Γράφει ο Κυριάκος Λιακούλης

Μετά το τέλος του Β’ παγκοσμίου πολέμου,  50 κυβερνήσεις χωρών συναντήθηκαν  τον Απρίλιο του 1945 στο Σαν Φρανσίσκο των  Η.Π.Α., και ξεκίνησαν  την  σύνταξη του  χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.  Ο χάρτης αυτός  εγκρίθηκε στις 25 Ιουνίου, και τέθηκε σε ισχύ στις 24 Οκτωβρίου του ίδιου έτους, όταν άρχισε να λειτουργεί  ο Οργανισμός Ηνωμένων  Εθνών.  

Να  σημειωθεί ότι ο Ο.Η.Ε. ιδρύθηκε, διαδεχόμενος την μάλλον  αναποτελεσματική όπως αποδείχθηκε ‘’κοινωνία των εθνών’’.  Κατά την ίδρυσή του ο   Ο.Η.Ε.,  είχε 51 κράτη – μέλη ιδρυτικά,  μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα.  Σήμερα αριθμεί 193 κράτη -μέλη, και λέμε κράτη -μέλη, και όχι  έθνη-μέλη, γιατί πως αλλιώς να εξηγήσεις το γεγονός ότι, χώρες όπως η Τσεχοσλοβακία ως δείγμα, που ήταν ιδρυτικό μέλος του Ο.Η.Ε., τότε ήταν  έθνος  Τσεχοσλοβάκων, ενώ σήμερα που έχει διαχωριστεί σε   Τσεχία και Σλοβακία, είναι άλλο έθνος  ο Τσέχος, και άλλο ο Σλοβάκος; Η  η Γιουγκοσλαβία;  ή  η ΕΣΣΔ;

 Φέτος συμπληρώνονται 79 χρόνια από την ίδρυση του Ο.Η.Ε., και το υπουργείο εξωτερικών της χώρας μας εξέδωσε ανακοίνωση για την 79η επέτειο της ίδρυσης του οργανισμού. Όπως αναφέρει στην ανακοίνωσή του το Υπ. Εξ.,  ‘’ο οργανισμός ιδρύθηκε με σκοπό την διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας, την συνεργασία μεταξύ των εθνών, για την επίλυση διεθνών κρίσεων, και την προστασία ανθρωπίνων δικαιωμάτων.’’

 Συνεχίζοντας την ανακοίνωση το ΥΠΕΞ,  τονίζει την διεθνή υποχρέωση όλων των κρατών ανεξαιρέτως, για την απαρέγκλιτη εφαρμογή του διεθνούς δικαίου, και του πλήρους σεβασμού των θεμελιωδών αρχών του καταστατικού χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.

 Αν συγκρίνουμε τώρα την ανακοίνωση του ΥΠΕΞ,  με τα τεκταινόμενα στον πλανήτη, διαπιστώνουμε ότι τίποτα από  αυτά που τέθηκαν ως βασικές αρχές ίδρυσης του ΟΗΕ, δεν εφαρμόζεται.  Βλέπουμε  ότι υπάρχουν αρκετές εστίες πολέμου όχι μόνο μεταξύ χωρών – μελών του ΟΗΕ, αλλά ακόμη και μεταξύ χωρών του συμβουλίου ασφαλείας του ΟΗΕ.  

 Αν δούμε το Ρώσο-ουκρανικό, θα διαπιστώσουμε το εξής.  Τόσο οι ΗΠΑ,  όσο  και οι ευρωπαϊκές  χώρες  τάχθηκαν από την αρχή υπέρ της Ουκρανίας, βοηθώντας την όχι μόνο οικονομικά, αλλά παρέχοντάς της και στρατιωτικό υλικό. Δηλαδή η Ρωσία πολεμά έμμεσα,  με όλες τις χώρες της Ε.Ε. καθώς  και με τις ΗΠΑ.  Από τις χώρες αυτές μάλιστα οι τρείς ( ΗΠΑ, Γαλλία, Αγγλία), είναι και στο συμβούλιο ασφαλείας του ΟΗΕ μαζί με την Ρωσία και την Κίνα. Αν  σ’ αυτά τώρα προσθέσουμε και το γεγονός ότι από την αρχή καλλιεργήθηκε ένα πολεμικό κλίμα, και δεν  μπήκαν καν σε ειρηνευτικές συνομιλίες,  διαπιστώνουμε ότι κάτι δεν πάει καλά με τον ΟΗΕ.

