Αρχική Blog Σελίδα 5

ΟΠΕΚΕΠΕ: Η Πραγματική διάσταση του σκανδάλου. 

Γράφει ο Γιώργος Ταγκούλης

Άλλο ένα σκάνδαλο που συγκλονίζει την ελληνική κοινωνία έχει πάρει τεράστιες πολιτικές διαστάσεις μετά από καταγγελίες για απάτη διοικητικών στελεχών του ΟΠΕΚΕΠΕ (Οργανισμός Πληρωμών Ελέγχου Κοινοτικών Ενισχύσεων Προσανατολισμού και Εγγυήσεων) που είναι ο υπεύθυνος διαχειριστικός ελεγκτικός μηχανισμός των κοινοτικών ενισχύσεων.


 Ο επικεφαλής πρόεδρος Νίκος Σαλάτας (πρώην ανώτατος δικαστικός αρεοπαγίτης) απομακρύνθηκε εν μέσω αναφορών για “μη ειλικρινή συνεργασία και παρεμπόδιση” μετά την αιφνιδιαστική έφοδο και έρευνα που διενήργησε η ευρωπαϊκή εισαγγελία σε καταγγελίες για απάτες, η οποία αφορά άτομα που κατείχαν διοικητικές θέσεις και όχι μόνο, για τη μη ορθή διαχείριση και απόδοση των επιδοτήσεων στους πραγματικούς δικαιούχους του αγροκτηνοτροφικού τομέα. Είχαν προηγηθεί τα τελευταια 7 έτη αλλαγές και παραιτήσεις 6 προέδρων και αυτό από μόνο του λέει πολλά για το μέγεθος της απάτης και της διαφθοράς που ταλανίζει τη χώρα μας σε όλους τους τομείς, σε όλους τους κλάδους, με εμπλεκόμενα τα πρόσωπα των κομμάτων, που είναι υπουργοί, βουλευτές, διευθυντές κ.α. “λαμβάνοντας μορφή χιονοστιβάδας” εν μέσω καλοκαιριού.

Στο συγκεκριμένο πολυπαθή αγροτοκτηνοτροφικό τομέα δεν είναι σημερινό το φαινόμενο της διασπάθισης χρήματος των κοινοτικών ενισχύσεων. Είχε προηγηθεί η καθυστέρηση πληρωμών, έστω και κουτσορεμένων πολλές φορές, απαρχής της ένταξης της Ελλάδας στην τότε ΕΟΚ (Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα). Με τα Μεσογειακά προγράμματα ΜΟΠ, με την ΚΑΠ όπου η καθυστέρηση έφτανε και ξεπερνούσε το 6μηνο καταβολής των ποσών στους δικαιούχους αγροτοκτηνοτρόφους. Σίγουρα κάποιοι καρπώνονταν τους τόκους από τη μη έγκαιρη καταβολή, ενώ τα πανωτόκια στους αγρότες έτρεχαν στα πιστωτικά ιδρύματα (λέγε με ΑΤΕ) και στους προμηθευτές των αγροτικών εφοδίων.

Είπαμε η κορυφή της διαφθοράς είναι υπουργοί, βουλευτές, διευθυντές, προϊστάμενοι υπηρεσιών με τη συμμετοχή λίγων αλλά αρκετών ανθρώπων για την εκτέλεση της κομπίνας και  σε περίπτωση που κάτι στραβώσει, όπως έγινε και στον ΟΠΕΚΕΠΕ, θα έχουμε μπάζωμα, κουκούλωμα και την ατιμωρησία ‘’τύπου’’ Τέμπη από την δικαιοσύνη. Γιατί πως αλλιώς να το εξηγήσεις όταν έφταναν φάκελοι για παράνομες επιδοτήσεις με πλασματικά δηλωθέντα στρέμματα – βοσκοτόπια σε δασικές εκτάσεις; σχεδόν σε όλες τις εισαγγελικές αρχές της χώρας!

Ενδεικτικά αναφέρουμε όπως θα δείτε πιο κάτω, τη Φθιώτιδα και την επίσημη καταγγελία στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Λαμίας, με εμπλεκόμενα υψηλόβαθμα στελέχη του  ΟΠΕΚΕΠΕ, του ΟΣΔΕ, γιατρούς, λογιστές, μηχανικούς, εκπαιδευτικούς υπαλλήλους, μισθωτούς αλλά και συγγενικό πρόσωπο (πεθερός) του τότε κυβερνητικού εκπροσώπου Στέλιου Πέτσα. 

Σε όλα τα σκάνδαλα αν λειτουργούσε η Ελληνική δικαιοσύνη δεν θα είχαμε τέτοιου είδους αιφνιδιασμούς από την Ευρωπαϊκή εισαγγελία και αν δεν ήταν αρμοδιότητα δική της όπως επικαλέσθηκε η εισαγγελέας του Αρ. Πάγου Γεωργία Αδειλίνη λόγω του ότι τα κονδύλια είναι κοινοτικά, δεν έπρεπε οι εδώ εισαγγελείς αλλά και η ίδια να ενημερώσει τους Ευρωπαίους συναδέλφους της;

Τα νομικά τερτίπια δίνουν και παίρνουν και γι’ αυτό πλέον θεωρείται ανέκδοτο η απόδοση δικαίου στην Ελλάδα όπου το τρίπτυχο, διαφθορά συγκάλυψη και ατιμωρησία, να έχει γίνει συνώνυμο της κανονικότητας και της λεηλασίας του πλούτου της χώρας.

Συχνή φράση σε όλο το πολιτικό κατεστημένο όταν αποκαλύπτονται οι διαδρομές της διαφθοράς τους, να αναφέρονται γενικά και αόριστα, μιλώντας για μια διαχρονική παθογένεια που μαστίζει την Ελληνική κοινωνία, θέλοντας με αυτή τη κλισέ φράση να αποποιηθούν τις ευθύνες τους, λες και είναι κάποιοι άλλοι που κυβερνούν την χώρα μας, λες και κάποιοι άλλοι να νομοθετούν λες και κάποιοι άλλοι διορίζουν τους δικαστές όπως τους συμβούλους υπουργών, υφυπουργών βουλευτών σε νευραλγικές θεσμικές θέσεις, σε θέσεις κλειδιά , άτομα με δήθεν κύρος και αμφιβόλου ηθικής υπόστασης όπως πολλές φορές αυτό μας έχει αποδειχθεί.

Επίσης υποψίες προκαλεί η υπαγωγή του οργανισμού και η μεταφορά των υπαλλήλων του ΟΠΕΚΕΠΕ στην αρμοδιότητα της ΑΑΔΕ όπου η ίδια ΑΑΔΕ ν.4389/2016 απολαμβάνει ασυλία χωρίς ποτέ και κανένας να μπορεί να της ασκήσει ποινική δίωξη, σε όποια παρανομία και να προβεί εφόσον το άρθρο 1. δηλώνει ξεκάθαρα ότι δεν έχει νομική προσωπικότητα! 

και το άρθρο 2 ούτε μπορεί να την ελέγξει ούτε να την εποπτεύσει κανένα κυβερνητικό όργανο κανένας κρατικός φορέας καμμία διοικητική αρχή! δηλαδή σε αυτόν το νόμο έκτρωμα έδωσαν το δικαίωμα οι βουλευτές όλων των κομμάτων να μη μπορεί ουδείς να τον ελέγξει ούτε καν αυτοί που τον δημιούργησαν; Διασκορπούν ασυλίες παντού και κανένα κόμμα δεν μιλά για τη κατάργηση της από τους βουλευτές τους υπουργούς τους τραπεζίτες και από τις δήθεν ανεξάρτητες αρχές, απλά συναινούν και συμπράττουν στο εγκληματικό τους έργο. 

Συμπερασματικά η πραγματική διάσταση του σκανδάλου είναι η εκτροπή των θεσμικών οργάνων της ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ φθάνοντας στο σημείο ώστε να αποτελεί το βασικότερο βραχίονα της διαχρονικής παθογένειας. Αποδίδει ΔΙΚΑΙΟ ΣΤΟ ΑΔΙΚΟ στους λωποδύτες πολιτικούς σε μια άψογη συνεργασία για τη συγκάλυψη και ατιμωρησία. 

Και πως μπορεί αυτό το παθογενές κατεστημένο να εκριζωθεί και να λειτουργήσει με άμεμπτο λειτουργικό τρόπο που θα έχει την ολική αποδοχή των πολιτών;

Αρχικός κανόνας είναι η δραστηριοποίηση του κάθε ένα ΠΟΛΙΤΗ αναλαμβάνοντας ενεργό ρόλο στη διαχείριση ελέγχου του κράτους Δικαίου.

Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ θα εκτελεί απαρέγκλιτα τα καθήκοντα της βάσει των νόμων, όπου οι νόμοι θα απορρέουν από ένα ανθρωποκεντρικό ΑΞΙΑΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ, όπως αυτό έχει οριστεί από την Ελλήνων Συνέλευσις με ΙΣΟΝΟΜΙΑ, όπου ο δικαστής θα εφαρμόζει το νόμο αδιάκριτα χωρίς την αλληλεξάρτηση του Νομοθέτη και της εκτελεστικής εξουσίας, θα διερευνά την αλήθεια και η ΑΛΗΘΕΙΑ μόνο θα δικάζει και όχι τα πρόσωπα – δικαστές όπως συμβαίνει σήμερα.

Γιατί ας μη γελιόμαστε δεν είναι θέμα των κομμάτων και ιδεοληψιών που με πλάνη νομίζουμε ότι η πολιτική ασκείται επικεντρώνεται και προσωποποιείται στα εκάστοτε πρωθυπουργικά ονόματα, είναι μια διαχρονική νομική πολιτική απάτη με τη σύμπραξη του νομοθέτη και γι’ αυτό καλούμαστε να δραστηριοποιηθούμε στα πολιτικά δρώμενα και όχι να μένουμε θεατές όπως συμβαίνει τώρα.

 Επέδειξαν ιδιαίτερη φροντίδα να εναλλάσσονται, να μεταγράφονται να μεταπηδούν ανέξοδα από κόμμα σε κόμμα, πρόσωπα διεφθαρμένα, δημιουργώντας απογοήτευση στο εκλογικό σώμα όπου η αποχή να βρίσκεται πάνω του 60% και είναι το αποτέλεσμα της απογοήτευσης ώστε να απαξιωθεί η άσκηση της πολιτικής από τον ίδιο τον πολίτη  και αυτή η κομματική απολίτιστη φάμπρικα να συνεχίζει να δηλητηριάζει την πολιτεία μας και τον πολιτισμό μας. 

Πρέπει η δραστηριοποίηση των πολιτών να δει το τι σημαίνει διαφάνεια, το τι άπλετο ΦΩΣ, όπως συχνά πυκνά επικαλούνται τα πολιτικά σκύβαλα του βίου και της ζωής μας.

Και αυτό μπορεί να συμβεί γιατί και ΝΟΗΣΗ έχεις και ΑΝΘΡΩΠΟΣ είσαι και ΔΙΚΑΙΟ είναι.

Μεσανατολικό: Αυξανόμενη απειλή για τη παγκόσμια ειρήνη με την αδυναμία του ΟΗΕ.

