Γράφει ο Μάγνητας

Ο Προϋπολογισμός, η δημοσιογραφική αλητεία και οι αγροτοσυνδικαλιστές

Ο προϋπολογισμός είναι το πορτοφόλι του κράτους, αποκαλύπτει πόσα χρήματα σχεδιάζει να εισπράξει ετήσια στα ταμεία (έσοδα) και πόσα τα (έξοδα). Τον ψηφίζει η βουλή, γίνεται νόμος και δημοσιοποιείται στο φύλλο εφημερίδας της κυβέρνησης ΦΕΚ

Αν ο ελληνικός λαός δεν γνωρίζει το πραγματικό μέγεθος και τη φύση του κρατικού προϋπολογισμού, δεν φταίει η βάση της κοινωνίας. Η ευθύνη βαραίνει εκείνους που βρίσκονται σε κάμερες και μικρόφωνα, που έχουν άμεση πρόσβαση στη πληροφορία και την αποκρύπτουν. Κόμματα, πολιτικοί και ΜΜΕ λειτουργούν ως ενιαίος μηχανισμός, σε θεσμική συγκάλυψη. Το είδαμε σε τόσα σκάνδαλα. 

Τα ΜΜΕ αποφεύγουν το σύνολο γιατί συγκρούεται με τις πηγές χρηματοδότησής τους.

Όταν τα ιδιωτικά ΜΜΕ χρηματοδοτούνται από τον κρατικό κορβανά είναι δωροδοκία, άμεση ή έμμεση από το κράτος και το τραπεζικό σύστημα, όταν τους δίνονται υπέρογκα ποσά σε δάνεια (δανεικά και αγύριστα), η δημοσιογραφική «ελευθερία» περιορίζεται αυτομάτως στα αυστηρά όρια της καθεστωτικής πειθαρχίας — με υποταγή και συνενοχή.

Έτσι εξηγείται γιατί κανείς δεν αποκαλύπτει τα πραγματικά μεγέθη: τα 1,765 τρισεκατομμύρια ευρώ συνολικά με την αύξηση στο 714%!!! Στα έσοδα σύμφωνα με το Ελεγκτικό Συνέδριο στο όχι και τόσο μακρινό 2016, τα εσωτερικά βραχυπρόθεσμα δάνεια 600 δις. ευρώ. Αυτά δεν διαψεύδονται. Θάβονται από νεκροθάφτες της αλήθειας, γιατί η πλήρης εικόνα καταρρίπτει το αφήγημα της «μόνιμης διαχείρισης χρέους» και της «μόνιμης έλλειψης χρήματος» και αποκαλύπτει ότι το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη πόρων αλλά η ορθή διαχείριση πάνω σε αυτούς.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει επιλεκτική όραση. Όταν έπρεπε να στηριχθεί το αφήγημα της χρεοκοπίας, η Eurostat είδε, αποδέχτηκε και επικύρωσε στοιχεία που αμφισβητήθηκαν σοβαρά. Όταν όμως το ίδιο κράτος- μέλος δημοσιεύει ΦΕΚ, νόμους και επίσημους προϋπολογισμούς, τότε ξαφνικά αυτά θεωρούνται «εσωτερική υπόθεση» και δεν προκαλούν καμία αντίδραση;

Τη περίοδο των Μνημονίων ήθελαν πάση θυσία να μπούμε. Γι’ αυτό: διογκώθηκαν ελλείμματα και χρέη, άλλαξαν μεθοδολογίες εκ των υστέρων.
Ο όρος «ελληνική στατιστική» δεν ήταν αστείο· ήταν πολιτικός χλευασμός για να νομιμοποιηθεί η επιβολή μέτρων και η απώλεια κυριαρχίας.
Με απλά λόγια: όταν τα νούμερα εξυπηρετούσαν το σχέδιο, ήταν “επιστήμη”. Όταν δεν το εξυπηρετούν, αποκρύπτονται ή διαστρεβλώνονται.

Η δημοσιογραφία, όταν κατευθύνεται από το πολιτικό κατεστημένο, παύει να ενημερώνει. Μετατρέπεται σε εργαλείο διαστρέβλωσης, παρουσιάζοντας τον προϋπολογισμό ακίνδυνο και τεμαχισμένο. Τα ΜΜΕ χάνουν την ανεξαρτησία τους, αποπροσανατολίζουν αφήνοντας τον πολίτη στο σκοτάδι. Η σιωπή αυτή δεν είναι αδυναμία. Είναι συνειδητή σύμπραξη κομμάτων με τους λωποδύτες πολιτικούς με επένδυση γραβάτας και της δημοσιογραφικής αλητείας σε εντεταλμένη υπηρεσία— χρηματοδότηση, απόκρυψη. Τι λέει η αντιπολίτευση; γιατί σιωπά λες και έχει τσιρότο στο στόμα; Που είναι η αριστερά; που είναι τα πατριωτικά κόμματα που κόπτονται για την Ελλάδα, γιατί όλοι σιωπούν; 

