Γράφει ο Ξενοφών Κανελλόπουλος

Ακόμα ένα γερό κρατικό πλήγμα στη κτηνοτροφία από τη κυβερνητική πολιτική έχει οδηγήσει τους κτηνοτρόφους στην οικονομική καταστροφή, που εάν συνεχιστεί θα είναι μη αναστρέψιμη, σε μια εποχή πού βάλλεται ο πρωτογενής τομέας της χώρας μας με το επισιτιστικό πρόβλημα να είναι σε εξέλιξη παγκοσμίως και να αποτελεί ένα από τα βασικότερα θέματα.

Οι Κτηνοτροφικοί Σύλλογοι της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης (ΑΜΘ) έστειλαν κοινή επιστολή με αποδέκτες τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Κώστα Τσιάρα (είναι αυτός που είπε ότι βρίσκεται στο πρώτο νομό εκτός Ελλάδος κατά την επίσκεψή του στον Έβρο), τους υφυπουργούς Χρήστο Κέλλα, Διονύση Σταμενίτη, και το γενικό γραμματέα Γιώργο Στρατάκο εκφράζοντας τη καταστροφική θέση που έχουν περιέλθει από τις πολιτικές τους.

…”Οι μέχρι σήμερα αποφάσεις σας για τη κτηνοτροφία αλλά και η μέχρι σήμερα στάση σας, δείχνει ότι δεν έχετε αντιληφθεί το μέγεθος της ζημιάς που έχετε προκαλέσει.

Μέχρι σήμερα που συντάσσουμε αυτή την επιστολή, η μοναδική αποζημίωση που έχετε αποδώσει στους κτηνοτρόφους ως ΥΠΑΑΤ, είναι αυτή για τη θανάτωση των ζώων, με αύξηση του αστείου ποσού αποζημίωσης πού προβλέπονταν για την καταστροφή των αιγοπροβάτων των μολυσμένων μονάδων, ως τιμή αναφοράς από τα 100 ευρώ στα 220 ευρώ.

Δυστυχώς όμως δεν έχετε πράξει τίποτα μέχρι σήμερα για τις αποζημιώσεις των ζωοτροφών λόγω καραντίνας, τίποτα για την απώλεια εισοδήματος όσων χρειάστηκε να πουλήσουν αμνοερίφια σε χαμηλή τιμή ή χωρίς συκωταριές, τίποτα για την απώλεια εισοδήματος όσων τους καταστρέψατε τα ζώα και τους αφήσατε ανέργους για πολλούς μήνες, ενώ ταυτόχρονα κανένα χρέος, η ρύθμιση δεν πάγωσε…”

Η επιστολή αποτελεί κραυγή αγωνίας των κτηνοτρόφων ως συνέπεια των πολιτικών που εφαρμόζονται στην αντιμετώπιση των ζωονόσων της Πανώλης και της Ευλογιάς, που τους οδηγούν ουσιαστικά στην οικονομική κατάρρευση και στον επαγγελματικό αφανισμό.

Μαρτυρίες των προέδρων των κτηνοτροφικών συλλόγων Προσοτσάνης και Ροδόπης δείχνουν ότι στην ( ΑΜ & Θ) Ανατολική Μακεδονία και Θράκη έχουν θανατωθεί περίπου 100.000 ζώα λόγω κρουσμάτων, με αποτέλεσμα τη τρομακτική μείωση του ζωικού κεφαλαίου κατά 40%-50% τα τελευταία 10 χρόνια.

Η αποζημίωση για τα ζώα που θανατώθηκαν στη περιοχή της ΑΜΘ είναι 9.3 εκατομμύρια ευρώ. Το κόστος συντήρησης ενός ζώου είναι 45 ευρώ το μήνα, αλλά οι κτηνοτρόφοι λαμβάνουν 1 ευρώ το μήνα κατά τη περίοδο καραντίνας για ζωοτροφές. Μετά από τις έντονες αντιδράσεις-διαμαρτυρίες περί “ενίσχυση κοροϊδίας” συζητιέται να το αυξήσουν μέχρι τα 8 ευρώ. (αυτό θα πει πολιτικός αφουγκρασμός)

Για τα έξοδα απολύμανσης και για την επιβίωση των κτηνοτρόφων ουδείς λόγος.