Γράφει ο Γιώργος Καπετανάκης

Πέρασαν 77 χρόνια γεωπολιτικών αιματηρών συγκρούσεων και ανταγωνισμών στη περιοχή της Μέσης Ανατολής, αρχίζοντας αυτός ο κύκλος αίματος όταν το 1947 η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθετεί σχέδιο για το διαχωρισμό της Παλαιστίνης σε δύο κράτη, το Αραβικό και το Εβραϊκό.  


Με την ελπίδα ότι δεν θα ξαναζήσουμε τον εφιάλτη των παγκοσμίων πολέμων, τα κράτη του πλανήτη επένδυσαν πριν 80 χρόνια στην ειρήνη, ιδρύοντας τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών.

Οργανισμός που με πράξη απέδειξε στην ουσία την αδυναμία του και χωρίς ποτέ να καταφέρει να κλείσει το αιματοκύλισμα και τον εξευτελισμό της ανθρώπινης ύπαρξης στη περιοχή της Μέσης Ανατολής.

Οι τελευταίες κλιμακούμενες επιθέσεις ανάμεσα σε Ισραήλ και Ιράν συνεχίζονται με αμείωτη ένταση, ανταλλάσσοντας πυραύλους εκατέρωθεν. Την πρωτοβουλία των επιθέσεων πήρε το Ισραήλ, υποστηρίζοντας ότι διατρέχει άμεσο κίνδυνο από το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Εξαπολύοντας αεροπορικές επιθέσεις στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του, αλλά και πολιτικών υποδομών, αφαιρώντας τη ζωή σε περισσότερο από 1500 Ιρανούς εκ των οποίων το 90% ήταν άμαχος πληθυσμός, γυναίκες και παιδιά. Χτυπήθηκαν και νοσοκομεία, διαψεύδοντας με το χειρότερο τρόπο τους ισχυρισμούς του Ισραήλ περί χειρουργικών πληγμάτων.

Ο Ιρανός πρέσβης Αμίρ Σαίντ Ιραβανί από την έδρα του ΟΗΕ αναφέρθηκε στο εγγενές δικαίωμα της Χώρας του στην αυτοάμυνα, δικαίωμα που πηγάζει από το άρθρο 51 του καταστατικού χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Καταδίκασε το Ισραηλινό καθεστώς για τρομοκρατική και εγκληματική επίθεση, κατηγορώντας παράλληλα τις ΗΠΑ για έμμεση συμμετοχή στην επίθεση του Ισραήλ.

Χαρακτήρισε το πλήγμα στις πυρηνικές εγκαταστάσεις ως άκρως επικίνδυνη και παράνομη πράξη, προειδοποιώντας για ενδεχόμενες επιπτώσεις στον άνθρωπο και το περιβάλλον, καθώς ενέχεται ο σοβαρός κίνδυνος της απελευθέρωσης ραδιενεργών υλικών.

Τόνισε ιδιαίτερα την επίθεση που έγινε στα γραφεία του κρατικού πρακτορείου ειδήσεων, κατά τη διάρκεια ζωντανής μετάδοσης, κατηγορώντας τους επιτιθέμενους ως τους κυριότερους εχθρούς της αλήθειας.

Υπογράμμισε ότι το Ισραήλ διαθέτει πυρηνικά όπλα και αρνείται να προσπορίσει στη συνθήκη «Μη Διάδοσης των πυρηνικών όπλων» και να θέσει τις εγκαταστάσεις του υπό έλεγχο της Διεθνής Οργάνωσης Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ). Έχει επιτεθεί σχεδόν σε όλους τους γείτονες του και συνεχίζει να διαπράττει θηριωδίες στη Γάζα χωρίς καμία συνέπεια.

Τέλος καταδίκασε τη σιωπή και αδιαφορία του Συμβουλίου Ασφαλείας, καθώς η πράξη αυτή υπονομεύει την αξιοπιστία και ταράζει τα θεμέλια του ΟΗΕ.

Ο ΟΗΕ και το Συμβούλιο Ασφαλείας θα μπορούσε να δώσει τη πολυπόθητη λύση κάθε φορά που υπάρχει ανάγκη και δεν τα βρίσκουν οι δύο αντιμαχόμενες πλευρές. Αυτό όμως προϋποθέτει τη συνεργασία των μονίμων μελών του Σ.Α. και όχι αυτά να χρησιμοποιούν το βέτο για ιδίων όφελος, παίρνοντας θέση ανάλογα των γεωπολιτικών τους συμφερόντων. Αυτό σημαίνει ότι δεν πρέπει να υπάρχουν εμπάθειες και οικονομικά συμφέροντα, στηρίζοντας πότε τη μια και πότε την άλλη πλευρά. Να υπάρξει λύση στη βάση του διεθνούς δικαίου. Γεγονός είναι, ότι το δίκαιο κατάντησε στερεότυπη φράση και όχι κανόνας γιατί στη πράξη εφαρμόζεται κατά το δοκούν από τον ΟΗΕ και το Συμβούλιο Ασφαλείας.

Όταν οι ΗΠΑ παίρνει ξεκάθαρα το μέρος του Ισραήλ και η Κίνα με την Ρωσία το μέρος του Ιράν για δικούς τους λόγους, τότε καταλαβαίνουμε για ποιο λόγο δεν κινήθηκε αμέσως το Συμβούλιο Ασφαλείας ως όφειλε, για να βάλει τα πράγματα στη θέση τους, έτσι ώστε να περιοριστεί εν τη γενέσει του ενδεχόμενη γενικευμένη ανάφλεξη στη περιοχή. Πράξη που θα αποφέρει απρόβλεπτες καταστάσεις και συνέπειες στην ήδη ταραγμένη γειτονιά μας.

Εκ διαμέτρου τι θα πει ότι κατέχουν πυρηνικά για στρατιωτικούς και τι για ειρηνικούς σκοπούς; Δεν είναι επικίνδυνη η πυρηνική ενέργεια; Ποιος καθορίζει την ασφάλεια αυτής της ενέργειας σε ένα ρευστό γεωπολιτικό περιβάλλον; Και γιατί να συμβαίνει αυτό σε ένα πλανήτη τόσο δα μικρό, που για να διανύσεις την απόσταση από τον βορρά στον νότο χρειάζεσαι μόνο λίγες ώρες. Και εν τέλει αυτοί που θα προκαλέσουν τον πυρηνικό όλεθρο δεν θα εισπράξουν και οι ίδιοι το θάνατο και τη καταστροφή ή πρόκειται να φύγουν να πάνε σε άλλο πλανήτη; 

Τα καταστροφικά αποτελέσματα πέρα από κάθε φαντασία, που συνέβησαν πριν 80 χρόνια, σε δύο πόλεις τις Ιαπωνίας δεν μας δίδαξαν τίποτα;

Ερωτήσεις που αν απαντηθούν από τον κάθε ελεύθερα σκεπτόμενο άνθρωπο, θα διαπιστώσει το παράλογο της όλης υπόθεσης.

Είναι φανερό, ο άνθρωπος δεν σκέφτεται με βάση την φυσιολογία του, που καθορίζει και τις πραγματικές του ανάγκες.

Κάνοντας ένα κρίσιμο ερώτημα, που είναι και απορία όλων μας. Από την ηλικία που αντιλαμβανόμαστε ως οντότητες τη πολιτική ως μέσο για τη διαμόρφωση αυτού του κόσμου, βλέπουμε ένα ατέρμονο κύκλο βίας, φρίκης και καταστροφής δίχως ορατό τέλος και με τις εστίες πολέμων σε ολόκληρο το πλανήτη αντί να μειώνονται να αυξάνονται παρά τις όποιες προσπάθειες του ΟΗΕ, του ΣΑ και της διπλωματίας.

Κάνοντας ένα απολογισμό από τότε που ιδρύθηκε ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, αναλογιζόμαστε, σε τι ωφέλησε η δημιουργία του; Έγιναν πράξη τα όσα υπέγραψαν οι ηγέτες ως πληρεξούσιοι των χωρών της Γης;

Στο χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, το προοίμιο ξεκινά έτσι.

ΕΜΕΙΣ, ΟΙ ΛΑΟΙ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΕΘΝΩΝ, ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ

  Να σώσουμε τις επερχόμενες γενεές από τη μάστιγα του πολέμου, που δύο φορές στα χρόνια μας (πρώτος και δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος) έφερε την ανθρωπότητα σε ανείπωτη θλίψη κτλ. κτλ.

Είναι ουσιώδες σημασία να τηρηθεί ο καταστατικός χάρτης των Ηνωμένων Εθνών που είναι το θεμελιώδες έγγραφο ως προς τη χρήση βίας, της ακεραιότητας των λαών παγκοσμίως, το τερματισμό των πολέμων, καθώς τη μη διάδοση των πυρηνικών όπλων από όλους και όχι κατ’ ανάγκη από μερικούς, γιατί έτσι συμφέρει στο καθεστώς του πλανήτη.

Σήμερα καταστρατηγείται κατάφορα η έννοια του δικαίου. Πρωτεύοντα και κυρίαρχο ρόλο έχουν τα μεγάλα κράτη, τα οικονομικά τραστ και οι πολυεθνικές εταιρείες. Επιβάλλοντας το δικό τους δίκαιο που δεν είναι φυσικά του συνόλου των ανθρώπων.

Μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι οι άνθρωποι στις μέρες μας περνούν κρίση και αυτή δεν είναι άλλη από την κρίση συνείδησης.

Ζούμε σε μια εποχή μεγάλων αλλαγών και τούτο μας βοήθησε να ανακαλύψουμε τη κατάλυση των αξιών και αρχών, εγκαθιδρύοντας στη θέση τους ένα πλαίσιο αντιαξιών κατά του Ανθρώπου μέσω της παγκοσμιοποίησης.

Η λογική έκανε τις πράξεις των ηγετών μας (καλύτερα ας πούμε αρχηγοί κρατών, γιατί ηγέτης είναι άλλο πράγμα) φανερές μέσω των αποτελεσμάτων, πράξεις που δεν έχουν φρόνηση για να πάρουν τις σωστές αποφάσεις, αλλά ούτε την Ανδρεία, απαραίτητο στοιχείο για τη διακυβέρνηση μιας χώρας ή ενός παγκόσμιου οργανισμού. Και εδώ είναι φρόνιμο για τη πληρέστερη κατανόηση μας να δώσουμε ένα απόσπασμα από τις πανάρχαιες Ελλάνιες Αξίες και Αρχές που βρίσκονται μέσα μας.

ΦΡΟΝΗΣΗ: Είναι η αίτια του «πράττειν ορθώς». Τρόπος σκέψης και αντίστοιχη πρακτική που χαρακτηρίζεται από λογική, σύνεση, ωριμότητα. Η φρόνηση είναι «η δημιουργική δύναμη της ανθρώπινης ευζωίας», η οποία υπερβαίνει τη γνώση, μπορεί να διακρίνει το ορθό από το εσφαλμένο και επιτρέπει στον άνθρωπο να σταθμίσει το «δέον γένεσθε». Είναι εκείνη που παράγει το φρόνημα, το οποίο ζωογονεί και οργανώνει τη πράξη, καθώς εμπεριέχει το πλαίσιο της σκέψης, της γνώσης και της βούλησης, που είναι οι αρχές πάνω στις οποίες εδράζεται η πράξη.

