Γράφει ο  Κυριάκος Λιακούλης

Στις 15 Ιανουαρίου ο πρωθυπουργός της χώρας μας, κύριος Μητσοτάκης, ανακοίνωσε το όνομα του υποψηφίου, για την προεδρία της Δημοκρατίας, καθώς η θητεία της κυρίας Σακελλαροπούλου, φτάνει στο τέλος της.

Το όνομα λοιπόν που αποτελεί πρόταση του πρωθυπουργού, και της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, είναι αυτό του προέδρου της βουλής, κυρίου Κωνσταντίνου Τασούλα. Ένα όνομα, το οποίο προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις, τόσο ανάμεσα σε πολιτικούς παράγοντες, όσο και στους απλούς πολίτες.

Ιδιαίτερα δε, έντονες αντιδράσεις, προκάλεσε στους συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών, καθώς όπως ισχυρίζονται οι ίδιοι οι συγγενείς, ο κύριος Τασούλας συμμετείχε με την ιδιότητα του ως πρόεδρος της Βουλής, στην συγκάλυψη των Τεμπών.

Σύμφωνα λοιπόν με ανάρτηση τής κυρίας Καρυστιανού, προέδρου του συλλόγου “ Τέμπη 2023”, ο κύριος Τασούλας ως πρόεδρος της Βουλής, ήταν αυτός ο οποίος κρατούσε στο συρτάρι του, την δικογραφία της ευρωπαίας εισαγγελέως, για την σύμβαση 717, και την δικογραφία για τα Τέμπη, και δεν την έδωσε στην εξεταστική επιτροπή άμεσα, ως όφειλε.

 Στον πρώην πλέον πρόεδρο της Βουλής, και νυν υποψήφιο για την προεδρία της Δημοκρατίας, καταλογίζονται εκτός των άλλων ότι, ως πρόεδρος της Βουλής, ήταν αυτός που έθαψε το σκάνδαλο των υποκλοπών, ήταν αυτός, ο οποίος επέτρεψε να παίξει το βίντεο μέσα στην ελληνική βουλή, για τα ναζιστικά τάγματα του Αζώφ, ήταν αυτός, που ως πρόεδρος της Βουλής προωθούσε την woke agenda,  και την τεκνοθεσία των ομοφυλόφιλων ζευγαριών , ήταν αυτός, που ως δήμαρχος Κηφισιάς και μετέπειτα βουλευτής, κατάφερε να καταδικαστεί η χώρα μας από το ευρωπαϊκό δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων, διότι η βουλή αρνούνταν  να άρει την ασυλία του, προκειμένου να ελεγχθεί από την ελληνική δικαιοσύνη, για ιδιαίτερα σοβαρά ποινικά αδικήματα, τα οποία είχαν διαπραχθεί όταν ήταν δήμαρχος Κηφισιάς.

Ήταν αυτός, όπου στις 27 Αυγούστου του 2021, απευθυνόμενος προς τον Αμερικανό γερουσιαστή κύριο Μενέντεζ, προσφέροντας του συμβολικά έναν χάρτη της Ελλάδας, του είπε το εξής: “ Από την Κέρκυρα μέχρι το Καστελόριζο, και από την Κρήτη μέχρι τη Θράκη, σας παραδίδουμε την Ελλάδα σήμερα, στα χέρια σας. Ήταν…… Ήταν……Ήταν…..