Αν το δούμε διαχρονικά, η άλλη πλευρά είναι ότι δεν μπορούμε να πούμε πολλά διότι προκαλούν, επειδή οι κομματικοποιημένοι κτηνοτρόφοι ή αγρότες συνδικαλιστές, κομματικά εκπαιδευμένοι χρόνια πριν, εν αγνοία τους ή σκόπιμα προωθούσαν τις εισηγήσεις της Κομισιόν (που ο σκοπός της είναι οι κτηνοτρόφοι να γίνουν “σκουλικοτρόφοι” και οι γεωργοί “εντομοκαλλιεργητές”) και σαν πολιτικά φερέφωνα τους καθοδηγούσαν είτε σε μπλόκα είτε τους γλύκαιναν με ψευτοενισχύσεις και υποσχέσεις αρκεί να ικανοποιούσαν το δήθεν περί “δικαίου αίσθημα” τους.   

Συμβιβάστηκαν να περιορισούν τα βοσκοτόπια τους, δέχτηκαν τις παρατεταμένες αυξήσεις των φόρων, των ζωοτροφών και των συμπληρωμάτων, τις ελληνοποιήσεις και τα ντόπια να εξάγονται για να είναι δυσεύρετα για τον Έλληνα και να γίνουν είδος πολυτελείας για τα νοικοκυριά. Ήρθαν οι απαγορεύσεις, οι περιορισμοί, οι εγκλεισμοί και διαπίστωσαν ότι οι υπουργοί και λοιποί παρατρεχάμενοι δεν έχουν καμία σχέση με την ελληνική πραγματικότητα και τη κτηνοτροφία. Τελικά συνειδητοποιούν ότι αυτοί είναι οι “αμνοί” και τους πάνε για “σφαγή”;

Με το φόβο της εμφάνισης κρούσματος στη περιοχή ή στο ζωικό τους κεφάλαιο, καθώς συνέβη σε πολλούς, οι κτηνοτρόφοι βρέθηκαν για παρατεταμένο χρονικό διάστημα χωρίς χρήματα από τις κυβερνητικές επιλογές και αποφάσεις που εφάρμοσαν και πλέον πάρα πολλοί  αδυνατούν να πληρώσουν τις λοιπές υποχρεώσεις, τις φορολογικές, το ρεύμα, τα δάνεια, τον ΕΦΚΑ και μένουν χωρίς ιατροφαρμακευτική ασφάλιση ενώ ταυτόχρονα κινδυνεύουν και με κατασχέσεις.

Η κυβερνητική κτηνοτροφική πολιτική είναι ελλιπέστατη, δεν έχουν λάβει επαρκή υγειονομικά  μέτρα πρόληψης και προστασίας για την αντιμετώπιση και εκρίζωση των ζωονόσων (π.χ. εμβόλια). Υπάρχει έλλειψη κτηνιάτρων, πλημμελής έλεγχος συνόρων, ανυπαρξία απολύμανσης φορτηγών στα σύνορα και μια σειρά άλλων διαδικασιών που θα ήταν αποτελεσματικά εάν λειτουργούσαν.  Ενώ η αγορά ντόπιων αμνοεριφίων υπήρξε απογοητευτική λόγω υψηλού κόστους και κρουσμάτων, ταυτόχρονα οι εισαγωγές κατακλύζουν την αγορά από Ουγγαρία, Σλοβακία, Ρουμανία που έχουν ήδη εμφανιστεί κρούσματα των ζωονόσων.

Αυτή η καταστροφική πολιτική για τους κτηνοτρόφους και αγρότες έχει εφαρμοστεί από όλες τις κυβερνήσεις ανεξαρτήτως χρώματος & κόμματος και δεν περιορίζεται μόνο στη κυβέρνηση της ΝΔ . 

