Γράφει ο Κυριάκος Λιακούλης
Στη τελευταία έκθεση του κέντρου είσπραξης ασφαλιστικών οφειλών (ΚΕΑΟ) που δόθηκε στη δημοσιότητα και αφορά το τρίμηνο Απριλίου – Ιουνίου 2025, αποτυπώνεται καθαρά το διαχρονικό πρόβλημα καταβολής των οφειλών προς τα ταμεία, από οφειλέτες οι οποίοι ναι μεν έχουν ενταχθεί σε κάποια ρύθμιση οφειλών, αλλά στη πορεία οι περισσότεροι εγκαταλείπουν. Έτσι λοιπόν μόνο τρείς στους δέκα καταφέρνουν να ολοκληρώσουν τη ρύθμιση, ενώ οι τέσσερις στους δέκα σταματάνε να πληρώνουν, καθώς αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στις οικονομικές τους υποχρεώσεις έναντι του ΕΦΚΑ.
Οι οφειλές οι οποίες έχουν συσσωρευτεί, ξεπερνάνε πλέον τα 50 δις ευρώ ενώ η διατήρηση ενός μεγάλου ποσού οφειλών οι οποίες χαρακτηρίζονται ως “ απολεσθείσες,” επηρεάζουν και την ροή εσόδων προς τον ΕΦΚΑ.
Το κέντρο είσπραξης ασφαλιστικών εισφορών, έχει αποστείλει πάνω από 3.000.000 ατομικά ειδοποιητήρια προς τους οφειλέτες, οι οποίοι βρίσκονται πλέον αντιμέτωποι με αναγκαστικά μέτρα είσπραξης. Δεδομένου ότι με το νόμο 5193/2025 που δημοσιεύτηκε πριν έξι μήνες περίπου και ο οποίος στο άρθρο 215 νομιμοποιεί τη δυνατότητα του ΕΦΚΑ, να προβαίνει σε ανάθεση εκτέλεσης υπηρεσιών σε νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου, σχετικά με τη διαχείριση των ληξιπρόθεσμων ασφαλιστικών εισφορών, αντιλαμβάνεται κανείς ότι οι οφειλέτες του ΕΦΚΑ βρίσκονται στο έλεος των εισπρακτικών εταιρειών και των funds.
Η αναλγησία της κυβέρνησης σχετικά με τις ληξιπρόθεσμες οφειλές επαγγελματιών και αγροτών είναι τεράστια. Χωρίς να λαμβάνει υπόψιν την ομολογουμένως πρωτόγνωρη ακρίβεια που βιώνει ο Έλληνας πολίτης, πιέζει ακόμη περισσότερο τους οφειλέτες, με αποτέλεσμα χιλιάδες αγρότες και ελεύθεροι επαγγελματίες να κινδυνεύουν να χάσουν τις περιουσίες τους.
Οι κυβερνήσεις διαχρονικά, έχουν αποδείξει ότι είναι ανίκανες να διαχειριστούν το ασφαλιστικό σύστημα. Γυρνώντας πίσω στο χρόνο, βλέπουμε ότι το πρόβλημα της διαχείρισης των αποθεματικών ξεκινάει από τη δεκαετία του πενήντα. Από τότε και μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ογδόντα, τα αποθεματικά ήταν κατατεθειμένα σε άτοκους λογαριασμούς στη τράπεζα της Ελλάδος τη στιγμή που τα επιτόκια ήταν υψηλά. Έχει υπολογιστεί ότι οι απώλειες από τους τόκους την περίοδο εκείνη ανέρχονται στο ποσό των 70 δις ευρώ, ή 25 τρις δραχμές τότε. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και επί κυβερνήσεως Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, θεσμοθετήθηκε για πρώτη φορά η τοποθέτηση του 20% των αποθεματικών των ταμείων σε μετοχές και τραπεζικά προϊόντα υψηλού ρίσκου. Ενώ στο τέλος της δεκαετίας επί κυβερνήσεως Κωνσταντίνου Σημίτη, το ποσοστό αυτό ανέβηκε στο 23%. Τη περίοδο 1999 – 2002 τα ταμεία κατέγραψαν απώλειες περίπου 3,5 δις. Το 2003 επετράπη στα ταμεία να επενδύουν τα αποθεματικά τους σε χρηματιστηριακά παράγωγα, τα οποία όπως αποδείχθηκε δεν ήταν τίποτα άλλο παρά “αέρας κοπανιστός”.
