Η Ελλάδα των μνημονίων συνεισφέρει οικονομικά στη κάλυψη της ‘μαύρης τρύπας’ της Ουκρανίας.

0

Γράφει ο Μάγνητας

Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν έστειλε επίσημες επιστολές στα κράτη-μέλη της Ε.Ε., απαιτώντας μέχρι το τέλος του Δεκεμβρίου να συμφωνήσουν για το πως θα χρηματοδοτηθεί το θηριώδες ποσό των 135,7 δισεκατομμυρίων ευρώ για την Ουκρανία την επόμενη διετία.


Ναι, καλά το καταλάβατε όχι να συζητήσουν να αποφασίσουν, όχι να εξετάσουν να δεσμευτούν. Με διορία. Με πίεση. Με ύφος απόλυτης κυριαρχίας.

Ζητά «κοινό χρέος», «αμετάκλητες εγγυήσεις», «νομικές δεσμεύσεις» και αν κάποιο κράτος δεν θέλει… τότε τα άλλα θα πληρώσουν και το δικό του μερίδιο!

Για την Ελλάδα των μνημονίων όμως δεν δέχτηκε ούτε αναδιάρθρωση χρέους, για την Ελλάδα των δεκάδων χιλιάδων αυτοχειριών δεν βρέθηκαν ούτε 30 δισεκατομμύρια, για την Ουκρανία, ξαφνικά βρίσκονται εκατοντάδες.

Κι όλα αυτά με φόντο τις έρευνες για διαφθορά, τις σκιές πάνω από την Κάλας, τα 48 δις. δολάρια αμερικανικής βοήθειας που «εξαφανίστηκαν», παραιτήσεις υπουργών στο Κίεβο και την ίδια ώρα η Ευρωβουλή… να προστατεύει τη Φον ντερ Λάιεν από παραπομπή.

Κι επιπλέον, οι Έλληνες ευρωβουλευτές; Ούτε ένας να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων.

Η ΕΥΡΩΠΗ ΕΞΕΥΤΕΛΙΖΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΟ ΔΕΧΕΤΑΙ.

Η είδηση ότι η Φον ντερ Λάιεν έστειλε επιστολές στα κράτη-μέλη με διορία «μέχρι τον Δεκέμβριο» δεν είναι απλώς προκλητική.

Είναι η επίσημη παραδοχή ότι η Ε.Ε. λειτουργεί πλέον σαν αυτοκρατορία που θεωρεί τα μέλη της δουλοπάροικους, αναγκασμένους να χρηματοδοτούν ό,τι αποφασίσει η ηγεσία, ακόμη κι αν η απόφαση αυτή καταστρέφει τις κοινωνίες τους.

Την ώρα που στην Ελλάδα:

Κόβονται συντάξεις, καταργούνται επιδόματα, διαλύεται η δημόσια υγεία, σαπίζουν οι υποδομές και η μεσαία τάξη επιβιώνει οριακά, η Ε.Ε. απαιτεί να βάλουμε πλάτη για τα ελλείμματα και τον προϋπολογισμό μιας τρίτης χώρας της Ουκρανίας χωρίς κανένα ουσιαστικό έλεγχο, με σκάνδαλα διαφθοράς να χτυπούν κόκκινο. Κι εδώ είναι το πραγματικό ερώτημα:

Ποιος τους έδωσε αυτό το δικαίωμα; Ποιος τους όρισε διαχειριστές των χρημάτων των λαών; Με ποια εντολή; και γιατί για την Ουκρανία βρίσκεται θάλασσα χρημάτων, ενώ για την Ελλάδα ούτε σταγόνα; Γιατί η Ουκρανία δικαιούται δημοσιονομική «ανάσα», αλλά η Ελλάδα έπρεπε να λιμοκτονήσει για να «σωθεί» το ευρώ;

Και κυρίως: Ποια άλλη χώρα στην Ε.Ε. εκβιάστηκε και απειλήθηκε σε καιρό ειρήνης όσο η Ελλάδα; Ποια άλλη χώρα υποχρεώθηκε να παραιτηθεί από την ασυλία δημόσιας περιουσίας για 99 χρόνια; Ποια άλλη χώρα είδε τις κυβερνήσεις της να γίνονται διαχειριστές εντολών και όχι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι;

Ποια άλλη χώρα θρήνησε σε ειρηνική περίοδο δεκάδες χιλιάδες αυτοκτονίες, περισσότερες από όσες έχει η Ουκρανία σε καιρό πολέμου; Και αν αυτό δεν είναι έγκλημα κατά ενός λαού, τότε τι είναι;

Η ΕΥΡΩΒΟΥΛΗ ΠΟΥ ΚΑΛΥΨΕ ΤΗN ΦΟΝ ΝΤΕΡ ΛΑΙΕΝ

Όλα αυτά θα ήταν ήδη αρκετά για να εξοργίσουν και τον πιο ήρεμο πολίτη αλλά η μεγαλύτερη προσβολή ήρθε με την ψηφοφορία για παραπομπή της Φον ντερ Λάιεν.

Υπήρχαν σοβαρές καταγγελίες, υπήρχαν στοιχεία που ζητούσαν διερεύνηση, υπήρχαν σκιές στη διαχείριση συμβολαίων δισεκατομμυρίων. Υπήρχε η ανάγκη για διαφάνεια.

Και τι έκανε η «δημοκρατική» Ευρωβουλή; Την προστάτεψε. Την κάλυψε. Απέρριψε την παραπομπή. Και οι Έλληνες ευρωβουλευτές; Το ίδιο.

Είτε από κομματική πειθαρχία, είτε από φόβο, είτε από ιδεολογική τύφλωση, δεν έχει σημασία. Σημασία έχει το αποτέλεσμα, δεν υπερασπίστηκαν τον λαό που τους εξέλεξε.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΞΕΚΑΘΑΡΟ

Η Ελλάδα δεν έχει φωνή στην Ε.Ε, η Ελλάδα δεν έχει εκπροσώπηση. Η Ελλάδα δεν έχει υπερασπιστές, μόνο εκτελεστές εντολών.

Κι έτσι, η Φον ντερ Λάιεν ζητάει από εμάς να πληρώσουμε για μια χώρα που δεν είναι μέλος, δεν δεσμεύεται από τους κανόνες της Ένωσης, δεν έχει περάσει καμία δημοσιονομική εξέταση, δεν υπέστη ποτέ την τιμωρητική λιτότητα που υπέστη η Ελλάδα. Και το χειρότερο;

Τώρα στηρίζουμε με τα χρήματά μας τον πόλεμο, ακόμη και τα ελλείμματα του προϋπολογισμού της. Αν αυτό δεν είναι εξευτελισμός, τότε τι είναι;

Αν αυτό δεν είναι περιφρόνηση προς έναν λαό, τότε τι είναι; Αν αυτό δεν είναι διάκριση μεταξύ κρατών-μελών πρώτης και δεύτερης κατηγορίας, τότε τι είναι;

ΤΟ ΤΕΛΙΚΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Η Ελλάδα πλήρωσε με αίμα κυριολεκτικά την ευρωπαϊκή «σωτηρία», αλλά η Ευρώπη δεν πλήρωσε ποτέ τίποτα για την Ελλάδα. Σήμερα, δίνει πακτωλούς χρημάτων σε τρίτους, ενώ για μας είχε μόνο μνημόνια, εκβιασμούς και ταπεινώσεις. Και η μεγαλύτερη ντροπή;

Οι Έλληνες ευρωβουλευτές δεν στάθηκαν στο ύψος της ιστορικής τους ευθύνης.

Οι προγραμματικές δηλώσεις της ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ το αναφέρουν ξεκάθαρα, θα ελεγχθούν οι πάντες και τα πάντα.

Ευρωβουλευτές που θα σέβονται τον όρκο τους και όχι τις κομματικές τους πλάτες, οφείλουν να ανοίξουν επιτέλους τους λογαριασμούς: πόσα χρήματα έχει καταβάλει η Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Πόσα γύρισαν πίσω; Και πού εξαφανίστηκαν τα υπόλοιπα;
Γιατί μόνο με έναν αμείλικτο έλεγχο μπορεί να προκύψει ένα αληθινά δίκαιο ισοζύγιο. 

Γιατί η μεγαλύτερη απάτη δεν είναι μόνο οι αριθμοί· είναι η αφήγηση.

Παρουσιάζονται ως «ευρωπαϊκοί πόροι», παρότι πρόκειται για κεφάλαια που προέρχονται αποκλειστικά από τις εθνικές εισφορές.
Τα πληρώνουμε εμείς. Από τον ΦΠΑ, από τα τελωνεία, από την ίδια την οικονομική μας ανάσα.