Η Ανδρεία ενός πολιτικού άνδρα, ως στάση αξιοπρέπειας και λογικής διεργασίας και όχι αφοβίας, παίρνει ξεκάθαρη θέση υπέρ του δικαίου του συνόλου, μένοντας πάντα στο ύψος των περιστάσεων, ζυγίζοντας το φόβο και το θράσος που βρίσκονται στα άκρα της, αναδεικνύοντας τη μεσότητα που είναι η Ανδρεία. Είναι ο ατάραχος, ο κυρίαρχος του εαυτού του, εμπρός σε όλα τα δεινά, αυτός που αγωνίζεται εναντίον των ελαττωμάτων και παθών του, αντιμετωπίζοντας με θάρρος ότι του συμβεί. Ανδρεία είναι να υπερασπίζεσαι με κάθε δύναμη σου τις αξίες τις αρχές και τους νόμους της πολιτείας σου ή άρχεις ή άρχεσθαι.

ΑΝΔΡΕΙΑ: Ανδρεία εστί έξις ψυχής ακίνητος υπό φόβου, επιστήμη των κατά πόλεμων πραγμάτων, θάρσος πολεμικόν, εγκράτεια ψυχής προς τα φοβερά και δεινά, τόλμη υπηρετική Φρονήσεως, εγκράτεια ψυχής προς τα φοβερά και δεινά, τόλμη υπηρετικής φρονήσεως, ευθαρσία επί θανάτου προσδοκία, έξις διαφυλακτική λογισμών ορθών εν κινδύνοις.

Αδιαμφισβήτητα χαρακτηριστικά όλων των μεγάλων ανδρών της Ιστορίας, που έδωσαν και τη ζωή τους για το Δίκαιο, με ανιδιοτέλεια.

Θα πούμε ότι σήμερα ο μικρός μας πλανήτης διοικείται από απρόσωπα οργανωμένα συμφέροντα όπου η αλαζονεία και ο καουμποϊσμός πρέπει να πάρουν τέλος χθες. 

Πρακτικές καταστολής και φίμωσης στο στράτευμα.

Γράφει ο Αντάιος.

Σύσσωμη η Ελληνική πολιτεία και δη το έμψυχο δυναμικό των ενόπλων δυνάμεων παρακολούθησε με αμείωτο ενδιαφέρον τις εξελίξεις γύρω από το θέμα δίωξης του προέδρου της ΠΟΕΣ κ. Δημήτρη Μεθενίτη, που άσκησε ο αρχηγός ΓΕΝ με εντολή Δένδια.


 Ύστερα από την απόφαση του διοικητικού συμβουλίου της ΠΟΕΣ στα πλαίσια όχι απλώς της συνδικαλιστικής δραστηριότητας, αλλά της πρόθεσης των ανθρώπων ως συλλογικά όντα στη διασφάλιση της πολιτείας μας, δημιουργήθηκε η παραίνεση-κάλεσμα των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων να παρευρεθούν στις μαζικές συγκεντρώσεις για τα θύματα των Τεμπών τον περασμένο Φεβρουάριο.

Για το λόγο αυτό σε βάρος του κ. Μεθενίτη σχηματίστηκε πειθαρχικός έλεγχος και απλά αναφέρθηκε η παραπομπή του μέσα σε δύο διατάξεις και ολοκληρώθηκε η διαδικασία με την επιβολή της ποινής.

Σύμφωνα με το προεδρικό διάταγμα το οποίο άπτεται του πειθαρχικού δικαίου των ενόπλων δυνάμεων, θα έπρεπε να περιγράφεται εκτός των άλλων, το τι ακριβώς συνέβει, με ποιον τρόπο, πως και πότε έλαβε χώρα το συμβάν κ.α.

  Είναι λοιπόν προφανής η μέθοδος την οποία χρησιμοποιεί το καθεστώς για τη καταστολή του λόγου των πολιτών, από όποια σώματα ή τομείς της πολιτείας και αν προέρχονται και τα οποία αναζητούν να αποδοθεί αλήθεια, δίκαιο, ισονομία, ισοπολιτεία, αξιοκρατία και ελευθερία!!!

 Η εργαλειοποίηση των πολιτών μέσω της τρομοκρατίας του παρακράτους… 

 Η πανελλαδική ομοσπονδία ένωσης στρατιωτικών, είναι αρωγός των ενόπλων δυνάμεων και στο παρελθόν έχει μιλήσει για θέματα όπως:

  1. Περιφρόνηση και παρακολούθηση του έμψυχου υλικού των Ε.Δ.
  2. Τεχνηέντως και σκοπίμως συρρίκνωση των Ε.Δ.
  3. Αυξανόμενη ροή παραιτήσεων και στους τρείς κλάδους, τόσο για μέλη των αξιωματικών, όσο και για τα μέλη των υπαξιωματικών.
  4. Η μάστιγα της αυτοχειρίας στις Ε.Δ.
  5. Άδικα νομοθετήματα που αφορούν τις οικονομικές αποδοχές αλλά και τροποποιήσεις ή διατάξεις που ζημιώνουν την ευρύτερη εικόνα των σωμάτων ασφαλείας.

 Η ΠΟΕΣ επίσης πήρε θέση και καυτηρίασε το παρακάτω σχέδιο νόμου, λέγοντας πως στην ουσία πρόκειται για ένα δαιδαλώδες νομοθετικό πλαίσιο που στη πλειοψηφία του επιβαρύνει τα στελέχη των Ε.Δ. και το οποίο σκοπό έχει να παραπλανήσει τον πολίτη, αφού πολλά άρθρα είναι ήδη σε ισχύ άρα δεν πρόκειται για καινοτόμα, χωρίς όμως να έχουν αποσαφηνιστεί ως προς την εκτελεστική τους ικανότητα τα ήδη υπάρχων προηγούμενα… Άρα συνεχίζουν και σκοπίμως καταχωρούνται συνταγματικά αναθεωρήσεις, θεωρημάτων των εκάστοτε κομματικών μηχανισμών, οι οποίες δεν μπορούν να καταστήσουν ορθή και λογική τη πρακτική εφαρμογή με αποδεικτική διεργασία!!! 

ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ ΜΕ ΤΙΤΛΟ «Ρύθμιση υγειονομικών θεμάτων των Ενόπλων Δυνάμεων και λοιπές διατάξεις»

 Όσον αφορά την παρακρατική τρομοκρατία…

 Παραθέτουμε ένα απόσπασμα από τις 30-4-2025 στην βουλή των Ελλήνων, από τη διαρκή επιτροπή εθνικής άμυνας και εξωτερικών υποθέσεων, με θέμα τη ρύθμιση υγειονομικών θεμάτων των ενόπλων δυνάμεων και λοιπών διατάξεων, όπου παρευρίσκεται και ομιλεί ο πρόεδρος της ΠΟΕΣ και Υποπλοίαρχος κ. Δημήτριος Μεθενίτης και θα ήθελα να δώσετε ιδιαίτερη έμφαση στα δυο τελευταία λεπτά, όπου ενώ προσπαθεί να αποδώσει στην ακρίβεια τους τα προβλήματα που επικρατούν και τα οποία χρήζουν άμεσης διόρθωσης με ουσιαστικά νομοθετήματα, ο πρόεδρος της βουλής μαζί με τη βοήθεια του χαρακτηριστικού ήχου (λες και πρόκειται για ασκήσεις πανικού) τον εκβιάζει να ολοκληρώσει, χωρίς να του αφήνει περιθώριο να εκφράσει το λόγο του και να τοποθετηθεί στα μείζονος σημασίας προβλήματα των συμπολιτών μας που απαρτίζουν τις ένοπλες δυνάμεις. 

 Οι θέσεις της Ελλήνων Συνέλευσις…

  Πάγια τακτική, είναι πως “αν θέλεις ειρήνη θα πρέπει να είσαι πάντα έτοιμος για πόλεμο”!

Αυτή είναι και η πρώτη παράγραφος των προγραμματικών δηλώσεων επί των ενόπλων δυνάμεων δια την επόμενη μέρα, οι οποίες είναι κατατεθειμένες στον  Άρειο Πάγο.

 Είναι δεδομένο πως βρισκόμαστε σε πόλεμο αφου ουσιαστικά το γένος των Ελλήνων μειώνεται με γρήγορους ρυθμούς αντί να αυξάνεται.

Μέσα από έναν αόρατο αφανή πόλεμο νόησης αλλά και της ίδιας της φυσιολογίας μας, με ύπουλα μέσα, είτε χημικά στα ύδατα και τις τροφές μας, είτε οικονομικά όπου εδώ και έτη έχουν πλήξει όλα τα στρώματα της κοινωνίας, είτε ψυχολογικά με τις επιβολές και τα άδικα νομοθετήματα εις βάρος του Έλληνα φορολογούμενου, αλλά ιδιαιτέρως σε έναν πόλεμο κυριαρχίας αφού φτάσαμε να γίνουμε υπήκοοι-υπάκουοι και να χαρίζουμε την ιθαγένεια και τα κυριαρχικά μας δίκαια σε αλλογενείς οι οποίοι λυμαίνονται την ιερή μας χώρα με την βοήθεια των συμπεριφοριστών-πολιτικών μας, οι οποίοι εκτελούν εντολές των σιωνιστικών κέντρων εξουσίας.

 Ο πολίτης ασκεί πολιτική και διαχειρίζεται την πολιτεία του, η οποία μέσα από ένα πρωτόκολλο αξιών αρχών και πολιτειακών νόμων θα είναι σε θέση να παράγει ξανά πολιτισμό!!!

  Ας αναρωτηθούμε όλοι, με ποιο status, με ποια κριτήρια βγαίνουν σήμερα οι νόμοι και πάνω σε ποιο αξιακό;

Ο νόμος της προσομοίωσης που εισήγαγε ο Αρτέμης Σώρρας βλέπουμε πως είναι επιτακτική ανάγκη και πιο επίκαιρος από ποτέ ως κριτήριο και σταθερά για να μπορέσουμε να νομοθετήσουμε εκ νέου και τα οποία θα εμπεριέχουν την αλήθεια, τη λογική, την ελευθερία, την ισότητα, την ανδρεία, την αφθονία κλπ.

Ακόμα και αν τα συνδικάτα επανδρώνονται από τις φωνές λίγων ανθρώπων που νοιάζονται για την ευημερία του πολίτη, βλέπουμε πως δεν έχουν την υπόσταση φωνής όπως θα είχε μια πολιτεία ομόνοα συντονισμένη, μια κοινωνία (κοινός-νους), όπου θα μπορούσε να δώσει τη διαταγή αν το θέλετε στα εκτελεστικά όργανα και στα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου να πράξουν ό,τι είναι καλό και δίκαιο για την ευημερία των πολιτών της χώρας αυτής.

  Η δημιουργία μας έχει δώσει επιλογές, ας ξεπεράσουμε το φόβο σε ότι μας φαίνεται άγνωστο και ας το γνωρίσουμε.

Ας βγούμε από την οντολογική μας λήθη και ας επιλέξουμε την α-λήθεια με όποιο κόστος.

Δεν έχει μείνει κάτι χειρότερο να πάθουμε και δεν υπάρχει κάτι χειρότερο, όπως το άρρωστο περιβάλλον που θα μείνει για τα παιδιά μας.

