Αν όμως στραφεί προς τη σκέψη, προς τη μνήμη του που είναι η πυξίδα για τη κατανόηση της αρχέγονης διαδρομής του πολιτισμού του, τότε η μεταστροφή ξεκινά.
Το πιο επικίνδυνο όμως δεν είναι η τουρκική προκλητικότητα. Αυτή είναι δεδομένη και διαχρονική. Το πιο επικίνδυνο είναι τα Ελληνικά πολιτικά και επικοινωνιακά φερέφωνα που παρουσιάζουν την κάθε υποχώρηση ως «ωριμότητα» και κάθε αμφισβήτηση εθνικών θέσεων ως «αναγκαίο συμβιβασμό».
Μια χώρα και κοινοπραξία κρατών, οφείλει να στηρίζει την δική της παραγωγή, να διασφαλίζει πως οι γεωργικές και παραγωγικές πρακτικές προστατεύουν τα προϊόντα από τοξικές ουσίες ώστε να είναι ασφαλή προς κατανάλωση.