Μέσα στη δίνη τών μνημονίων που εισήλθαμε από το 2010-2014 μειώθηκαν οι επιδοτήσεις και αυξήθηκαν οι φόροι. Στη συνέχεια ο ΣΥΡΙΖΑ αύξησε τις φορολογικές επιβαρύνσεις και μείωσε το αφορολόγητο. Ήρθε η κυβέρνηση των αρίστων της ΝΔ και φορολόγησε από το 2021 τις αγροτικές επιδοτήσεις ενώ το στρατηγικό σχέδιο ΚΑΠ 2023-2027 εντείνει τις γραφειοκρατικές διαδικασίες, περιορίζει τις ενισχύσεις για τους μικρούς παραγωγούς και επιβάλει ανέφικτους αυστηρούς περιβαλλοντικούς κανόνες.

Οι πενιχρές αποζημιώσεις του ΕΛΓΑ για τις καταστροφές των κτηνοτρόφων και αγροτών  δεν καλύπτει το σύνολο των ζημιών, ενώ οι υφιστάμενες υπηρεσίες του οργανισμού είναι υποστελεχωμένες και αδυνατούν να ανταποκριθούν άμεσα στα αιτήματα των πληγέντων. Παραμένουν αναχρονιστικές παρόλο που έχει εξαγγελθεί πέντε φορές σε έξι χρόνια αλλαγή πλαισίου.

Η ανύπαρκτη κρατική στήριξη από τις εκάστοτε κυβερνήσεις με τη πλήρη απουσία ενός συντονισμένου στρατηγικού σχεδίου για τη πραγματική ανάπτυξη του κτηνοτροφικού τομέα, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στη κατάρρευση των κτηνοτρόφων στους οποίους θα μείνουν μόνο χρέη και κατασχέσεις.

Και με το τεράστιο ανταγωνισμό από τις εισαγωγές που έχει φτάσει σε επικίνδυνο σημείο, ώστε να απειλείται η αυτάρκεια και η ποιότητα των ελληνικών  κρεάτων και των γαλακτοκομικών παράγωγων προϊόντων, πού θα είναι ανάμνηση σε όλους μας αν δεν ενωθούν οι κτηνοτρόφοι, αγρότες και όλοι  οι Έλληνες στον πολιτικό φορέα του Έθνους, στην Ελλήνων Συνέλευσις.

Όπου ο ίδιος ο κτηνοτρόφος-αγρότης-πολίτης θα μετέχει, θα ασκεί και θα χαράζει τη κτηνοτροφική και αγροτική πολιτική με στρατηγική για το συνολικό όφελος. Όπως ακριβώς είναι σχεδιασμένο με τη πρέπουσα σοβαρότητα και σημασία της αρχής της αφθονίας και είναι αποτυπωμένο στις προγραμματικές δηλώσεις. 

Το 80% των προϊόντων της κτηνοτροφίας θα καλύπτει την εγχώρια κατανάλωση. Με ιδιαίτερη έμφαση στη παραγωγή οικολογικών ζωοτροφών, θα δοθεί βάση στην αναπαραγωγή των ζώων της Ελληνικής πανίδας, η ανάπτυξή τους θα γίνεται μόνο σε φυσικό περιβάλλον και θα απαγορεύεται κάθε αυξητικό, διατροφικό συμπλήρωμα, ορμόνες κτλ.

Οι εισαγωγές θα μειωθούν, η αυτάρκεια θα επιτευχθεί, ώστε κανένας πολίτης να μη φθονεί, ο κτηνοτρόφος-αγρότης-πολίτης θα χαίρει εκτίμησης και υποστήριξης στη πραγματική θέση που του αξίζει και η χώρα θα καταστεί διατροφικό πρότυπο στο παγκόσμιο γίγνεσθαι.

Γράφει ο Πολυχρονίδης Θοδωρής

Η προγραμματισμένη έλλειψη κρατικής μέριμνας και πρόνοιας επί σειρά ετών καθόρισε την απόσταση παραγωγής – εργασίας στην πατρίδα μας με αποτέλεσμα οι νέοι ηλικιακά να είναι με  σκυμένα τα κεφάλια κάνοντας πράξη την σκέψη για μετανάστευση. Φαίνεται ότι δεν αντέχουν την “ανάπτυξη” ανεργίας, άγχους και αβεβαιότητας.          

