Γράφει ο Ξενοφών Κανελλόπουλος
Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ (Οργανισμός Πληρωμών και Ελέγχου Κοινοτικών Ενισχύσεων Προσανατολισμού και Εγγυήσεων) αφορά σε εκτεταμένη απάτη με ευρωπαϊκές αγροτικές επιδοτήσεις, κυρίως για βοσκοτόπια και έχει προκαλέσει σοβαρές πολιτικές και δικαστικές εξελίξεις στην Ελλάδα.
Μετά από αλλαγές στη νομοθεσία της ΕΕ του 2017 που επέκτειναν τον ορισμό των βοσκοτόπων, παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση στις αιτήσεις επιδοτήσεων από άτομα που δήλωναν εκτάσεις μακριά από τον τόπο της κατοικίας τους, ακόμα και εκτός Ελλάδας. Τα 2/3 των επιδοτήσεων αυτών δόθηκαν στη Κρήτη. Πολλές από αυτές τις αιτήσεις ήταν ψευδείς, με αποτέλεσμα να καταβληθούν παράνομα επιδοτήσεις ύψους έως 45 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως.
Η αιφνιδιαστική έφοδος της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στα γραφεία του ΟΠΕΚΕΠΕ αποκάλυψε ότι η απάτη ενδέχεται να οργανώθηκε συστηματικά με τη συμμετοχή μελών του διοικητικού συμβουλίου και υπαλλήλους του ΟΠΕΚΕΠΕ. Ο πρόεδρος του Οργανισμού, Νίκος Σαλάτας απομακρύνθηκε από τη θέση του λόγω “έλλειψης ειλικρινούς συνεργασίας” κατά τη διάρκεια των ελέγχων.
Η κυβέρνηση στις 27 Μαϊου αποφάσισε τη κατάργηση του ΟΠΕΚΕΠΕ και τη μεταφορά προσωπικού και αρμοδιοτήτων στην ενσωμάτωση των λειτουργιών πληρωμών και ελέγχου στην Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ). Ενώ η εισαγγελία του Αρείου Πάγου απάντησε σε όσους έβαλαν κατά αυτής για μη παρέμβαση της στο σκάνδαλο με τον ΟΠΕΚΕΠΕ, εξηγώντας πως την αποκλειστική αρμοδιότητα ελέγχου την έχουν οι Ευρωπαίοι εισαγγελείς.
Το ίδιο μοτίβο διαφθοράς, συγκάλυψης και ατιμωρησίας επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά, από τις υποκλοπές και τα Τέμπη μέχρι και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Bλέπουμε ένα οργανωμένο σύστημα συγκάλυψης που θυμίζει εγκληματική οργάνωση ενός “επιτελικού” κράτους που φροντίζει όχι να διορθώσει τα κακώς κείμενα αλλά να τα συγκαλύψει επιμελώς εξευτελίζοντάς μας ευρωπαϊκά. Διασυρμός και απόλυτη κατρακύλα .
Ο αρμόδιος επίτροπος Γεωργίας της Ε.Ε. επέβαλε στην Ελλάδα πρόστιμα 415 εκατ. ευρώ (θα έχει και συνέχεια) το οποίο αντιστοιχεί στο 78% του συνολικού καταλογισμού προστίμων για όλα τα κράτη της Ένωσης με δεύτερη χώρα σε πρόστιμα για την ίδια περίοδο να είναι η Πορτογαλία με 35 εκατ. ευρώ πρόστιμο. Τα πρόστιμα αυτά είναι άσχετα με την έρευνα των Ευρωπαίων εισαγγελέων για το διαχρονικό σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Αντιλαμβανόμαστε το πάρτι που γινόταν το οποίο θα κληθούν να πληρώσουν φορολογούμενοι και αγρότες για άλλη μια φορά. Ο πολιτικός εκμαυλισμός που “σοκάρει” περισσότερο είναι η κυνική εκμετάλλευση των επιδοτήσεων όχι μόνο για προσωπικά πλουτίσματα αλλά και για να αλλοιώσουν πολιτικούς συσχετισμούς και να βάψουν περιοχές μπλε με λεφτά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μετατρέποντάς τον ΟΠΕΚΕΠΕ σε ψηφοθηρικό εργαλείο με τη διαφθορά να έχει ριζώσει για τα καλά, λόγω της περί ευθύνης υπουργών και ημετέρων ασυλίας που έχουν.
