Γράφει ο Καπετανάκης Γιώργος
Σε αδιέξοδο βρίσκεται εδώ και δεκαετίες το μεγάλο θέμα της βίας στα Ελληνικά Δημόσια πανεπιστήμια κάνοντας το πρόβλημα πιο εμφανές πάρα ποτέ. Το πρόβλημα αναζητά λύση και μάλιστα άμεση.
Γιατί επιλέγεται από την κυβέρνηση να ανακινήσει τώρα το χρόνιο θέμα της βίας στα ΑΕΙ;
Μήπως γιατί στην κυβέρνηση έχουν συσσωρευτεί αρκετά προβλήματα από την ανεργία, την υπέρογκη φορολογία, την εξαντλητική ακρίβεια, την φτώχεια, τα Τέμπη και προκειμένου να τα διαχειριστεί, αποπροσανατολίζει την κοινή γνώμη; Μήπως τα περιστατικά βίας εμφανίζονται στα πανεπιστήμια όποτε βολέψει πολιτικά και επικοινωνιακά την εκάστοτε κυβέρνηση, προσφέροντας κάθε φορά την εύκολη επικοινωνιακή νίκη που χρειάζεται;
Σε κάθε περίπτωση πάντως η βία εντός της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης είναι χρόνιο φαινόμενο. Και μπορεί η όλη κατάσταση και η διαιώνιση της αντιπαράθεσης να βολεύει τα κόμματα, κυρίως όμως καταστρατηγεί την ορθή λειτουργία των Πανεπιστημίων.
Πενήντα ένα χρόνια φέτος μετά την μεταπολίτευση, μισός αιώνας, από το 1974 τα Ελληνικά πανεπιστήμια αποτελούν άβατο των παρανομούντων και όχι άσυλο ιδεών, και η βία δε λέει να κοπάσει. Είναι ένα μοναδικό κοινωνικό φαινόμενο σε ολόκληρη την Ε.Ε. που προσβάλλει κατάφωρα τον τεράστιο Ελληνικό πολιτισμό που κληρονομήσαμε και δεν κρατήσαμε τίποτα που να μας τον θυμίζει. Καταλύονται Αξίες, Αρχές και θεμελιώδεις νόμοι της δημοκρατίας.
Καταντήσαμε τους χώρους που ανέκαθεν έβγαζε επιστήμονες και πανεπιστήμονες, σε χώρο αντιπαράθεσης κομματικών ιδεολογιών, βίαιων συμπεριφορών και βιαιοπραγιών εις το όνομα διάφορων ιδεολογημάτων.
Η Υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, Σοφία Ζαχαράκη, είχε την ευκαιρία προ ημερών, να παρουσιάσει τις παρεμβάσεις της κυβέρνησης για την αντιμετώπιση των φαινομένων βίας και ανομίας στα Δημόσια Πανεπιστήμια στους πρυτάνεις των Δημοσίων Πανεπιστημίων. Η παρουσίαση έγινε την τελευταία ημέρα της συνόδου των πρυτάνεων που πραγματοποιήθηκε στην Χαλκιδική.
Αυτό που αποκομίσαμε από την εξαγγελλία των μέτρων είναι τα μετρά καταστολής και όχι όπως περιμέναμε εξυγίανσης σαν να λέμε (τι είχες Γιάννη τι είχα πάντα). Πρέπει να καταλάβουμε εμείς οι γονείς που στέλνουμε τα παιδιά μας. Είναι χώρος εκπαίδευσης ή είναι εκκολαπτήριο αυριανών πολιτικάντηδων;
Με πιο δικαίωμα τα κόμματα δημιουργήσαν αυτή την παθογένεια μέσα στον χώρο του πανεπιστημίου, μεταφέροντας εκεί την αντιπαράθεση τους;
Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που παρεμβαίνει η κυβέρνηση προκειμένου να εξαλείψει την βία στα πανεπιστήμια. Τα φαινόμενα της βίας και των καταλήψεων δεν εξαλείφθηκαν, παρότι η κυβέρνηση το 2019 με τον νόμο 4623 κατάργησε το πανεπιστημιακό άσυλο και το 2021 με τον νόμο 4777 ίδρυσε την πανεπιστημιακή αστυνομία.
Το εγχείρημα της αστυνόμευσης και καταστολής απέτυχε καθώς αποδείχθηκε αντιφατικό με τον ρόλο του πανεπιστημίου στην μετάδοση της επιστημονικής γνώσης, της ακαδημαϊκής ελευθερίας και διάδοσης ιδεών. Ήταν απλά μια κίνηση εντυπωσιασμού για να χρυσώσει το χάπι, χωρίς να επιφέρει κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα.
Ποτέ στην ουσία δεν ενδιαφερθηκαν για την ασφάλεια των φοιτητών, των καθηγητών, των εργαζομένων και εν τέλει των εγκαταστάσεων που πληρώνουμε μέσω φόρων για την υγιή και εύρυθμη λειτουργία των ΑΕΙ.
