Γράφει ο Γιώργος Καπετανάκης
Στην έδρα του Ο.Η.Ε. ξεκίνησε στις 9 Σεπτεμβρίου 2025, η 80η Γενική Συνέλευση έχοντας στην ατζέντα της φλέγοντα ζητήματα προς επίλυση, ανοιχτούς πολέμους, αλλά και μεγάλο δημοσιονομικό πρόβλημα στα ταμεία του.
Στην ετήσια Γ.Σ. θα έχουν την ευκαιρία να πάρουν τον λόγο και να τοποθετηθούν, αντιπροσωπείες και αρχηγοί κρατών από 193 χώρες.
Ανάμεσά τους, μετά από 58 έτη απουσίας από τις συνεδριάσεις του ΟΗΕ και η Συρία, οπού ο μεταβατικός πρόεδρος της Συρίας Άχμεντ Αλ Σαραα, θα εκφωνήσει ομιλία.
Ο Σύριος Αμπού Μοχάμεντ αλ Τζολάνι όπως έγινε γνωστός, έχει να επιδείξει ένα πλούσιο ποινικό μητρώο κατά ομοεθνών του αντιπάλων, πράττοντας εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας όπως χαρακτηρίστηκε, κυρίως Αλαουιτών και Χριστιανών.
Γνωστός από τη δράση του, ο βετεράνος ισλαμιστής μαχητής και καταζητούμενος ως παγκόσμιος τρομοκράτης, για τον οποίο μάλιστα είχε προσφερθεί από το FBI αμοιβή 10 εκατ. δολαρίων για τη σύλληψη ή τη δολοφονία του. Στο πόλεμο των Αμερικανών στο Ιράκ, ο Αλ Τζολάνι πολέμησε στο πλευρό της Αλ Κάιντα, όπου συνελήφθη και πέρασε πέντε χρόνια σε Αμερικανική φυλακή.
Όμως όπως δείχνουν τα γεγονότα οι συσχετισμοί δυνάμεων άλλαξαν, καθώς ανατράπηκε ο πρώην πρόεδρος Άσαντ που υποστηριζόταν από την Ρωσία και το κενό αναλαμβάνει άλλη μεγάλη δύναμη που πριν τον καταδίωκε και μάλιστα με μεγάλη αμοιβή. Όσο και να θέλουν να το κρύψουν, η συνάντηση προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τράμπ και Άχμεντ Αλ Σάραα, αποδεικνύουν ότι ο χθεσινός επικηρυγμένος τρομοκράτης, είναι σήμερα πρόεδρος της Συρίας και συνομιλητής στον ΟΗΕ.
Ο οργανισμός συμπληρώνει φέτος 80 χρόνια από την ίδρυση του. Με βάση την αρχή «κάθε κράτος και μια ψήφος», στη Γενική Συνέλευση η κάθε χώρα που συμμετέχει, επί συνόλου 193 χωρών, διαθέτει ίση αντιπροσώπευση, ανεξάρτητα από το μέγεθος της, τη γεωπολιτική και οικονομική της ισχύ και τη μορφή του πολιτεύματος της.
Θεωρητικά η κάθε χώρα έχει την ίδια βαρύτητα στη λήψη των αποφάσεων. Βεβαίως θα ήταν πιο δίκαια τα πράγματα, αν και στο συμβούλιο ασφαλείας δεν θα είχαμε πέντε μεγάλες δυνάμεις (ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα, Γαλλία, Μεγάλη Βρετανία) με το καθεστώς του μόνιμου μέλους και το δικαίωμα του βέτο, που αυτό αλλάζει τις ισορροπίες.
Τι κι αν καταθέτονται ψηφίσματα από τα κράτη μέλη στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, εφόσον δεν θεωρούνται δεσμευτικά. Δηλαδή μπορεί μια χώρα να στηρίξει ένα σχέδιο ψηφίσματος και στη συνέχεια να μην είναι σύννομη με αυτό.
Αυτό το ανώτατο όργανο που ιδρύθηκε συλλογικά μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο από τα κράτη του πλανήτη, για αλλού έβαλε πλώρη όταν ιδρύθηκε και αλλού πάει όπως διαπιστώνουμε.
