Γράφει ο Μάγνητας
Ο Προϋπολογισμός, η δημοσιογραφική αλητεία και οι αγροτοσυνδικαλιστές
Ο προϋπολογισμός είναι το πορτοφόλι του κράτους, αποκαλύπτει πόσα χρήματα σχεδιάζει να εισπράξει ετήσια στα ταμεία (έσοδα) και πόσα τα (έξοδα). Τον ψηφίζει η βουλή, γίνεται νόμος και δημοσιοποιείται στο φύλλο εφημερίδας της κυβέρνησης ΦΕΚ
Αν ο ελληνικός λαός δεν γνωρίζει το πραγματικό μέγεθος και τη φύση του κρατικού προϋπολογισμού, δεν φταίει η βάση της κοινωνίας. Η ευθύνη βαραίνει εκείνους που βρίσκονται σε κάμερες και μικρόφωνα, που έχουν άμεση πρόσβαση στη πληροφορία και την αποκρύπτουν. Κόμματα, πολιτικοί και ΜΜΕ λειτουργούν ως ενιαίος μηχανισμός, σε θεσμική συγκάλυψη. Το είδαμε σε τόσα σκάνδαλα.
Τα ΜΜΕ αποφεύγουν το σύνολο γιατί συγκρούεται με τις πηγές χρηματοδότησής τους.
Όταν τα ιδιωτικά ΜΜΕ χρηματοδοτούνται από τον κρατικό κορβανά είναι δωροδοκία, άμεση ή έμμεση από το κράτος και το τραπεζικό σύστημα, όταν τους δίνονται υπέρογκα ποσά σε δάνεια (δανεικά και αγύριστα), η δημοσιογραφική «ελευθερία» περιορίζεται αυτομάτως στα αυστηρά όρια της καθεστωτικής πειθαρχίας — με υποταγή και συνενοχή.
Έτσι εξηγείται γιατί κανείς δεν αποκαλύπτει τα πραγματικά μεγέθη: τα 1,765 τρισεκατομμύρια ευρώ συνολικά με την αύξηση στο 714%!!! Στα έσοδα σύμφωνα με το Ελεγκτικό Συνέδριο στο όχι και τόσο μακρινό 2016, τα εσωτερικά βραχυπρόθεσμα δάνεια 600 δις. ευρώ. Αυτά δεν διαψεύδονται. Θάβονται από νεκροθάφτες της αλήθειας, γιατί η πλήρης εικόνα καταρρίπτει το αφήγημα της «μόνιμης διαχείρισης χρέους» και της «μόνιμης έλλειψης χρήματος» και αποκαλύπτει ότι το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη πόρων αλλά η ορθή διαχείριση πάνω σε αυτούς.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει επιλεκτική όραση. Όταν έπρεπε να στηριχθεί το αφήγημα της χρεοκοπίας, η Eurostat είδε, αποδέχτηκε και επικύρωσε στοιχεία που αμφισβητήθηκαν σοβαρά. Όταν όμως το ίδιο κράτος- μέλος δημοσιεύει ΦΕΚ, νόμους και επίσημους προϋπολογισμούς, τότε ξαφνικά αυτά θεωρούνται «εσωτερική υπόθεση» και δεν προκαλούν καμία αντίδραση;
Τη περίοδο των Μνημονίων ήθελαν πάση θυσία να μπούμε. Γι’ αυτό: διογκώθηκαν ελλείμματα και χρέη, άλλαξαν μεθοδολογίες εκ των υστέρων.
Ο όρος «ελληνική στατιστική» δεν ήταν αστείο· ήταν πολιτικός χλευασμός για να νομιμοποιηθεί η επιβολή μέτρων και η απώλεια κυριαρχίας.
Με απλά λόγια: όταν τα νούμερα εξυπηρετούσαν το σχέδιο, ήταν “επιστήμη”. Όταν δεν το εξυπηρετούν, αποκρύπτονται ή διαστρεβλώνονται.
