Το πιο επικίνδυνο όμως δεν είναι η τουρκική προκλητικότητα. Αυτή είναι δεδομένη και διαχρονική. Το πιο επικίνδυνο είναι τα Ελληνικά πολιτικά και επικοινωνιακά φερέφωνα που παρουσιάζουν την κάθε υποχώρηση ως «ωριμότητα» και κάθε αμφισβήτηση εθνικών θέσεων ως «αναγκαίο συμβιβασμό».
Η Ελλήνων Συνέλευσις είναι η μόνη που διαθέτει τα απαραίτητα κεφάλαια, έχει την βούληση και τον τρόπο να εκτελέσει ένα υπέρ φιλόδοξο δραστήριο δικό μας ναυπηγικό και αμυντικό πρόγραμμα και με υψηλές απολαβές για όλους τους ένστολους μας χωρίς καμία απαρέσκεια προς τα καθήκοντα που εκτελούν.
Το ανησυχητικό είναι που ενημερωνόμαστε από τον Αμερικανό αναλυτή, γιατί αν περιμέναμε από τα κόμματα, την κυβέρνηση ή τα χρηματοδοτούμενα ΜΜΕ σίγουρα οι Τούρκοι θα είχαν φτάσει στο Αιγαίο και ίσως τότε θα υποψιαζόμασταν κάτι και πιθανόν θα μας ενημέρωναν μετά να μας καθησυχάσουν για να γίνουμε βιλαέτι της Τουρκίας.
Πρέπει να γίνει σαφές όμως ότι μέσα από τις συνθήκες κανένας δεν έχει το δικαίωμα να αλλάζει τα τοπωνύμια. Βλέπουμε όμως ότι η Τουρκία καταπατώντας τις συνθήκες άλλαξε χιλιάδες τοπωνύμια.
Θα επανεξεταστούν και θα ανασυσταθούν τα πάντα ώστε να γίνουμε το μεγαλύτερο θαλάσσιο διακομιστικό κέντρο του πλανήτη καθώς η χώρα μας αποτελεί τον συνδετικό κρίκο των τριών ηπείρων. Θα είναι η έδρα της παγκόσμιας εμπορικής ναυτιλίας όπου κάθε πλοίο που θα φέρει την ελληνική σημαία θα είναι αφορολόγητο, με τη προϋπόθεση και την υποχρέωση ότι το κυρίαρχο στοιχείο στο πλήρωμα θα είναι Έλληνες.
Ουδέποτε υπήρξε και ούτε υπάρχει πρόθεση σοβαρής εξωτερική πολιτικής στην Ελλάδα κάτι στο οποίο συνομολογεί ολόκληρη η ελληνική βουλή και όχι μόνο το κυβερνών κόμμα.