 Πώς λοιπόν με ένα τέτοιο βιογραφικό, να μην εξαργυρωθεί η προσφορά του από τον κύριο Μητσοτάκη; Κάτι ανάλογο άλλωστε, δεν συνέβει και με την κυρία Σακελλαροπούλου πριν πέντε χρόνια; Τώρα τι θα άλλαζε;

 Είναι αρκετοί αυτοί βέβαια που υποστηρίζουν ότι, ο θεσμός του προέδρου της Δημοκρατίας, είναι διακοσμητικός, και ότι δεν έχει ενεργητικό ρόλο στην διακυβέρνηση της χώρας. Να σημειώσουμε εδώ ότι σύμφωνα με το άρθρο 30 του Συντάγματος, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, είναι ο ρυθμιστής του πολιτεύματος, και εκλέγεται από την βουλή, όπως ορίζεται στα άρθρα 32 και 33. Είναι αυτός επίσης, ο οποίος μαζί με τον υπουργό οικονομικών, καθώς και τον πρέσβη μας στον ΟΗΕ, υπογράφει κάθε χρόνο τον παγκόσμιο ισολογισμό στα παγκόσμια ταμεία, για λογαριασμό της χώρας μας.

 Είναι γεγονός ότι η πολιτική στην χώρα μας, είναι συνυφασμένη με εκατέρωθεν δοσοληψίες. Δοσοληψίες οι οποίες, δημιουργούν ανασφάλειες στους πολίτες, και έντονο προβληματισμό σχετικά με την καθιέρωση πλέον, της αναξιοκρατίας. 

Βλέπει ο πολίτης ότι, προβάλλεται η εξυπηρέτηση των ημετέρων, και ότι επιβραβεύεται το άδικο. Σκέφτεται ίσως ότι, και ο ίδιος θα πρέπει να ενεργεί κατά παρόμοιο τρόπο. Κινδυνεύει να αφομοιωθεί από  το υπάρχον καθεστώς. Κάποιες φωνές αδέσποτες που βλέπουν το άδικο και το φωνάζουν, δεν αρκούν να αντιστρέψουν την κατάσταση. Πρέπει να γίνουν πολλές. Πρέπει να ενωθούν όλες, ώστε συντεταγμένα και με όλες τις νόμιμες διαδικασίες, να αλλάξουν τα πάντα.

Πρέπει λοιπόν να ενωθούν στην βάση τους. Μία βάση, η οποία θα περιλαμβάνει ένα Ελλάνιο αξιακό σύστημα, με αξίες, αρχές, και πολιτειακούς νόμους. Με ιδιότητες οι οποίες, όσο περισσότερο θα αναδεικνύονται από τον άνθρωπο, τόσο περισσότερο θα τον τοποθετούν στην μεσότητα. Αρχές οι οποίες, θα είναι τα σημεία αναφοράς του κοινωνικού συστήματος, και τα οποία θα δημιουργούν συγκεκριμένο λειτουργικό πλαίσιο.

Ένα αξιακό σύστημα, πού ο πολίτης θα βρει, μόνο στον πολιτικό φορέα του έθνους του. Μόνο στην Ελλήνων Συνέλευσις. Ένα αξιακό  σύστημα, όπου μόνο μέσα από αυτό, ο άνθρωπος οντολογικά παίρνει την θέση που του ανήκει. Η ΕΝ (ΩΣΗ) όλων, είναι περισσότερο αναγκαία από ποτέ. Μην την καθυστερείς με την αδράνειά  σου.

Γράφει ο Κυριάκος Λιακούλης

Σε  συνέντευξη που παραχώρησε ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος κύριος Στουρνάρας, στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ, και στον δημοσιογράφο Άρη πορτοσάλτε, μεταξύ άλλων τόνισε ότι η χώρα μας, έχει ανάγκη πρόσθετης εισροής μεταναστών, τουλάχιστον 200.000 ατόμων, προκειμένου να εργαστούν στην χώρα μας. Ισχυρίστηκε ότι υπάρχει έλλειψη εργατικών χεριών, στους τομείς του τουρισμού και των κατασκευών, και ότι αυτό οδηγεί στην ανάγκη, να εισέλθουν κι άλλοι μετανάστες. Λες και απορροφήθηκαν οι υπάρχοντες σε εργασίες, και πρέπει να έρθουν κι άλλοι.

