Γράφει ο Μάγνητας
Πόση υποκρισία μπορεί να χωρέσει σε μια πολιτεία όπου οι πρωταγωνιστές των σκανδάλων εμφανίζονται ως τιμητές της δημοκρατίας;
Πρόσφατα, ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής μίλησε περί “εκτροπής θεσμών”, σε εκδήλωση προς τιμήν της Άννας Ψαρούδα Μπενάκη της ίδιας που, ως Πρόεδρος της Βουλής το 2005 είχε προειδοποιήσει για τον “περιορισμό της εθνικής κυριαρχίας” της χώρας.
Και κάπως έτσι, το ελληνικό πολιτικό θέατρο φτάνει στο αποκορύφωμα του παραλόγου.
Γιατί αλήθεια, ποιος μιλά για εκτροπή;
Εκείνος που κυβέρνησε σε μια περίοδο που επί των ημερών του ξεδιπλώθηκαν τεράστια σκάνδαλα όπως το Βατοπέδι, οι υποκλοπές, η Siemens, τα σκάνδαλα των υπουργών Παυλίδη, Βουλγαράκη, Ρουσόπουλου ή του ξαδελφού του Λιάπη, που άλλα παραγράφηκαν άλλοι απαλλάχθηκαν με βούλευμα! Αλλά και τόσα άλλα που ακόμα λιμνάζουν στα συρτάρια της Δικαιοσύνης;
Ή εκείνοι που τίμησαν τη σιωπή περισσότερο από την αλήθεια;
Η εκτροπή των θεσμών δεν είναι θεωρητική έννοια.
Είναι η σιωπή των υπευθύνων, η ατιμωρησία των ισχυρών, η επιλεκτική μνήμη μιας Δικαιοσύνης που θυμάται μόνο ό,τι την ενοχλεί.
Είναι η μετατροπή της πολιτικής ευθύνης σε τιμητική διάλεξη, με φόντο χειροκροτήματα και κάμερες.
Η Άννα Ψαρούδα Μπενάκη είχε τότε μιλήσει για “περιορισμούς του εθνικού βίου” και “μεταβολές της συνταγματικής πραγματικότητας”.
Σήμερα, δεκαεννιά χρόνια μετά, οι προειδοποιήσεις της επαληθεύτηκαν και έγιναν καθεστώς:
θεσμοί χωρίς κύρος, πολιτικοί χωρίς ντροπή και μια κοινωνία που κουρασμένη πια αποδέχεται το ψέμα σαν κανονικότητα.
Χρειάζεται δικαιοσύνη, λογοδοσία και μνήμη.
Γιατί όταν αυτοί οι ανεπάγγελτοι αλλά επαγγελματίες πολιτικοί που εκτροχίασαν τους θεσμούς παριστάνουν τους προστάτες τους, τότε δεν έχουμε δημοκρατία έχουμε παράσταση σε σκηνή χωρίς θεατές.
Η Ελλάδα δεν χρειάζεται άλλες εκδηλώσεις “τιμής”. Από και προς εκείνους που όλοι τους μαζί πρόδωσαν την χώρα που τους γέννησε.
Ήρθε η ώρα για μια νέα αρχή. Μια αρχή που θα ξεσκεπάσει κάθε σκιώδη γωνιά του κράτους, θα φέρει τους ενόχους στο φως και θα απαιτήσει λογοδοσία. Και αυτή η αρχή δεν θα περιμένει κανέναν άλλον παρά εσένα, εμένα, όλους μας. Εμάς που δεν ανεχόμαστε πια την υποκρισία τους, που δεν σκύβουμε το κεφάλι και που θα τιμήσουμε τους θεσμούς με αποφασιστικότητα και με απόλυτο σεβασμό σε όλους τους πολίτες.