 Το 65% της αποχής των λογικών Ελλήνων ενάντια στο παράλογο πολιτικό κατεστημένο, θα πρέπει να επαναπροσδιοριστεί και να δει τις επιλογές που έχει, όσο ακόμα είναι νωρίς… διότι εκείνοι στοχεύουν στον πλήρη αφανισμό μας με όλα τα αποστατικά τους μέσα!!! 

Η γάγγραινα της ασυλίας και στον ΟΠΕΚΕΠΕ.

Γράφει ο Ξενοφών Κανελλόπουλος

Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ (Οργανισμός Πληρωμών και Ελέγχου Κοινοτικών Ενισχύσεων Προσανατολισμού και Εγγυήσεων) αφορά σε εκτεταμένη απάτη με ευρωπαϊκές αγροτικές επιδοτήσεις, κυρίως για βοσκοτόπια και έχει προκαλέσει σοβαρές πολιτικές και δικαστικές εξελίξεις στην Ελλάδα.


Μετά  από  αλλαγές στη νομοθεσία της ΕΕ του 2017 που επέκτειναν τον ορισμό των βοσκοτόπων, παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση στις αιτήσεις επιδοτήσεων από άτομα που δήλωναν εκτάσεις μακριά από τον τόπο της κατοικίας τους, ακόμα και εκτός Ελλάδας. Τα 2/3 των επιδοτήσεων αυτών δόθηκαν στη Κρήτη. Πολλές από αυτές τις αιτήσεις ήταν ψευδείς, με αποτέλεσμα να καταβληθούν παράνομα επιδοτήσεις ύψους έως 45 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως.

Η αιφνιδιαστική έφοδος της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στα γραφεία του ΟΠΕΚΕΠΕ αποκάλυψε ότι η απάτη ενδέχεται να οργανώθηκε συστηματικά με τη συμμετοχή μελών του διοικητικού συμβουλίου και υπαλλήλους του ΟΠΕΚΕΠΕ. Ο πρόεδρος του Οργανισμού, Νίκος Σαλάτας απομακρύνθηκε από τη θέση του λόγω “έλλειψης ειλικρινούς συνεργασίας” κατά τη διάρκεια των ελέγχων.

Η κυβέρνηση στις 27 Μαϊου αποφάσισε τη κατάργηση του ΟΠΕΚΕΠΕ και τη μεταφορά προσωπικού και αρμοδιοτήτων στην ενσωμάτωση των λειτουργιών πληρωμών και ελέγχου στην Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ). Ενώ η εισαγγελία του Αρείου Πάγου απάντησε σε όσους έβαλαν κατά αυτής για μη παρέμβαση της στο σκάνδαλο με τον ΟΠΕΚΕΠΕ, εξηγώντας πως την αποκλειστική αρμοδιότητα ελέγχου την έχουν οι Ευρωπαίοι εισαγγελείς.

Το ίδιο μοτίβο διαφθοράς, συγκάλυψης και ατιμωρησίας επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά, από τις υποκλοπές και τα Τέμπη μέχρι και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Bλέπουμε ένα οργανωμένο σύστημα συγκάλυψης που θυμίζει εγκληματική οργάνωση ενός “επιτελικού” κράτους που φροντίζει όχι να διορθώσει τα κακώς κείμενα αλλά να τα συγκαλύψει επιμελώς εξευτελίζοντάς μας ευρωπαϊκά. Διασυρμός και απόλυτη κατρακύλα .

Ο αρμόδιος επίτροπος Γεωργίας της Ε.Ε. επέβαλε στην Ελλάδα πρόστιμα 415 εκατ. ευρώ (θα έχει και συνέχεια) το οποίο αντιστοιχεί στο 78% του συνολικού καταλογισμού προστίμων για όλα τα κράτη της Ένωσης με δεύτερη χώρα σε πρόστιμα για την ίδια περίοδο να είναι η Πορτογαλία με 35 εκατ. ευρώ πρόστιμο. Τα πρόστιμα αυτά είναι άσχετα με την έρευνα των Ευρωπαίων εισαγγελέων για το διαχρονικό σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. 

Αντιλαμβανόμαστε το πάρτι που γινόταν το οποίο θα κληθούν να πληρώσουν φορολογούμενοι και αγρότες για άλλη μια φορά. Ο πολιτικός εκμαυλισμός που “σοκάρει” περισσότερο είναι η κυνική εκμετάλλευση των επιδοτήσεων όχι μόνο για προσωπικά πλουτίσματα αλλά και για να αλλοιώσουν πολιτικούς συσχετισμούς και να βάψουν περιοχές μπλε με λεφτά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μετατρέποντάς τον ΟΠΕΚΕΠΕ σε ψηφοθηρικό εργαλείο με τη διαφθορά να έχει ριζώσει για τα καλά, λόγω της περί ευθύνης υπουργών και ημετέρων ασυλίας που έχουν. 

Από την άλλη τα πρόστιμα πρέπει να πληρωθούν και ο τρόπος είναι γνωστός. ‘Η  θα ελαχιστοποιήσουν τις επιδοτήσεις ή θα τα πληρώσουν όλοι οι πολίτες. Η κορύφωση έρχεται με τη κυβερνητική “λύση”, τη διάλυση του ΟΠΕΚΕΠΕ και τη μεταφορά του στην ΑΑΔΕ, δηλαδή τη κάλυψη όλων με γενικόλογες ευθύνες και να σερβίρουν στους πολίτες το ίδιο  τροπάριο, ότι “οι ευθύνες είναι διαχρονικές”, “να αποκαταστήσουμε τη διαφάνεια”, “μην ασχολείστε άλλο με τα Τέμπη” κ.τ.λ. (και αφήστε μας να τα ρημάξουμε όλα).

Πως γίνεται από το 2019 να έχουν αλλάξει πέντε υπουργοί αγροτικής ανάπτυξης και μέσα σε πέντε χρόνια έξι πρόεδροι του ΟΠΕΚΕΠΕ, να μοιράζουν παράνομα τόσα εκατομμύρια ευρώ να εξαγοράζονται οι ψήφοι και να υπάρχει ατιμωρησία σαν να μην συμβαίνει τίποτα; Φαίνεται σαν να παίρνουν μεταπτυχιακό στη διασπάθιση δημόσιων και ευρωπαϊκών κονδυλίων για την αναβάθμιση τους.

Η τραγική υπενθύμιση είναι όταν η διαφθορά συνδυάζεται με την ατιμωρησία, να γίνεται κανονικότητα λόγω έλλειψης ισονομίας που είναι η αιτία να συντηρείται αυτό το σάπιο σύστημα διαφθοράς και ατιμωρησίας, να ανακυκλώνεται συνεχώς για να επωφελούνται τα “δικά τους παιδιά”, ενώ αποτελεί μια κανονικότητα για τα δικά μας παιδιά και όλους τους πολίτες απέναντι στο νόμο να επωμιζόμαστε την αποπληρωμή των δικών τους σκανδάλων.

Η γάγγραινα της ασυλίας και στον ΟΠΕΚΕΠΕ μαζί με τους υπαλλήλους του μας οδηγεί σε σκέψεις, ότι τους παρέχεται ασυλία πλέον με τη μεταφορά υπό την αρμοδιότητα της ΑΑΔΕ, η οποία δεν υπόκειται σε κανέναν έλεγχο ή εποπτεία από κυβερνητικά όργανα και κρατικούς φορείς, ή άλλες διοικητικές αρχές όπως ορίζει ο νόμος 4389/2016 στο άρθρο 1 παράγραφος 2.

Έχουμε συνηθίσει σε παροχή ασυλίας από την εκάστοτε σύσταση της Βουλής (που δεν έχει ΦΕΚ για σύσταση και είναι το μεγάλο “πλυντήριο”) προς βουλευτές, υπουργούς, διοικητικά συμβούλια τραπεζών και ανεξάρτητων αρχών, ειδικών “επιστημόνων” υγείας (βλ. περίοδο κόβιντ) και τώρα μας αποδεικνύεται ολοφάνερα ότι έχουν βρει τη συνταγή να δίνουν ασυλία σε οποιονδήποτε έχει εκτελέσει υπόγειες διαδρομές χρηματικών συναλλαγών με στόχο το πλουτισμό και τη ψηφοθηρία.

Είναι αδιανόητο σε ένα κράτος δικαίου να υπάρχει διαφορετική αντιμετώπιση από τον ίδιο το νομοθέτη στους πολίτες προβλέποντας περιπτώσεις ασυλίας ανάλογα με το ποιος έχει παρανομήσει.  Σε ένα κράτος δικαίου ο ίδιος ο πολίτης θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα και την ικανότητα να μπορεί να ελέγξει τον ίδιο τον νομοθέτη, δια μέσου ενός πρωτοκόλλου βάσει του οποίου θα διασφαλίζεται το δίκαιο των νομοθετημάτων της πολιτείας, όπως ακριβώς έχει αποτυπωθεί στο Ελλάνιο Αξιακό σύστημα των 33 πρωτοκόλλων που έχει συντάξει ο πρόεδρος της Ελλήνων Συνέλευσις κ. Αρτέμης Σώρρας.

Ώστε στο βίο των πολιτών να είναι αισθητή σε όλους η Ισονομία που είναι αφενός η ισότητα των πολιτών έναντι του νόμου και η εφαρμογή του νόμου αδιακρίτως από όλους τους πολίτες και αφετέρου η λειτουργία χωρίς την ελάχιστη αλληλεξάρτηση νομοθέτη και εκτελεστικής εξουσίας για να σταματούν κάθε είδους “παρατράγουδα” διαφθοράς και να αποδίδεται το δίκαιο όπως ακριβώς ορίζεται νομοτελειακά.

Πολεμοχαρείς κυβερνήσεις αδιαφορούν για τις ανθρώπινες ζωές.

Γράφει ο Κυριάκος Λιακούλης

Έχουν περάσει σχεδόν δέκα μέρες από την έναρξη της στρατιωτικής επίθεσης του Ισραήλ εναντίον του Ιράν και σύμφωνα με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό, η επίθεση αυτή ήταν μια από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές επιχειρήσεις στην ιστορία, καθώς κατέστρεψε ένα μεγάλο μέρος του βαλλιστικού οπλοστασίου του Ιράν.


      Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός κύριος Νετανιάχου με ένα μήνυμα πολεμικής προπαγάνδας που εξέδωσε, προέτρεψε τους Ιρανούς να ξεσηκωθούν απέναντι στο κακοποιό και καταπιεστικό καθεστώς της χώρας τους καθώς όπως είπε αυτό δεν ήταν ποτέ πιο αδύναμο απ’ ότι είναι τώρα, ενώ μετά δήλωσε ότι τόσο ο ίδιος όσο και ο Ισραηλινός λαός είναι μαζί τους. Δηλαδή σαν να τους λέει ότι σας πολεμάμε για το καλό σας.

       Βέβαια ο Ισραηλινός πρωθυπουργός απηύθυνε το κάλεσμα προς τον ιρανικό λαό να ξεσηκωθεί, αλλά τεχνηέντως αδιαφόρησε για το ξεσηκωμό του δικού του λαού, ο οποίος έχει βγει στους δρόμους διαμαρτυρόμενος για τον πόλεμο στη Γάζα και όχι μόνο. Ένα πολύ μεγάλο ποσοστό των Ισραηλινών περίπου το 70% επιθυμεί τη παραίτηση Νετανιάχου, καθώς οι πρακτικές του ισραηλινού πρωθυπουργού εκθέτουν την ίδια την ασφάλεια των πολιτών του Ισραήλ. Πρακτικές οι οποίες έχουν να κάνουν κυρίως με τη παραβίαση της συμφωνίας εκεχειρίας, όπου ως αποτέλεσμα ήταν να υπάρξει νέο αιματοκύλισμα στη λωρίδα της Γάζας και το οποίο κόστισε τη ζωή σε πάνω από 400 Παλαιστίνιους.