 Ο κύριος Στουρνάρας από μια θέση διορισμένη, και όχι εκλεγμένη από τον ελληνικό λαό, εξέφρασε μια άποψη, η οποία μπορεί να λειτουργήσει και ως προπομπός, για επερχόμενες διακρατικές συμφωνίες, σχετικά με την είσοδο στην χώρα μας εργατικού δυναμικού, από άλλες  χώρες.

  Το να θέλει βέβαια κάποιος, να πάει να εργαστεί σε μια άλλη χώρα, σαφώς και είναι δικαίωμα του.  Οφείλει όμως εκεί που θα πάει, να σεβαστεί τους νόμους της χώρας, τα ήθη και έθιμά  της, τον πολιτισμό της και την ιστορία της. Δεν γίνεται να επιβάλει “τα δικά του” στην χώρα που τον φιλοξενεί. Δεν γίνεται στο όνομα των “πιστεύω του” ( δηλαδή στα “δεν ξέρω” του), να προβαίνει σε αντιανθρώπινες δολοφονικές ενέργειες, (όπως έγινε πρόσφατα στην Γερμανία).

 Και τι θα γίνει σε μια χώρα, που ο γηγενής πληθυσμός της βαίνει μειούμενος, ενώ ο εισερχόμενος πληθυσμός, είναι αυξανόμενος;  Σίγουρα αυτό που θα συμβεί, με μαθηματική ακρίβεια, θα είναι η αντικατάσταση του πληθυσμού! Και οι κυβερνήσεις, τί κάνουν; Αντί να δώσουν κίνητρα στον πληθυσμό της χώρας τους, να αυξηθεί, δίνουν κίνητρα στους εισερχόμενους, να εισρεύσουν, και να παραμείνουν στην χώρα.

 Τι είναι όμως αυτό, που ωθεί έναν άνθρωπο να εγκαταλείψει την χώρα του, και να πάει να εργαστεί σε μια άλλη χώρα; Το πρώτο αίτιο βέβαια, είναι το οικονομικό. Μα αφού όλες οι χώρες, έχουν στους καταπιστευματικούς τους λογαριασμούς στα παγκόσμια ταμεία, τεράστια ποσά, όπως απέδειξε ο πρόεδρος της Ελλήνων Συνέλευσις, κύριος ΑΡΤΕΜΗΣ ΣΩΡΡΑΣ.

Ποσά, τα οποία τα υπογράφουν, όλες οι κυβερνήσεις αυτών των χωρών. Γιατί δεν τα αξιοποιούν οι χώρες τους, προς όφελος των λαών τους, ώστε να σταματήσουν οι μεταναστευτικές ροές;  Και να μείνει ο κάθε άνθρωπος στην χώρα του, προκειμένου να την αναμορφώσει.  Να έχει κι ένα κίνητρο επιπλέον, το ότι εργάζεται για την χώρα του. Και γιατί όχι, να υπάρχει κι ένας υγιής συναγωνισμός, για το ποιος θα φτιάξει καλύτερα την χώρα του.

Γιατί αποκρύπτουν οι κυβερνήσεις όλων των χωρών, αυτά τα ποσά; Και βλέπουμε ότι, όλες κινούνται συντονισμένα, προς την κατεύθυνση της απόκρυψης. Δηλαδή ως να παίρνουν εντολές, από το ίδιο διευθυντήριο! Αποτέλεσμα βέβαια αυτής της στέρησης των λαών από τον πλούτο τους, είναι η φτωχοποίηση των χωρών τους, είναι η εξαθλίωση, των ίδιων των ανθρώπων, είναι η αύξηση της βίας, και των πολέμων. Και βέβαια είναι, ο καθ’ ολοκληρίαν έλεγχός τους.

  Η Ελλήνων Συνέλευσις στις προγραμματικές της δηλώσεις, ξεκαθαρίζει ότι, όσοι ζουν στην Ελλάδα, και δεν είναι Έλληνες αυτόχθονες ιθαγενείς, η πολιτεία δείχνει μεγάλο σεβασμό. Ισονομία, Ισοκρατία, Ισοπολιτεία, σημαίνει ότι, κανένας δεν μπορεί να έχει περισσότερα δικαιώματα, από τον Έλληνα ιθαγενή πολίτη.