Η επόμενη μεγάλη ληστεία των ταμείων, συντελέστηκε με το “κούρεμα των ομολόγων” γνωστό ως “PSI” όπου οι απώλειες υπολογίζονται σε τουλάχιστον 12 δις ευρώ με κάποιες εκτιμήσεις να κάνουν λόγο για 80 δις ευρώ συνολικά, αν συνεκτιμηθούν και άλλες αποφάσεις και επιπτώσεις πέραν του κουρέματος των ομολόγων.
Βλέπουμε λοιπόν ότι είτε υπάρχει οικονομική κρίση (τεχνητή ή πραγματική) είτε όχι, η διαχείριση των ασφαλιστικών ταμείων ήταν καταστροφική. Κοιτάζοντας τώρα όλα αυτά ένας ασφαλισμένος ελεύθερος επαγγελματίας πως και με τι διάθεση θα πάει να πληρώσει; Πως να εμπιστευτεί την κάθε κυβέρνηση ότι οι εισφορές του θα έχουν ανταποδοτικότητα και δεν θα καταλήξουν στις τσέπες κάποιων; Πως να γνωρίζει ότι θα εξασφαλίσει μια αξιοπρεπή σύνταξη;
Είναι γεγονός ότι έχει χαθεί η εμπιστοσύνη του πολίτη προς τους κυβερνώντες του. Είναι αλήθεια ότι και οι κυβερνώντες δεν σέβονται τους πολίτες τους. Με πρακτικές εκφοβισμού επιχειρούν να εισπράξουν από ανθρώπους που δεν έχουν να δώσουν. Γιατί αν είχαν θα έδιναν. Δεν αρέσει άλλωστε και σε κανέναν να χρωστάει! Ο σεβασμός ενέχει αμοιβαιότητα. Σέβεσαι αυτόν που σε σέβεται. Για να υπάρξει όμως αναστροφή της σχέσης μεταξύ πολίτη και κράτους, θα πρέπει ο πολίτης να πράξει με νόηση. Θα πρέπει να αντιληφθεί ότι όλοι όσοι κυβέρνησαν, έπραξαν ακριβώς τα ίδια και επέφεραν τα αποτελέσματα που βιώνουμε όλοι σήμερα. Θα πρέπει να ενεργοποιηθεί, να ερευνήσει και να δει με αποδείξεις πλέον.
Η Ελλήνων Συνέλευσις, έχει ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα διακυβέρνησης της χώρας βασισμένο στο Ελλάνιο αξιακό σύστημα με 12 αξίες, 18 αρχές και τρείς πολιτειακούς νόμους, το οποίο διασφαλίζει τη διαβίωση του πολίτη με πλήρη ασφάλεια και σεβασμό. Ένα πρόγραμμα διακυβέρνησης, στηριζόμενο στα χρηματοοικονομικά εργαλεία που εμφάνισε ο κύριος ΑΡΤΕΜΗΣ ΣΩΡΡΑΣ και τα οποία συνοδεύονται από μια σειρά αδιαμφισβήτητων διαπιστευτηρίων και νομιμοποιητικών εγγράφων τα οποία επικυρώνουν την εγκυρότητα, γνησιότητα και ισχύ.
Η επίσκεψη του κάθε πολίτη σε ένα γραφείο της Ελλήνων Συνέλευσις προκειμένου να ενημερωθεί για τα δίκαια και τα δικά του, είναι κάτι παραπάνω από επιβεβλημένη. Όσο καθυστερεί, τόσο θα χειροτερεύουν τα πράγματα και για τον ίδιο και για όλους τους Έλληνες.