Από το 2010 μέχρι το 2022 από την Eλλάδα έχουν φύγει 1.079.992 άτομα από τον οικονομικά ενεργό πληθυσμό εκ των οποίων οι 243.058 ήταν ηλικιακά 15-24 ετών οι 633.680 ηλικιακά 25-44 ετών και οι 212.254 ηλικιακά 45-64 ………… ΔΥΣΤΥΧΩΣ!

Στα πρόσφατα χρόνια ξαναζούμε την έντονη τάση φυγής και εποχές μετανάστευσης. Δεν θα έπρεπε να υπάρχει λόγος να ξαναζεί η Ελλάς τέτοιες διαδικασίες ή γελοίες πολιτικές που έχουν ακολουθήσει οι κυβερνήσεις όλα αυτά τα χρόνια.

Μας έχουν οδηγήσει για άλλη μία φορά στο να ξενιτεύονται τα παιδιά μας, το πιο χρήσιμο δυναμικό της χώρας.

 Αντί να φιλοξενούμε μετανάστες που δεν είναι χρήσιμοι για τη χώρα μας, θα μπορούσαμε να συστρατεύσουμε όλο αυτό το υγιές κομμάτι της κοινωνίας που αναγκάζεται να φύγει, αλλά και ανθρώπους από άλλες χώρες με δεξιότητες οι οποίες μας λείπουν και τις έχουμε ανάγκη, έτσι ώστε να έχουμε μία οργανωμένη δομημένη χώρα.

Είναι σχέδιο η ανεργία. Πώς είναι δυνατόν, όταν έχουμε τόση ανεργία, εμείς να καλούμε αλλοδαπούς να εργαστούν; Εδώ η ανεργία είναι θέμα καθαρής ανθελληνικής πολιτικής βούλησης η οποία συμβαίνει πολλά χρόνια τώρα και δεν είναι τυχαίο το ότι έκλεισε ολόκληρη η ελληνική βιομηχανία. Όλοι οι δυναμικοί Έλληνες (επιστήμονες επιχειρηματίες) έχουν πάει σε ξένες χώρες και έχουν διαπρέψει την ίδια στιγμή που η Ελλάδα τους πετάει στο περιθώριο.

θα πρέπει ο Έλληνας πολίτης να καταλάβει τι έχει συμβεί.   

Με κυβέρνηση Ελλήνων Συνέλευσις η πολιτεία θα παρέχει εργασία από την λειτουργία της. Η Eλλήνων πολιτεία θα ανοίξει τους παραγωγικούς και αναπτυξιακούς ορίζοντες ειδικά με την ένταξη στην παραγωγική διαδικασία καινοτομιών τεχνολογίας αιχμής έτσι ώστε να εξασφαλίζεται εργασία με την απόδοση έργου.

Με αυτή τη δομή και τη δόμηση της η πολιτεία θα έχει πάντα εργασία για όλους τους πολίτες οι συνθήκες εργασίας θα είναι με σεβασμό προς τον ανθρώπινο δυναμικό η αμοιβή θα είναι πάντα με αξιοκρατικό κριτήριο παραγωγικότητας και ποιότητας εργασίας.

Γράφει ο Κυριάκος Λιακούλης

Τραγικό περιστατικό συνέβη πρόσφατα στην πόλη της Θήβας, όταν 63χρονος άνδρας έχασε ξαφνικά τις αισθήσεις του, και πέθανε αβοήθητος στο πεζοδρόμιο κεντρικής οδού της πόλης .

Το ασθενοφόρο που κλήθηκε άμεσα από τους περαστικούς για να παραλάβει τον άτυχο άνδρα, διαπιστώθηκε ότι βρίσκονταν στην Λειβαδιά, και απαιτούνταν κάτι παραπάνω από μισή ώρα για να πάει στο σημείο που βρισκόταν ο 63χρονος άνδρας. Ενώ δεν υπήρχε και στο αστυνομικό τμήμα διαθέσιμος αστυνομικός, να συνδράμει για την μεταφορά.