Και για να μην κοροϊδευόμαστε: είμαστε το μοναδικό κράτος της ΕΕ που φορτώνεται ΦΠΑ 24% πάνω στο ΑΕΠ του.
Αυτή η ληστρική αναλογία σημαίνει ένα πράγμα:
Κάθε τέσσερα χρόνια, η Ελλάδα παραδίδει στην Ευρώπη έναν ολόκληρο χρόνο εθνικού πλούτου. Χωρίς αντίκρισμα. Χωρίς λογαριασμό. Χωρίς ντροπή.

Κι ενώ εμείς ματώνουμε, κάποιοι συνεχίζουν να πουλάνε το ίδιο παραμύθι:
ότι «μας τα δίνει η Ευρώπη». 

Η Ελλάδα που βυθίστηκε στα μνημόνια και αναδύθηκε… σερβιτόρα της Ευρώπης.

0

Γράφει ο Μάγνητας

Κάποιοι το έλεγαν χρόνια. Το φώναζαν. Το ζούσαν καθημερινά. Τώρα, έρχεται μια ψυχρή, αμείλικτη μελέτη από το LSE να το επιβεβαιώσει: η Ελλάδα δεν υποχώρησε απλώς. Την υποχώρηση τη κατασκεύασαν. Την υπέγραψαν. Τη νομιμοποίησαν.


Τα μνημόνια δεν ήταν “μεταρρυθμίσεις”. Ήταν η χειρουργική αφαίρεση της παραγωγικής βάσης μιας χώρας. Το ξερίζωμα της βιομηχανίας, της τεχνολογίας, της καινοτομίας. Ήταν ένα συμβόλαιο που μετέτρεψε την Ελλάδα σε οικονομία φθηνής φιλοξενίας, σε “εξυπηρετητή” της Ευρώπης, σε μια χώρα που παράγει καφέδες αντί για μέλλον.

Και τώρα οι αριθμοί εκθέτουν αυτό που οι κυβερνήσεις έκρυβαν κάτω από χαμόγελα και “success story”.

Η παραγωγικότητα έπεσε 16% από το 2009 ως το 2024.
Την ίδια ώρα που σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες αυξανόταν, εδώ κατέρρεε, μαζί με τα δικαιώματα και τους μισθούς.

Οι πραγματικοί μισθοί έπεσαν 26%–35%.
Σε ορισμένους τουριστικούς κλάδους 60%.
Είναι πτώση μισθών Λατινικής Αμερικής δεκαετίας ’80. Και τη βάφτισαν “προσαρμογή”.

Και το χειρότερο; Η μελέτη αποκαλύπτει κάτι που κανείς επίσημος δεν τολμούσε να αγγίξει:
το ένα τρίτο της συνολικής πτώσης της παραγωγικότητας οφείλεται στη μετακίνηση της εργασίας στο τουρισμό και την εστίαση.

Με άλλα λόγια: το μνημονιακό μοντέλο που έσπρωξε την Ελλάδα προς τον τουρισμό, μας έριξε πίσω δεκαετίες.
Η “βαριά βιομηχανία” της χώρας αποδείχθηκε βαρίδι.

Παράλληλα, εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας σε μεταποίηση, υψηλή τεχνολογία, έρευνα και βιομηχανία εξαφανίστηκαν. Δεν ήταν κόστος της κρίσης. Ήταν συνειδητή πολιτική επιλογή: μια χώρα χωρίς βιομηχανία δεν διαπραγματεύεται. Υπακούει.

Έτσι δημιουργήθηκε η σημερινή ελληνική δυστοπία δύο ταχυτήτων:
– από τη μια, ένας τεράστιος, διογκωμένος τομέας τουρισμού/εστίασης που βασίζεται σε φθηνά χέρια, σε μερική απασχόληση, σε εποχικότητα, σε ανασφάλιστη εργασία.
– από την άλλη, οι παραγωγικοί κλάδοι που ρημάζουν, που δεν βρίσκουν προσωπικό, που έχουν πετσοκομμένες επενδύσεις, που πεθαίνουν σιωπηλά.

Ο τουρισμός έγινε ο μεγάλος χωνευτήρας της ανεργίας. Και για να δουλέψει αυτό το τέρας σκόπιμα άφησαν τη χώρα να διαλυθεί χωρίς να πουν κουβέντα. Ξεπούλησαν μισθούς, ωράρια, προοπτικές. Λιώσανε ολόκληρη γενιά για 700 ευρώ το μήνα και 12 ώρες όρθιο. Αυτό δεν λέγεται ανάπτυξη· λέγεται λεηλασία ζωών.

Και η μεγάλη τραγωδία είναι η νεολαία.

Απασχόληση στο τουρισμό και την εστίαση +87% από το 2009 μέχρι το 2023.
Μισθοί; Κολλημένοι ή μειωμένοι.
Συνθήκες; Συχνά εξευτελιστικές.

Και μέσα σε αυτό η Ελλάδα έχει πλέον το 86% των νέων “υπερκαταρτισμένους”. Δηλαδή, πτυχιούχους που δουλεύουν σερβιτόροι, μεταπτυχιακούς πίσω από πάσο, νέους με προσόντα που καταλήγουν αντικαταστάσιμη εργατική δύναμη οκτάμηνης σεζόν.

Αυτή δεν είναι ανάπτυξη.
Είναι κοινωνικό σαμποτάζ.

Από τη στιγμή που υπογράφηκαν οι μνημονιακές συμβάσεις, η χώρα οδηγήθηκε σε ένα και μόνο μονοπάτι:
χαμηλοί μισθοί, ελαστικές σχέσεις, τουριστική μονοκαλλιέργεια, εξάρτηση από ξένο κεφάλαιο και ξένη ζήτηση.
Κάθε κυβέρνηση που ακολούθησε συνέχισε το ίδιο μοτίβο, γιατί—ας μη γελιόμαστε—το μνημονιακό μοντέλο δεν ήταν πρόσκαιρο. Ήταν σχέδιο αναδιάρθρωσης οικονομίας και κοινωνίας.

Και σήμερα, η έρευνα απλώς αποδεικνύει το αυτονόητο:
όταν πριονίζεις τη βιομηχανία σου, όταν υποτιμάς την εργασία, όταν θυσιάζεις την καινοτομία και τη γνώση για να έχεις “φθηνή Ελλάδα”, το αποτέλεσμα δεν είναι ανάπτυξη.
Είναι βουβή χρεοκοπία διαρκείας.

Το ερώτημα δεν είναι τι φταίει.
Το ξέρουμε. Το ζούμε.
Το ερώτημα είναι: πόσο ακόμη θα αποδεχόμαστε την Ελλάδα-σερβιτόρο;

Γιατί όσο η χώρα παραμένει οικονομία καφέδων και AirBnB, τόσο θα βυθίζεται.
Όχι επειδή “δεν μπορεί”.
Αλλά επειδή κάποιοι φρόντισαν να μη μπορεί.

ΕΛΤΑ: 198 χρόνια δημόσιας προσφοράς στο χείλος της ιδιωτικής αρπαγής.

0

Γράφει ο Μάγνητας

Για λάθη τόσο επικοινωνιακά όσο και επιχειρησιακά στη διαχείριση του ζητήματος των ΕΛΤΑ έκανε λόγο ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκος Πιερρακάκης. Μια δήλωση που αντί να πείσει, επιβεβαιώνει τη διαχρονική πολιτική απαξίωσης του Έλληνα πολίτη, ο οποίος εδώ και δεκαετίες πληρώνει το τίμημα κάθε «μεταρρύθμισης».


Πολιτική χωρίς ουσία, πολιτική καθαρά επικοινωνιακή — έτσι άλλωστε είχε δηλώσει και ο ίδιος ο πρωθυπουργός, κ. Μητσοτάκης: «με ενδιαφέρει η επικοινωνία, όχι η ουσία». Και πράγματι, η ουσία αποδεικνύει πως ο πραγματικός σκοπός δεν είναι η εξυγίανση ή ο εκσυγχρονισμός των ΕΛΤΑ, αλλά η ιδιωτικοποίηση και η εξυπηρέτηση του κερδοσκοπικού συμφέροντος των ολιγαρχών, εις βάρος του δημόσιου συμφέροντος που υποτίθεται ότι υπηρετούν.

Αυτό ονομάζεται «δίκαιη διαχείριση των κοινών» μόνο στα λόγια· στην πράξη, οι αποφάσεις λαμβάνονται ερήμην των πολιτών, οι οποίοι είναι τυπικά οι μέτοχοι, αλλά παραμένουν ουσιαστικά αμέτοχοι.

Ό,τι έγινε με τις ΔΕΚΟ —ΟΤΕ, ΔΕΗ, ΟΣΕ, λιμάνια, αεροδρόμια— επαναλαμβάνεται τώρα στα ΕΛΤΑ. Δημιουργούν πρώτα τεχνητή κακοδιαχείριση, διορίζοντας «μάνατζερ» με πλούσια βιογραφικά και εξωπραγματικούς μισθούς, για να οδηγήσουν έπειτα εσκεμμένα τον οργανισμό στην απαξίωση και τελικά στην ιδιωτική ανάθεση.