Η κατάπτωση των πανανθρώπινων Αξιών είναι ολοφάνερη, κοιτώντας την αλήθεια στα μάτια, βλέπουμε την ανισότητα των ανθρώπων, την άνιση κατανομή των αγαθών και την ανυπαρξία Ειρήνης. Και ενώ υπάρχει τεράστια αφθονία και πλούτος για όλους, η έλλειψη βασικών αγαθών σε τρόφιμα και νερό μαστίζει πάνω από τον μισό πληθυσμό της Γης. Με όση ευκολία και να λέμε σήμερα «αυτοί είναι τριτοκοσμικοί», με άλλη τόση δυσκολία διαπιστώνουμε τη κατάντια που ο (πολιτισμένος άνθρωπος) μέσω των μέσων και της γνώσης που διαθέτει, δεν κατάφερε να εξισορροπήσει τον Άνθρωπο βάζοντας τον στο κέντρο της σκηνής, για να γίνει κύριος του εαυτού του.
Με το τρόπο που έχει παραγκωνιστεί από τη πολιτική, έπαψε να είναι πολίτης, ανήμπορος πλέον, δεν έχει το πολιτικό σθένος να δημιουργήσει το πολυπόθητο πολιτισμό στο κόσμο του, ζώντας σε πόλεις αλλά απολίτιστος.
Οι πόλεμοι αντί να μειωθούν αυξάνονται, κουρελιάζοντας τις συνειδήσεις των ανθρώπων, κάνοντας τους να ζούνε καθημερινά τη φρίκη, κυριολεκτικά σαν ζώα και ο ΟΗΕ εθελοτυφλεί, και αν το δούμε πιο πλατιά, στον ΟΗΕ είμαστε όλοι εμείς.
Ποιος ο λόγος ύπαρξης του αν δεν είναι ικανός να αποδώσει την Ελευθερία και το Δίκαιο όπως υπόσχεται.
Και εν τέλει, οι ηγέτες των χωρών που παραβρέθηκαν στη Γ. Συνέλευση του οργανισμού, με ποιο κριτήριο βαπτίζονται ως ηγέτες; Μήπως επειδή ψηφίστηκαν, αν ψηφίστηκαν, από ένα κομμάτι της κοινωνίας της χώρας τους; Αυτό σε κατατάσσει ως ένα ηγετικό πρόσωπο; Το παρελθόν σου δεν παίζει κανένα ρόλο; Οι δολοφονίες και οι καταστροφές που προκάλεσες, δεν παίζουν κανένα ρόλο; αλλά και ως ηθικός αυτουργός το ίδιο και χειρότερο δεν είναι; και στο παρόν, τι έπραξες και συνεχίζεις να πράττεις;
Αυτό που διαπιστώνουμε είναι ότι έχουμε ηγέτες υποχείρια, που αναδεικνύουν τα παζαρέματα, τις συμφωνίες και τα συμφέροντα των λίγων με τη διπλωματία. Αξίες και νόμοι Δικαίου πουθενά στον ορίζοντα.
Ο πραγματικός ηγέτης είναι πάνω από όλα Ελεύθερος Πολίτης. Τον χαρακτηρίζουν οι Αξίες, οι Αρχές και οι νόμοι, πράττοντας πάντα για την Ελευθερία και το Δίκαιο απανταχού των Ανθρώπων. Με ανδρεία, χωρίς φόβο, δίχως δεκανίκια που ανά πάσα ώρα και στιγμή θα τον έκαναν να χάσει την ισορροπία του.
Αυτή τη Δίκαια θέση, διατύπωσε και κατέθεσε ο εκλεγμένος πρόεδρος του μοναδικού παγκοσμίως ανθρωποκεντρικού οργανισμού, Ελλήνων Συνέλευσις κ. Αρτέμης Σώρρας, προς πάσα κατεύθυνση και την έκανε γνωστή για πλήρη κατανόηση, δίνοντας παράλληλα και το στίγμα, για το πως θα πρέπει να είναι ο ηγέτης, όπου η δράση του δεν περιορίζεται σε μερικούς, είναι για όλο το ανθρώπινου γένος.