Έτσι ο άτυχος άνδρας πέθανε αβοήθητος, χωρίς να του δοθεί η ευκαιρία της μεταφοράς του στο νοσοκομείο της πόλης, προκειμένου να του παρασχεθεί εξειδικευμένη ιατρική βοήθεια με τον απαραίτητο εξοπλισμό. Η αιτία θανάτου ίσως είπαν οι γιατροί ότι ήταν καρδιολογικό πρόβλημα, αλλά επί της ουσίας ήταν η έλλειψη ασθενοφόρου. Γιατί όλοι γνωρίζουμε πόσο κρίσιμα είναι τα πρώτα λεπτά τέτοιων περιστατικών, και πόσο άμεσα πρέπει να γίνεται η μεταφορά στο πλησιέστερο νοσοκομείο. Άλλωστε ο άνθρωπος δεν βρισκόταν σε κάποιο απομακρυσμένο χωριό. Μέσα στην πόλη ήταν.

  Το εργατικό κέντρο της Θήβας σε ανακοίνωση του, κατήγγειλε την κυβέρνηση και το υπουργείο υγείας, για την κατάντια του νοσοκομείου της πόλης, καθώς υπάρχει υποστελέχωση σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, ενώ για το ΕΚΑΒ δήλωσε ότι, με μόνο ένα ασθενοφόρο, δεν δύναται να καλύψει τις ανάγκες μιας μεγάλης περιοχής με βιομηχανική ζώνη, στρατόπεδο, φυλακές, δομές κλπ.

 Είναι αδιανόητο λοιπόν εν έτει 2025, και σε ένα χρονικό σημείο όπου τέτοιου είδους περιστατικά ολοένα και αυξάνονται, να μην δίνεται η ευκαιρία στους ανθρώπους αυτούς, να τύχουν άμεσης ιατρικής περίθαλψης.

 Είναι αδιανόητο σήμερα που η τεχνολογία έχει φτάσει στο αποκορύφωμά της, να μην υπάρχουν ασθενοφόρα για έγκαιρη μεταφορά ασθενών.

 Είναι αδιανόητο να πεθαίνουν άνθρωποι αβοήθητοι στην μέση του δρόμου περιμένοντας ασθενοφόρα που είτε δεν φτάνουν ποτέ, ή που όταν έρχονται είναι πλέον αργά.

Τον Δεκέμβριο του 2022 με το ΦΕΚ Α 225/ 7- 12 – 2022, ορίστηκε ότι τα νοσοκομεία δύνανται επικουρικά, να νοικιάζουν ασθενοφόρα από ιδιωτικές εταιρείες για την δευτερογενή μετακίνηση ασθενών, είτε από το νοσοκομείο προς το σπίτι, είτε από νοσοκομείο σε νοσοκομείο για εξετάσεις κλπ.

Με τον τρόπο αυτό, θα αποδεσμεύονταν τα πλήρως εξοπλισμένα ασθενοφόρα, και θα ήταν πλέον διαθέσιμα για την εκτέλεση επειγόντων περιστατικών.  Από την ημερομηνία εφαρμογής του νόμου, και για τους επόμενους 15 μήνες, 40 νοσοκομεία  έκαναν χρήση του συγκεκριμένου δικαιώματος, και το κόστος ενοικίασης άγγιξε τα 1,7 εκατομμύρια ευρώ. Δηλαδή με το ποσό αυτό, θα μπορούσαν να αγοραστούν 25 καινούργια ασθενοφόρα, αφού το κόστος αγοράς ενός καινούργιου ασθενοφόρου δεν ξεπερνά τις 65.000 €.

     Και καλά οι κυβερνήσεις, έχουν δώσει δείγματα γραφής με τις πολιτικές τους όλα αυτά τα χρόνια. Οι δήμαρχοι τι κάνουν; Πώς επιτρέπουν να συμβαίνουν τέτοια περιστατικά; Πώς δέχονται να μην υπάρχουν ασθενοφόρα, σε έναν νομό 110.000 περίπου κατοίκων.