Ενδεικτικό παράδειγμα, ο μισθός του διευθύνοντος συμβούλου των ΕΛΤΑ, Γρηγόρη Σκλήκα, ο οποίος τον Ιανουάριο του 2025 ανερχόταν σε 7.374 ευρώ, και μέσα σε έξι μήνες, τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς, εκτινάχθηκε στα 13.417 ευρώ εκτός τα μπόνους. Ποσά προκλητικά, όταν ο μέσος εργαζόμενος παλεύει για την επιβίωση. Και όλα αυτά μας παρουσιάζονται με το προσωπείο της επικοινωνιακής επιτυχίας, πίσω από το οποίο κρύβεται η ουσιαστική ανεπάρκεια στη διοίκηση της χώρας.

Πως αλλιώς μπορεί κάποιος να εξηγήσει τη μεταφορά των κεντρικών γραφείων των ΕΛΤΑ σε νέα κτίρια με μηνιαίο μίσθωμα 180.000 ευρώ, τη στιγμή που όλοι γνωρίζουν τα πραγματικά οικονομικά δεδομένα του οργανισμού; Αντί για περιστολή δαπανών, επιλέγουν τη σπατάλη, τιμώντας τον εαυτό τους με γενναίες αυξήσεις και προνόμια, ενώ οι εργαζόμενοι και οι πολίτες πληρώνουν το τίμημα αυτής της προκλητικής πολιτικής.

Εσκεμμένη πολιτική – Από την ανεπάρκεια στην προδοσία

Δεν πρόκειται για λάθος ή ανικανότητα. Η πολιτική αυτή είναι επί σκοπού, μεθοδικά σχεδιασμένη ώστε να οδηγήσει κάθε δημόσιο αγαθό στα χέρια των λίγων. Δεν είναι αποτέλεσμα τυχαίας κακοδιαχείρισης, αλλά συνειδητής απαξίωσης· μιας τακτικής που εφαρμόζεται βήμα-βήμα σε όλους τους τομείς: ενέργεια, επικοινωνίες, μεταφορές, ταχυδρομεία, υγεία, παιδεία.

Η αλήθεια είναι ότι αυτή η στρατηγική δεν αποτελεί αποκλειστικότητα της σημερινής κυβέρνησης. Οι πολιτικές που οδηγούν στη συρρίκνωση και απαξίωση των δημόσιων αγαθών εφαρμόστηκαν διαχρονικά από όλα τα κόμματα, ανεξαρτήτως χρώματος, τις τελευταίες δεκαετίες. Ο ίδιος μηχανισμός: δημιουργία τεχνητών προβλημάτων, υπερβολικές αμοιβές στελεχών, απαξίωση υποδομών και, τελικά, εκχώρηση του δημόσιου πλούτου στα ιδιωτικά συμφέροντα.

Πρόκειται για προδοτική πολιτική απέναντι στο δημόσιο συμφέρον και στον ίδιο τον ελληνικό λαό, που επί δεκαετίες πληρώνει φόρους, εργάζεται, στηρίζει το κράτος και στο τέλος βλέπει να του αφαιρούνται ένα-ένα τα κοινά του αγαθά. Ο πολίτης μετατρέπεται σε θεατή και πελάτη ενός κράτους-εταιρείας, όπου το κέρδος υπερισχύει του καθήκοντος και το «δημόσιο» γίνεται λεία για τους ισχυρούς.

198 χρόνια ιστορίας υπό απειλή

Τα ΕΛΤΑ έχουν ιστορία 198 ετών, από το 1827 λίγο μετά την ίδρυση του ελληνικού κράτους. Για σχεδόν δύο αιώνες αποτέλεσαν τον σπονδυλωτό κρίκο επικοινωνίας και δημόσιας εξυπηρέτησης, καλύπτοντας πόλεις και χωριά, φέρνοντας τον κόσμο πιο κοντά και υποστηρίζοντας τη καθημερινότητα των πολιτών. Από τη ταχυδρομική αλληλογραφία μέχρι την οικονομική συναλλαγή, τα ΕΛΤΑ υπήρξαν η ζωντανή απόδειξη δημόσιας προσφοράς.

Και όμως, αυτή η μακραίωνη υπηρεσία του δημόσιου συμφέροντος απειλείται σήμερα από ιδιωτικοποιήσεις, κακοδιαχείριση και υψηλόμισθους «μάνατζερ», με αποτέλεσμα να κινδυνεύει η ίδια η υπόσταση του οργανισμού και η εξυπηρέτηση του πολίτη.

Ώρα αφύπνισης – Όχι άλλη σιωπή

Η ώρα δεν είναι για νέες υποσχέσεις, αλλά για απόδοση ευθυνών. Για να ειπωθούν τα πράγματα με το όνομά τους. Όταν το δημόσιο συμφέρον εκχωρείται συστηματικά στα ιδιωτικά ταμεία, όταν οι θεσμοί λειτουργούν υπέρ των λίγων εις βάρος των πολλών, τότε δεν μιλάμε για λάθη· μιλάμε για ηθική απογύμνωση του κράτους.

Ο πολίτης δεν μπορεί πια να μένει θεατής. Οφείλει να διεκδικήσει εθνικό απολογισμό, να απαιτήσει να αποκαλυφθεί ποιοι και γιατί οδήγησαν στη διάλυση των κοινών αγαθών. Να πάψει να αποδέχεται το ψέμα της “αναδιάρθρωσης” και να ανακτήσει τη φωνή του απέναντι σε ένα σύστημα που στηρίζεται στην απάθεια.

Η σιωπή έγινε συνενοχή. Καιρός να γίνει αντίσταση.

13ωρο ο νέος εργασιακός μεσαίωνας του 21ου αιώνα. 

0

Γράφει η Λαμπρινή Νάκου

Πριν από χρόνια ο τότε Πρωθυπουργός Παπανδρέου Γεώργιος είχε δηλώσει πως “οι Έλληνες είναι τεμπέληδες” και “ πως πρέπει να αλλάξουμε νοοτροπία”. Μια φράση που έμεινε στη συλλογική μνήμη όλων μας και υπήρξε ίσως η πιο χαρακτηριστική στιγμή της πολιτικής απαξίωσης ενός ολόκληρου λαού. Καθώς δεν ήταν απλά μια ατυχής δήλωση αλλά ξεκάθαρα πολιτικό εργαλείο του τότε Πρωθυπουργού.


  Με τις δηλώσεις αυτές η κρίση και η επιβολή των μνημονίων παρουσιάστηκαν, όχι ως αποτέλεσμα διαφθοράς και κακομεταχείρισης της κυβέρνησης, αλλά ως συνέπεια τεμπελιάς ενός ολόκληρου λαού. Και έτσι το θύμα έγινε ένοχος και η κοινωνική ταπείνωση έγινε εργαλείο πειθάρχησης.

  Δεκαπέντε χρόνια μετά, η πραγματικότητα και τα στοιχεία της Εurostat αποδεικνύουν ότι οι Έλληνες εργάζονται περισσότερο σχεδόν από όλους τους Ευρωπαίους χωρίς βέβαια να απολαμβάνουν καλύτερες απολαβές ή συνθήκες. Και το πρόβλημα όπως όλα δείχνουν δεν είναι η “τεμπελιά” αλλά το κυνήγι για την επιβίωση. Χιλιάδες εργαζόμενοι αναγκάζονται να κάνουν δύο ή τρεις δουλειές προκειμένου να καλύψουν τις βασικές ανάγκες, ενοίκιο, λογαριασμούς, φόρους, υποχρεώσεις που η ίδια η πολιτεία έχει επιβάλλει μέσα από πολιτικές λιτότητας και υπερφορολόγησης.

  Μέσα σε αυτό το πλαίσιο έρχεται να εφαρμοστεί ένας νέος νόμος, ο οποίος ψηφίστηκε τις περασμένες ημέρες, που νομιμοποιεί τις 13 ώρες εργασίας ημερησίως στον ίδιο εργοδότη και πέραν του 8ώρου να λαμβάνεται η κάθε επιπλέον ώρα σαν υπερωρία. 

  Καταλαβαίνουμε όλοι πολύ καλά, ότι με τις συνθήκες που επικρατούν στον εργασιακό τομέα στη χώρα μας εγκυμονεί τεράστιος κίνδυνος οι “υπερωρίες” να γίνουν κανονικότητα και να αυξηθεί η πίεση στους εργαζόμενους, χωρίς ισχυρή προστασία. Η θεσμοθέτηση της 13ώρης ημερήσιας εργασίας δεν συνιστά “εκσυγχρονισμό” και “ευελιξία”, όπως το παρουσιάζουν οι κυβερνώντες αλλά μια επικίνδυνη οπισθοδρόμηση μεταμφιεσμένη σε πρόοδο. 

   Σε μια εποχή που η τεχνολογία υπόσχεται να απελευθερώσει τον άνθρωπο από την εξουθένωση της υπερεργασίας, εμείς φαίνεται να επιστρέφουμε στο παρελθόν όπου η ζωή μετριόταν σε ώρες παραγωγικότητας. Ένα νομοσχέδιο που επιτρέπει εργασία έως 13 ώρες την ημέρα, έστω και “προαιρετικά”, ακυρώνει στη πράξη το 8ώρο, το οποίο δεν είναι πολυτέλεια αλλά όριο αξιοπρέπειας. 

   Όταν έρχεται το κράτος και επιτρέπει 13ώρα, ουσιαστικά λέει στον πολίτη του: ”δούλεψε περισσότερο και ζήσε λιγότερο”. Κανείς δεν μπορεί να σταθεί όρθιος δουλεύοντας τόσες ώρες, εκτός και αν θεωρούμε τον άνθρωπο αναλώσιμο εξάρτημα μιας οικονομίας που παράγει μόνο κέρδη και σιωπή. Η κυβέρνηση μπορεί να το βαπτίζει “ελευθερία επιλογής”, αλλά όλοι γνωρίζουμε πως όταν η ανάγκη μιλά, η ελευθερία σωπαίνει. Και εδώ η επιλογή να δουλέψεις 13 ώρες δεν είναι επιλογή αλλά εκβιασμός ντυμένος με νόμο. Και όσο το κράτος νομιμοποιεί την εξάντληση, τόσο θα υπογράφει τη διάλυση της κοινωνικής συνοχής, της οικογένειας, της ψυχικής υγείας και τελικά, της ίδιας της δημοκρατίας.

   Η πολιτεία δεν πρέπει να είναι ένα σύστημα εξουσίας αλλά ένας ζωντανός οργανισμός δικαιοσύνης, δημιουργίας και σεβασμού στον άνθρωπο. Αυτή η πολιτεία εμφανίζεται μόνο από τον Πολιτικό Φορέα της Ελλήνων Συνέλευσις όπου όραμα της είναι μια Ελλάδα παραγωγική, δίκαιη και φωτεινή, όπου η τεχνολογία υπηρετεί τον άνθρωπο, η εργασία συνοδεύεται από αξιοπρέπεια και η πολιτεία λειτουργεί ως εγγυητής της κοινωνικής ισορροπίας. Ο πολίτης στέκεται στο κέντρο της κοινωνίας όχι ως αριθμός, αλλά πρόσωπο με αξία, δικαιώματα και προοπτική.

  Μια Ελλήνων Πολιτεία που η εργασία δεν αποτελεί βάρος αλλά πράξη δημιουργίας. Κάθε άνθρωπος βρίσκει θέση στο κοινό έργο ανάλογα με τις ικανότητες του και το ταλέντο του. Η τεχνολογία και η καινοτομία υπηρετούν τον άνθρωπο δεν τον αντικαθιστούν. Μια Ελλάδα που αξιοποιεί τα χέρια και το πνεύμα των πολιτών της, που προστατεύει τον αδύναμο και ανταμείβει τον άξιο. Μια Ελλάδα που εργάζεται με ψυχή, προοδεύει με δίκαιο και κυβερνάται με αξίες και αρχές. Μια πολιτεία που ενώνει, προστατεύει και εμπνέει τον πολίτη της. Μόνο σε μια τέτοια πολιτεία θα αισθανόμαστε άνθρωποι όπως αρμόζει στη φυσιολογία μας.

Εκδρομή στις ρίζες του Ελληνισμού στο ΔΙΟΝ Πιερίας.

0

Στο χωροχρονικό που βιώνουμε σήμερα όλοι οι Έλλην άνθρωποι, παρατηρείται το φαινόμενο της αδυναμίας συγκράτησης στη μνήμη μας γνώσης και γεγονότων που συνέβησαν στο παρελθόν. Το αποτέλεσμα αυτής της αδυναμίας είναι να ξεχνάμε εύκολα.

      Ο οργανισμός  “Ε5 – ΕΛΕΥΣΙΣ -ΕΝΩΜΕΝΩΝ – ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ  -ΕΝΕΡΓΩΝ – ΕΛΛΗΝΩΝ “ διοργανώνει μια εκδρομή ενθύμησης στις ρίζες της ελληνικότητας και καλεί όλους τους Έλλην ανθρώπους να συμμετέχουν σ’ αυτό.

      Η εκδρομή θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 16 Νοεμβρίου 2025 και ώρα 12:00, στον αρχαιολογικό χώρο στο Δίον Πιερίας. Για το σκοπό αυτό πραγματοποιούνται εκδρομές από όλη τη χώρα προς το Δίον.

      Δηλώστε συμμετοχή. 

      Περισσότερες πληροφορίες σχετικά μπορείτε να επικοινωνείτε με τον οργανισμό Ε5 e5organismos@gmail.com ή στα τηλέφωνα 6970075056, 6993012533, 6944696935, 6973827814, 6973488148.

Ο κύκλος της ατιμωρησίας: Που πήγαν τα 1.400.000 ευρώ;

0

Γράφει ο Μάγνητας

Από τον Κοτρωνιά στον Σταυρογιάννη στον Καραίσκο και ξανά πίσω όταν οι ρόλοι αλλάζουν, αλλά οι ευθύνες χάνονται.


Η ομόφωνη αθώωση του πρώην Δημάρχου Λαμιέων και νυν Βουλευτή της Ν.Δ Γιώργου Κοτρωνιά από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Λαμίας, για τη γνωστή υπόθεση της “μαύρης τρύπας” στα οικονομικά του ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης, δεν αποτελεί απλώς δικαστική εξέλιξη. Είναι το τελευταίο επεισόδιο σε ένα μακρόσυρτο έργο που θα μπορούσε να τιτλοφορείται «Ο θεσμικός παραλογισμός της τοπικής εξουσίας».

Η υπόθεση αφορούσε επιχορηγήσεις άνω του 1.400.000 ευρώ, που σύμφωνα με έκθεση ορκωτού λογιστή προορίζονταν για το ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης, αλλά δεν έφτασαν ποτέ στα ταμεία του. Μετά από πολυετή δικαστική διαδικασία ο Εισαγγελέας πρότεινε την απαλλαγή του κ. Κοτρωνιά και το Δικαστήριο αποφάσισε ομόφωνα την αθώωσή του.

Και κάπως έτσι, η πολιτική σκηνή της Λαμίας ολοκληρώνει έναν ακόμη κύκλο ατιμωρησίας που έχει απλωθεί σε όλη τη χώρα.
Οι ρόλοι εναλλάσσονται, οι πρωταγωνιστές αλλάζουν θέσεις, αλλά το έργο παραμένει το ίδιο. Το σκηνικό θυμίζει περισσότερο σάτιρα με θεσμική σφραγίδα παρά λειτουργία δημοκρατίας.

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ:

Ο Δήμαρχος Κοτρωνιάς

Ο βουλευτής της Ν.Δ. Γιώργος Κοτρωνιάς, δήμαρχος Λαμίας 1999-2004 και πρόεδρος του ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης, αφήνει πίσω του σύμφωνα με τα τότε στοιχεία ένα έλλειμμα 1,4 εκατ. ευρώ. Η υπόθεση δεν θάβεται, ο διάδοχός του Νίκος Σταυρογιάννης αποφασίζει να ψάξει.

Ο Δήμαρχος Σταυρογιάννης καταγγέλλει

Ο Νίκος Σταυρογιάννης, πρώην βουλευτής της Ν.Δ και νέος δήμαρχος 2004-2009, παραλαμβάνει το φάκελο και προχωρά σε επίσημη καταγγελία κατά του προκατόχου του. Η υπόθεση παίρνει το δρόμο της Δικαιοσύνης, οι πολίτες πιστεύουν πως επιτέλους θα υπάρξει κάθαρση.

Ο δικηγόρος- Δήμαρχος και η ανατροπή

Αναλαμβάνει νέος δήμαρχος ο Θύμιος Καραϊσκος 2019-2023 δικηγόρος στο επάγγελμα, σήμερα Σύμβουλος του Δημοτικού συμβουλίου και εμφανίζεται ως συνήγορος υπεράσπισης του Κοτρωνιά στο Εφετείο.
Κι εκεί η Δικαιοσύνη αθωώνει τον πρώην δήμαρχο.
Ο κατηγορούμενος απαλλάσσεται, ο καταγγέλλων σωπαίνει και ο συνήγορος επιστρέφει στη τοπική πολιτική σκηνή.

Από κατήγοροι σε συνήγοροι — ο κύκλος της συνενοχής

Το αποτέλεσμα είναι σχεδόν προδιαγεγραμμένο:
ο καταγγέλλων σιωπά, ο κατηγορούμενος αθωώνεται, ο συνήγορος ανεβαίνει πολιτικά και ο πολίτης μένει να αναρωτιέται που πήγαν τα λεφτά.

Η Δικαιοσύνη κλείνει το φάκελο, αλλά όχι τα ερωτήματα:

Αν υπήρχε “μαύρη τρύπα”, ποιος τη δημιούργησε;

Αν δεν υπήρχε, γιατί έγιναν καταγγελίες;

Και τελικά, ποιος παίζει με τη νοημοσύνη και το δημόσιο χρήμα των πολιτών;

Χωρίς λογοδοσία, δεν υπάρχει Δημοκρατία

Η αθώωση που βασίστηκε; βασίστηκε στην αλήθεια που λέει ότι λείπουν από τα ταμεία τα εκατομμύρια ευρώ του Δήμου και πόσο νομικά καθαρή είναι;


Όταν οι ίδιοι άνθρωποι εναλλάσσονται σε ρόλους κατηγορουμένων, μαρτύρων, υπερασπιστών και αιρετών, τότε η δημοκρατία παύει να λειτουργεί ως θεσμός ελέγχου και μετατρέπεται σε συντεχνία εξουσίας.

Η Λαμία δεν είναι η εξαίρεση είναι μικρογραφία ενός συστήματος που έχει μάθει να κλείνει ατιμώρητα κύκλους διαφθοράς.
Και όσο η Δικαιοσύνη απαλλάσσει χωρίς να απαντά, όσο η πολιτική υπερασπίζεται χωρίς να εξηγεί, το ερώτημα παραμένει βαρύτερο από την απόφαση:

Πού πήγαν τα 1.400.000 ευρώ; 

Μέχρι να υπάρξει απάντηση, στο ΔΗΠΕΘΕ η σάτιρα θα συνεχίζει να παίζεται με σκηνοθέτες τους ίδιους και θεατές τους πολίτες.
Και τότε, δεν θα μιλάμε πια για δικαιοσύνη αλλά για θεσμικό ανέκδοτο.

Οι προγραμματικές δηλώσεις της Ελλήνων Συνεύλευσις αναφέρουν ότι θα γίνει ενδελεχής έρευνα και όποιοι έχουν βάλει χέρι στα δημόσια ταμεία θα τιμωρηθούν, όπως ορίζει η νομοθεσία και αυτό είναι το πρέπον και το δίκαιο, γιατί δεν γίνεται κλέφτες και απατεώνες να ρημάζουν τη ζωή μας και να μένουν ατιμώρητοι.

Τίμησαν 18 χρόνια μετά την πρόεδρο της βουλής που προανήγγειλε τη παραχώρηση Εθνικής κυριαρχίας.

0

Γράφει ο Μάγνητας

Πόση υποκρισία μπορεί να χωρέσει σε μια πολιτεία όπου οι πρωταγωνιστές των σκανδάλων εμφανίζονται ως τιμητές της δημοκρατίας;
Πρόσφατα, ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής μίλησε περί “εκτροπής θεσμών”, σε εκδήλωση προς τιμήν της Άννας Ψαρούδα Μπενάκη της ίδιας που, ως Πρόεδρος της Βουλής το 2005 είχε προειδοποιήσει για τον “περιορισμό της εθνικής κυριαρχίας” της χώρας.
Και κάπως έτσι, το ελληνικό πολιτικό θέατρο φτάνει στο αποκορύφωμα του παραλόγου.


Γιατί αλήθεια, ποιος μιλά για εκτροπή;
Εκείνος που κυβέρνησε σε μια περίοδο που επί των ημερών του ξεδιπλώθηκαν τεράστια σκάνδαλα όπως το Βατοπέδι, οι υποκλοπές, η Siemens, τα σκάνδαλα των υπουργών Παυλίδη, Βουλγαράκη, Ρουσόπουλου ή του ξαδελφού του Λιάπη, που άλλα παραγράφηκαν άλλοι απαλλάχθηκαν με βούλευμα! Αλλά και τόσα άλλα που ακόμα λιμνάζουν στα συρτάρια της Δικαιοσύνης;
Ή εκείνοι που τίμησαν τη σιωπή περισσότερο από την αλήθεια;

Η εκτροπή των θεσμών δεν είναι θεωρητική έννοια.
Είναι η σιωπή των υπευθύνων, η ατιμωρησία των ισχυρών, η επιλεκτική μνήμη μιας Δικαιοσύνης που θυμάται μόνο ό,τι την ενοχλεί.
Είναι η μετατροπή της πολιτικής ευθύνης σε τιμητική διάλεξη, με φόντο χειροκροτήματα και κάμερες. 

Η Άννα Ψαρούδα Μπενάκη είχε τότε μιλήσει για “περιορισμούς του εθνικού βίου” και “μεταβολές της συνταγματικής πραγματικότητας”.


Σήμερα, δεκαεννιά χρόνια μετά, οι προειδοποιήσεις της επαληθεύτηκαν και έγιναν καθεστώς:
θεσμοί χωρίς κύρος, πολιτικοί χωρίς ντροπή και μια κοινωνία που κουρασμένη πια αποδέχεται το ψέμα σαν κανονικότητα.
Χρειάζεται δικαιοσύνη, λογοδοσία και μνήμη.
Γιατί όταν αυτοί οι ανεπάγγελτοι αλλά επαγγελματίες πολιτικοί που εκτροχίασαν τους θεσμούς παριστάνουν τους προστάτες τους, τότε δεν έχουμε δημοκρατία έχουμε παράσταση σε σκηνή χωρίς θεατές.

Η Ελλάδα δεν χρειάζεται άλλες εκδηλώσεις “τιμής”. Από και προς εκείνους που όλοι τους μαζί πρόδωσαν την χώρα που τους γέννησε.

Ήρθε η ώρα για μια νέα αρχή. Μια αρχή που θα ξεσκεπάσει κάθε σκιώδη γωνιά του κράτους, θα φέρει τους ενόχους στο φως και θα απαιτήσει λογοδοσία. Και αυτή η αρχή δεν θα περιμένει κανέναν άλλον παρά εσένα, εμένα, όλους μας. Εμάς που δεν ανεχόμαστε πια την υποκρισία τους, που δεν σκύβουμε το κεφάλι και που θα τιμήσουμε τους θεσμούς με αποφασιστικότητα και με απόλυτο σεβασμό σε όλους τους πολίτες.

Διατροφή και Διαβίωση… Ή πλαστική τροφή και επιβίωση;

0

Γράφει ο Αντάιος

Είναι πολλά χρόνια τώρα, όπου οι διατροφολόγοι μας προτρέπουν να καταναλώνουμε στην καθημερινότητά μας φρούτα και λαχανικά τα οποία είναι πλούσια σε βιταμίνες και θρεπτικά συστατικά, καθώς και ψάρια τα οποία εμπεριέχουν Ω3, ή κρέας εγχώριο το οποίο είναι και αυτό απαραίτητο για την ομαλή λειτουργία του οργανισμού μας όντας πλούσιο σε θρεπτική αξία.


Και όλα αυτά με γνώμονα ότι προέρχονται από την Ελληνική γαία και πως είναι πλήρως κατάλληλα για να θρέψουμε τα παιδιά μας…

 Η μήπως δεν είναι έτσι…; 

 Είναι γνωστό εδώ και έτη σε όλους τους γεωπόνους, αγρότες και αγροεφοδιαστές το σκεύασμα της εφαρμογής ETHEPHON…

Η αιθεφόνη είναι μια οργανοφωσφορική ουσία, ένα ωριμαστικό συστατικό φρούτων και λαχανικών…με ηπατοτοξικές επιδράσεις όμως…

Η μελέτη η οποία διεξήχθει και εγκρίθηκε από την Επιτροπή Θεσμικής Δεοντολογίας Ζώων (IAEC) στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο Ιατρικών Επιστημών (UCMS) στο Νέο Δελχί στις 10 Μαρτίου 2011 με αρ. έγκρισης της IAEC/2011/46 αναρτημένη στο National Library of Medicine μας δείχνει τα εξής… 

 Ύστερα από έρευνα που έγινε πάνω σε συγγενείς ενήλικες αλπίνους αρουραίους WISTAR βάρους 150-200gr απεδείχθει ότι η επίδραση της τεχνητής ωρίμανσης αμφισβητείτε λόγω διαφόρων προβλημάτων που σχετίζονται με την υγεία όπως τον εκφυλισμό των ηπατοκυττάρων με φλεγμονές, ζάλη, αδυναμία, έλκος, καρδιακές ασθένειες, επιθετικότητα των ζώων κ.α

 Αυτά Έλληνα αγρότη αδελφέ μου είναι τα κακώς κείμενα από τα προγράμματα και τους Ευρωπαϊκούς κανονισμούς-οδηγίες που οι γνωστοί-άγνωστοι σε έχουν επιβάλλει και που σε αναγκάζουν να παράγεις άδικο με το πρόσχημα ότι συμβάλλεις στον πρωτογενή τομέα τις χώρας, σκοτώνοντας στην ουσία την ίδια στιγμή τη φύση αλλά και την ίδια τη φυσιολογία σου, με ότι αυτό συνεπάγεται!!!

Μέχρι τώρα λοιπόν, με αυτό το σκεύασμα έχεις προκαλέσει σαν δείγμα μια πρόωρη ωρίμανση στις μηλιές σου και έχεις δέντρα φουντωμένα με καρποφορία για να μπορέσεις να τη βγάλεις άλλον ένα χρόνο (καθαρή) με τους επικυρίαρχους που έμπλεξες και να αμειφθείς για τους κόπους σου.

Πάμε τώρα στο δεύτερο σκέλος…

 Οι ήδη ψεκασμένοι καρποί με αυτό το σκεύασμα, φέρουμε ως δείγμα τα μήλα, μετά τη συγκομιδή θα οδηγηθούν σε αποθήκες ψυγείων για αποθήκευση και διανομή.

Εδώ και έτη, και ας τοποθετηθούν οι όποιοι γεωπόνοι και αγρότες διαβάσουν αυτό το άρθρο, είναι ευρέως γνωστή και λειτουργικά ενεργή στην χώρα μας, η διαδικασία του προϊόντος SMART FRESH TABS μιας φυτορρυθμιστικής ουσίας σε μορφή δισκίων που περιέχουν τη δραστική ουσία 1-methylcyclopropene (1-MCP) η οποία αναστέλλει τη δέσμευση και δράση αιθυλενίου και η οποία καθυστερεί στην ουσία την ωρίμανση.

Δηλαδή, έχεις ψεκάσει τη μηλιά με σκεύασμα ETHEPHON για να προκαλέσεις πρόωρη ωρίμανση και δήθεν παρασιτοκτόνο και έπειτα το ψυγείο σφραγίζει τους θαλάμους αποθήκευσης και ψεκάζει μεθυλό κυκλοπροπένιο για να σταματήσει το στάδιο της ωρίμανσης, να νεκρώσει στην ουσία τον καρπό για 24 ώρες αεροστεγώς για να έχει μεγαλύτερη διάρκεια να ταξιδέψει με τη νταλίκα;;

 Για ποιο λόγο;

Συνδυαστικότητα:

ΣΥΝΔΥΑΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΜΕ ΑΛΛΑ ΜΕΤΑΣΥΛΛΕΚΤΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ Μη χρησιμοποιείτε το SmartFreshΤΜ ProTabs σε ανάμιξη ή ταυτόχρονα με άλλα μετασυλλεκτικά προϊόντα. Μη χρησιμοποιείτε το SmartFreshΤΜ ProTabs σε φρούτα στα οποία έχει προηγηθεί εφαρμογή Ethephon.

Σημάνσεις:

GHS07: Επιβλαβές

Υπουργικές αποφάσεις

Αρ. πρωτ.Ημ/νίαΤίτλος
243316/05/2022SmartFreshTM ProTabs tr22 katoxo yp da 8253
24104/07/2019SmartFresh Pro tr19 par do par odigies fasma xroniko diastima 8253
24225/04/2019SmartFresh ProTabs tr19 fasma minor xroniko diastima 8253
1064311/01/2019SmartFresh ProTabs tr19 lhxh par do 8253
473222/05/2017SmartFreshΤΜ ProTabs tr17 meg sysk clp 8253
563531/05/2016SmartFresh ProTabs 8253

Δεν θα ήθελα να εκθέσω τον συγκεκριμένο αγροεφοδιαστή ούτε και τους καθεστωτικούς μηχανισμούς οι οποίοι ορίζουν την έναρξη και τη παύση των όσων αναφέρω με νομοθετήματα και ασυλίες γιατί δεν είναι αυτό το ζητούμενο του άρθρου.

 Το ζητούμενο είναι πως όλα τα προαναφερθέντα είναι επιβλαβή για τους υδρόβιους οργανισμούς.

 Μα και ο άνθρωπος από ύδωρ είναι δημιουργημένος και ζει και βιώνει στην υδάτινη δημιουργία του…

* Είναι επιβλαβή για τον άνθρωπο και ιδιαιτέρως για την θύλη άνθρωπο όπου τα φυτοοιστρογόνα εμποδίζουν τα οιστρογόνα και τις ορμόνες του ανθρώπινου οργανισμού κατά τη διάρκεια της εμμηνόπαυσης και όχι μόνο…

Έτσι λοιπόν θα πρέπει να συμβάλουμε όλοι από κοινού για να επαναφέρουμε την Δια-τροφή μας στην αρχική νομοτελειακή της θέση και όχι να πέφτει κάθε φορά το βάρος στον εργάτη της γεωργίας, κτηνοτροφίας και αλιείας σαν να είναι ένα θέμα το οποίο δεν απασχολεί όλους τους τομείς της πολιτείας και να περιμένουμε να γίνουν όλα αυτοματοποιημένα!

Είδαμε πως ο συνδικαλισμός ευνόησε τους λίγους μεγαλοκτηματίες που δήθεν θέλησαν να εναντιωθούν στα συμφέροντα των ξένων κέντρων εξουσίας, μα γνωρίζουμε πλέον καλά ότι ωρίμασε ο καιρός και το θέμα είναι αμιγώς θεσμικό.

Είναι θέμα του ίδιου του πολίτη να ασχοληθεί με τη πολιτεία του που τόσο πολύ υποφέρει σε όλους τους τομείς… Και να χαράξει ο ίδιος τη πολιτική του.

 Οι θέσεις της Ελλήνων Συνέλευσις…

Οι παγκόσμιοι συμπεριφοριστές, για να μπορέσουν να πλασάρουν όλες τις παραπάνω επιβλαβής για τον άνθρωπο ουσίες και σκευάσματα, επικαλούνται ότι για να φάνε μήλα οι καημένοι λαοί της γης και να φτάσουν στη πόρτα τους αψεγάδιαστα θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε αυτά τα σκευάσματα για το καλό της ανθρωπότητας…

Όχι αδελφέ, αν θέλω να γευτώ το χουρμά για παράδειγμα ο οποίος φυτρώνει στη Μέση Ανατολή ή στη Βόρεια Αφρική θα έρθει τυποποιημένος και θα πληρώσω για να καταναλώσω ένα προϊόν που δεν βγάζει η χώρα μου, γνωρίζοντας όμως ότι θα είναι αγνό και κατάλληλο για τα παιδιά μου.

Έτσι και αντιθέτως… Εάν θέλουμε ως Κράτος να σεβόμαστε τον εαυτόν μας θα πρέπει να τυποποιούμε και να μεταποιούμε τα προϊόντα του πρωτογενή τομέα της χώρας μας, άνω του ποσοστού του 60% καλύπτοντας έτσι την εγχώρια κατανάλωση και ιδιαιτέρως εκείνα τα οποία η μάνα γαία μας έδωσε κατ’ αποκλειστικότητα.

 Δεν είναι δυνατόν να έχουμε φτάσει σε σημείο να εξάγουμε προϊόντα και να επιστρέφουν στον Έλληνα καταναλωτή πολλαπλάσια πάνω από το κόστος της παραγωγικής αξίας, είναι απόλυτα τραγικό!  

 Παρ. 5.4 των προγραμματικών δηλώσεων του πολιτικού φορέα

Θα γίνει έλεγχος της τροφικής αλυσίδας και θα απαγορευτούν όλοι οι (GM) γενετικά τροποποιημένοι σπόροι.

5.7 Η λίπανση θα γίνεται μόνο με βιολογικά λιπάσματα και εδαφοβελτιωτικά που θα παράγονται στην Ελληνική επικράτεια.

5.9 Θα σχεδιαστεί κατάλληλα, η σχέση παραγωγού, μεταφοράς, αποθήκευσης και συντήρησης…

 Ας φερθούμε με σεβασμό στη συμπαντική μας Μητέρα γαία Δήμητρα, η οποία μας χαρίζει απλόχερα την αφθονία και κατά συνέπεια την δικαιοσύνη για να μπορούμε να μεγαλώνουμε όλοι στην αγκαλιά της από την βρεφική μας ηλικία και ας διαφυλάξουμε αυτή τη κληρονομιά για τις υπόλοιπες γενεές, είναι καθήκον  όλων μας!

Η Δικαιοσύνη στην Εργασία και το Δίκαιο του Αυτόχθονα.