Ενώ οι τρεις βασικοί πολιτειακοί νόμοι, οι οποίοι θα λειτουργούν συγχρόνως, θα αποτελούν βασική αξίωση κάθε ενέργειας, η πράξης, η έκφρασης.  Είναι  μέλημα όλων των ανθρώπων, η μελέτη της ιδρυτικής διακήρυξης του πολιτικού φορέα του έθνους. Δεν πρέπει να αδρανήσουν άλλο!

Γράφει ο Καπετανάκης Γιώργος

Η αρχή της δημοσιότητας των συνεδριάσεων των Δικαστηρίων αποτελεί την θεμελιώδη αρχή, πρώτον  της λαϊκής κυριαρχίας, και δεύτερον της αρχής της δίκαιης Δίκης, κατά την οποία οι πολίτες καθώς και η κοινή γνώμη, έχουν το δικαίωμα να ενημερώνονται οπωσδήποτε για την εξέλιξη και το αποτέλεσμα μιας Δίκης.

Από αρχαιοτάτων χρόνων η παρουσία των πολιτών στις  συνεδριάσεις Δικαστηρίων της πολιτείας ήταν σε κοινή θέα, κρατώντας τους πολίτες διαρκώς ενήμερους επί παντός επιστητού. Στις μέρες μας όπου η Δημοκρατία δοκιμάζετε από μεγάλα πολιτικά και οικονομικά σκάνδαλα, έρχονται διαρκώς νέοι νόμοι προς ψήφιση στο προσκήνιο, με αποτελέσματα διαμορφωμένα και μαγεμένα στο παρασκήνιο.

Η συνεχή και αυξανόμενη αυστηροποίηση του ποινικού κώδικα και η αλλαγή του Δικαστικού χάρτη δεν είναι ικανά να επιλύσουν τεράστια συσσωρευμένα προβλήματα που ταλανίζουν πολλά χρόνια  την Ελληνική κοινωνία.

Η σημερινή κυβέρνηση Μητσοτάκη, χωρίς να παραβλέψουμε τις επιλογές των προηγουμένων κυβερνήσεων, προσπαθεί να λογοκρίνει τις αγορεύσεις των Δικαστηρίων, να καταργήσει την δημοσιότητα από τις Δικαστικές αίθουσες, ελέγχοντας παράλληλα την δικανική σκέψη.

Σε μια προσπάθεια δήθεν να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις που στόχο έχουν την ταχύτητα και την αποτελεσματικότητα της Δικαιοσύνης, κατάφερε με την ψήφιση του νέου νόμου να φέρνει αντίθετα αποτελέσματα. Στοιχεία δημοσκοπήσεων που έρχονται στο φως της δημοσιότητας αναφέρουν την έντονη δυσαρέσκεια των πολιτών έναντι της Δικαιοσύνης με ποσοστά που φτάνουν στο 60%, δημιουργώντας απέχθεια στην κοινωνία και έλλειψη εμπιστοσύνης.

Καθώς είμαστε κοντά στην εκδίκαση της υπόθεσης των Τεμπών, η κυβέρνηση, με μια διάταξη που θα την χαρακτηρίζαμε έκτρωμα για τα Δικαστικά δεδομένα, πέρασε ύπουλα και χωρίς διαβούλευσης τον περασμένο Ιούλιο διάταξη του υπουργείου Δικαιοσύνης,  προσπαθώντας με αυτόν τον τρόπο να φιμώσει την δημοσιότητα από τις Δικαστικές αίθουσες.