 Ο δήμαρχος Θηβαίων μετά το τραγικό περιστατικό, επισκέφθηκε σύμφωνα με δημοσιεύματα,  το υπουργείο υγείας προκειμένου να θέσει τα φλέγοντα ζητήματα του νοσοκομείου της Θήβας στον υπουργό. Μα αυτό, είναι παθητική πρόληψη! Συνέβη το τραγικό περιστατικό, κι έπειτα έγινε η διερεύνηση για το τι έφταιξε.

Αν η πρόληψη ήταν ενεργητική, θα υπήρχε επάρκεια και σε ασθενοφόρα, αλλά και σε ιατρικό προσωπικό, και ενδεχομένως ο άνθρωπος να ζούσε. Άλλωστε τι κόστος έχει η αγορά ενός ασθενοφόρου, προκειμένου να σωθεί μια ανθρώπινη ζωή. Και πόσο θα επιβαρυνθεί το ταμείο ενός δήμου;

Ο κάθε δήμαρχος σε οποιαδήποτε πόλη, δεν έχει ανάγκη να παρακαλάει κανέναν υπουργό, και καμμία κυβέρνηση. Έχει στην διάθεσή του άπειρα κεφάλαια, καθώς και την δυνατότητα να τα διαχειριστεί προς όφελος των δημοτών του.  Πολιτική βούληση δεν έχει!

   Ο πρόεδρος της Ελλήνων Συνέλευσις κύριος ΑΡΤΕΜΗΣ ΣΩΡΡΑΣ με την εμφάνιση του στην χώρα μας, αποκάλυψε το μυστικό των μυστικών, το οποίο οι κυβερνήσεις κρατούσαν καλά κρυμμένο για 70 περίπου χρόνια.

Αποκάλυψε τον πλούτο των ανθρώπων όλων των χωρών, ο οποίος βρίσκεται κατατεθειμένος στα παγκόσμια ταμεία. Αποκάλυψε τα χρήματα που μπορεί να πάρει κάθε χώρα, ώστε να βελτιώσει το βιοτικό επίπεδο των πολιτών της, να βελτιώσει τις δομές της και όλες τις παροχές της σε ασφάλεια, σε υγεία, σε εργασία, σε αφθονία.

Είναι χρήματα των ανθρώπων, τα οποία κάθε κράτος μπορεί να τα κάνει χρήση προς όφελος των πολιτών του. Είναι χρήματα τα οποία, τα υπογράφουν όλες οι κυβερνήσεις όλων των χωρών στον παγκόσμιο ισολογισμό κάθε χρόνο. Είναι χρήματα που τα υπογράφει ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο υπουργός οικονομικών, και ο πρέσβης μας στον ΟΗΕ.  

Τα μόνα που απαιτούνται προκειμένου να εκταμιευθούν είναι: εγγυήσεις (ομόλογα, αξιόγραφα, ορυκτός πλούτος), σκοπός – σχέδιο υλοποίησης των έργων ανάπτυξης, και υπογραφή από δημόσιο θεσμό ( πρωθυπουργός, υπουργός οικονομικών, αρχιεπίσκοπος, και δήμαρχος). Για την Ελλάδα μόνο, το ποσό που είναι κατατεθειμένο και φαίνεται στον παγκόσμιο ισολογισμό του 2007, ανέρχεται στα 115.5  τρισεκατομμύρια ευρώ.

   Ο πρόεδρος της Ελλήνων Συνέλευσις κύριος ΑΡΤΕΜΗΣ ΣΩΡΡΑΣ, δυνάμει αμετακλήτου – αορίστου χρονικά, και με μεταθανάτια ισχύ και κληρονομικό δικαίωμα συμβολαιογραφικού πληρεξουσίου, όπως αυτό έχει ανατεθεί από διάφορους δήμους, αλλά και εκκλησιαστικούς φορείς στην Ελλάδα και το εξωτερικό, κατέθεσε αίτημα άντλησης ποσού 2,3 τρισεκατομμυρίων ευρώ από τα ταμεία κληρονομικών κεφαλαίων, προκειμένου να υλοποιηθούν οι μελέτες 49.000 έργων σε Ελλάδα και Κύπρο.