Επακόλουθο ήταν, μετά από οργανωμένη επιχείρηση καταστροφής ή και σπέκουλας των ‘’γνωστών’’ (αλλά όταν πρόκειται για συλλήψεις, ‘’άγνωστων’’ατόμων ) να καταλήγουν οι αίθουσες διδασκαλίας, τα εργαστήρια που εφοδιάσαμε με πανάκριβα όργανα να γίνονται ρημαδιό, θυμίζοντάς μας άλλες εποχές, μεσαιωνικές, όπου η μανία κάποιων καθοδηγούμενων δεν άφηνε τίποτα όρθιο στο πέρασμα τους.
Η προστασία των πανεπιστημίων αποτελεί ευθύνη του κράτους, που έχει την δύναμη και τα θεσμοθετημένα όργανα, για να δώσει καίρια λύση σε κάθε πρόβλημα και όχι να διαιωνίζει το πρόβλημα, αποκομίζοντας από αυτή την αρρωστημένη κατάσταση κομματικά οφέλη.
Η Ελληνική κοινωνία καταπονημένη, αλλά και παγωμένη εμπρός στις εξελίξεις, αδυνατεί να αντιδράσει και τελικά να δράσει. Δεν έχει φροντίσει να έχει τον έλεγχο παίρνοντας τα ηνία της εξουσίας, μέσω εκπροσώπων και όχι αντιπροσώπων, και έτσι δίνει το δικαίωμα να αποφασίζουν αυτοί για εμάς. Αν και μας δίνεται η ευκαιρία κάθε τέσσερα χρόνια, επιμένουμε να παρακολουθούμε αμέτοχοι λες και δεν μας ενδιαφέρει, λες και δεν είναι δικά μας παιδιά αυτά που θίγονται και από την άλλη που θίγουν, το κοινό περί δικαίου αίσθημα.
Βεβαίως να τονίσουμε ότι η εκπροσώπηση των φοιτητών μέσω εκλογικών διαδικασιών είναι θεμιτή προκειμένου να έχουν λόγο στον διάλογο του πανεπιστημίου, αντίθετα η εκπροσώπηση τους μέσω των κομματικών παρατάξεων είναι επιβλαβής και θανάσιμη για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, όπως άλλωστε έχει αποδειχθεί επανειλημμένως.
Σύμφωνα με έρευνα του πανεπιστημίου Μακεδονίας, την χρονική περίοδο από το 2011 έως το 2017 καταγράφηκαν συνολικά 358 περιστατικά ανομίας σε 19 ιδρύματα. Καθώς πέραν από την άσκηση βίας, καταγράφηκαν και 87 περιστατικά κατάληψης, 67 περιστατικά εισβολής, 31 περιστατικά ματαίωσης εκλογών, 27 περιστατικά επιθέσεων και τέλος 20 περιστατικά ναρκωτικών.
Αν οι πολιτικοί των κομμάτων κόπτονται αληθώς για την εξάλειψη της βίας στους χώρους όπου πρέπει να υπάρχει ελεύθερη διακίνηση ιδεών, που είναι και το διακύβευμα του όλου θέματος, δεν έχουν παρά να συμφωνήσουν όλοι μαζί κάνοντας στην άκρη τις ιδεολογικές τους καταβολές που μαστίζουν κυριολεκτικά την χώρα μας. Φέρνοντας συνεπώς το επιθυμητό αποτέλεσμα σε μια ανελισσόμενη παιδεια.
Οι κυβερνήσεις που ως σήμερα πέρασαν από την εξουσία δεν χειρίστηκαν το μεγάλο πρόβλημα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης όπως έπρεπε. Οι εικόνες καταστροφής και έντονης παραβατικότητας, εγκληματικότητας και ανομίας, στην ημερήσια διάταξη των ΜΜΕ. Ποιοι είναι αυτοί που δημιουργούν το πρόβλημα; Δεν εχουν ονομα και υλική υπόσταση;
Ούτε λόγος για την υποχρηματοδότηση των ιδρυμάτων, κατατασσόμενοι ουραγοί με μόνο 20% σε αντιστοιχία κονδυλίων με την Ευρώπη, την υποστελεχωση σε προσωπικό και την κατάρρευση των υποδομών. Τσιμουδιά για την παραβίαση του συντάγματος από τον νομό περί της ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων στην χώρα μας. Βλέπε Νόμο 5094 – ΦΕΚ Α 39. 13/03/2024.
Κουβέντα για το εργοστάσιο έτοιμων εργασιών και παντοπωλείο σημειώσεων που στήνουν επιτήδειοι εντός των πανεπιστημίων. Είναι γνωστό σε όσους πέρασαν από το πανεπιστήμιο την ύπαρξη προνομιακών σχέσεων, που οι κομματικοί μηχανισμοί χτίζουν με τους φοιτητές όταν προσφέρουν τις υπηρεσίες τους και ως αντάλλαγμα λαμβάνουν το άκοπο πέρασμα των μαθημάτων τους. Μία συνήθη πρακτική ανταλλαγής.
Τα δημόσια πανεπιστήμια από κοσμήματα άλλοτε γνώσης και πειθαρχίας, κατάντησαν σήμερα παραμάγαζα που λόγο των χρόνιων προβλημάτων αναβάθμισης της ύλης, της αποστράγγισης οικονομικών πόρων και της φθοράς είναι έτοιμα να κλείσουν, ανοίγοντας τον δρόμο στους ιδιώτες.
Το γεγονός αυτό φυσικά δεν πρέπει να μας προκαλεί ανησυχία, καθώς έως τον Σεπτέμβριο του 2025 θα λειτουργήσουν τα πρώτα 11 μη κρατικά πανεπιστήμια όπως ονομάζονται τα (ιδιωτικά κολέγια).
Η κυβέρνηση της ΝΔ βλέπει τις εξελίξεις αυτές ως ορόσημο για την εκπαιδευτική πολιτική της χώρας. Η υπουργός παιδείας, Σοφία Ζαχαράκη και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης χαιρέτισαν την πρόοδο της διαδικασίας, με τον πρωθυπουργό να κάνει λόγο για μία κατάκτηση με πολλαπλά οφέλη για τους φοιτητές, τις οικογένειες τους, την Ελληνική οικονομία και συνολικά για την χώρα.
Τώρα, αν θεωρείτε κατάκτηση η μεταστροφή της ανώτατης εκπαίδευσης από δημόσια που ήταν ως σήμερα, σε ιδιωτικά αύριο με ότι αυτό συνεπάγεται από πλευράς ποιότητας και κόστους, ας αναρωτηθούμε και ας κάνουμε την αυτοκριτική μας, κατά πόσο έχουμε συμβάλλει με τις επιλογές μας και πως θα μπορούσαμε να το αποφύγουμε, να το διορθώσουμε στο μέλλον.
Κύριοι, αν καταλάβατε, κατέχουν πανελλήνιο ρεκόρ υποκρισίας, δεν τους ενδιαφέρει η πρόοδος και προκοπή στα Ελληνικά Πανεπιστήμια δεν είναι τυχαίο που είμαστε τελευταίοι των τελευταίων. Ούτε χαρακτηρίζεται τυχαίο η αιμορραγία φυγής των νέων για να σπουδάσουν σε ξένα ιδρύματα. Ο νέος θέλει το καλύτερο για το μέλλον του, αφού βέβαια του επιτρέπεται οικονομικά να το κάνει πράξη.
Ευγνωμονούμε την κυβέρνηση της ΝΔ αλλά και όλους τους κομματικούς ιδεολογικούς χώρους που με τις προσπάθειες τους, κατάφεραν τελικά και με πολύ κόπο να υποβαθμίσουν τα ΑΕΙ μας, φέροντας μας τα αλλοδαπά πανεπιστήμια στα πόδια μας.
Από τις Προγραμματικές Δηλώσεις που είναι στηριγμένο πάνω στις οικονομικές προσφορές του κ. Αρτέμη Σώρρα προς την Κυρίαρχη Ελληνική Δημοκρατία, καθώς επίσης και στο πρόγραμμα των 2,3 τρις Ευρώ το οποίο έχει κατατεθεί στα ταμεία Κληρονομικών Κεφαλαίων των αυτοχθόνων κυρίαρχων Ελλήνων.
Αυτές οι προσφορές και τα αποθεματικά που είναι στην διάθεση των Ελλήνων, θα περιέλθουν στα χέρια μας όταν τους θεσμούς του κράτους μας, αναλάβει ο πολιτικός φορέας ‘’Ελλήνων Συνέλευσις’’
Το περιβάλλον της εκπαίδευσης σήμερα δημιούργησε μια πλήρη αποστροφή των μαθητών και φοιτητών από τα καθήκοντα τους, εντάσσοντας στο πρόγραμμα τους εξαντλητικό διάβασμα αποστηθιζοντας ολόκληρα βιβλία, σκοτώνουν την κριτική δημιουργική σκέψη, καθοδηγώντας σκέψη και πράξη σύμφωνα με τον σχεδιασμό που κάνουν οι διοικούντες, εξυπηρετώντας αλλότρια συμφέροντα προς το Έθνος μας.
Η παιδεία στην Ελλήνων πολιτεία θα είναι ένα πανίσχυρο εργαλείο για την παραγωγή Ελλήνων πολιτών με κρίση, επίγνωση και αυτογνωσία. Σκοπός, το χτίσιμο σώματος και πνεύματος, έτοιμοι να δώσουν την μάχη τους ως ολοκληρωμένοι πολίτες – οπλίτες στην αυριανή πολιτεία τους.
ΠΟΣΑ κεφαλαια θα δαπανηθουν για την επίτευξη αυτού του στόχου;
Θα δαπανηθουν ΌΣΑ χρειαστούν χωρίς περιορισμό καθώς η Ελλήνων Πολιτεία θεωρεί την παιδεία ως το κρισιμότερο και πιο νευραλγικό τομέα της κοινωνίας.