0

Γράφει ο Γιώργος Μάγνητας Ταγκούλης

Όταν οι κρατούντες λησμονούν τους πρώτους δικαιούχους

Άρθρο Δικαίου 

Στην Ελλάδα του σήμερα, χιλιάδες νέοι και ικανοί Έλληνες φεύγουν στο εξωτερικό αναζητώντας εργασία, αξιοπρέπεια και μέλλον. Την ίδια στιγμή, η χώρα εισάγει αλλοδαπούς εργάτες για να καλύψει ανάγκες στην αγροτική, τουριστική και κατασκευαστική παραγωγή. Αυτό δημιουργεί βαθύ ρήγμα στην αγορά εργασίας και στο αίσθημα δικαίου.


Δεν πρόκειται για προνόμιο των μεταναστών, αλλά για ανισότητα συνθηκών: οι άνθρωποι που εισέρχονται, συχνά με άσυλο ή παράνομα, βρίσκουν καλύτερη στήριξη — στέγη, τροφή, ενέργεια και επιδόματα — σε σύγκριση με τους γηγενείς που πληρώνουν φόρους, λογαριασμούς και προσπαθούν να επιβιώσουν υπό δυσμενείς συνθήκες. Το άδικο το γεννά το σύστημα που χειρίζεται διαφορετικά το δίκαιο της εκάστοτε ανάγκης.

Μεταναστευτικό: Όποιος παίρνει άσυλο θα πρέπει να εργάζεται. Το νέο μοντέλο προβλέπει ότι οι Εταιρείες Προσωρινής Απασχόλησης (ΕΠΑ) θα φέρνουν εργατικό προσωπικό με διαφανείς διαδικασίες στους τομείς όπου υπάρχει ανάγκη. Ο εργοδότης αιτείται προσωπικό, η χώρα προέλευσης εγγυάται το προφίλ του εργαζόμενου, και η ΕΠΑ ολοκληρώνει τη διαδικασία.

Η λέξη “διαφάνεια” εμφανίζεται ξανά, αλλά όλες οι κυβερνήσεις την επικαλούνται χωρίς να την εφαρμόζουν πλήρως. Έτσι η λέξη που θα έπρεπε να φέρνει Δίκαιο, έχει γίνει προπέτασμα αδικίας.

Ο Έλληνας πολίτης παρακολουθεί σιωπηλά. Η χώρα αδειάζει από νέους και ικανούς ανθρώπους που φεύγουν αναζητώντας αξιοπρέπεια στο εξωτερικό, ενώ εκείνοι που μένουν αντιμετωπίζουν φόρους, ακρίβεια και δυσμενείς συνθήκες επιβίωσης. Την ίδια στιγμή, κάποιοι που εισέρχονται βρίσκουν μεγαλύτερη υποστήριξη, όχι επειδή το δικαιούνται περισσότερο, αλλά επειδή το σύστημα έτσι το επιτρέπει. Αυτό δεν είναι ”ανθρωπιά” είναι επιλεκτική διανομή δικαιωμάτων από το ολικό δίκαιο των Ελλήνων πολιτών εν προκειμένω ανατροπή του Δικαίου.

Η Δικαιοσύνη είναι έμφυτη, γεννιέται μέσα στον άνθρωπο και δεν είναι τιμωρός, αλλά ισορροπητής. Είναι το μέσο απόδοσης του Δικαίου διανεμητικά, διορθωτικά και με αμοιβαιότητα. Όλοι έχουν ευθύνη αλλά η ευθύνη αυτή παραμένει ανεκπλήρωτη από τις κυβερνήσεις όλων των προηγούμενων δεκαετιών. https://www.aitherikigrafi.gr/ellanio-axiako

Φανταστείτε έναν Έλληνα πολίτη που ζητά άσυλο σε χώρα της Μέσης Ανατολής ή της Βόρειας Αφρικής ή σε όποια χώρα του πλανήτη και να του προσέφεραν δωρεάν στέγη, ενέργεια και επίδομα διαβίωσης; Θα του επέτρεπαν να εργαστεί χωρίς να γνωρίζει τη γλώσσα ή να σεβαστεί τους νόμους; Η απάντηση είναι μάλλον όχι. 

Εδώ όμως, οι κυβερνήσεις επέλεξαν τον εύκολο δρόμο: να μοιράζουν “δικαιώματα” χωρίς ευθύνη, ενισχύοντας συνθήκες αδικίας για τους γηγενείς και σχετική ευνοϊκή μεταχείριση για όσους εισέρχονται. Κάθε διοίκηση χώρας που λειτουργεί με αυτόν τον τρόπο ουσιαστικά στρέφεται εναντίων του ολικού δικαίου του συνόλου των γηγενών πολιτών της ίδιας της πολιτείας που αντιπροσωπεύουν.

Η Δικαιοσύνη δεν είναι απλώς νόμος ή προνόμιο που δίνει η Πολιτεία. Είναι αξία που γεννιέσαι με αυτήν. Γεννιέσαι με την ικανότητα να κρίνεις, να ενεργείς και να απαιτείς το δίκαιο. Όσο αγνοούμε αυτή την έμφυτη αξία, το άδικο θεριεύει. Όταν τη ζωντανέψουμε μέσα μας, γίνεται φωνή, πράξη και αλλαγή, γίνεται ΔΙΚΑΙΟ.

Προτάσεις για ένα δίκαιο και ασφαλές πλαίσιο.

Προτεραιότητα στους Έλληνες πολίτες σε εργασία, κατάρτιση και κοινωνικές παροχές.
Ορθή και διαφανής διαχείριση εισερχομένων με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα και σαφή εφαρμογή του Νόμου.
Διαφύλαξη των συνόρων, ώστε η είσοδος στη χώρα να γίνεται με ασφάλεια και με σεβασμό στους κανόνες.
Διακοπή παροχών σε όσους παραμένουν χωρίς νόμιμη άδεια και επαναπροώθηση στις χώρες τους.
Στήριξη των Ελλήνων ανέργων με ουσιαστικά και στοχευμένα προγράμματα.
Αναθεώρηση των μεταναστευτικών συμφωνιών με γνώμονα τις πραγματικές ανάγκες της χώρας και όχι τα συμφέροντα.
Δημόσια λογοδοσία για τα κονδύλια που διατέθηκαν σε ΜΚΟ και δομές τα τελευταία 20 χρόνια.
Όλες οι κυβερνήσεις υπόσχονταν δικαιοσύνη. Καμία δεν την υπηρέτησε ολοκληρωμένα. Η Δικαιοσύνη δεν είναι ανισορροπία δεν είναι λόγια προεκλογικά, αλλά πράξη καθημερινή. Όσο ο πολίτης σωπαίνει το άδικο θεριεύει, όταν όμως απαιτεί ενημερώνεται και συμμετέχει, τότε μπορεί να ξαναβρεί την ισορροπία.

Η Δικαιοσύνη γεννιέται μέσα σου. Γίνε ΕΣΥ η φωνή του Δίκαιου. Υπερασπίσου το Δίκαιο όχι το προνόμιο.

Καρκίνος της χώρας η κρατική διαφθορά και η ασυλία.

0

Γράφει ο Ξενοφών Κανελλόπουλος

Καρκίνος της χώρας η κρατική διαφθορά και η ασυλία.

Εγκληματίες με τη κάλυψη κρατικών λειτουργών έκλεβαν για χρόνια ευρωπαϊκά χρήματα, στέλνει το μήνυμα η ευρωπαία εισαγγελέας Λάουρα Κοβέσι στα εγχώρια ”λαμόγια”, σε όλους τους τομείς της κρατικής μηχανής λέγοντας ότι: <<Οι κανόνες του παιχνιδιού έχουν αλλάξει. Είμαστε εδώ για να μείνουμε. Όσοι θέλετε να εμποδίσετε τη δουλειά μας σκεφτείτε το καλύτερα>> για τις δεκάδες υποθέσεις που ερευνούν και εκκρεμούν όσων πλήττουν τα οικονομικά συμφέροντα της Ε Ένωσης.


Τονίζοντας ιδιαίτερα την ανάγκη να τροποποιηθεί το άρθρο 86 περί ευθύνης υπουργών, ως βασικό εμπόδιο για την έρευνα στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και στα Τέμπη.

Το άρθρο 86 του Συντάγματος παραβιάζει την αρχή της ΙΣΟΤΗΤΑΣ που είναι η θεμελιώδης αρχή της Δημοκρατίας με επακόλουθο να μην υπάρχει πραγματική απόδοση δικαιοσύνης.

Ο μεγαλύτερος σύμμαχος της διαφθοράς είναι η ατιμωρησία, όπου με αδιαφανείς διαδικασίες και πρακτικές, εφευρίσκουν και εφαρμόζουν διάφορα τεχνάσματα ώστε να ξεπλένουν ευθύνες, κονιορτοποιώντας τα θεμέλια της δικαιοσύνης και κατά συνέπεια στη φαινομενική δημοκρατία στην οποία ζούμε, δημιουργείται η ψευδαίσθηση ότι θα αποδοθεί δικαιοσύνη.