       Ο ξεσηκωμός αυτός των Ισραηλινών, έρχεται ως συνέχεια των διαμαρτυριών για τη δικαστική μεταρρύθμιση που επιχείρησε να εφαρμόσει ο Νετανιάχου και η οποία τελικά δεν εφαρμόστηκε, διότι απορρίφθηκε από το ανώτατο δικαστήριο. Ωστόσο οι διαμαρτυρίες των Ισραηλινών πολιτών, ήταν έντονες και ισχυρές απέναντι στη κυβέρνηση.

       Με αφορμή λοιπόν πληροφορίες των μυστικών υπηρεσιών ότι το Ιράν πρόκειται να κατασκευάσει πυρηνική βόμβα, ξεκίνησαν οι εχθροπραξίες. Να σημειωθεί εδώ ότι ο κύριος Νετανιάχου αναφέρει συνεχώς από το 2012 έως σήμερα την πρόθεση του Ιράν να φτιάξει πυρηνική βόμβα. Σε κάθε του τοποθέτηση μάλιστα (2015, 2018) προσδιόριζε και το χρονικό ορίζοντα. Άλλοτε σε λίγους μήνες και άλλοτε σε λίγες εβδομάδες. (Μας θυμίζει λίγο εκείνο το “οι επόμενες δύο εβδομάδες θα είναι κρίσιμες” από την εποχή της πανδημίας του κορωνοϊού).

     Βλέπουμε πλέον σε παγκόσμια κλίμακα την ύπαρξη πολεμοχαρών κυβερνήσεων, οι οποίες αδιαφορούν για τις ανθρώπινες ζωές, αφού προτάσσουν τις πολεμικές συγκρούσεις έναντι των ειρηνευτικών συνομιλιών και διαβουλεύσεων. Οι πολίτες των χωρών αυτών σύρονται άθελά τους τις περισσότερες φορές, σε συρράξεις με πολίτες άλλων χωρών, επειδή κάποιοι άνθρωποι που γνωρίζονται μεταξύ τους, αποφάσισαν ότι πρέπει να σκοτωθούν άνθρωποι που δεν γνωρίζονται μεταξύ τους.

       Η ύπαρξη λοιπόν κυβερνήσεων οι οποίες δρουν απαξιώνοντας τους πολίτες τους, αλλά λειτουργούν όμως λόγω της μεταβίβασης της δύναμης του συνόλου των πολιτών προς αυτές, είτε μέσω στημένων εκλογικών διαδικασιών (όπως αναφέρουν επίσημα πρώην πράκτορες της CIA), είτε μέσω δογματικών μεθόδων επηρεασμού των πολιτών είναι γεγονός. Γεγονός επίσης είναι ότι αυτή η αλληλεπίδραση μεταξύ πολιτείας και πολιτών, δεν έχει καμία σχέση με τη πραγματική δυνατότητα που πρέπει να έχει η πολιτεία, ώστε να προσφέρει ένα ασφαλές περιβάλλον στους ίδιους τους πολίτες της.

       Σίγουρα με το πέρασμα των χρόνων έχουν δημιουργηθεί χώρες άλλες μεγαλύτερες και άλλες μικρότερες, άλλες πλουσιότερες και άλλες φτωχότερες, άλλες ισχυρές και άλλες ανίσχυρες. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει ισοδυναμία μεταξύ των πολιτειών. Άρα αν μια ισχυρότερη πολιτεία επιδιώξει να επιβληθεί και να κυριαρχήσει στους πολίτες που συνθέτουν την ανίσχυρη πολιτεία, τότε η πολιτεία αυτή έχει ήδη παραβιάσει τους νόμους του αξιακού της. Έχει πάρει ήδη απόσταση από τη φυσιολογία της. Έχει ήδη παράξει άδικο. Και το αποτέλεσμα βέβαια που θα επιφέρει, θα είναι να κάνει παντοτινούς εχθρούς τους πολίτες στους οποίους θα επιβληθεί και θα κυριαρχήσει. Άρα οι πολίτες αυτοί με κάθε ευκαιρία θα τους πολεμούν και θα επιδιώκουν να κάνουν συμμαχίες με άλλες ομοιοπαθείς πολιτείες, προκειμένου να εκδικηθούν. Έχουμε δηλαδή μια συνεχή παραγωγή αδίκου, το οποίο διαιωνίζεται μολύνοντας έτσι και τις αδύναμες πολιτείες.

      Είναι ανάγκη πλέον να αναλάβουν οι ίδιοι οι άνθρωποι τις διοικήσεις των κρατών τους, ώστε να μπορούν να προκύψουν ανθρωποκεντρικές πολιτείες. Πολιτείες οι οποίες θα βοηθήσουν ώστε οι άνθρωποι να επιστρέψουν στη φυσιολογία τους. Γιατί αυτά που θέλουν οι άνθρωποι (ασφάλεια, εργασία, υγεία, αφθονία, δικαιοσύνη κ.α.), είναι κοινά για όλους είτε ζουν στο Ιράν, είτε στο Ισραήλ, είτε σε οποιαδήποτε χώρα του πλανήτη.

       Ο πρόεδρος της Ελλήνων Συνέλευσις κύριος ΑΡΤΕΜΗΣ ΣΩΡΡΑΣ, μέσα από το ιερό Ελλάνιο κείμενο “ΙΣΟΠΟΛΙΤΕΊΑ – ΙΣΟΔΥΝΑΜΊΑ” διασπά και αναλύει με αποδεικτική διεργασία τη τεράστια μοναδική υπεριδιότητα της δημιουργίας, “ΙΣΟΔΥΝΑΜΙΑ”.  Μια υπεριδιότητα την οποία μια δημιουργική πολιτεία με στρατηγικά σχέδια ανέλιξης, θα τη χρησιμοποιήσει μόνο για να δημιουργήσει απόλυτα με δίκαιο, και όχι για να καταστρέψει, ή να κυριαρχήσει, ή να δυναστεύσει σπέρνοντας φόβο και ανασφάλεια.

      Είναι χρέος όλων των ανθρώπων, να μελετήσουν τα ιερά Ελλάνια κείμενα που έγραψε, χάραξε και γείωσε ο  ΑΡΤΕΜΗΣ  ΣΩΡΡΑΣ.

Αδιανόητες δηλώσεις υπουργού για τη σφαγή παιδιών στη Γάζα.

Γράφει ο Αντάιος

Περήφανος δήλωσε ο Άδωνις Γεωργιάδης για τη συμμετοχή του σε εκδήλωση στη πρεσβεία του Ισραήλ με αφορμή την επέτειο της ίδρυσης του ως κράτος. Εκτός των άλλων, δήλωσε πως το Ισραήλ είναι μακράν ο καλύτερος σύμμαχος της Ελλάδος μέσα από τη χρόνια συνεργασία των δύο χωρών.


Ωστόσο τόλμησε με θράσος και ασέβεια προς την ανθρώπινη ζωή των αμάχων, να μιλήσει για την εμπόλεμη κατάσταση στη λωρίδα της Γάζας.

Παίρνοντας το μέρος του (ισχυρού) κατηγόρησε ολόκληρο τον Παλαιστινιακό λαό για τα δεινά που βιώνει, αφού όπως λέει ο ίδιος βλέπει μια συλλογική ευθύνη και όχι τη θέληση για ανατροπή της κυβέρνησης της Χαμάς στη Γάζα.

Η λύση που θα οδηγήσει στη λήξη του πολέμου όπως δήλωσε, θα είναι να ελευθερωθούν οι 58 Ισραηλινοί όμηροι…και όλα αυτά την ώρα που ο παγκόσμιος οργανισμός υγείας δηλώνει πως 2,1 εκατομμύρια Παλαιστινίων κινδυνεύουν να πεθάνουν στη λωρίδα της Γάζας!!!

 *Οι διαπιστώσεις άνευ ουσίας προληπτικού χαρακτήρα, μαζί με τις επιβολές καταστολής των τελευταίων ετών (βλ. covid ) είναι τα κυριότερα χαρακτηριστικά του Π.Ο.Υ.  άλλωστε…

Ας το αναλύσουμε ενδοσκοπικά μαζί…

 Ο κ.Άδωνις Γεωργιάδης έχει το δικαίωμα να παρευρεθεί σε όποια γιορτή, στοά η λόμπι του αρέσει, καθώς το βλέπουμε να συμβαίνει συχνά με πολλά πολιτικά πρόσωπα.

Φτάνει όμως να σέβεται την ιδιότητα που φέρει και να μη ξεχνάει ότι είναι αντιπρόσωπος του Ελληνικού λαού.

Έχει δώσει πολλά τέτοια παραδείγματα στο παρελθόν, όταν μας προέτρεπε να ξεπουλήσουμε νησιά, λιμάνια, ενέργεια, δημόσιο τομέα κλπ…

  Ο Έλληνας πολίτης έχει πολύ διαφορετικές απόψεις και ιδιαίτερη ευαισθησία σε τέτοια μείζων θέματα, ασχέτως αν η μέχρι τώρα πολιτική σκακιέρα δεν μπορεί ή δεν θέλει να τον εκφράσει σε παγκόσμια εμβέλεια. 

 Όμως δεν είναι θέμα μόνο ενός προσώπου, αλλά θέμα λειτουργίας και επιλογών της κυβέρνησης και όλου του πολιτικού κομματικού σκηνικού, που δεν εκφράζουν τη θέληση και πεποίθηση των Ελλήνων.

Οι κανόνες εμπλοκής πολέμου…

  Μέσα από τις χρόνιες διαμάχες διεξαγωγής πολέμων στην ανθρωπότητα και ειδικότερα της σύγχρονης ιστορίας μετά το πέρας του α’ και β’ παγκοσμίου πολέμου, η παγκόσμια κοινότητα φρόντισε να θεσπίσει κάποιες διεθνείς συμβάσεις, συνθήκες ή διακηρύξεις οι οποίες άπτονται στο δίκαιο διεξαγωγής του πολέμου.

  Διεθνείς οργανισμοί για τη διασφάλιση της ειρήνης παγκοσμίως όπως το NATO έχουν εκδώσει εγχειρίδια τα οποία συγκεκριμενοποιούν τους κανόνες εμπλοκής τα γνωστά (rules of engagement) αλλά και τη χρήση δύναμης στρατιωτικής ισχύος (rules for the use of force) .

  Η προσπάθεια αυτή έχει τις ρίζες της γύρω στα 1920 όταν μετά την λήξη του α’ παγκοσμίου πολέμου ιδρύθηκε ο διεθνής σύνδεσμος της κοινωνίας των εθνών (league of nations) ο οποίος καταργήθηκε επίσημα το 1946 και αντικαταστάθηκε από τον Ο.Η.Ε. που σκοπό είχε τη διασφάλιση και την ευημερία των χωρών μέσα από μια κοινή προσπάθεια κρατών, φορέων και οργανισμών.

 Αν όμως εμείς οι άνθρωποι ξεπεράσουμε τις φοβίες μας και κοιτάξουμε δικαιότερα την κατάσταση που επικρατεί παγκοσμίως, θα διαπιστώσουμε ότι ενώ ο χρόνος τρέχει και μας δείχνει το μέλλον, κάποιοι σκοτεινοί μηχανισμοί θέλουν διαρκώς να μας τραβάνε πίσω μέσα σε έναν φαύλο κύκλο ο οποίος εμπεριέχει τη λήθη, το ψεύδος, την αδικία και ουσιαστικά τον βίαιο θάνατο της ίδιας της φυσιολογίας μας…

  Γιατί λοιπόν εν έτη 2025 με όλες τις προαναφερόμενες δικλείδες ασφαλείας που με νομικά κατοχυρωμένες διαδικασίες έστησε ο άνθρωπος στο πλανήτη, η Γάζα παραμένει μια εύφλεκτη ζώνη στο βωμό της οποίας σφαγιάζονται συνεχώς γυναικόπαιδα σε μια εμπόλεμη διαδικασία δίχως τέλος;

  Τι αλήθεια συμβαίνει πίσω από τη κουρτίνα όλων αυτών των παγκόσμιων ειρηνευτικών οργανώσεων και ποιο είναι το στοιχείο που ίσως λείπει από τη σύσταση τους; 

Ακόμα και αν το πρόβλημα στη Παλαιστίνη είναι θρησκευτικό, όπως βολεύει και προβάλλεται από κάποιους, μεγάλο μερίδιο ευθύνης αναλογεί τόσο στο NATO όσο και στον Ο.Η.Ε. διότι όχι μόνο δεν έχουν επιφέρει ένα ειρηνικό αποτέλεσμα στη περιοχή, αλλά και γενικότερα φαίνεται να έχουν ροπή σε εγκληματική αδράνεια ή δηλώσεις, οι οποίες σκοπό έχουν να εντείνουν τις διαμάχες μεταξύ χωρών οι οποίες αντιμετωπίζουν προβλήματα γειτονίας η παρελθοντικών προστριβών. 

 Δεν θα ξεχάσουμε τη δήλωση του γερμανόφωνου Γ.Γ. του NATO Γενς Στόλτενμπεργκ, ο οποίος είχε προσφάτως δηλώσει πως η Ελλάδα δεν είναι κυρίαρχο κράτος διότι ανήκει στη Γερμανία και δεν έχει δικαίωμα να καταρρίψει τουρκικά μαχητικά τα οποία παραβιάζουν το Αιγαίο!!!

 Παράλληλα όμως από τη σκόπιμη δυσλειτουργία των ανωτέρω νευραλγικών διεθνών θέσεων των οργανισμών, παρατηρούμε και τη πολιτική ηγεσία των χωρών παγκοσμίως, όπως της Αμερικής ως υπερδύναμη αλλά και της Ευρώπης γενικότερα, η οποία εκτελεί μια κοινή θα έλεγα σιωνιστική γραμμή αδιαφορώντας στην ουσία για τις ανάγκες των ανθρώπων και το βιοτικό τους επίπεδο.

Όσο αίμα τόσο χρήμα…

 Είδαμε πολιτικούς ηγέτες χωρών, οι οποίοι γνωρίζονται και πίσω από τις κάμερες πίνουν καφέ μαζί, αλλά για κάποιο λόγο βάζουν τους λαούς τους σε πολεμική σύρραξη οι οποίοι δεν γνωρίζονται μεταξύ τους και στην ουσία ίσως να έχουν και την ίδια κουλτούρα.

 Είδαμε στρατιώτες να καταλήγουν στην αυτοχειρία, ύστερα από παρανοϊκές εντολές που έπρεπε να εκτελέσουν και τρελάθηκαν…

 Είδαμε πολέμους οικονομικούς, ως απόρροια των πολιτικών και νομικών εξουσιών κατά της ανθρωπότητας, οι οποίοι περιθωριοποίησαν τον άνθρωπο.

 Είδαμε πολέμους χημικούς μέσα από τη μόλυνση του αέρα, των υδάτων, των τροφίμων ακόμη και των εμβολίων, τα οποία στάθηκαν απέναντι στη φυσιολογία του ανθρώπου.

 Είδαμε πολέμους ψυχολογικούς μέσα από μια (μπίζνα) της παγκόσμιας φαρμακοβιομηχανίας η οποία έπεισε τον άνθρωπο ότι πρέπει να παίρνει ψυχοφάρμακα για να μπορεί να ανταπεξέλθει στις σκοτεινές επιβολές των επικυρίαρχων.

 Τι άλλο θα πρέπει να δεις άνθρωπε για να αντιληφθείς ότι η κατάσταση γίνεται ολοένα και σκληρότερη και το περιβάλλον του οποίου είσαι αναπόσπαστο κομμάτι καταστρέφεται μέρα με τη μέρα;

 Οι θέσεις της Ελλήνων Συνέλευσις και δη του Αρτέμη Σώρρα είναι πολύ συγκεκριμένες και εργάζονται στο πλαίσιο της διεθνούς παγκόσμιας ευημερίας με συγκεκριμένα χρηματοοικονομικά εργαλεία και μελέτες οι οποίες κατ’ αποκλειστικότητα θα τεθούν σε εφαρμογή παράλληλα με τη διακυβέρνηση της χώρας μας.

 Παρακάτω θα παραθέσω ένα απόσπασμα συνέντευξης του προέδρου του πολιτικού φορέα ενόψει των Ευρωεκλογών, ο οποίος δίνει ένα παράδειγμα της άδικης διαχείρισης του NATO και του Ο.Η.Ε. γύρω από το Ουκρανικό από το οποίο ως χώρα μέσα από ένα εγκάθετο πολιτικό καθεστώς, γινόμαστε έρμαιο σε ένα ζήτημα που στην ουσία δεν μας αφορά και δεν έχουμε κανένα όφελος…

 Άρα η βούληση μας για συμμετοχή στα κοινά με τη δημοκρατική διαδικασία του εκλέγειν και εκλέγεσθαι ώστε να μετέχουμε κρίσεως και αρχής είναι επιτακτική για να διαχειριστούμε τα δίκαια και τα δικά μας απανταχού της γαίας.

  Ο επαναπροσδιορισμός και η επανεξέταση της Ε.Ε. καθώς και των συμβάσεων που έχουμε υπογράψει ως χώρα όλα αυτά τα χρόνια μέσα από μια καθαρά ελληνική φωνή στο Ευρωκοινοβούλιο, θα παίξει καθοριστικό ρόλο στη διαχείριση μιας ορθής και λογικής πορείας της Ευρωζώνης και των κρατών-μελών αυτής για την ευημερία των πολιτών της.

  Και τέλος ένας παγκόσμιος στρατός ασφαλείας με Ευρωπαϊκή διοίκηση, θα είναι σε θέση να εξισορροπήσει τα κακώς κείμενα που λαμβάνουν χώρα διεθνώς όπως αυτό στη λωρίδα της Γάζας και τα οποία δεν μπορούν ή δεν θέλουν να επιλύσουν οι μέχρι τώρα ισχυρές υπερδυνάμεις έτσι όπως είναι δομημένος ο πλανήτης…

 Αν αναρωτιέσαι το γιατί…;

Γιατί όλοι περιμένουν τον Έλλην και τον κοιτούν στα μάτια…έτσι γινόταν από πάντα για πάντα!!! 

Ανθρώπινη ζωή και δημόσια υγεία άγνωστες λέξεις για το κράτος

0

Γράφει ο  Θοδωρής Πολυχρονίδης

Ανθρώπινη ζωή και δημόσια υγεία είναι άγνωστες λέξεις για το κράτος με καλπάζουσα μορφή εσκεμμένης και προγραμματισμένης αδιαφορίας. 


Δεν αναφέρομαι κατηγορηματικά να κερδίσω τη μάχη των εντυπώσεων, τα φαινόμενα δεν απατούν.

Στα όρια της κατάρρευσης τα νοσοκομεία, γιατροί εκπέμπουν sos για την ασφάλεια, ξεπερνούν τα όριά τους για να καλύψουν τις εφημερίες με ανθρώπινη ευαισθησία και κοινωνική ευλάβεια αναλαμβάνουν την πρωτοβουλία μέσα στην έλλειψη υλικών.

Να αντισταθούμε στο συντονισμένα αδιάφορο πρόγραμμα του κράτους και του μηχανισμού που λέγεται αρμόδιος φορέας δημόσιας υγείας. Ανάστατη ψυχοπνευματική κατάσταση με φόντο την αγωνία και αβεβαιότητα εισπράττει κανείς στα πρόσωπα των ασθενών και των συνοδών βλέποντας τα ράντζα και τα κρεβάτια στους διαδρόμους των νοσοκομείων. 

Το άγχος και η αβεβαιότητα σε εμφανή μορφή στα πρόσωπα όλων. Ένα βήμα πριν την κατάρρευση βρίσκεται το Βενιζέλειο νοσοκομείο. Όπως υποστηρίζουν γιατροί και εργαζόμενοι περιγράφοντας την τραγική κατάσταση πού επικρατεί ιδιαίτερα με το πρόβλημα της έλλειψης αναισθησιολόγων. Με συνέπεια να αδυνατεί πλέον να καταθέσει πρόγραμμα ασφαλούς εφημέρευσης και προγράμματα χειρουργείων για τον μήνα Ιούνιο μέσω της μετακίνησης αναισθησιολόγου από το ΚΑΤ και από το ΠΑΓΝΗ. 

“Τα νοσοκομεία δεν θα γίνουν ΤΕΜΠΗ”  σημειώνουν εργαζόμενοι του βενιζέλειου και του ΠΑΓΝΗ στη διάρκεια στάσης εργασίας και παράλληλα προειδοποιούν με κλιμάκωση αντιδράσεων τους τις επόμενες μέρες. 

Συνέλληνες αδέρφια πατριώτες τα προβλήματα που συσσωρεύτηκαν επί σειρά ετών με τη συνεχή αδιαφορία του κρατικού φορέα έχουν δημιουργήσει πληγή πού αιμορραγεί κατά του έλληνα φορολογούμενου. Τα οποία δεν λύνονται με ένδειξη διαμαρτυρίας και με την μέθοδο των απεργιακών κινητοποιήσεων. Η ειδική φόρμουλα της αλλαγής είναι στα χέρια μας με νόηση και σεβασμό. 

Επιβάλλεται όλοι να έχουμε ενεργό σχέση με τη δημιουργία ακολουθώντας τον κανόνα η ισχύς εν τη ενώσει. Με έναν στόχο και έναν σκοπό στο μακροβιότερο πρόγραμμα για το καλό όλων μας, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις του μέλλοντος για την ωφέλεια όλων μας. Το πρόβλημα δεν είναι οικονομικό. Υπάρχει έλλειψη βούλησης.

Όμως μπορούμε αυτό να το δομήσουμε εμείς συντονίζοντας τα ενδιαφέροντά μας χωρίς κόμμα χωρίς δόγμα χωρίς χρώμα. Ολοκληρωτική μέριμνα της πολιτείας πρέπει να είναι το θέμα της υγείας συντονισμένα με το υπουργείο υγείας και τις διοικήσεις των νοσοκομείων. Και το δικαίωμα σύνταξης έκθεσης του ασθενή εκφράζοντας τα θετικά και τα αρνητικά γεγονότα έτσι να αποτρέπεται το οξύ κλίμα και οι αντιπαραθέσεις τηρώντας τον κανόνα του σεβασμού για την ορθή λειτουργία της υγείας.