Η εν λόγω διάταξη  αφορά τον Νόμο 5119/2024 και το άρθρο 31, που ψηφίστηκε στις 4 Ιουλίου και τροποποιεί τον 18/1989, «απαγορεύει την ολική ή μερική μετάδοση με οποιονδήποτε τρόπο, ιδίως μέσο της τηλεόρασης, ραδιοφώνου, διαδικτύου και γενικά οποιοδήποτε τεχνολογικού μέσου, καθώς και η κινηματογράφηση, μαγνητοσκόπηση, ηχογράφηση και αποτύπωση της Δίκης σε γραπτό κείμενο μέσω ειδικού λογισμικού που μετατρέπει τον προφορικό λόγο σε γραπτό, ενώπιον ποινικού, αστικού ή διοικητικού Δικαστηρίου. Κατ’ εξαίρεση, το Δικαστήριο μπορεί να επιτρέψει τις ενέργειες αυτές, εφόσον συναινούν ο εισαγγελέας και οι διάδικοι και συντρέχει ουσιώδες Δημόσιο συμφέρον.»

Είναι αναγκαίο να αναφέρουμε ότι η δημοσιότητα, είναι αναπόσπαστο λειτουργικό στοιχείο της ανεξάρτητης  Δικαιοσύνης, καθώς αποτελεί κύριο μέσο για τον έλεγχο από τον λαό, του τρόπου που αυτή την απονέμει.

Στο άρθρο 1 του Συντάγματος παρ. 3, «όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα.

Πόσο σιγουριά έχουμε, ότι είμαστε Κυρίαρχος Λαός; Πόσο σίγουροι μπορούμε να είμαστε σήμερα ότι οι εξουσίες πηγάζουν από τον λαό μετά από τόσα μνημόνια που υπέγραψαν αυτοί για εμάς; Πόσο σίγουροι είμαστε ότι εξυπηρετούν εμάς και το έθνος μας, μετά από τόσες προδοσίες; Τέλος, ασκούνται όπως ορίζει το σύνταγμα; 

Το άρθρο 5Α και 14 για την ελευθερία του τύπου και το δικαίωμα της πληροφόρησης.   

Το άρθρο 26  παρ.3, «Η Δικαστική λειτουργία ασκείται από τα δικαστήρια, οι αποφάσεις τους εκτελούνται στο όνομα του Ελληνικού Λαού».

Τέλος η αρχή της δημοσιότητας της Δίκης και η απαγγελία των αποφάσεων κατοχυρώνονται και από το άρθρο 93 παρ. 2 και 3 που αναφέρει, 2.«Οι συνεδριάσεις κάθε Δικαστηρίου είναι δημόσιες, εκτός αν το Δικαστήριο κρίνει με απόφαση του ότι η δημοσιότητα πρόκειται να είναι επιβλαβής στα χρηστά ήθη ή ότι συντρέχουν ειδικοί λόγοι προστασίας της ιδιωτικής ή οικογενειακής ζωής των διαδίκων», 3.«Κάθε δικαστική απόφαση πρέπει να είναι ειδικά και εμπεριστατωμένα αιτιολογημένη και να αναγγέλλεται σε δημόσια συνεδρίαση».

Ο Κώδικα Ποινικής Δικονομίας του 2024 με το άρθρο 329 ευθυγραμμίζεται πλήρως με τα άρθρα του συντάγματος.

Καθώς επίσης και από τα άρθρα 6  παρ.1 της ΕΣΔΑ – Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών που υπογράφηκε στην Ρώμη στις 4 Νοεμβρίου 1950, γνωστή και ως «σύμβαση της Ρώμης» και κυρώθηκε από το Ελληνικό κοινοβούλιο, εντασσόμενη σε ένα πλέγμα διατάξεων που εγγυώνται τη Δίκαιη Δίκη, όπως επίσης και του άρθρου 10.

Δικαίως με τα ως άνω άρθρα του συντάγματος, του ΚΠΔ, και της ΕΣΔΑ που αναφέρθηκαν, λάβαμε γνώση βάση της οποίας προκύπτει το συμπέρασμα της αντισυνταγματικότητας του άρθρου 31 του νόμου 5119/2024.

