Κι έτσι, η Φον ντερ Λάιεν ζητάει από εμάς να πληρώσουμε για μια χώρα που δεν είναι μέλος, δεν δεσμεύεται από τους κανόνες της Ένωσης, δεν έχει περάσει καμία δημοσιονομική εξέταση, δεν υπέστη ποτέ τη τιμωρητική λιτότητα που υπέστη η Ελλάδα.
Διότι με τα ψευδή στοιχεία η Ε Ένωση και τις αποικιοκρατικού τύπου δανειακές συμβάσεις - μνημόνια που μας επέβαλαν οι εταίροι μας με συνεργάτες τους πολιτικούς ανθέλληνες περιήλθε το κράτος και οι Έλληνες, σε αυτές τις οδυνηρές καταστάσεις που βιώνουμε με τραγικές συνέπειες, (δεκάδες χιλιάδες αυτόχειρες) αδιαφορώντας πλήρως για το βίο των ανθρώπων με στόχο την υφαρπαγή της ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας.
Πίσω όμως από τα νούμερα και τους αριθμούς κρύβονται ανθρώπινες ζωές. Άνθρωποι που μόχθησαν, που πάλεψαν μια ζωή, στερήθηκαν, αποταμίευσαν με κύριο μέλημα να προσφέρουν ασφάλεια και καλύτερο μέλλον στους δικούς τους ανθρώπους. Κι όμως, στο τέλος μιας ζωής γεμάτης κόπο έρχονται αντιμέτωποι με την πιο σκληρή πραγματικότητα: ότι ακόμη και ο θάνατος τους μετατρέπεται σε φορολογούμενο γεγονός.
Είναι προφανές πλέον ότι τα κόμματα και οι άνθρωποι που τα υπηρετούν, σε όποιο κράτος κι αν βρίσκονται, χρησιμοποιούν την εξουσία για να εξυπηρετήσουν μόνο τα προσωπικά και τα κομματικά τους συμφέροντα. Υπονομεύουν τις δημοκρατικές διαδικασίες και τη διαφάνεια και η δημόσια εμπιστοσύνη; Απλά θύμα τους;
Αυτό όμως που τους φοβίζει είναι το σπάσιμο των διαχωριστικών γραμμών που μας έχουν επιβάλει, κομματικών, δογματικών και οικονομικών, που θα επιφέρει την ΕΝΩΣΗ ΜΑΣ και όλα τα παραπάνω ανθελληνικά παραληρήματα τους θα λάβουν ένα τέλος.
Είναι πάγια τακτική της κομματοκρατίας σε ολόκληρο τον πλανήτη η επιβολή συγκεκριμένης πολιτικής δράσης σε ένα κράτος από ξένα κέντρα. Δεν καταλαβαίνουμε γιατί τώρα ενοχλούνται κάποιοι; Μήπως επειδή αλλάζουν οι συσχετισμοί δυνάμεων ανάμεσα σε αντίπαλες φατρίες;
