είναι επικίνδυνος όχι μόνο για την ΝΔ αλλά για όλη τη Κομματοκρατία που έκατσε πάνω μας σαν πανούκλα.

Είναι ξεκάθαρο θα λέγαμε και πέραν πάσης αμφιβολίας ότι η Κομματοκρατία, στηρίζεται στην αρχή και τη πρακτική των πελατειακών σχέσεων.

Αυτό επιτυγχάνεται μέσω χαριστικών πράξεων, διορισμών, παροχών και προνομίων σε προσκείμενους και ημέτερους, δηλαδή οι πολιτικοί και κυρίως τα κόμματα εξαγοράζουν εξουσία.

Οι πελατειακές σχέσεις υποβιβάζουν τις πολιτικές σχέσεις και τους εκλογικούς συσχετισμούς σε οικονομικές συναλλαγές μεταξύ πολιτικών πατρώνων και εξαρτημένων ψηφοφόρων με δαπάνες του Ελληνικού Δημοσίου αλλά και των φορολογουμένων.

Αν ενδιαφέρονταν πραγματικά η αντί-πολίτευση να ασκήσει πραγματική αντιπολίτευση (και αυτό είναι τέχνασμα μόνο του κομματικού συστήματος και όχι της δημοκρατίας), δεν θα άφηνε που λέει και ο λαός «τη κυβέρνηση σε χλωρό κλαρί» ελέγχοντας διαρκώς τη κοινοβουλευτική της δράση, κερδίζοντας έμπρακτα την εμπιστοσύνη μας. Αντιθέτως, βλέπουμε με τη πρόταση δυσπιστίας κάθε φορά η αντιπολίτευση να εδραιώνει τη κυβέρνηση.

Για του λόγου το αληθές οι προτάσεις δυσπιστίας που έχουν υποβληθεί κατά τη διάρκεια της μεταπολίτευσης από την αντιπολίτευση διαχρονικά κατά της εκάστοτε κυβέρνησης είναι οι εξής:

Κατά του ΠΑΣΟΚ κατατέθηκαν συνολικά έξι προτάσεις δυσπιστίας από τη κυβέρνηση της ΝΔ, αντίθετα η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ κατέθεσε τρεις προτάσεις κατά της ΝΔ. Ο ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσε δυο προτάσεις κατά της τρικομματικής του Αντώνη Σαμαρά, όπου συμμετείχαν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ, επίσης ο ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσε κατά της ΝΔ τρεις προτάσεις δυσπιστίας και τέλος η ΝΔ κατά του ΣΥΡΙΖΑ δύο προτάσεις δυσπιστίας.

Συνολικά η παράσταση του έργου (πρόταση δυσπιστίας) ανέβηκε 16 φορές στη βουλή, αφήνοντας έκθαμβο το Ελληνικό κοινό που τόσα χρόνια παρακολουθεί κατ’ επανάληψη να παίζεται με μεγάλη επιτυχία και το κόσμο ευχαριστημένο και από τις δύο πλευρές.

Και το αποτέλεσμα πιο είναι; 

Να ζούμε καθημερινά ένα νοητικό και βιοτικό υποβιβασμό κι έπειτα αναρωτιόμαστε τι φταίει και δεν πάμε μπροστά, τι είναι αυτό που μας κολλά μόνιμα στην ίδια θέση του υποτελή ανθρώπου.

Βάσει του άρθρου 84 του συντάγματος και σύμφωνα με το άρθρο 142 του κανονισμού της βουλής, η Βουλή έχει τη δυνατότητα να αποσύρει την εμπιστοσύνη της από τη κυβέρνηση ή από κάποιο μέλος της υποβάλλοντας πρόταση δυσπιστίας.

Για να αντιληφθούμε δικαιότερα τη στενή συνάφεια που έχει η πρόταση δυσπιστίας με τη πρόταση εμπιστοσύνης, μελετώντας το Σύνταγμα που είναι το (Συμβόλαιο της υποταγής μας) διαπιστώνουμε το εξής:

Άρθρο 84: (Εμπιστοσύνη της Βουλής- αρχή της δεδηλωμένης).

Παράγραφος 6. Πρόταση εμπιστοσύνης δεν μπορεί να γίνει δεκτή, αν δεν εγκριθεί από την απόλυτη πλειοψηφία των παρόντων βουλευτών, η οποία όμως δεν επιτρέπεται να είναι κατώτερη από τα δύο πέμπτα του όλου αριθμού των βουλευτών.

Πρόταση δυσπιστίας γίνεται δεκτή, μόνο αν εγκριθεί από την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών.

Σε αντίθεση με άλλες σημαντικές κοινοβουλευτικές διαδικασίες, όπως η διάλυση της Βουλής, το Σύνταγμα δεν απαιτεί την ύπαρξη συγκεκριμένων λόγων για την υποβολή πρότασης δυσπιστίας, ούτε καν «σοβαρών» λόγων. Αρκεί η υποβολή πρότασης 50 Βουλευτών, καθιστώντας την ένα εύκολο και προσβάσιμο εργαλείο στα χέρια της αντιπολίτευσης.

Η αρχή της δεδηλωμένης είναι όρος του Συνταγματικού Δικαίου και ορίζει ότι η κυβέρνηση οφείλει να έχει τη δεδηλωμένη εμπιστοσύνη της απόλυτης πλειοψηφίας των βουλευτών, δηλαδή τουλάχιστον 151 από τους 300 για τη Βουλή των Ελλήνων.

Άλλο ένα λεκτικό τέχνασμα σε κοινή θέα μεν, αόρατο δε στα μάτια μας. Εφόσον μιλάμε για απόλυτη αριθμητικά, αυτό πρέπει να υπολογίζεται με βάση το σύνολο που είναι 300 βουλευτές, άρα το 151 είναι κοινώς πλειοψηφία, όχι απόλυτη, για να μη μπερδεύεται και ο κόσμος με τις διπλές έννοιες της διπλωματικής γλώσσας. Για παράδειγμα όταν λέμε το σκοτάδι είναι απόλυτο, τι πραγματικά εννοούμε; Ότι μπορούμε να δούμε στο σκοτάδι; Αφού είναι απόλυτο, πάμε παρακάτω.

Στη περίπτωση που μια πρόταση δυσπιστίας περάσει έχοντας τη πλειοψηφία όπως προαναφέραμε, τότε διαλύεται η βουλή και προκηρύσσονται εκλογές. Αναφερόμενοι σε αυτό θα ήταν μεγάλη παράλειψη να μην αναφέρουμε το γεγονός ότι, η κοινοβουλευτική ιστορία της μεταπολίτευσης έχει δείξει στη πράξη ότι καμία κυβέρνηση δεν έπεσε από πρόταση δυσπιστίας.

Με τα προαναφερόμενα καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι, η πρόταση δυσπιστίας που κατατέθηκε από το ΠΑΣΟΚ, (όπως και όλες οι προηγούμενες προτάσεις του παρελθόντος) μετατρέπονται λόγω πλειοψηφίας από πρόταση δυσπιστίας, σε πρόταση εμπιστοσύνης.

Σε μια στενή σχέση των κομμάτων μεταξύ τους, για ακόμα μια φορά αποδεικνύεται ότι κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει.