Γράφει ο Θοδωρής Πολυχρονίδης
Κατά περίπου 24% έχει αυξηθεί το καθαρό εισόδημα του Έλληνα φορολογούμενου τη τελευταία 5ετία παρά τη βαθιά ύφεση που προκάλεσε η πανδημία. Σύμφωνα με τα πρόσφατα στοιχεία της Eurostat το 2024 το μέσο εισόδημα ενός άγαμου και άτεκνου εργαζόμενου μετά τη καταβολή φόρων και τη κράτηση ασφαλιστικών εισφορών διαμορφώθηκε στα 18.709 EYR τη στιγμή που το 2019 είχε μετρηθεί στα 15.112 EUR (αύξηση 23,8%). Με αυτά τα καθαρά εισοδήματα η Ελλάδα κατατάσσεται στη 16η θέση ανάμεσα στα 27 κράτη μέλη της ευρωπαϊκής ένωσης υστερώντας κατά των πλουσιότερων χωρών άλλα ξεπερνώντας όλες τις χώρες των Βαλκανίων, τη πληθυσμιακά όμοια Πορτογαλία και τα κράτη του πρώην ανατολικού blog στα οποία περιλαμβάνεται η έκτη μεγαλύτερη οικονομία της Ε.Ε. Πολωνία. Στις πρώτες θέσεις βρίσκονται το Λουξεμβούργο και η Ολλανδία ενώ ουραγοί είναι η Βουλγαρία και η Ρουμανία.
Η ασταθής εισοδηματική πολιτική για το εισόδημα του Έλληνα φορολογούμενου και η παραπλάνηση του συνεχίζεται. Η παρουσιαζόμενη αύξηση έρχεται σε σύγκρουση με τις μετρήσεις του κατά κεφαλήν ΑΕΠ όπου η Ελλάδα καταλαμβάνει τη προτελευταία θέση πάνω από την Βουλγαρία κι έχουν αποτελέσει αντικείμενο πολιτικών αντιπαραθέσεων. Ωστόσο στα οικονομικά το κατά κεφαλήν ΑΕΠ συνήθως χρησιμοποιείται ως μέτρο παραγωγικότητας και όχι για την αξιολόγηση του εισοδήματος.
Εδώ τρελαίνεσαι Έλληνα πολίτη και χάνεις το νόημα και την ουσία. Τα καθαρά έσοδα αποτελούν σαφώς καταλληλότερο στοιχείο σε αυτό το μέτρο διαβίωσης. Η αύξηση των μισθών, όπως στατιστικά φαίνεται δεν συμβαδίζει με την αγοραστική αξία του μισθού ο οποίος στη πραγματικότητα μειώνεται ως προς την αγοραστική του δύναμη.
Η περίπτωση αυτή ανταποκρίνεται στη παροιμία που λέει “κόβουμε από το αυτί και ρίχνουμε στο στόμα. Κάποια μέρα το αυτί θα τελειώσει και το στόμα θα μείνει νηστικό. Πρέπει να αντιληφθούμε πως και το στόμα είναι δικό μας και το αυτί είναι δικό μας. Αδιαφορώντας θα μείνουμε στο κενό. Αδιαφορούμε για το πληθωρισμό και τη μεταβολή κόστους ζωής. Η αγοραστική δύναμη από το 2019 έως το 2024 έχει μειωθεί κατά 16,92%.
Η ζοφερή πραγματικότητα είναι πως υπήρχαν και υπάρχουν κοινοβουλευτικοί άντρες επί σειρά ετών που θεσπίζουν νόμους κατά το δοκούν παραβλέποντας το σύνταγμα και τους δημοκρατικούς κανόνες για την επιβίωση. Έχουν μηνυθεί με τη κατηγορία εσχάτης προδοσίας από τον κ. Αρτέμη Σώρρα όλοι αυτοί. Τονίζεται πως η εσχάτη προδοσία δεν παραγράφεται.
Μπορεί αυτό να γίνει πράξη Έλληνα πολίτη με τη δική σου συμμετοχή για να σταματήσει η υπάρχουσα κατάσταση που διαιωνίζεται. Σου δίνουν περισσότερα χρήματα οι “επαγγελματίες κηδεμόνες” σου Έλληνα πολίτη και όμως εσύ αγοράζεις λιγότερα πράγματα. Στην αποδεικτική διεργασία το αισθάνεσαι ότι αυτό που συμβαίνει δεν ταιριάζει στις δικές σου ανάγκες και όσο περνά ο καιρός το εισόδημά σου μειώνεται αγοράζοντας ακριβότερα πράγματα.
Δεν υπάρχει κρατική μέριμνα και πρόνοια για τη προστασία σου Έλληνα φορολογούμενου. Ο μέσος πολίτης δεν βλέπει την ανάπτυξη ή τη βελτίωση που παρουσιάζουν οι κυβερνήσεις της θεωρίας και των ΜΜΕ. Τα στοιχεία που βγάζει στο φως η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλουν να συνδέονται όχι μόνο με αριθμούς αλλά και με την πραγματικότητα. Πίσω από αυτούς τους αριθμούς επιλέγουν το δήθεν θετικό αφήγημα της θεωρίας ότι αυξήθηκε το εισόδημα κατά 24%. Η αγοραστική δύναμη όμως είναι αυτή που καθορίζει τελικά τη πραγματική ποιότητα της ζωής. Η υγιής οικονομική κατάσταση δεν μετριέται μόνο με το ΑΕΠ ή τα καθαρά εισοδήματα αλλά με το πληθωρισμό, τις τιμές των βασικών αγαθών και ενοικίων και τη σταθερότητα. Οι πολίτες δεν είναι μίζεροι και γκρινιάρηδες. Δεν κλαίγονται πως δεν τα βγάζουν πέρα τυχαία. Έχουν δίκιο και εκφράζουν απλά τη πικρή αλήθεια.
Για τη λειτουργική ομαλότητα πρέπει να καταργηθούν όλοι οι υπάρχοντες φορολογικοί νόμοι γιατί η πολυνομία διευκολύνει τη διαφθορά, τη διαπλοκή, τη συναλλαγή όλων των κακόβουλων ενεργειών και καταδυναστεύει τον πολίτη. Πρέπει να καθιερωθεί ο φορολογικός νόμος του εισοδήματος που να έχει τουλάχιστον 10 έτη διάρκεια. Η φορολογία εισοδήματος θα αρχίζει από τις 15.000€ ετησίως. Η μέριμνα της πολιτείας θα είναι ο μικρότερος μισθός να είναι διαμορφωμένος κατά αυτόν το τρόπο ώστε το 50% του να καλύπτει τις βιοτικές ανάγκες του εργαζόμενου.
Το βλέμμα της πολιτείας πρέπει να είναι με έντονη παρατηρητικότητα στα φλέγοντα θέματα διαβίωσης του Έλλην ανθρώπου γιατρεύοντας κάθε πληγή για την ανέλιξη και τη δημιουργία. Ο πρωτεύων στόχος της πολιτείας είναι να υπάρχει αφθονία, να αναγεννιέται με ανέλιξη και να δημιουργεί συνεχώς αληθινούς πολίτες που είναι η κινητήριος δύναμη της δημιουργίας και της επιτυχίας.