   Το ποσό αυτό των 2,3 τρις, μαζί με τα 600 δις που είναι κατατεθειμένα στην κυρίαρχη ελληνική δημοκρατία, καθώς και τα 5,5 τρις από δωρεά 8 μετοχών της Τράπεζας της Ανατολής, θα περιέλθουν στα χέρια των Ελλήνων, όταν αναλάβει ο πολιτικός φορέας του έθνους, τους θεσμούς του κράτους. 

 Άρα αντιλαμβάνεται κανείς, γιατί πολεμήθηκε τόσο πολύ από το καθεστώς ο ΑΡΤΈΜΗΣ ΣΏΡΡΑΣ και η Ελλήνων Συνέλευσις. Όλος ο πόλεμος που έγινε, και συνεχίζει να γίνεται με ψευδείς κατηγορίες και άδικες φυλακίσεις, με βανδαλισμούς γραφείων, κλπ, είναι  για να μην καταλάβεις εσύ Έλληνα πολίτη, ότι πρέπει να ενωθείς  στην βάση σου. Να μην νοήσεις ότι πρώτα γεννήθηκες Έλληνας, και έπειτα διαιρέθηκες σε ομάδες.

  Μην τους επιτρέπεις άλλο να μονιμοποιούν την διαίρεσή σου.  Η ένωσή μας (ΕΝ–ΩΣΗ),  είναι ο φόβος και ο τρόμος τους!

Γράφει η Νάκου Λαμπρινή

 Ζούμε σε μια εποχή πρωτοφανούς τεχνολογικής εξέλιξης και συσσώρευσης πόρων, όπου η βελτίωση της ποιότητας ζωής των πολιτών θα έπρεπε να είναι ο κανόνας. Κι όμως, αντί για προστασία και στήριξη, όλο και περισσότεροι πολίτες βρίσκονται αντιμέτωποι  με τις νομοθεσίες που θεσπίζονται,οι οποίες αντί να ενισχύουν την ανθρώπινη ύπαρξη, την υπονομεύουν μέσα από μεγάλη πίεση, οικονομικό άγχος και κοινωνική αδικία.

  Το κράτος παύει να λειτουργεί ως ασπίδα απέναντι στην ανασφάλεια και  μετατρέπεται σε εργαλείο επιβάρυνσης και ανισότητας. Κανόνες και νόμοι που θεσπίζονται και υπογράφονται δήθεν στο όνομα της δημοσιονομικής ισορροπίας, καταλήγουν να επιβαρύνουν τους πιο ευάλωτους ηλικιωμένους, χαμηλοσυνταξιούχους και οικογένειες που αγωνίζονται να κληρονομήσουν τίμια κεκτημένα.

Ένα πρόσφατο και χαρακτηριστικό παράδειγμα έρχεται από το Ηνωμένο Βασίλειο. Οι επικείμενες αλλαγές στους φορολογικούς κανόνες των συντάξεων, που θα ισχύσουν από τον Απρίλιο του 2027, προβλέπουν ότι τα μη χρησιμοποιηθέντα κεφάλαια συντάξεων και τα οφέλη του θανάτου θα φορολογούνται ως μέρος της περιουσίας του θανόντος.

Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν ότι οι κληρονόμοι ενδέχεται να κληθούν να πληρώσουν φόρους κληρονομιάς έως 40% και φόρο εισοδήματος έως 45% οδηγώντας σε μια συνολική επιβάρυνση έως 67%. Δηλαδή, διαφορετικά μέρη της ίδιας κληρονομιάς μπορεί να φορολογηθούν ξεχωριστά. Το σύνολο υπόκειται σε φόρο κληρονομιάς, ενώ τα ποσά από συνταξιοδοτικό λογαριασμό που λαμβάνονται ως εφάπαξ αντιμετωπίζονται ως εισόδημα και φορολογούνται ξεχωριστά. Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι από 500,00 λίρες τελικά απομένει μόλις το ένα τρίτο στον κληρονόμο.