Από την άλλη τα πρόστιμα πρέπει να πληρωθούν και ο τρόπος είναι γνωστός. ‘Η θα ελαχιστοποιήσουν τις επιδοτήσεις ή θα τα πληρώσουν όλοι οι πολίτες. Η κορύφωση έρχεται με τη κυβερνητική “λύση”, τη διάλυση του ΟΠΕΚΕΠΕ και τη μεταφορά του στην ΑΑΔΕ, δηλαδή τη κάλυψη όλων με γενικόλογες ευθύνες και να σερβίρουν στους πολίτες το ίδιο τροπάριο, ότι “οι ευθύνες είναι διαχρονικές”, “να αποκαταστήσουμε τη διαφάνεια”, “μην ασχολείστε άλλο με τα Τέμπη” κ.τ.λ. (και αφήστε μας να τα ρημάξουμε όλα).
Πως γίνεται από το 2019 να έχουν αλλάξει πέντε υπουργοί αγροτικής ανάπτυξης και μέσα σε πέντε χρόνια έξι πρόεδροι του ΟΠΕΚΕΠΕ, να μοιράζουν παράνομα τόσα εκατομμύρια ευρώ να εξαγοράζονται οι ψήφοι και να υπάρχει ατιμωρησία σαν να μην συμβαίνει τίποτα; Φαίνεται σαν να παίρνουν μεταπτυχιακό στη διασπάθιση δημόσιων και ευρωπαϊκών κονδυλίων για την αναβάθμιση τους.
Η τραγική υπενθύμιση είναι όταν η διαφθορά συνδυάζεται με την ατιμωρησία, να γίνεται κανονικότητα λόγω έλλειψης ισονομίας που είναι η αιτία να συντηρείται αυτό το σάπιο σύστημα διαφθοράς και ατιμωρησίας, να ανακυκλώνεται συνεχώς για να επωφελούνται τα “δικά τους παιδιά”, ενώ αποτελεί μια κανονικότητα για τα δικά μας παιδιά και όλους τους πολίτες απέναντι στο νόμο να επωμιζόμαστε την αποπληρωμή των δικών τους σκανδάλων.
Η γάγγραινα της ασυλίας και στον ΟΠΕΚΕΠΕ μαζί με τους υπαλλήλους του μας οδηγεί σε σκέψεις, ότι τους παρέχεται ασυλία πλέον με τη μεταφορά υπό την αρμοδιότητα της ΑΑΔΕ, η οποία δεν υπόκειται σε κανέναν έλεγχο ή εποπτεία από κυβερνητικά όργανα και κρατικούς φορείς, ή άλλες διοικητικές αρχές όπως ορίζει ο νόμος 4389/2016 στο άρθρο 1 παράγραφος 2.
Έχουμε συνηθίσει σε παροχή ασυλίας από την εκάστοτε σύσταση της Βουλής (που δεν έχει ΦΕΚ για σύσταση και είναι το μεγάλο “πλυντήριο”) προς βουλευτές, υπουργούς, διοικητικά συμβούλια τραπεζών και ανεξάρτητων αρχών, ειδικών “επιστημόνων” υγείας (βλ. περίοδο κόβιντ) και τώρα μας αποδεικνύεται ολοφάνερα ότι έχουν βρει τη συνταγή να δίνουν ασυλία σε οποιονδήποτε έχει εκτελέσει υπόγειες διαδρομές χρηματικών συναλλαγών με στόχο το πλουτισμό και τη ψηφοθηρία.
Είναι αδιανόητο σε ένα κράτος δικαίου να υπάρχει διαφορετική αντιμετώπιση από τον ίδιο το νομοθέτη στους πολίτες προβλέποντας περιπτώσεις ασυλίας ανάλογα με το ποιος έχει παρανομήσει. Σε ένα κράτος δικαίου ο ίδιος ο πολίτης θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα και την ικανότητα να μπορεί να ελέγξει τον ίδιο τον νομοθέτη, δια μέσου ενός πρωτοκόλλου βάσει του οποίου θα διασφαλίζεται το δίκαιο των νομοθετημάτων της πολιτείας, όπως ακριβώς έχει αποτυπωθεί στο Ελλάνιο Αξιακό σύστημα των 33 πρωτοκόλλων που έχει συντάξει ο πρόεδρος της Ελλήνων Συνέλευσις κ. Αρτέμης Σώρρας.
Ώστε στο βίο των πολιτών να είναι αισθητή σε όλους η Ισονομία που είναι αφενός η ισότητα των πολιτών έναντι του νόμου και η εφαρμογή του νόμου αδιακρίτως από όλους τους πολίτες και αφετέρου η λειτουργία χωρίς την ελάχιστη αλληλεξάρτηση νομοθέτη και εκτελεστικής εξουσίας για να σταματούν κάθε είδους “παρατράγουδα” διαφθοράς και να αποδίδεται το δίκαιο όπως ακριβώς ορίζεται νομοτελειακά.