 Στην  άλλη μεγάλη εστία πολέμου στην Μέση Ανατολή, βλέπουμε ότι ο πόλεμος διευρύνεται όλο και περισσότερο, με αποτέλεσμα τα θύματα να αυξάνονται δραματικά. Κι εκεί εμπλέκονται χώρες -μέλη του ΟΗΕ, οι οποίες  μόνο την ειρήνη, την ασφάλεια, και την συνεργασία δεν προάγουν. 

 Άρα έχουμε χώρες -μέλη οι οποίες όχι μόνο δεν εφαρμόζουν το διεθνές δίκαιο, αλλά δεν σέβονται και τις θεμελιώδεις αρχές του καταστατικού χάρτη του ΟΗΕ, τις οποίες με την είσοδό τους δεσμεύτηκαν να τηρούν απαρέγκλιτα.

 Φτάσαμε λοιπόν να έχουμε σχεδόν 80 χρόνια ΟΗΕ με κύρια αποστολή τη διατήρηση της διεθνούς  ειρήνης και ασφάλειας, αλλά τελικά να μην έχουμε ούτε ειρήνη, ούτε ασφάλεια. Επομένως τι ακριβώς γιορτάζουμε;

Το ΥΠΕΞ της χώρας μας στην ανακοίνωσή του για την επέτειο, δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην επανεκλογή της Ελλάδας για τρίτη φορά στο συμβούλιο ασφαλείας του ΟΗΕ, και τονίζει την προσπάθεια που θα καταβάλει η χώρα μας, ώστε να προωθηθεί μια ωφέλιμη για τους λαούς διεθνή διακυβέρνηση κλπ.  

 Αν οι κυβερνώντες θέλουν να υπερηφανεύονται πραγματικά για το ότι η Ελλάδα είναι ιδρυτικό μέλος του ΟΗΕ, και εκλεγμένο μέλος του συμβουλίου ασφαλείας για τρίτη φορά, τότε θα πρέπει η κυβέρνηση να δώσει το δείγμα, να πρωτοστατήσει, να ασχοληθεί σοβαρά με την τήρηση των συνθηκών και των συμβάσεων που συνεχώς καταπατούνται. Να απαιτήσει την έρευνα και τον έλεγχο όλων των συμφωνιών που έχουν δημιουργηθεί, έτσι ώστε να δούμε τι συμφωνίες έχουν γίνει και αιχμαλώτισαν κράτη  και πολίτες, σε αυτή τη δεσποτική και αυθαίρετη διακυβέρνηση, μακριά από κάθε μορφή δικαίου.

Με δεδομένο ότι τα ίχνη της Ελληνικότητας,  βρίσκονται σε όλο τον πλανήτη,πρέπει να απαιτήσει την αναγνώριση  όλων των κληρονομικών δικαιωμάτων του έθνους μας, στον παγκόσμιο πολιτισμό ο οποίος είναι ορατός σε όλες τις μορφές, και εκφράζεται μέσω των τεχνών, των επιστημών, της σκέψης της γλώσσας. 

Αλλά κυρίως πρέπει να απαιτήσει να αξιοποιηθούν όλα τα χρήματα που υπάρχουν στους καταπιστευματικούς λογαριασμούς, όλων των χωρών, χρήματα, τα οποία υπογράφουν όλες οι κυβερνήσεις των κρατών κάθε χρόνο στον παγκόσμιο ισολογισμό, χρήματα,  που πρώτος εμφάνισε ο Αρτέμης Σώρρας  και η Ελλήνων Συνέλευσις,  χρήματα, που αποκρύπτονται από τους λαούς στερώντας τους την αφθονία, και δημιουργώντας τους τον φθόνο, χρήματα, τα οποία δύνανται να σταματήσουν όλες τις μεταναστευτικές ροές, και όλους τους πολέμους.

 Βέβαια το ερώτημα που τίθεται είναι, γιατί δεν  τα έκαναν τόσα χρόνια;  Δεν γνώριζαν;  Μα αφού τα υπογράφουν κάθε χρόνο! Συμβαίνει μήπως κάτι άλλο;

  Είναι γεγονός ότι ο ΟΗΕ χρειάζεται έναν επαναπροσδιορισμό, και μία επανασύσταση. Είναι γεγονός ότι όλη αυτή η ανακολουθία συμφωνηθέντων  και πεπραγμένων, μόνο χάος δημιουργεί. 