Η δημοσιογραφία, όταν κατευθύνεται από το πολιτικό κατεστημένο, παύει να ενημερώνει. Μετατρέπεται σε εργαλείο διαστρέβλωσης, παρουσιάζοντας τον προϋπολογισμό ακίνδυνο και τεμαχισμένο. Τα ΜΜΕ χάνουν την ανεξαρτησία τους, αποπροσανατολίζουν αφήνοντας τον πολίτη στο σκοτάδι. Η σιωπή αυτή δεν είναι αδυναμία. Είναι συνειδητή σύμπραξη κομμάτων με τους λωποδύτες πολιτικούς με επένδυση γραβάτας και της δημοσιογραφικής αλητείας σε εντεταλμένη υπηρεσία— χρηματοδότηση, απόκρυψη. Τι λέει η αντιπολίτευση; γιατί σιωπά λες και έχει τσιρότο στο στόμα; Που είναι η αριστερά; που είναι τα πατριωτικά κόμματα που κόπτονται για την Ελλάδα, γιατί όλοι σιωπούν;
Η απορία προς τους αγροτοσυνδικαλιστές
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον ελεγχόμενης πληροφόρησης, οι αγρότες και οι αγροτοσυνδικαλιστές κοιτάζουν ό,τι αφορά άμεσα την επιβίωσή τους. Σε αυτό το επίπεδο, ήταν από τους λίγους που μελέτησαν τον προϋπολογισμό και ανέδειξαν πραγματικές αδικίες στον πρωτογενή τομέα. Μίλησαν με στοιχεία, κατέθεσαν αιτήματα, ανέδειξαν προβλήματα.
Εδώ όμως προκύπτει μια εύλογη απορία: Πως γίνεται, ενώ γνωρίζετε καλά τα αγροτικά κονδύλια όπως η μείωση τους κατά 25% για το 2026 να μη βλέπετε ότι τα διαθέσιμα στον πρωτογενή τομέα να είναι μόλις το ένα 1 τοις χιλίοις 1000!!!! και να μην τίθεται δημόσια το ερώτημα του συνολικού πλαισίου; Πως αναλύεται το «τι χάνει ή τι παίρνει ο αγρότης», αλλά δεν συνδέεται με το τι είναι συνολικά ο προϋπολογισμός; Μέσα στο ίδιο πλαίσιο εμφανίζονται τεράστια ποσά που θα μπορούσαν να στηρίξουν πραγματική ανάπτυξη, όχι διαρκή διαχείριση επιδοτήσεων και χρέους.
Οι αγροτοσυνδικαλιστές δεν ευθύνονται για τη θεσμική συγκάλυψη των πολιτικών και των ΜΜΕ. Όμως, έχοντας γνώση στους αριθμούς και δημόσιο λόγο, μπορούν να κάνουν το επόμενο βήμα: να μεταφέρουν τη συζήτηση από το επιμέρους στο σύνολο. Γιατί όχι;
Ούτως ή άλλως, όταν βρίσκονται σε εορταστικές μέρες χειμωνιάτικα στους δρόμους για να υπερασπιστούν το βιός τους, θα έπρεπε να θέσουν το ερώτημα προς τη κυβέρνηση και προς όλα τα κόμματα : Από που προκύπτουν τα τεράστια έσοδα του προϋπολογισμού που εσείς τα υπογράφετε και γιατί δεν τα χρησιμοποιείτε;
Απάντηση, κύριοι. Τόσο απλά. Για την αλήθεια, για το δίκαιο τους, για το σύνολο της Ελληνικής κοινωνίας, που στερείται ακόμα και τα αναγκαία πρώτα της αγαθά, που βλέπει γύρω μας να έχουν ξεπουληθεί και διαλυθεί τα πάντα.
Η μη ενημέρωση του ελληνικού λαού είναι αποτέλεσμα ενός συστήματος που μετατράπηκε σε καθεστώς: η πολιτική εξουσία αποφεύγει τη λογοδοσία, τα ΜΜΕ συνδιαλέγονται και συγκαλύπτουν, εξαρτώμενα οικονομικά — αυτή είναι η επίσημη δωροδοκία τους — και οι «μεγαλοδημοσιογράφοι» λειτουργούν ως φερέφωνα της όποιας κυβέρνησης κοροιδεύοντας τον κατ’ ουσίαν χρηματοδότη τους, τον ελληνικό λαό, με εσκεμμένη παραπληροφόρηση, σιωπή και φόβο.
Όσο αυτό το σύστημα διαπλοκής παραμένει άθικτο, ο κρατικός προϋπολογισμός θα παρουσιάζεται τεμαχισμένος: τόσα για την υγεία, τόσα για τη παιδεία, τόσα για την άμυνα, τόσα για τον αγροτικό τομέα, αλλά ποτέ ως σύνολο, που ούτως ή άλλως η χρήση θα ωφελεί όλες τις κοινωνικές τάξεις.
