Γράφει ο Ξενοφών Καννελόπουλος
Η κυβέρνηση εμφανίζεται εκτεθειμένη πολιτικά αλλά και λογιστικά για τη “μαύρη τρύπα” δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ στα ταμεία της ΕΡΤ, που δεν αποδίδουν οι ενεργειακές εταιρείες από την είσπραξη του ανταποδοτικού τέλους των 3 ευρώ, δημιουργώντας έλλειμμα ύψους 123,5 εκατομμυρίων ευρώ.
Το ανταποδοτικό τέλος που πληρώνουν οι καταναλωτές ρεύματος φαίνεται να εξαφανίζεται στους προμηθευτές ενέργειας χωρίς καμία πραγματική κρατική διεκδίκηση εδώ και χρόνια.
Η ΕΡΤ δεν έχει εισπράξει τα τέλη από τις εταιρείες ενέργειας που επικαλούνται “απλήρωτους λογαριασμούς,” για να δικαιολογήσουν τη καθυστέρηση απόδοσης των χρημάτων στο ραδιοτηλεοπτικό σταθμό και η διοίκηση της ΕΡΤ δεν προέβη ποτέ στις απαραίτητες νομικές ενέργειες όπως έπραξε η Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ) που ανάγκασε τις εταιρείες με αγωγές και μηνύσεις για υπεξαίρεση δημοσίου χρήματος, να συμμορφωθούν και να πληρώσουν τα ποσά που παρακρατούνταν τα ΔΤ – ΔΦ (δημοτικά τέλη και δημοτικοί φόροι).
Η διοίκηση της ΕΡΤ που κομπάζει για το πρώτο αμιγώς ενημερωτικό κανάλι, είναι αυτή που αποφάσισε πρόσφατα να καλύψει (το έγκλημα των Τεμπών) τη μεγαλύτερη συγκέντρωση – διαμαρτυρία των τελευταίων ετών με μόνο έναν οπερατέρ και έναν δημοσιογράφο στο Σύνταγμα και έπαιξαν μόνο για 2 και 40″ ενημερώνοντας ψευδώς τους πολίτες ως είδηση για επεισόδια και επίθεση στα ΜΑΤ, ενώ τους διέψευδε την ίδια ώρα η Αστυνομία η οποία ανακοίνωσε ότι τα επεισόδια έγιναν μετά το πέρας του συλλαλητηρίου. Είναι αυτοί που αποφασίζουν με τις απευθείας αναθέσεις, τις κατατμήσεις των διαγωνισμών, την αλόγιστη σπατάλη εκατομμυρίων ευρώ σε εξωτερικές και μεικτές παραγωγές, την απουσία διαφάνειας και λογοδοσίας στη διαχείριση του ανταποδοτικού τέλους, αλλά ζητά από τη κυβέρνηση νομοθετική παρέμβαση για να “διασφαλιστεί” ο ακριβής υπολογισμός του εσόδου από το ανταποδοτικό τέλος, ενώ αυτό που ζητούν περιγράφεται με σαφήνεια στον σχετικό νόμο (ν.4173/2013).
Οι πάροχοι ενέργειας άριστοι στη λοβιτούρα και αυτοί, προκειμένου να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους σε βάρος των πολιτών εφηύραν άλλο ένα κόλπο-τέχνασμα, ενώ ο νόμος τους επιτρέπει τη προμήθεια 0,5% επί του τέλους και να αποδίδουν το υπόλοιπο στην ΕΡΤ, αντίθετα το παρακρατούν παρανόμως καταστρατηγώντας τις κείμενες νομοθετικές διατάξεις. Επιπλέον επιβάλουν παράνομα και με καταχρηστική πρακτική σε λογαριασμούς ρεύματος το χαράτσι υπέρ ΕΡΤ σε καταναλωτές που ο νόμος 4324/15 στο άρθρο 5 παρ. 3 αποκλείει ρητά και κατηγορηματικά την είσπραξη τέλους υπέρ ΕΡΤ για μετρητές οι οποίοι καταναλώνουν ηλεκτρική ενέργεια αξίας μέχρι 10 ευρώ μηνιαίως.
Οι καταναλωτές ρεύματος στην Ελλάδα συνεχίζουν να πληρώνουν μέσω των λογαριασμών, ένα ποσό πάνω από τα 200 εκατομμύρια ευρώ ετησίως για την ΕΡΤ, (για να τους κρατάει στη λήθη) που αντιστοιχεί 36 ευρώ το χρόνο σε κάθε ένα οικιακό καταναλωτή και ισοδυναμεί με ένα πρόσθετο ΦΠΑ το 4,5% της δαπάνης του για το ρεύμα, ενώ τα χρήματα δεν φτάνουν ποτέ στην ΕΡΤ ενισχύοντας έτσι το “καρτέλ της ενέργειας”.