Η υγεία είναι υποχρέωση και δωρεάν παροχή της πολιτείας προς τους πολίτες της και πρωταρχικός τομέας για την ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ. Η πολιτεία θα προχωρήσει σε τεράστιες επενδύσεις για μία ολοκληρωτική κάλυψη των αναγκών υγείας των πολιτών. Θα προχωρήσει σε νοσοκομειακές εγκαταστάσεις που θα σέβονται την προσωπικότητα του Έλληνα πολίτη, με τις πιο ιδανικές συνθήκες παραμονής εντός αυτών. Τα νοσοκομεία αυτά θα καλύπτονται πλήρως από το πιο εξειδικευμένο ιατρικό νοσηλευτικό και υπηρεσιακό προσωπικό.

Η παρουσία του ασθενή στο νοσοκομείο πρέπει να προσφέρει θετική ψυχοπνευματική ενέργεια, να συμβάλλει στην γαλήνη στην ηρεμία και στην πνευματική του διαύγεια που θα είναι οι γενεσιουργός αιτία της ανάρρωσης του. Συμβάλλοντας και αυτός με τον δικό του τρόπο για την θεραπεία του και σύντομη ανάρρωση. Μέχρι τώρα συμβαίνει το αντίθετο. Άγχος, αβεβαιότητα, απόγνωση και απελπισία που επιδεινώνουν την κατάσταση της υγείας του ασθενή. 

Κάθε 48 ώρες μια εξαφάνιση εφήβου στην χώρα μας. Τις πταίει;

Γράφει η Λαμπρινή Νάκου

Στην Ελλάδα του 2025, ένα παιδί εξαφανίζεται κάθε 2 μέρες. Κι όμως, αυτή η σοκαριστική διαπίστωση δεν σοκάρει τόσο όσο θα έπρεπε. Σύμφωνα με τα επίσημα τελευταία στοιχεία του οργανισμού  “Το Χαμόγελο του Παιδιού”, μέσα στο 2024, 214 ανήλικοι δηλώθηκαν ως εξαφανισμένοι στην Ελλάδα. Το ίδιο ανησυχητικό μοτίβο συνεχίζεται και το 2025 αφού μέσα στο πρώτο τετράμηνο και μέχρι τέλη Απριλίου, 48 παιδιά είχαν ήδη εξαφανιστεί μέσα σε μόλις 120 ημέρες.


  Η πλειοψηφία των περιστατικών αφορά κυρίως έφηβα κορίτσια ηλικίας 13 έως 17 ετών, συνήθως ελληνικής καταγωγής. Οι βασικές αιτίες που οδηγούν στην εξαφάνιση των παιδιών στη χώρα μας δεν είναι τυχαίες αλλά βαθιά ριζωμένες σε προβλήματα που αφορούν το ίδιο το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνουν. 

  Η ενδοοικογενειακή βία είναι μια από τις αιτίες που πολλές φορές παραμένει κρυφή και αθέατη. Παιδιά που βιώνουν κακοποίηση στο σπίτι τους συχνά επιλέγουν τη φυγή ως μόνη διέξοδο από το φόβο και το πόνο. Η παραμέληση είναι μια ακόμη αιτία που τα παιδιά επιλέγουν τη φυγή. Είτε μιλάμε για σωματική είτε για ψυχολογική είτε ακόμη και εκπαιδευτική παραμέληση. Η αυξημένη ψυχική πίεση που βιώνουν πολλοί έφηβοι από τη σχολική πίεση, το bullying, τη κοινωνική απομόνωση, τους ωθούν όχι λίγες φορές στη φυγή. Πολλά από τα παιδιά αυτά ζουν σε δομές προστασίας, σε περιβάλλοντα ασταθή και έχει διαπιστωθεί ότι έχουν ιστορικό επαναλαμβανόμενων προσπαθειών φυγής, γεγονός που δείχνει ότι η εξαφάνιση είναι κραυγή για βοήθεια.

   Πέρα όμως από τα παραπάνω ένας υποτιμημένος θα λέγαμε παράγοντας είναι οι σχέσεις με το άλλο φύλο, ιδιαίτερα στην ευάλωτη ηλικία της εφηβείας. Πολλά παιδιά εγκαταλείπουν το σπίτι τους για να συναντήσουν ενήλικες με τους οποίους έχουν αναπτύξει ερωτικού τύπου σχέσεις, πολύ συχνά μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα, χωρίς να αντιλαμβάνονται τους κινδύνους που κρύβονται από τη ψηφιακή οικειότητα. 

  Όταν όλα τα παραπάνω συναντούν τη κρατική αδιαφορία, τις διαλυμένες κοινωνικές δομές, την απουσία ειδικών και τα σχολεία που λειτουργούν χωρίς στοιχειώδη υποστήριξη, τότε δεν μιλάμε απλώς για αιτίες, αλλά για μια ωρολογιακή βόμβα. Μια βόμβα που εκρήγνυται καθημερινά, τροφοδοτώντας μια κρίση παιδικών εξαφανίσεων που αντί να περιορίζεται διογκώνεται, δείχνοντας για ακόμη μια φορά την αποτυχημένη πολιτική μέριμνα και προστασία.

  Και αυτό που ζούμε δεν είναι απλώς ένα “φαινόμενο” αλλά μια συστημική παθογένεια. Γιατί κάθε εξαφάνιση παιδιού είναι η κατάληξη ενός φαύλου κύκλου. Οικογένειες προβληματικές χωρίς ψυχολογική υποστήριξη, σχολεία χωρίς ψυχολόγο και κοινωνικό λειτουργό, Δήμος χωρίς ενεργή κοινωνική υπηρεσία και ένα Κράτος που δεν είδε, δεν άκουσε και συνεπώς δεν φρόντισε. Και από την άλλη πλευρά διατυμπανίζονται υποσχέσεις για ¨κοινωνικό κράτος¨ και ¨προστασία των ευάλωτων¨.

   Η ελληνική κοινωνία, γονατισμένη από  δεκαετίες οικονομικής λεηλασίας και θεσμικής εγκατάλειψης, ασφυκτιά. Οι οικογένειες ζουν στα όρια της κατάρρευσης. Οι γονείς πολεμούν με τη καθημερινότητα και τα παιδιά αντί να προστατεύονται, γίνονται τα πρώτα που πληρώνουν το τίμημα.   

   Εγκαταλελειμμένα συναισθηματικά, θεσμικά και κοινωνικά, παλεύουν να βρουν χώρο να υπάρξουν. Αυτός ο χώρος όμως δεν υπάρχει. Το κράτος απουσιάζει και οι θεσμοί σιωπούν. Οι αριθμοί των εξαφανισμένων ανηλίκων επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο αλλά κανένα ουσιαστικό πολιτικό σχέδιο δεν υλοποιείται. Το κράτος μένει θεατής. 

  Άραγε αν εξαφανιζόταν το παιδί ενός υπουργού ή ενός πολιτικού αρχηγού θα κινούταν το κράτος με τους ίδιους αργούς ρυθμούς; Μια ανακοίνωση στο Amber Alert θα ήταν αρκετή; Η απάντηση είναι γνωστή θεωρούμε σε όλους. 

   Είναι η ώρα οι κυβερνήσεις να σταματήσουν να μιλάνε για τα παιδιά μέσα από ανακοινώσεις και θεωρίες. Δεν χρειάζονται άλλες επιτροπές, άλλες εκθέσεις, άλλες ¨καλές προθέσεις¨. Ήρθε η ώρα να δράσουν όπως θα δρούσε κάθε γονιός που αγωνιά για το παιδί του. Όχι με αδιαφορία, όχι με καθυστέρηση, όχι με τη ψυχρότητα ενός υπηρεσιακού φακέλου. Γιατί πίσω από κάθε εξαφάνιση υπάρχει ένα παιδί που θα μπορούσε να σωθεί και δεν σώθηκε.

  Γιατί στο τέλος κάθε πολιτικής και κυβερνητικής θητείας, κάθε εξαγγελίας  αυτό που πραγματικά μένει είναι πως φέρεται η Πολιτεία στα πιο αδύναμα και ευάλωτα μέλη της, που δεν είναι άλλα από τα παιδιά της. Αν τα παιδιά συνεχίζουν να χάνονται, να εγκαταλείπουν, να ζητούν βοήθεια που δεν έρχεται τότε μιλάμε για πλήρη αποτυχία πολιτικής. Μιλάμε για ηθική χρεοκοπία. 

   Κάθε υπουργός, κάθε πρωθυπουργός πρέπει να βλέπει το παιδί που κινδυνεύει σαν να είναι δικό του. Να νομοθετεί, να σχεδιάζει και να ενεργεί με τη σοβαρότητα και το πάθος ενός γονιού και όχι με την απάθεια και την αδιαφορία του γραφειοκράτη. Και αυτό δεν αποτελεί μια πολυτέλεια αλλά υποχρέωση κάθε πολιτείας.

Η δημιουργικότητα στα σχολεία μας είναι “έκθεση ιδεών” και όχι πράξη

Γράφει ο Θοδωρής Πολυχρονίδης

Είναι τουλάχιστον προκλητικό να ζητάς  από τους μαθητές να γράψουν έκθεση για τη δημιουργικότητα σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που τη καταπνίγει έτσι όπως είναι δομημένο και ως προς όλη την Ελληνική σχολική κουλτούρα της υποταγής.


 Η ελευθερία εκφράσεων περιορίζεται δημιουργώντας οξύ κλίμα και αντιπαράθεση για την έμπνευση της δημιουργίας. Κατεδαφίζουν συστηματικά τη καλλιτεχνική παιδεία. Η μουσική, τα εικαστικά, το θέατρο ακόμη και η λογοτεχνία περιθωριοποιούνται λες και δεν είναι αυτά που τροφοδοτούν το πνεύμα και ανοίγουν τους ορίζοντες της φαντασίας. 

Γιατί η τέχνη είναι “επικίνδυνη”. Γεννά ερωτήματα, αμφισβητήσεις, αντιστάσεις και αυτό το φοβούνται. Δεν ήταν τυχαίο που η μουσική ήταν ένα από τα βασικότερα μαθήματα των προγόνων μας. Η υποκρισία κορυφώνεται όταν μέσα σε αυτήν τη καταπίεση οι μαθητές καλούνται να μιλήσουν για το ίδιο το δικαίωμα που τους έχει αφαιρεθεί. Δημιουργικότητα ζητούν, ελεύθερη έκφραση σε ένα περιβάλλον που τιμωρεί κάθε απόπειρα διαφοροποίησης. Είναι κοινό μυστικό ότι αν τολμήσω να προβάλλω άποψη διαφορετική από εκείνη των κάθε ισχυρών, αυτό όχι μόνο δεν θα λειτουργήσει αλλά κατά πάσα πιθανότητα και εναντίον μου.