Η απορία προς τους αγροτοσυνδικαλιστές

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον ελεγχόμενης πληροφόρησης, οι αγρότες και οι αγροτοσυνδικαλιστές κοιτάζουν ό,τι αφορά άμεσα την επιβίωσή τους. Σε αυτό το επίπεδο, ήταν από τους λίγους που μελέτησαν τον προϋπολογισμό και ανέδειξαν πραγματικές αδικίες στον πρωτογενή τομέα. Μίλησαν με στοιχεία, κατέθεσαν αιτήματα, ανέδειξαν προβλήματα.

Εδώ όμως προκύπτει μια εύλογη απορία: Πως γίνεται, ενώ γνωρίζετε καλά τα αγροτικά κονδύλια όπως η μείωση τους κατά 25% για το 2026 να μη βλέπετε ότι τα διαθέσιμα στον πρωτογενή τομέα να είναι μόλις το ένα 1 τοις χιλίοις 1000!!!! και να μην τίθεται δημόσια το ερώτημα του συνολικού πλαισίου; Πως αναλύεται το «τι χάνει ή τι παίρνει ο αγρότης», αλλά δεν συνδέεται με το τι είναι συνολικά ο προϋπολογισμός; Μέσα στο ίδιο πλαίσιο εμφανίζονται τεράστια ποσά που θα μπορούσαν να στηρίξουν πραγματική ανάπτυξη, όχι διαρκή διαχείριση επιδοτήσεων και χρέους.

Οι αγροτοσυνδικαλιστές δεν ευθύνονται για τη θεσμική συγκάλυψη των πολιτικών και των ΜΜΕ. Όμως, έχοντας γνώση στους αριθμούς και δημόσιο λόγο, μπορούν να κάνουν το επόμενο βήμα: να μεταφέρουν τη συζήτηση από το επιμέρους στο σύνολο. Γιατί όχι; 

Ούτως ή άλλως, όταν βρίσκονται σε εορταστικές μέρες χειμωνιάτικα στους δρόμους για να υπερασπιστούν το βιός τους, θα έπρεπε να θέσουν το ερώτημα προς τη κυβέρνηση και προς όλα τα κόμματα : Από που προκύπτουν τα τεράστια έσοδα του προϋπολογισμού που εσείς τα υπογράφετε και γιατί δεν τα χρησιμοποιείτε;

Απάντηση, κύριοι. Τόσο απλά. Για την αλήθεια, για το δίκαιο τους, για το σύνολο της Ελληνικής κοινωνίας, που στερείται ακόμα και τα αναγκαία πρώτα της αγαθά, που βλέπει γύρω μας να έχουν ξεπουληθεί και διαλυθεί τα πάντα.

Η μη ενημέρωση του ελληνικού λαού είναι αποτέλεσμα ενός συστήματος που μετατράπηκε σε καθεστώς: η πολιτική εξουσία αποφεύγει τη λογοδοσία, τα ΜΜΕ συνδιαλέγονται και συγκαλύπτουν, εξαρτώμενα οικονομικά — αυτή είναι η επίσημη δωροδοκία τους — και οι «μεγαλοδημοσιογράφοι» λειτουργούν ως φερέφωνα της όποιας κυβέρνησης κοροιδεύοντας τον κατ’ ουσίαν χρηματοδότη τους, τον ελληνικό λαό, με εσκεμμένη παραπληροφόρηση, σιωπή και φόβο.

Όσο αυτό το σύστημα διαπλοκής παραμένει άθικτο, ο κρατικός προϋπολογισμός θα παρουσιάζεται τεμαχισμένος: τόσα για την υγεία, τόσα για τη παιδεία, τόσα για την άμυνα, τόσα για τον αγροτικό τομέα, αλλά ποτέ ως σύνολο, που ούτως ή άλλως η χρήση θα ωφελεί όλες τις κοινωνικές τάξεις.

Γράφει ο Μάγνητας

Η Ε.Ε. απαιτεί 135 δισ. € για Ουκρανία ως Δεκέμβριο – Η Ελλάδα πνίγεται στη λιτότητα

 Η είδηση έσκασε σαν κεραυνός: η πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν έστειλε επιστολές σε όλα τα κράτη-μέλη, απαιτώντας καθαρές αποφάσεις μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου για τον τρόπο κάλυψης της τεράστιας δημοσιονομικής τρύπας στον προϋπολογισμό της Ουκρανίας, ύψους 135,7 δις. ευρώ.
Δεν πρόκειται για συζήτηση ή διαβούλευση. Πρόκειται για τελεσίγραφο, με απειλές, εγγυήσεις και “κοινό χρέος”.