Από τη μια πρόκειται για ένα κανονικό καρτέλ, το οποίο απολαμβάνει πολιτική ασυλία και προκλητικά προνόμια εις βάρος του δημοσίου συμφέροντος και από την άλλη η ΡΑΕ που είναι υπεύθυνη από το νόμο να παρεμβαίνει σε περίπτωση παραβίασης του θεσμικού πλαισίου, δεν το πράττει.
Είναι ολοφάνερο ένα ακόμα δείγμα διαπλοκής και θεσμικής εκτροπής.
Τα ήδη γονατισμένα νοικοκυριά από την ακρίβεια χρηματοδοτούν την ΕΡΤ η οποία βλέπει να “χάνονται” στα ταμεία των μεγάλων εταιρειών ενέργειας πάνω από 89 εκατομμύρια ευρώ με την ανοχή της κυβέρνησης η οποία αφήνει ανεξέλεγκτους τους ημέτερους να παρακρατούν έσοδα που δεν τους ανήκουν και πραγματικά αναρωτιόμαστε:
α) Ποιος στη κυβέρνηση γνώριζε για τη παρακράτηση εκατομμυρίων ευρώ από τις ιδιωτικές εταιρείες ενέργειας;
β) Γιατί η ΕΡΤ δεν έχει προσφύγει στα δικαστήρια όπως έκανε η ΚΕΔΕ, για να διεκδικήσει τα χρήματα;
γ) Με ποια λογική ζητείται νομοθετική κάλυψη για κάτι που είναι ήδη νομοθετικά κατοχυρωμένο;
δ) Που βρίσκονται τα χρήματα που έχουν ήδη πληρωθεί από τους πολίτες μέσω των λογαριασμών ρεύματος;
Η σιωπή ισοδυναμεί με συνενοχή και με συγκάλυψη.
Η δημόσια ραδιοτηλεόραση έγινε εργαλείο της εκάστοτε κυβέρνησης για την εξυπηρέτηση επιχειρηματικών συμφερόντων, όπως η αδικία, η διαφθορά και η διαπλοκή έχει απλωθεί σε όλα τα κλιμάκια της δημόσιας διοίκησης χωρίς να έχει γίνει ποτέ ουσιώδης έλεγχος πουθενά για την εκρίζωση τους, ώστε να σταματήσει να λειτουργεί υπέρ της κομματικής νομενκλατούρας και ενάντια των πολιτών. Αυτό θα συμβεί μόνο με την Ελλήνων Συνέλευσις, η οποία θα προβεί σε μια ενδελεχή έρευνα σε όλους τους τομείς, θα ελέγξει τη διαχείριση του δημόσιου χρήματος και όπου σημειωθούν αξιόποινα παραπτώματα από τα εμπλεκόμενα μέρη, δηλ. από τους ασκούντες δημόσιο αξίωμα ακόμα και για τους μη εν ενεργεία θα αποδοθεί πραγματική δικαιοσύνη.
Η ελληνική κοινωνία απαιτεί διαφάνεια, δικαιοσύνη και λογοδοσία και όχι δώρα από το μόχθο και ιδρώτα των πολιτών στους προνομιούχους “κολλητούς της εξουσίας”. Διότι στη τελευταία περίπτωση είναι ευθεία προσβολή της ΙΣΟΠΟΛΙΤΕΊΑΣ. Αφού υποχρεωτικά οι πολίτες πληρώνουν το τέλος έχουμε τις ιδιωτικές εταιρείες που το εισπράττουν και ενώ δεν τους ανήκει δεν το αποδίδουν και το κράτος όχι μόνο δεν επεμβαίνει, αλλά αντιθέτως φαίνεται να συναινεί με την αδράνεια του. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά. Η πολιτεία, έχει το καθήκον και οφείλει να διασφαλίζει την ΙΣΟΠΟΛΙΤΕΊΑ, συμπεριφέρεται μεροληπτικά και επιλεκτικά εξυπηρετώντας συμφέροντα εις βάρος του συλλογικού οφέλους.
Με την Ελλήνων Συνέλευσις στη διακυβέρνηση της χώρας, στην Ελλήνων Πολιτεία με πραγματική δημοκρατία, δεν μπορεί η δημόσια τηλεόραση να είναι υποχείριο επιχειρηματικών συμφερόντων, ούτε όμηρος κυβερνητικών μεθοδεύσεων, αλλά θα προβάλει μέσα από την ορθή ενημέρωση τις αρχές, που είναι τα σημεία αναφοράς του κοινωνικού συστήματος, τα οποία δημιουργούν συγκεκριμένο λειτουργικό πλαίσιο, που πηγάζουν από τις αξίες που έχουν σύμφυτες όλοι οι Έλλην άνθρωποι, και μια από αυτές τις αρχές είναι η ΙΣΟΠΟΛΙΤΕΊΑ, η οποία είναι ο μηχανισμός που εγγυάται την με ισότητα αντιμετώπιση των πολιτών εκ μέρους της πολιτείας καθώς και τη πραγματική αμοιβαιότητα σχέσεων πολιτών και πολιτείας.