 Η δημιουργικότητα λοιπόν στα σχολεία μας είναι απλώς μια “έκθεση ιδεών” και όχι εφαρμοσμένη στη πράξη. Το σχολείο φοβάται αυτό που υποκριτικά ζητά. Τη δημιουργική σκέψη. Κάθε αναφορά της δεν είναι απλώς ειρωνική, είναι ύβρις. Η δημιουργική βάση επιβάλλει κάθε σχολείο να περιλαμβάνει τις πιο άρτιες εγκαταστάσεις, να δίνουν στον άνθρωπο πηγή έμπνευσης, ενέργειας και δημιουργίας σε όλα τα τμήματα μάθησης κατά την επιλογή αρεσκείας του κάθε μαθητή. 

Να υπάρχει ολοκληρωμένο πρόγραμμα με ευχάριστο κλίμα ψυχοπνευματικής ευελιξίας για τη δημιουργική παραγωγικότητα, αυτό ως αποτέλεσμα στο απώτερο μέλλον θα έχει ενεργό σχέση με το εθνικό εισόδημα για το οποίο μέχρι σήμερα αδιαφορεί. 

Το εκπαιδευτικό καθεστώς σήμερα καταστρέφει τα κύτταρα της αντίληψης και το ένστικτο του προσανατολισμού των μαθητών προγραμματισμένα, εξυπηρετώντας ξένα συμφέροντα που είναι αλλογενή, αλλοεθνή, ξενόδουλων εντεταλμένων σκληροπυρηνικών προδοτών. 

Είναι πολλοί οι οποίοι αντιλαμβάνονται πως η ειλικρίνεια έχει μεγάλη δύναμη αλλά πολύ λίγοι άνθρωποι μπορούν να την αντέξουν και να δεχτούν τα γεγονότα τα οποία ταράζουν συθέμελα τη μητέρα των μητέρων που λέγεται Ελλάς. Ατελείωτα τα προβλήματα. 

Η νόηση, ο σεβασμός, οι ευαίσθητες χορδές είναι πάντα σε λειτουργικότητα των ελεύθερων ανθρώπων που πάντα το πρώτο τους μέλημα είναι για τη μητέρα των μητέρων Ελλάς που γέννησε τη δημοκρατία, χτίζοντας σινικό τείχος για τον οίκο του γένους, μοιράζοντας απλόχερα το πολιτισμό στον πλανήτη γαία Δήμητρα. 

Είναι άδικο να αδιαφορούμε για τη προάσπιση του Ελλάνιου Έθνους και του ελληνισμού απανταχού της γαίας έχουμε καθήκον και υποχρέωση να προστατέψουμε τον οίκο του γένους τιμώντας τους προγόνους μας και αφήνοντας στους απογόνους μας το θεμέλιο της δημοκρατίας. Με δημοκρατικούς λίθους, αξίες αρχές και πολιτειακούς νόμους, εγκαθιδρύοντας την Ελλήνων Πολιτεία, βάζοντας όλα μας τα ενδιαφέροντα όλοι σε μια ευθεία, η οποία λέγεται δημιουργία το σύνορο της θεωρίας είναι η πράξη αυτό μπορούμε να το καταφέρουμε με την ένωσή μας. 

Η θέληση στον άνθρωπο είναι η μεγαλύτερη δύναμη με ελεύθερη βούληση. Οι ταγμένοι άνθρωποι στη δημιουργία κάνουν τη σκέψη τους πράξη.

Δεν προσπαθούν να πείσουν κανέναν να υιοθετήσει την άποψή τους υπάρχουν ελάχιστοι άνθρωποι στο πλανήτη γαία Δήμητρα που αντιλαμβάνονται και τιμούν το υπέρτατο αγαθό που λέγεται ελευθερία. 

Το παρατηρητήριο αυτών των ανθρώπων είναι ο μοναδικός ανθρωποκεντρικός οργανισμός απανταχού της γαίας με την επωνυμία ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ Ε.ΣΥ. με πρωτεργάτη τον πρόεδρο ΑΡΤΕΜΗ ΣΩΡΡΑ, ακολουθώντας το κανόνα “η ισχύς εν τη ενώσει” με σεβασμό και νόηση. Παίρνοντας τη σκυτάλη της διακυβέρνησης της χώρας ώστε να κάνουμε πράξη το όραμα που στοχεύει στη καλύτερη ποιότητα ζωής του ‘Ελλην ανθρώπου.

Μόνο με δική σου συγκατάθεση Έλληνα πολίτη και με την ένωσή μας, που είναι δύναμή μας, μπορούμε το κοντό δέντρο που λέγεται Ελλάδα, ενώ έχει βαθιές ρίζες, να το κάνουμε να αναζωογονηθεί, να ανθίσει και να καρποφορήσει με παγκόσμιο πρόσχημα. 

Και η Ελλάδα να πρωτοτυπήσει για την αναβάθμιση του βιοτικού επιπέδου της ανθρωπότητας και την ανασυγκρότηση του κόσμου. 

Φωνάζουν οι αρχαιολόγοι για την ανύπαρκτη συντήρηση των μνημείων.

Γράφει ο Κανελλόπουλος Ξενοφών

Κατέρρευσε τμήμα από την γνωστή τοιχογραφία με τα δελφίνια που δεσπόζει στο μινωικό ανάκτορο, εν μέσω κατακραυγής της επιστημονικής κοινότητας για την έλλειψη συντήρησης με την εγκατάλειψη πλέον των αρχαιοτήτων να είναι έκδηλη.


Πρόκειται για γύψινη τοιχογραφία που χρονολογείται από την δεκαετία του 60 και είναι αντίγραφο της πρώην αναστήλωσης του Άρθουρ Έβανς στην ανατολική πτέρυγα του ανακτόρου και αποτελούνταν από τρία μέρη. Η πρωτότυπη τοιχογραφία βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου.

Τα δύο μέρη της τοιχογραφίας αποκολλήθηκαν έπεσαν και έσπασαν τη στιγμή που βρίσκονταν 300 επισκέπτες στον αρχαιολογικό χώρο της Κνωσού.  Αποφασίστηκε να κλείσει το ανάκτορο της Κνωσσού εξαιτίας των θυελλωδών ανέμων και απομακρύνθηκαν οι επισκέπτες.

Ενημερώθηκε το υπουργείο Πολιτισμού και ζητήθηκε να αποκατασταθεί η τοιχογραφία άμεσα προκειμένου να αποτραπούν περαιτέρω φθορές. Τα έσοδα του μινωικού ανακτόρου μόνο το 2024 ξεπέρασαν τα 11.000.000 ευρώ με πάνω από 1.000.000 επισκέπτες, ενώ έντονη ήταν οι αντίδραση των φορέων του Πολιτισμού, του Σωματείου Ξεναγών, και των συλλόγων των αρχαιολόγων να καταγγέλλουν, πως προειδοποιούν εδώ και χρόνια για την κακή συντήρηση του χώρου.

Ένας ακόμα μεγάλος αρχαιολογικός χώρος με τεράστια επισκεψιμότητα στο έλεος των καιρικών συνθηκών λόγω έλλειψης συντήρησής του από το πολιτικό καθεστώς, που η μόνη του έννοια είναι η εμπορευματοποίηση, τα ευρωπαϊκά κονδύλια και ο πλουτισμός. Όσο για την ελληνική ιστορική πολιτιστική κληρονομιά των προγόνων μας, έχουν δείξει ότι έχουν αλλεργία και η εικόνα των ναών και των μνημείων μας παραμένει απογοητευτική και θλιβερή.

Οι καταγγελίες των ξεναγών και των αρχαιολόγων για την παραμέληση του αρχαιολογικού χώρου μας θυμίζει την χρόνια συστηματική εγκατάλειψη και κακή συντήρηση άλλων τομέων της κοινωνίας μας, όπως αυτού των σιδηροδρομικών δικτύων με τα εγκληματικά αποτελέσματα στους συνανθρώπους μας, των νοσοκομειακών εγκαταστάσεων που πρόσφατα πλημμύρισε απο το αποχετευτικό σύστημα η παιδιατρική κλινική, φτάνοντας τα λήμματα μέχρι τον κάτω όροφο που στεγάζεται το ογκολογικό τμήμα του νοσοκομείου του Ρίου της Πάτρας εκτίθοντας παιδιά, ασθενείς, συνοδούς και προσωπικό σε εστίες μόλυνσης. 

Όπως στον τομέα των των σχολικών μας κτιρίων με πτώσεις σοβάδων και εκρήξεις λεβητοστασίων με απώλεια ζωής μικρού παιδιού, όπως στη δασοπροστασία της χώρας με τις ανύπαρκτες ζώνες πυρασφάλειας, όπως επίσης στην προστασία από φυσικές καταστροφές, όπως στην κατασκευή και συντήρηση του οδικού δικτύου… και η λίστα ατελείωτη από την πλήρη ανεπάρκεια του κρατικού μηχανισμού.

 Συνέβη κι αυτό στις μέρες μας. Η απαξίωση της Κνωσσού, άλλου ενός αρχαιολογικού μνημείου μείζονος σημασίας χιλιάδων ετών.

Η προστασία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς αποτελεί την προστασία της ίδιας της ταυτότητας και ύπαρξής μας, διότι μέσω αυτής της τεράστιας κληρονομιάς αναγνωρίζουμε την αποστολή της ευδαιμονίας μας φωτίζοντας το ίδιο το μέλλον των απογόνων μας, αυτού του τόπου αλλά και ολόκληρης της ανθρωπότητας η οποία πάντα επισκέπτεται τον ιερό αυτό χώρο για να τον θαυμάσει, τιμήσει και να εκδηλώσει σεβασμό προς αυτόν.

Δυστυχώς η πολιτική πρακτική όλων των κομμάτων δείχνει ότι μισούν κάθε τι ελληνικό. Συνεχώς υποβαθμίζουν  απαξιώνουν, ασελγούν, αλλοιώνουν και πωλούν τη κληρονομιά του Έθνους μας.

Ο πολιτικός φορέας του Έθνους, ΕΛΛΉΝΩΝ ΣΥΝΈΛΕΥΣΙΣ Ε.ΣΥ. θα αναβαθμίσει τις υπηρεσίες σε όλα τα επίπεδα με στελεχωμένο προσωπικό με ελληνικό DNA και με όρκο για την υπηρεσία τους στην πολιτεία. Θα συσταθεί επιτροπή να αναδείξει, να καθαρίσει και να αναβιώσει όλους τους αρχαιολογικούς χώρους στην ελληνική επικράτεια. Θα κατασκευαστούν μουσεία, όσα χρειαστούν για να φιλοξενούν τα τεχνουργήματα των προγόνων μας.

Η πολιτεία θα οικοδομήσει και θα οργανώσει τα μνημεία καθώς και τις περιοχές ιστορικής αξίας των πιο σημαντικών και κρίσιμων γεγονότων όλης της Ελληνικής ιστορίας που είναι σημαντικά για το Έθνος της Ελλάδας αλλά και για τον Ελληνισμό στο παγκόσμιο στερέωμα, αλλά θα συσταθεί και επιτροπή ελέγχου, με εμπειρογνώμονες αρχαιολόγους και με εισαγγελική παρουσία για τον καταλογισμό ευθυνών σε όσους κακοποίησαν και ασέλγησαν σε βάρος της κληρονομιάς του ΈΘΝΟΥΣ μας, διασφαλίζοντας και υπερασπίζοντας την αιώνια πηγή της διαφώτισης που ονομάζεται Ελλάς, Έλληνες και Ελληνικότητα απ’ αρχής της δημιουργίας του ανθρώπινου γένους!