Και όλα αυτά την ώρα που η Ελλάδα πνίγεται στα μνημόνια, υποφέρει από λιτότητα και θυσίες και δεν βρέθηκαν ούτε 30 δισεκατομμύρια όπως μας είπαν για να σταθεί ξανά στα πόδια της.

Η Ελλάδα πνίγεται – Η Ε.Ε. ξοδεύει χρυσάφι

Την ώρα που ολόκληρη η ελληνική κοινωνία ματώνει: Κόπηκαν συντάξεις και επιδόματα, η δημόσια υγεία καταρρέει και ιδιωτικοποιείται, σχολικές και πανεπιστημιακές υποδομές διαλυμένες, οι νέοι ξενιτεύονται κατά χιλιάδες για ένα καλύτερο μέλλον. Παιδιά με 2,3 πτυχία και μεταπτυχιακές σπουδές βρίσκονται σε αναζήτηση εργασίας και αν την βρουν είναι έξω από το αντικείμενο που σπούδασαν έχοντας εξαντλητικά ωράρια, η δε πρωτογενής παραγωγή και με τις τιμές των προϊόντων να πωλούνται κάτω του κόστους παραγωγής τους, αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τη γη τους ως πλέον ασύμφορη να την καλλιεργήσουν… Και σαν να μην έφτανε αυτό ψήφισαν και το 13ωρο, οι δε αμοιβές εξευτελιστικές, η υπογεννητικότητα να σπάει ρεκόρ, αλλά μας είπαν ότι το μεταναστευτικό θα λύσει και αυτό το πρόβλημα που η ίδια η πολιτική τους επέφερε.

Οι «ηγέτες» της Ε.Ε. παίζουν το πιο προκλητικό παιχνίδι παραλογισμού των τελευταίων δεκαετιών: χρηματοδοτούν και ενισχύουν δημοσιονομικά μια τρίτη χώρα την Ουκρανία

Ρητορικά ερωτήματα που σοκάρουν:

Ποιος τους έδωσε το δικαίωμα να αποφασίζουν ποιος λαός είναι αναλώσιμος;
Ποιος τους εξουσιοδότησε να επιβάλλουν εκβιασμούς και διατάγματα για τρίτου κράτους, ενώ η Ελλάδα πλήρωνε και πληρώνει με αίμα;
Πως δικαιολογείται να βρίσκονται εκατοντάδες δισεκατομμύρια για την Ουκρανία, ενώ για την Ελλάδα δεν βρέθηκαν ούτε τα στοιχειώδη;
Και όλα αυτά που υποστήκαμε ήταν σε καιρό ειρήνης.
Η Ελλάδα δεν απειλείται από καμία διεθνή κατάρρευση δεν βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση και όμως, οι πολιτικές πιέσεις θυμίζουν κατακτητικές εποχές: κοινά χρέη, εγγυήσεις, μηχανισμοί στήριξης, αλήθεια ποιοι είναι αυτοί οι μηχανισμοί που υποτίθεται ότι μας στηρίζουν; περισσότερο για αρπακτικά φαίνονται και είναι, ενώ για τον Έλληνα πολίτη υπήρχε μόνο ένα μήνυμα: «δεν υπάρχουν λεφτά».

Η Ελλάδα στα μνημόνια – Η ζωή μας μετριέται σε αριθμούς

Όταν η Ελλάδα μπήκε στα μνημόνια μας έλεγαν: Δεν υπάρχουν πόροι, πρέπει να σωθεί το ευρώ, χρειάζονται θυσίες θα πτωχεύσουμε και μας τρομοκρατούσαν ολημερίς σύσσωμα μαζί με τα πληρωμένα ΜΜΕ.
Και οι θυσίες ήταν ανθρώπινες: Χιλιάδες Έλληνες αυτοκτόνησαν, δεκάδες χιλιάδες οικογένειες καταστράφηκαν, oι ζωές που χάθηκαν για τα μνημόνια ξεπουλώντας τα εθνικά περιουσιακά στοιχεία, λες και ήταν τα αμπελοχώραφα τους, την οικονομική εξόντωση μας, το ξεσπίτωμα και αρπαγή της ακίνητης περιουσίας ένα ανελέητο κυνηγητό.

Στα χρόνια της ειρήνης, η Ελλάδα έχασε περισσότερες ζωές από όσες η Ουκρανία από τον πόλεμο μέχρι σήμερα.
Και ποιος θα λογοδοτήσει γι’ αυτό; Κανείς. Ο Έλληνας δεν «μετράει». Δεν προσφέρει γεωπολιτικό όφελος. Δεν συμφέρει να ακουστεί η ιστορία του.

