Γράφει ο Κώστας Κουτρούλης
16 δις κωδικοί έπεσαν στα χέρια hackers, εάν σκεφτούμε ότι ο πληθυσμός του πλανήτη είναι στα 8,2 δις. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι περίπου το 10% της ανθρωπότητας παρέδωσε τα κλειδιά της, τοποθετώντας τους ως τα νέα θύματα σε διάφορες επιθέσεις προσωπικού και οικονομικού περιεχομένου από επιτήδειους δράστες. Οι περισσότεροι χρήστες, έχουν 1-5 διαφορετικούς κωδικούς στις διάφορες πλατφόρμες που χρησιμοποιούν, έτσι μπορούμε να φανταστούμε το μέγεθος της ρήξης ασφάλειας στις ζωές μας. Οι ειδικοί κάνουν λόγο για τη μεγαλύτερη ρήξη κωδίκων που βίωσε η ανθρωπότητα.
Ζούμε τους ταχύτερους ρυθμούς ανεξέλεγκτης ανάπτυξης στην εποχή του διαδικτύου και ως αποτέλεσμα είναι να γιγαντώνεται καθημερινά η τεχνική εξαπάτησης ονόματι “phishing”, που είναι η υποδύηση κάποιου προσώπου σε τραπεζικό ή κρατικό υπάλληλο που έρχεται σε επικοινωνία με το θύμα, για να του αποσπάσει περαιτέρω πληροφορίες ή και πρόσβαση για να εισπράξει οικονομικά οφέλη με τη συγκατάθεση του ή άλλες φορές το θύμα γίνεται αντικείμενο εκβιασμού διαρροής ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων.
Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις στην Ελλάδα, όπου αποσπούσαν χρηματικά ποσά επιτήδειοι που έπαιρναν τηλέφωνο το υποψήφιο θύμα τους και υποδυόταν τέλεια το ρόλο. Φανταστείτε να έρθει κάποιος σε επικοινωνία μαζί σας και να γνωρίζει τα προσωπικά σας δεδομένα, χωρίς δεύτερη σκέψη ανυποψίαστοι μεσήλικες και ηλικιωμένοι που δεν έχουν την απαραίτητη εξοικείωση με τα τεκταινόμενα του διαδικτύου εισπράττουν ζημιά άγνοιας.
Αυτοί οι επιτήδειοι δρουν μεμονωμένα αλλά και σε μεγάλες οργανωμένες ομάδες. Το πρόβλημα είναι ότι βάσει του κανονισμού των προσωπικών δεδομένων, το κράτος δεν έχει δημιουργήσει τον απαραίτητο μηχανισμό ώστε να εισπράττει τις καταγγελίες των πολιτών στους αντίστοιχους τηλεφωνικούς αριθμούς ή emails, έτσι οι αρχές θα μπορούσαν πολύ εύκολα να ταυτοποιήσουν το φυσικό πρόσωπο που βρίσκεται πίσω από τη δόλια απόπειρα απάτης η οποία πολλές φορές βρίσκει πρόσφορο έδαφος.
Από τη μια τα προσωπικά μας δεδομένα είναι δημόσια στα χέρια επιτήδειων και από την άλλη οι ίδιοι οι επιτήδειοι επικαλούνται έμμεσα το νόμο των προσωπικών δεδομένων ως ασπίδα της δόλιας πρακτικής τους. Με αυτό το τρόπο το κράτος είναι δεμένο στην απραξία του, ή μπορεί και να μην θέλει να λειτουργήσει σε επίπεδο μυστικών υπηρεσιών που διαχειρίζονται ευαίσθητα θέματα για την επίλυση του θέματος.
Σε αυτό το σημείο γεννάται το εξής ερώτημα, πως είναι δυνατόν το κράτος να διασφαλίσει τον πολίτη όταν δεν υπάρχει πρόληψη, δράση και καταστολή των επιθέσεων phishing, τη στιγμή που εταιρείες κολοσσοί δισεκατομμυρίων εσόδων όπως η Google, Facebook, Instagram κ.α. δεν μπορούν να προστατέψουν την ασφάλεια των χρηστών τους. Μπορεί το χρεωμένο δυσλειτουργικό Ελληνικό κράτος με το νέο Προσωπικό Αριθμό του Πολίτη (ΠΑ) που στόχο έχει να εντάξει όλες τις πληροφορίες του ατόμου με το πρόσχημα ότι θα έχει τη πιο αποτελεσματική εξυπηρέτηση σε δημόσιες και ιδιωτικές υπηρεσίες, να ανταπεξέλθει σε αυτές τις προκλήσεις;
Έως και σήμερα δεν είδαμε θετικά δείγματα ασφάλειας. Ταυτόχρονα το κράτος θέλει να επισπεύσει τη διαδικασία για όλους τους πολίτες να δημιουργήσουν αυτόν το Προσωπικό αριθμό (ΠΑ). Ας σκεφτούμε, τι θα γίνει σε 5 χρόνια που όλοι οι πολίτες θα έχουν γεμίσει με τη “χαρτούρα” τους αυτό το ηλεκτρονικό σύστημα που θα αποτυπώνει μέχρι και τις ηλεκτρονικές μας συναλλαγές. Πλέον γινόμαστε ένας αριθμός, ένας κωδικός που εάν σπάσει δεν θα μπορούμε να βγάλουμε άκρη πουθενά, όπως ακριβώς το ζούμε σήμερα.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα υπάρξει και εκεί ρήξη ασφάλειας και η πιο σύγχρονη τεχνολογία κρυπτογράφησης κωδίκων είναι των ψηφιακών πορτοφολιών που χρησιμοποιείται στα κρυπτονομίσματα, η τεχνολογία υπάρχει, στην Αμερική με νόμο του κράτους ήδη οι τίτλοι ιδιοκτησίας μετατρέπονται σε NFT για να μην πλαστογραφούνται, ίσως είναι ένα βήμα πλήρης ψηφιοποίησης όλων των δεδομένων που θα έρθει αργά ή γρήγορα και στη χώρα μας.
Ποιο θα μπορούσε να είναι το επόμενο βήμα; Μήπως η αξιολόγηση του πολίτη με το σύστημα πόντων όπως συμβαίνει στην Κίνα; Όλα δείχνουν ότι βαδίζουμε προς τα εκεί, τελικά ποιος είναι ικανός να σε αξιολογήσει και με ποια κριτήρια Έλλην άνθρωπε; Μια τεχνολογία Α.Ι. όπως είδαμε και τον πρωθυπουργό της Αλβανίας να θέλει να ορίσει Υπουργό μια Α.Ι ονόματι Ντιέλλα, η οποία θα χειρίζεται τις δημόσιες συμβάσεις;
Θέλουν από προσωπικότητες να μας μετατρέψουν σε έναν αριθμό που θα αυξομειώνεται η αξία του με κίνδυνο να στερούμαστε αναλόγως τις θεμελιώδες μας ελευθερίες; Δεν είναι έργο επιστημονικής φαντασίας τα ως άνω ήδη που συμβαίνουν στον πλανήτη, μήπως έφτασε η ώρα να αξιολογήσει και ο πολίτης με τη σειρά του τη διοίκηση της χώρας που υποκύπτει συνεχώς στις εντολές των εξωτερικών πολιτικών δυνάμεων πριν είναι πολύ αργά;
