Γράφει ο Κυριάκος Λιακούλης
Έντονος προβληματισμός επικρατεί στις τάξεις των ένστολων της χώρας μας, σχετικά με τα τεκταινόμενα στο χώρο των στρατιωτικών νοσοκομείων. Οι συνεχείς καταγγελίες, τόσο από ανθρώπους που νοσηλεύτηκαν, όσο και από οικογένειες θυμάτων, και οι οποίες σχετίζονται με την ιατρική περίθαλψη που βίωσαν, έχουν πάρει μορφή χιονοστιβάδας. Αποτέλεσμα ήταν η καθαίρεση, σχεδόν όλων των διοικήσεων των στρατιωτικών νοσοκομείων.
Κορυφή του παγόβουνου αποτελεί το 424 στρατιωτικό νοσοκομείο, στο οποίο τα περιστατικά ιατρικών λαθών και παραλείψεων, διαδέχονται το ένα το άλλο. Παρότι υπήρχαν επιστολές γιατρών, καθώς και επανειλημμένες αναφορές από τη διοίκηση του νοσοκομείου, προς το υπουργείο Εθνικής Άμυνας, στις οποίες τόνιζαν την υποστελέχωση του νοσοκομείου, η ηγεσία του υπουργείου κώφευε. Αποτέλεσμα αυτής της αδράνειας, ήταν να βγουν στην επιφάνεια παθογένειες της λειτουργίας του νοσοκομείου, με άμεσο αντίκτυπο στην υγεία των ένστολων, που χρειάστηκαν να νοσηλευτούν.
Κι ενώ η στελέχωση με εξειδικευμένο προσωπικό δεν συνέβαινε, επιβλήθηκε τελικά σύμφωνα με πληροφορίες, η πρόσληψη ενός βοηθού εργαστηρίου, στο μικροβιολογικό τμήμα του νοσοκομείου, με το ελάχιστο των απαιτούμενων προσόντων, και χωρίς το συγκεκριμένο τμήμα να χρειάζεται ενίσχυση. Η τοποθέτηση αυτή του εργαζομένου, έγινε με εντολή του υφυπουργού Εθνικής Άμυνας, χωρίς να αξιολογήσει ο υφυπουργός αν υπήρχε ανάγκη, καθώς και αν ο πολίτης που τοποθετήθηκε, είχε τα απαιτούμενα προσόντα. Οι πληροφορίες επίσης αναφέρουν ότι, η πρόσληψη έγινε στις αρχές Δεκεμβρίου με εξάμηνη σύμβαση, και αμοιβή 10.000 ευρώ για αυτό το διάστημα. Με δεδομένο ότι δεν υπήρχε κενή θέση, εξυπακούεται και ότι, δεν υπήρξε και προκήρυξη της θέσης, αλλά και ούτε υπήρξε ανάρτηση στο Διαύγεια, για την ανάληψη της θέσης.
Συνεχίζοντας οι πληροφορίες αναφέρουν ότι, δεν είναι η πρώτη φορά που γίνεται αυτό στο συγκεκριμένο τμήμα, και ότι πάντοτε επιβαλλόταν η πρόσληψη ατόμου με εξάμηνες συμβάσεις, οι οποίες ανανεωνόταν διαδοχικά. Αυτό σταμάτησε όταν έγινε το τραγικό συμβάν στα Τέμπη, καθώς επιβλήθηκε το πάγωμα όλων των συμβάσεων, λόγω του ότι ο σταθμάρχης ήταν συμβασιούχος.
Οι πληροφορίες κάνουν λόγο επίσης ότι, η διευθύντρια του συγκεκριμένου τμήματος, δεχόταν πιέσεις από καιρό, για να κάνει αίτημα στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας για φωτογραφική πρόσληψη, αλλά η ίδια αρνούταν να υπογράψει τέτοιο αίτημα. Επειδή όμως η συγκεκριμένη διευθύντρια συνταξιοδοτήθηκε, και η θέση κενώθηκε, άδραξε την ευκαιρία ο υφυπουργός, και επέβαλε τον συμβασιούχο.
Κοιτάζοντας τώρα, και λίγο σκωπτικά το όλο ζήτημα, θα μπορούσαμε να πούμε ότι, πάλι καλά που ο εν λόγω συμβασιούχος πήρε την θέση του βοηθού εργαστηρίου, και όχι αυτή της διευθύντριας που έμεινε κενή.
Πραγματικά είναι κωμικοτραγικά αυτά που συμβαίνουν, με τις πελατειακές σχέσεις, και τις δοσοληψίες μεταξύ πολιτών και πολιτικών. Η κατάληψη θέσεων χωρίς την αρχή της αξιοκρατίας, είναι πράξη άδικη. Και ως πράξη άδικη, επισύρει και δυσάρεστες συνέπειες, για αυτούς που θα βρεθούν στη θέση να αξιολογηθούν, από αυτόν που κατέλαβε τη θέση, με μη αξιοκρατικό τρόπο.
Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, προκειμένου να αποσυμπιέσει τη κατάσταση, καρατόμησε σχεδόν όλες τις διοικήσεις των στρατιωτικών νοσοκομείων. Από την άλλη, το ίδιο το υπουργείο μέσω του υφυπουργού του, επιβάλει προσλήψεις με αδιαφανείς διαδικασίες, και για θέσεις που δεν είναι κενές. Και στις δύο περιπτώσεις, προϊστάμενος του υπουργείου είναι ο ίδιος ο υπουργός.
Άραγε θα πράξει το ίδιο και για τον εαυτόν του;