Μέσα σε όλα αυτά έχουμε άλλο ένα σκάνδαλο διαφθοράς της διορισμένης προέδρου Φον ντερ Λάιεν με την Ευρώπη να σιωπά. 

Κι ενώ η Ελλάδα θυσιάστηκε για την «ευρωπαϊκή σταθερότητα», η πρόεδρος της Κομισιόν βρέθηκε αντιμέτωπη με καταγγελίες για σκάνδαλο διαφθοράς:

Χειραγώγηση συμβάσεων δισεκατομμυρίων, συμφωνίες πίσω από κλειστές πόρτες,
υποψίες για οικονομικά οφέλη τρίτων

Και τι έκανε η Ευρωβουλή; Κάλυψε. Προστάτευσε. Συγκάλυψε. Όπως ακριβώς γίνεται και στα εδώ τερατώδη σκάνδαλα
Οι Έλληνες ευρωβουλευτές; Αλήθεια νομίζει κάποιος ότι έχουμε Ευρωβουλευτές που να εκπροσωπούν τα συμφέροντα της Ελλάδας;
Ούτε φωνή, ούτε τόλμη. Έσκυψαν το κεφάλι στη σάπια συνείδηση τους.

Σαν να μην υπάρχει λαός που πλήρωσε το τίμημα των μνημονίων, σαν να μην υπήρξε ιστορία ελληνικής θυσίας.

Η Ε.Ε. στηρίζει τρίτους και όχι τα μέλη της.

Σήμερα, η Ε.Ε. χρηματοδοτεί τον προϋπολογισμό και τα ελλείμματα τρίτων χωρών αν είναι δυνατόν, χωρίς κανέναν έλεγχο ενώ για την Ελλάδα απαίτησε και απαιτείται: Λιτότητα Μεταρρυθμίσεις Μνημόνια Διαρκής επίβλεψη
Για την Ουκρανία: λεφτά χωρίς όρια.
Για την Ελλάδα: αιώνιος ζουρλομανδύας. Γιατί; Γιατί έτσι αποφασίζουν οι ισχυροί; Γιατί η Ελλάδα ήταν πάντα «εύκολη λεία». Υπάκουη στο γιες μεν.

Το συμπέρασμα που πονάει

Η Ελλάδα πλήρωσε με αίμα την ευρωπαϊκή «σωτηρία».
Η Ευρώπη δεν έδωσε ποτέ τίποτα.
Σήμερα, χτίζει το μέλλον τρίτων χωρών με τα λεφτά μας, ενώ για εμάς επιφύλαξε μόνο: Λιτότητα θυσίες απαξίωση και εν τέλει Εθνική ταπείνωση από τους Εθνικούς αντιπροσώπους και είναι ατελείωτα τα γιατί.
Και όσοι Έλληνες ευρωβουλευτές δεν μίλησαν, δεν ύψωσαν ανάστημα, θα κριθούν από την Ιστορία πολύ σκληρά. Που κάθονται και παίρνουν τους παχυλούς μισθούς για να εχθρεύονται τους εντολείς τους. 

Για όλα τα παραπάνω και άλλα πιο πολλά, οι Έλληνες Πολίτες απέχουν από το πολιτικό γίγνεσθαι, όντως απηυδισμένοι, αηδιασμένοι, έχουν σιχαθεί τους πάντες και τα πάντα όλους τους μηχανισμούς Δικαίου και τη ψευδεπίγραφη Δημοκρατία τους. Αυτό το ποσοστό της αποχής υπερβαίνει το 60% και ναι ήρθε η ώρα να μετρηθούμε σε ένα ΚΙΝΗΜΑ, στο ΚΙΝΗΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΧΗΣ ΧΩΡΙΣ ΑΝΟΧΗ γιατί δεν πρέπει να τους ανεχθούμε άλλο.

Ήρθε η ώρα να μετρηθούμε, να μετρήσουμε εμείς τον ίδιο τον εαυτό μας και όχι η ιδιωτική εταιρεία Singular Logic, να πάρουμε νομική θέση χωρίς κομματικές πεποιθήσεις γιατί η Ελλάδα δεν είναι αναλώσιμη αλλά ούτε και εμείς, ώστε εδώ αλλά και στην E.E οι αποφάσεις να είναι διαφορετικές και δίκαιες προς όλα τα κράτη, προς όλους τους ανθρώπους.

Η εγγραφή στο ΚΙΝΗΜΑ ΑΠΟΧΗΣ δεν στοιχίζει τίποτα σε εμάς αλλά θα στοιχίσει πολύ ακριβά σε όλους αυτούς που μας έφτασαν σε αυτή την κατάντια.