Είναι επίσης γεγονός ότι ο ΟΗΕ ως οργανισμός δεν είχε ποτέ πρόεδρο. Η απουσία προέδρου και η τοποθέτηση πάντα ως επικεφαλής ενός γενικού γραμματέα δεν είναι τυχαία. Πρέπει να διοικηθεί από έναν πρόεδρο, ο οποίος θα είναι ο μόνος κατάλληλος να ηγηθεί της ανθρωπότητας, να βάλει σε τάξη όλο αυτό το χάος και ο πλανήτης να ευθυγραμμιστεί προς την δίκαια πορεία του.     ΩΡΙΜΑΣΕ  ΠΛΕΟΝ Ο  ΚΑΙΡΟΣ!!!

Γράφει ο Γιώργος Καπετανάκης

Βραβεύουν τον Αλέξη Τσίπρα με βραβείο ειρήνης, γιατί κατάφερε να ξεπουλήσει το όνομα της Μακεδονίας, τη γη των προγόνων μας, του Φιλίππου και του Μεγάλου Αλεξάνδρου.  Στο όνομα της ειρήνης παραδώσατε την ιστορική αλήθεια, στα χέρια ενός Σλάβικου κρατιδίου που κλέβει και ιδιοποιείται κάθε τι Ελληνικό είτε αυτό είναι σύμβολο, είτε όνομα είτε η ιστορική αλήθεια.

Περιμέναμε από το Υπουργείο Εξωτερικών να δικαιολογήσει το ρόλο για τον οποίο δημιουργήθηκε, αλλά δεν φάνηκε άξιο να διαχειριστεί για πολλοστή φορά τα συμφέροντα της Ελλάδος έναντι των άλλων χωρών και εν προκειμένου γειτόνων. Πολλές οι προδοσίες που συρρικνώνουν κι άλλο τη γη που μας παραδώσανε, με τελευταίες της Κύπρου, των Ιμίων, τα γκρίζα νησιά, τα 12 μίλια, των Πρεσπών.

Το Υπουργείο Εξωτερικών ως θεματοφύλακας πρέπει να προασπίζεται τα συμφέροντα μας παγκοσμίως και να προφυλάσσει τα δίκαια του Ελληνισμού ή αυτά είναι υλικά αγαθά ή είναι πνευματικά δικαιώματα.

Η Βουλή και η κυβέρνηση θα έπρεπε να πάρει ξεκάθαρη πολιτική θέση και όχι να μας βάλει σε τέτοιου είδους περιπέτειες προκαλώντας η ίδια αστάθεια με άγνωστα αποτελέσματα στο μέλλον.

Έρχεται λοιπόν αυτή τη φορά από τη θέση της αντιπολίτευσης, να λάβει την επιβράβευση για αυτό το μεγάλο το κατόρθωμα που συνέβη στις μέρες της κυβέρνησης ΣΥ.ΡΙΖΑ. Η βράβευση του πρώην πρωθυπουργού με το βραβείο ειρήνης θα μείνει για πάντα χαραγμένη στην ιστορική μνήμη, ως η συμφωνία που επιτελέστηκε μια μεγάλη προδοσία κατά των Ελληνικών πνευματικών δικαιωμάτων και κυριαρχικών συμφερόντων.

Δεν ξεπουλιούνται τα πνευματικά δικαιώματα για κανένα λόγο γιατί δεν είναι κτήμα κανενός αλλά όλων μας, είναι η ύπαρξη μας, ο ιστός της ροής (ιστορία) των γεγονότων στα βάθη του χρόνου. Πώς να πουλήσεις την αλήθεια, τα γεγονότα που έχουν συμβεί στο παρελθόν; Δεν έχει κανένας αυτό το δικαίωμα. Αυτό το δικαίωμα το πήραν μόνοι τους χωρίς να μας ρωτήσουν.

Και που εξυπηρετεί τελικά αυτή η συμφωνία; Τι κέρδος έχει η Ελλάδα και οι Έλληνες από αυτή την απώλεια; Κι αν η Ελλάδα έχει κέρδος όπως μας λένε, με τι ανταλλάγματα και ποιοι επωφελούνται από όλη αυτή την κατάσταση;

Με την βράβευση του πρώην πρωθυπουργού πιστοποιείται η αναγνώριση του  από τα αλλότρια συμφέροντα, για το έργο και τις υπηρεσίες που πρόσφερε.