Ας πούμε όμως ένα παράδειγμα για να δούμε πόσο εξωφρενικό είναι αυτό που ψηφίστηκε. Εάν κάποιος φύγει από τη ζωή μετά την ηλικία των 75 ετών με 500,000 λίρες σε λογαριασμό συνταξιοδότησης, ο δικαιούχος μπορεί να πληρώσει 225,000 λίρες σε φόρους αν επιλέξει εφάπαξ ανάληψη. Αντίθετα αν κάποιος φύγει από τη ζωή πριν από τα 75 έτη, η μεταβίβαση γίνεται χωρίς φόρο εισοδήματος. Ηλίου φαεινότερον ότι αυτό αγγίζει τα όρια του παραλογισμού. Ένας πρόωρος θάνατος μετατρέπεται σε οικονομικό πλεονέκτημα των κληρονόμων.

 Πίσω όμως από τα νούμερα και τους αριθμούς κρύβονται ανθρώπινες ζωές. Άνθρωποι που μόχθησαν, που πάλεψαν μια ζωή, στερήθηκαν, αποταμίευσαν με κύριο μέλημα να προσφέρουν ασφάλεια και καλύτερο μέλλον στους δικούς τους ανθρώπους. Κι όμως, στο τέλος μιας ζωής γεμάτης κόπο έρχονται αντιμέτωποι με την πιο σκληρή πραγματικότητα: ότι ακόμη και ο θάνατος τους μετατρέπεται σε φορολογούμενο γεγονός.

 Πολλοί ειδικοί και οργανώσεις κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου προειδοποιώντας ότι τέτοιες πολιτικές, σε συνδυασμό με τα συναισθήματα  ενοχής και φόβου επιβάρυνσης των αγαπημένων προσώπων, ενδέχεται να ωθήσουν ευάλωτους ηλικιωμένους προς την υποβοηθούμενη αυτοκτονία.

  Εδώ γίνεται λόγος για νόμους δολοφονικούς που κυριεύουν τους πολίτες, στερώντας το ίδιο το οξυγόνο για ζωή. Ο πολίτης πλέον θα ζει σε μια πολιτεία που τον αναγκάζει να βγει στη σύνταξη στα 70 έτη και να πεθάνει στα 75. Σκέτη παράνοια στην ιδέα και μόνο ότι οι συνταξιούχοι θα πρέπει να ζυγίζουν το πότε συμφέρει να πεθάνουν. Αλήθεια τελικά ποιον υπηρετεί το κράτος θεσπίζοντας τέτοιους νόμους;

   Έως πότε θα ανεχόμαστε μια πολιτεία που μεταχειρίζεται τον ηλικιωμένο πολίτη ως οικονομικό βάρος; Είναι πλέον ζήτημα ανθρώπινης αξιοπρέπειας και επιβίωσης να υψώσουμε τη φωνή μας απέναντι σε ένα απάνθρωπο σύστημα και να απαιτήσουμε νόμους που θα προστατεύουν και θα τιμούν τη ζωή, αντί να την κοστολογούν και να την τιμωρούν.

 Και αυτοί οι νόμοι  μπορούν να θεσπιστούν μόνο με διακυβέρνηση της “Ελλήνων Συνέλευσις”  γιατί είναι ο μόνος Πολιτικός Φορέας που μίλησε για Αξιακά Πρωτόκολλα όπου περιλαμβάνονται 12 Αξίες 18 Αρχές και 3 Πολιτειακούς Νόμους.

Έτσι οι νόμοι που θα θεσπίζονται στην Ελλήνων Πολιτεία θα κλειδώνουν το δίκαιο όλων των πολιτών μέσω του Νόμου της Προσομοίωσης,σύμφωνα με τον οποίο κανείς δε θα μπορεί να προκαλέσει άδικο εις βάρος του άλλου αλλά και του ίδιου του περιβάλλοντος.