Γράφει ο Ξενοφώντας Κανελλόπουλος
Στη Σαντορίνη η υπουργός Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη συναντήθηκε με φορείς του νησιού με αντικείμενο συζήτησης τους τρόπους διασφάλισης της σταθερότητας και της ανταγωνιστικότητας του τουριστικού προϊόντος της Σαντορίνης διαβεβαιώνοντας ότι:
“Η Σαντορίνη είναι ένας εμβληματικός προορισμός του ελληνικού τουρισμού και αποτελεί προτεραιότητα μας η διασφάλιση της σταθερότητας και της ανταγωνιστικότητας της. Το Υπουργείο Τουρισμού παραμένει στην πρώτη γραμμή, στηρίζοντας έμπρακτα τη Σαντορίνη μέσα από στοχευμένες δράσεις.
Με άμεση κινητοποίηση, συντονισμό και συνεργασία όλων των εμπλεκομένων φορέων, εργαζόμαστε για την έγκαιρη προετοιμασία της επόμενης τουριστικής περιόδου, ενισχύοντας την εμπιστοσύνη επισκεπτών και επαγγελματιών. Διασφαλίζουμε ότι η Σαντορίνη θα παραμείνει ένας κορυφαίος και ασφαλής παγκόσμιος προορισμός”.
Στην συγκεκριμένη συνάντηση ως βασικό στόχο είχε τη διασφάλιση της ανταγωνιστικότητας και της ασφάλειας του τουριστικού προϊόντος της Σαντορίνης αλλά στην ουσία είναι ο πλουτισμός του καθεστωτικού μηχανισμού χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η προστασία και η διασφάλιση της ανθρώπινης ζωής αλλά και η φυσιογνωμία του νησιού και των πόρων του.
Η υπουργός Τουρισμού πρέπει να γνωρίζει ότι η διασφάλιση δεν έρχεται εκ των υστέρων και αν δεν το ξέρει να μάθει ότι η διασφάλιση έρχεται με την πρόληψη και είναι γεγονός ότι στην Σαντορίνη με τις ιδιαίτερες συνθήκες της γεωγραφίας και της ηφαιστειακής δραστηριότητας στο βωμό του κέρδους δεν λήφθηκε καμία προστασία.
Αντιθέτως στην περιοχή υπάρχει η άναρχη δόμηση όλων των ειδών κτισμάτων που κατασκευάστηκαν παρατύπως ή εκτός των ισχυόντων κανονισμών και πρωτοκόλλων αντισεισμικής προστασίας. Για δεκαετίες η πολιτεία, οι δήμαρχοι, η πολεοδομία και όλοι οι υπεύθυνοι φορείς αλληθώριζαν μπροστά στην άναρχη και ανεξέλεγκτη δόμηση και αποτελεί σοβαρό ζήτημα πολιτειακή ευθύνης.
Η πολεοδομία λειτουργεί σαν παρακράτος που δρα μέσα στο κράτος με δικούς της νόμους και διαδικασίες, προστίμων, χατίρια, μίζες, φακελάκια, σκάνδαλα με πολιτικούς μηχανικούς και αρχιτέκτονες ως μεσάζοντες σε μια πελατειακή σχέση ενός παρακράτους για την αφαίμαξη του πολίτη που περιλαμβάνει την έγκριση αυθαίρετων κατασκευών εώς την παράνομη έκδοση οικοδομικών αδειών με αντάλλαγμα χρηματικά ποσά.(βλέπε πολεοδομία Χαλκιδικής και όχι μόνο).
Για ψηφοθηρικούς λόγους όλες οι κυβερνήσεις έσπειραν και συντήρησαν την νοοτροπία να χτίσουμε όπου και όπως σε μια άναρχη πολεοδόμηση και διασφάλισαν το προδιαγεγραμμένο αποτέλεσμα των φυσικών καταστροφών με το ανυπολόγιστο κόστος σε ανθρώπινες ζωές όπως ο σεισμός στην Αθήνα 1999, το ίδιο και στη Κεφαλονιά το 2014, οι πλημμύρες στη Μάνδρα το 2017, στο ρέμα της Πικροδάφνης και στον Κηφισό το 2020 και το 2023, στη Θεσσαλονίκη το 2006, 2014, 2018 λόγο της δόμησης σε ρέματα και ο κατάλογος ατελείωτος, δημιουργώντας απροσάρμοστα, στενάχωρα, ασταθή κοινόβια αδιαφορώντας στην ουσία για τον άνθρωπο και τη διαβίωση του.
Σε ένα καθιερωμένο πολιτικό σύστημα με την τεράστια πολυνομία που υπάρχει σήμερα, η καταγγελία στην πολεοδομία έχει γίνει μέσο απειλής μεταξύ ανθρώπων, ενώ θα έπρεπε να είναι η υπηρεσία που θα λειτουργεί για τον πολίτη, να διασφαλίζει και να φροντίζει την ορθολογική διαβίωση του, με σταθερές στην φυσιολογία της διαμονής του και την εναρμόνιση με το φυσικό του περιβάλλον. Πλέον έχει καταντήσει ένας εχθρικός τιμωρητικός θεσμός απειλής και εκδίκησης εκφράζοντας την κομματική χροιά κάθε κυβερνητικής διοίκησης.
Η Ελλήνων Συνέλευσις μέσα από ένα πρόγραμμα ανασυγκρότησης και ανοικοδόμησης με τα αποδεδειγμένα τεράστια κεφάλαια που διαθέτει είναι ο μόνος πολιτικός φορέας που μπορεί να εγγυηθεί τη δημιουργία ασφαλών σύγχρονων πόλεων εναρμονισμένων με τη φύση για την αποσυμφόρηση των μεγάλων αστικών κέντρων ώστε οι πολίτες να απολαμβάνουν στο μέγιστο την διαβίωση τους.