Είμαστε πλέον πεπεισμένοι ότι η ψήφιση του, ήρθε να εξυπηρετήσει μόνο σκοπιμότητες, παραβιάζοντας την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης και την ελευθερία του τύπου και σε καμία περίπτωση την βελτίωση και ανέλιξη της Δικαιοσύνης. 

Η Δικαιοσύνη πρέπει να εκτελείται υπό το φως της δημοσιότητας, δίνοντας την δυνατότητα στους πολίτες να ασκούν ένα άτυπο έλεγχο στους δικαστές, για το κατά πόσο τηρούν τους νόμους,.

Ποιος είναι ο λόγος να υψώνονται ανυπέρβλητα τείχη στην δημοσιότητα μίας δίκης; Τι έχει να φοβηθεί και να κρύψει η Δικαιοσύνη; Γιατί αυτή η φίμωση όταν όλα είναι νομοθετημένα και νόμιμα;

Ένα κράτος Δικαίου που σέβεται τους πολίτες που το απαρτίζουν, έχει κύριο μέλημα του να δημιουργήσει ελευθέρους, ενημερωμένους και συνειδητοποιημένους πολίτες, ικανούς να παράγουν κριτική σκέψη. Και μέσω ενός συστήματος αξιών, αρχών και νόμων,  να έχουν την δυνατότητα να ελέγχουν το κράτος που τους ελέγχει.

Στον αντίποδα, δημιουργείται μια κατάσταση φοβισμένων και ανενημέρωτων πολιτών που δεν έχουν την ικανότητα να διεκδικήσουν με θάρρος τα δικαιώματα τους.

Θάρρος και αφοβία που πηγάζει από γνωσιακό επίπεδο των νόμων που κατέχουν, το περιμένουμε από το σώμα Ελλήνων Δικαστών, που το Σύνταγμα ξανά εδώ τους λύνει τα χέρια. Συγκεκριμένα πάλι στο άρθρο 93 και στην παρ. 4 αναφέρει: Τα Δικαστήρια υποχρεούνται να μην εφαρμόσουν νόμο που το περιεχόμενο του είναι αντίθετο προς το Σύνταγμα.

Τον Απρίλιο του 2015 ο κ. Αρτέμης Σώρρας, από την πόλη της Λαμίας ανακοίνωσε την διακήρυξη Αξιών και Αρχών, θέτοντας τα θεμέλια για την ίδρυση μιας ελεύθερης και δικαίας πολιτείας, όπου οι νόμοι της, πρίν την εφαρμογή τους θα φιλτράρονται από 33 Ελλάνια Αξιακά πρωτόκολλα.

Μεταξύ των 12 Αξίων – 18 Αξιακών Αρχών και 3 πολιτειακών νόμων, βρίσκεται και ο Νόμος της Δημοσιότητας, όπου κανένα κίνητρο σου, επιλογή σου, η πράξη σου  δεν μένει κρυφό από το σώμα της πολιτείας. Το κίνητρο σου για κάθε σου πράξη ή επιλογή ή έκφρασή σου πρέπει να εκτίθενται δημόσια και να είναι καταξιωμένο με Αρετή.

Κάθε πρόταση, κάθε ιδέα, κάθε καινοτομία σε οποιαδήποτε μορφή της τεχνολογίας, της επιστήμης, της τέχνης, ως και κανόνες, νόμοι, διδασκαλία, καθοδήγηση, πρέπει να άπτονται του αξιακού συστήματος του ανθρώπου και να ανήκει σε όλη την κοινωνία και να έχουν πρόσβαση στην διαδικασία που δημιουργείται

Οτιδήποτε προσπάθεια γίνεται  να αποκρυφτεί η αλήθεια από την δημοσιότητα, οδηγεί σε σκοτεινά μονοπάτια, εξασθενώντας και  καπελώνοντας το κράτος Δίκαιου και την Δημοκρατία.