Όταν η ίδια σαν ανεξάρτητη αρχή αποσιωπά εγκληματικά, εξαρτάται, κατευθύνεται και χειραγωγείται διαχρονικά από τις εκάστοτε κυβερνήσεις, εξευτελίζεται και υπονομεύει τη θέση της σαν θεσμός προστασίας του δημοσίου συμφέροντος, με άπειρα δείγματα πλέον που έρχονται στο φως. Όπως η καταγγελία για τη σύμβαση 717 που αφορούσε τα συστήματα ασφαλείας σιδηροδρόμων, την οποία ο εισαγγελέας που την ανέλαβε την έβαλε στο αρχείο, για να έρθει η Ευρωπαϊκή εισαγγελία να τη βγάλει πέντε μήνες πριν από την εκατόμβη-έγκλημα στα Τέμπη και να γίνει περίφημη από τον άδικο χαμό των συνανθρώπων μας.

Ή όπως η επίσημη καταγγελία τον Σεπτέμβριο του 2020 στην Εισαγγελέα Πρωτοδικών Λαμίας με θέμα: Χρυσαφένιοι βοσκότοποι και ο νόμος της… σιωπής. Με εμπλεκόμενα υψηλόβαθμα στελέχη του ΟΠΕΚΕΠΕ, του ΟΣΔΕ, συγγενικό πρόσωπο υπουργού και πληθώρα σύγχρονων κομματικών, μεσαζόντων, εργολάβων των ξένων αφεντικών και τοκογλύφων που εδώ και χρόνια απομυζούν τον πλούτο της χώρας αλλά κλέβουν και ευρωπαϊκά χρήματα και κονδύλια σταματώντας την ανάπτυξη σε όλους τους τομείς. Και ως προς το ερώτημα η εισαγγελία εδώ δεν γνώριζε; και αν γνώριζε τι έκανε- έπραξε; 

Έπρεπε να επέμβει η Ευρωπαϊκή εισαγγελία και να διασυρθεί η χώρα μας για να αρχίσει ουσιαστική έρευνα.

Όταν νοσεί η δικαιοσύνη σταματά η καρδιά της Δημοκρατίας και μόνο κράτος δικαίου δεν χαρακτηρίζεται .

Καρκίνος της χώρας η κρατική διαφθορά και η ασυλία, έχει όνομα και ο νεποτισμός, κρατά πάνω από έναν αιώνα και για άλλη μια φορά ενδεχομένως ανήθικα θα σπεύσουν νομοθετώντας να παραγραφούν τα ποινικά αδικήματα των υπουργών, δημιουργώντας νοσηρές μεταστάσεις στο σώμα της Δικαιοσύνης και κατ’ επέκταση στη κοινωνία που βράζει από την αδικία που εισπράττει.

Η θεμελιακή νομοθεσία του πόθεν έσχες δεν λειτουργεί, (είναι για κλάματα) εφόσον το πόθεν δεν ερευνάται, δεν ελέγχεται ουσιαστικά η απόκτηση περιουσιακών στοιχείων των κυβερνητικών στελεχών και πολιτειακών αξιωματούχων, με φαινόμενα ασυδοσίας και πλουτισμού που δεν δικαιολογούνται από το μισθό της ιδιότητας τους, γι’ αυτό βλέπουμε να εισέρχονται στα δημόσια αξιώματα με δύο ακίνητα και σε βάθος πενταετίας πολλαπλάσια.

Το άρθρο 86 Σ. που υπερψήφισαν όλα τα κόμματα συμπεριλαμβανομένου και του ΚΚΕ, παρέχει  ΑΣΥΛΙΑ σε όλο το κυβερνητικό και κοινοβουλευτικό παρεάκι μόνο σε εθνική διαδικασία.

Όμως ΑΣΥΛΙΑ σύμφωνα με το ευρωπαϊκό δίκαιο και τη κείμενη νομοθεσία δεν υπάρχει και πολλοί “άριστοι” που έχουν μάθει στη λαμογιά και στην αρπαχτή έχουν χάσει τον ύπνο τους, καθώς το εσωτερικό εγχώριο δίκαιο είναι υποδεέστερο από άποψη ιεράρχησης τυπικής ισχύος σε σχέση με το δίκαιο της ΕΕ.

Και το γνωρίζουν πολύ καλά, διότι η οδηγία 2017/1371 γνωστή ως PIF DIRECTIVE, (Protection of the Unions’ s Financial Interests) η οποία ενσωματώθηκε στο ελληνικό δίκαιο με το Ν.4689/20, θεσπίζει νομικές διατάξεις που ορίζουν ως παράνομες, άδικες και καταλογιστέες και κατά συνέπεια ποινικά κολάσιμες, πράξεις όπως την απάτη, τη δωροδοκία, τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, τη δωροδοκία αξιωματούχου της ΕΕ, με λεία τα χρήματα της ΕΕ, δηλαδή τις επιδοτήσεις. Επιβάλλει δε, την ποινικοποίηση των συμπεριφορών αυτών στα κράτη μέλη της ΕΕ, ακόμα κι αν δεν είναι ποινικά κολάσιμες σύμφωνα με το εσωτερικό τους δίκαιο, αν επηρεάζουν τα οικονομικά της ΕΕ.

Επίσης ο ν.4786/21 κύρωσε το κανονισμό 2017/1939 για την εισαγγελία της ΕΕ και προβλέπει τις διαδικασίες και τις αρμοδιότητες για τη δίωξη αξιόποινων πράξεων σε βάρος του προϋπολογισμού της ΕΕ, απάτη, υπεξαίρεση, απιστία, διαφθορά.

Όταν και αν αποδοθούν ποινικές κυρώσεις στους εμπλεκόμενους για τις εγκληματικές ενέργειες των υπευθύνων από την Ευρωπαϊκή εισαγγελία, δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα. Ούτε θα βελτιωθεί η ζωή των πολιτών, ούτε οι εγγενείς παθογένειες του συστήματος που είναι βαθιά ριζωμένες θα εκριζωθούν, ούτε η μνήμη των νεκρών θα δικαιωθεί, αλλά αντιθέτως συνεχώς θα επιδεινώνεται.

Διότι με τα ψευδή στοιχεία η Ευρωπαική Ένωση και με τις αποικιοκρατικού τύπου δανειακές συμβάσεις – μνημόνια που μας επέβαλαν οι εταίροι μας με συνεργάτες τους πολιτικούς ανθέλληνες, περιήλθε το κράτος και οι Έλληνες, σε αυτές τις οδυνηρές καταστάσεις που βιώνουμε με τραγικές συνέπειες, (δεκάδες χιλιάδες αυτόχειρες) αδιαφορώντας πλήρως για το βίο των ανθρώπων με στόχο την υφαρπαγή της ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας.

ΚΑΜΙΑ ΑΣΥΛΙΑ ΚΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ δεν θα υπάρχει στα δημόσια αξιώματα στη πραγματική Δίκαιη ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ

Το ισχυρότερο όπλο-εργαλείο για τη καταπολέμηση της διαφθοράς είναι ο πραγματικός ΕΛΕΓΧΟΣ για να έρθει η ισορροπία – ισονομία τιμώντας την ΙΣΟΤΗΤΑ που είναι η βασική αρχή της Δημοκρατίας.

Με την Ελλήνων Συνέλευσις θα συσταθούν επιτροπές έρευνας και ελέγχου για τη διαχείριση του δημόσιου χρήματος από εσωτερικά ή εξωτερικά όργανα καθώς και τη διερεύνηση του ρόλου των συμβουλευτικών, ελεγκτικών εξωτερικών, ιδιωτικών ή και κρατικών συμβούλων. Θα γίνει έλεγχος των οικονομικών καταστάσεων, των υποχρεώσεων, των περιουσιακών στοιχείων, των ταμείων, τη δομή μισθολογίων όλων των υπουργείων, θεσμών, δήμων, περιφερειών κτλ.

Θα συσταθούν επιτροπές υπεύθυνες να προβούν στον έλεγχο της βασικής δομής όλων των υπουργείων ως προς τη λειτουργία το τρόπο που λαμβάνονται και εκτελούνται καθώς και εποπτεύονται οι αποφάσεις, συμβάσεις, διαγωνισμοί, προμήθειες κ.α., ούτως ώστε να υπάρχει καθαρή εικόνα για όλα τα θέματα της διοίκησης και των υποχρεώσεων που προκύπτουν απ’ αυτές. Θα ετοιμαστούν και προϋπολογισμοί για τη μεγιστοποίηση των αποδόσεων και την εύρυθμη λειτουργία αυτών.

Η δικαιοσύνη θα βρει τον πραγματικό βηματισμό της που θα αποδώσει το Δίκαιο, όπως ακριβώς ορίζεται Νομοτελειακά, που θα ωφελήσει τους Έλληνες συνολικά και όλους τους Ευρωπαίους πολίτες και αυτό πλέον επαφίεται ΜΟΝΟ στην ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ .