Γράφει ο Μάγνητας
Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν έστειλε επίσημες επιστολές στα κράτη-μέλη της Ε.Ε., απαιτώντας μέχρι το τέλος του Δεκεμβρίου να συμφωνήσουν για το πως θα χρηματοδοτηθεί το θηριώδες ποσό των 135,7 δισεκατομμυρίων ευρώ για την Ουκρανία την επόμενη διετία.
Ναι, καλά το καταλάβατε όχι να συζητήσουν να αποφασίσουν, όχι να εξετάσουν να δεσμευτούν. Με διορία. Με πίεση. Με ύφος απόλυτης κυριαρχίας.
Ζητά «κοινό χρέος», «αμετάκλητες εγγυήσεις», «νομικές δεσμεύσεις» και αν κάποιο κράτος δεν θέλει… τότε τα άλλα θα πληρώσουν και το δικό του μερίδιο!
Για την Ελλάδα των μνημονίων όμως δεν δέχτηκε ούτε αναδιάρθρωση χρέους, για την Ελλάδα των δεκάδων χιλιάδων αυτοχειριών δεν βρέθηκαν ούτε 30 δισεκατομμύρια, για την Ουκρανία, ξαφνικά βρίσκονται εκατοντάδες.
Κι όλα αυτά με φόντο τις έρευνες για διαφθορά, τις σκιές πάνω από την Κάλας, τα 48 δις. δολάρια αμερικανικής βοήθειας που «εξαφανίστηκαν», παραιτήσεις υπουργών στο Κίεβο και την ίδια ώρα η Ευρωβουλή… να προστατεύει τη Φον ντερ Λάιεν από παραπομπή.
Κι επιπλέον, οι Έλληνες ευρωβουλευτές; Ούτε ένας να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων.
Η ΕΥΡΩΠΗ ΕΞΕΥΤΕΛΙΖΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΟ ΔΕΧΕΤΑΙ.
Η είδηση ότι η Φον ντερ Λάιεν έστειλε επιστολές στα κράτη-μέλη με διορία «μέχρι τον Δεκέμβριο» δεν είναι απλώς προκλητική.
Είναι η επίσημη παραδοχή ότι η Ε.Ε. λειτουργεί πλέον σαν αυτοκρατορία που θεωρεί τα μέλη της δουλοπάροικους, αναγκασμένους να χρηματοδοτούν ό,τι αποφασίσει η ηγεσία, ακόμη κι αν η απόφαση αυτή καταστρέφει τις κοινωνίες τους.
Την ώρα που στην Ελλάδα:
Κόβονται συντάξεις, καταργούνται επιδόματα, διαλύεται η δημόσια υγεία, σαπίζουν οι υποδομές και η μεσαία τάξη επιβιώνει οριακά, η Ε.Ε. απαιτεί να βάλουμε πλάτη για τα ελλείμματα και τον προϋπολογισμό μιας τρίτης χώρας της Ουκρανίας χωρίς κανένα ουσιαστικό έλεγχο, με σκάνδαλα διαφθοράς να χτυπούν κόκκινο. Κι εδώ είναι το πραγματικό ερώτημα:
Ποιος τους έδωσε αυτό το δικαίωμα; Ποιος τους όρισε διαχειριστές των χρημάτων των λαών; Με ποια εντολή; και γιατί για την Ουκρανία βρίσκεται θάλασσα χρημάτων, ενώ για την Ελλάδα ούτε σταγόνα; Γιατί η Ουκρανία δικαιούται δημοσιονομική «ανάσα», αλλά η Ελλάδα έπρεπε να λιμοκτονήσει για να «σωθεί» το ευρώ;
Και κυρίως: Ποια άλλη χώρα στην Ε.Ε. εκβιάστηκε και απειλήθηκε σε καιρό ειρήνης όσο η Ελλάδα; Ποια άλλη χώρα υποχρεώθηκε να παραιτηθεί από την ασυλία δημόσιας περιουσίας για 99 χρόνια; Ποια άλλη χώρα είδε τις κυβερνήσεις της να γίνονται διαχειριστές εντολών και όχι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι;
Ποια άλλη χώρα θρήνησε σε ειρηνική περίοδο δεκάδες χιλιάδες αυτοκτονίες, περισσότερες από όσες έχει η Ουκρανία σε καιρό πολέμου; Και αν αυτό δεν είναι έγκλημα κατά ενός λαού, τότε τι είναι;
Η ΕΥΡΩΒΟΥΛΗ ΠΟΥ ΚΑΛΥΨΕ ΤΗN ΦΟΝ ΝΤΕΡ ΛΑΙΕΝ
Όλα αυτά θα ήταν ήδη αρκετά για να εξοργίσουν και τον πιο ήρεμο πολίτη αλλά η μεγαλύτερη προσβολή ήρθε με την ψηφοφορία για παραπομπή της Φον ντερ Λάιεν.
Υπήρχαν σοβαρές καταγγελίες, υπήρχαν στοιχεία που ζητούσαν διερεύνηση, υπήρχαν σκιές στη διαχείριση συμβολαίων δισεκατομμυρίων. Υπήρχε η ανάγκη για διαφάνεια.
Και τι έκανε η «δημοκρατική» Ευρωβουλή; Την προστάτεψε. Την κάλυψε. Απέρριψε την παραπομπή. Και οι Έλληνες ευρωβουλευτές; Το ίδιο.
Είτε από κομματική πειθαρχία, είτε από φόβο, είτε από ιδεολογική τύφλωση, δεν έχει σημασία. Σημασία έχει το αποτέλεσμα, δεν υπερασπίστηκαν τον λαό που τους εξέλεξε.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΞΕΚΑΘΑΡΟ
Η Ελλάδα δεν έχει φωνή στην Ε.Ε, η Ελλάδα δεν έχει εκπροσώπηση. Η Ελλάδα δεν έχει υπερασπιστές, μόνο εκτελεστές εντολών.
Κι έτσι, η Φον ντερ Λάιεν ζητάει από εμάς να πληρώσουμε για μια χώρα που δεν είναι μέλος, δεν δεσμεύεται από τους κανόνες της Ένωσης, δεν έχει περάσει καμία δημοσιονομική εξέταση, δεν υπέστη ποτέ την τιμωρητική λιτότητα που υπέστη η Ελλάδα. Και το χειρότερο;
Τώρα στηρίζουμε με τα χρήματά μας τον πόλεμο, ακόμη και τα ελλείμματα του προϋπολογισμού της. Αν αυτό δεν είναι εξευτελισμός, τότε τι είναι;
Αν αυτό δεν είναι περιφρόνηση προς έναν λαό, τότε τι είναι; Αν αυτό δεν είναι διάκριση μεταξύ κρατών-μελών πρώτης και δεύτερης κατηγορίας, τότε τι είναι;
ΤΟ ΤΕΛΙΚΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Η Ελλάδα πλήρωσε με αίμα κυριολεκτικά την ευρωπαϊκή «σωτηρία», αλλά η Ευρώπη δεν πλήρωσε ποτέ τίποτα για την Ελλάδα. Σήμερα, δίνει πακτωλούς χρημάτων σε τρίτους, ενώ για μας είχε μόνο μνημόνια, εκβιασμούς και ταπεινώσεις. Και η μεγαλύτερη ντροπή;
Οι Έλληνες ευρωβουλευτές δεν στάθηκαν στο ύψος της ιστορικής τους ευθύνης.
Οι προγραμματικές δηλώσεις της ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ το αναφέρουν ξεκάθαρα, θα ελεγχθούν οι πάντες και τα πάντα.
Ευρωβουλευτές που θα σέβονται τον όρκο τους και όχι τις κομματικές τους πλάτες, οφείλουν να ανοίξουν επιτέλους τους λογαριασμούς: πόσα χρήματα έχει καταβάλει η Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Πόσα γύρισαν πίσω; Και πού εξαφανίστηκαν τα υπόλοιπα;
Γιατί μόνο με έναν αμείλικτο έλεγχο μπορεί να προκύψει ένα αληθινά δίκαιο ισοζύγιο.
Γιατί η μεγαλύτερη απάτη δεν είναι μόνο οι αριθμοί· είναι η αφήγηση.
Παρουσιάζονται ως «ευρωπαϊκοί πόροι», παρότι πρόκειται για κεφάλαια που προέρχονται αποκλειστικά από τις εθνικές εισφορές.
Τα πληρώνουμε εμείς. Από τον ΦΠΑ, από τα τελωνεία, από την ίδια την οικονομική μας ανάσα.
Και για να μην κοροϊδευόμαστε: είμαστε το μοναδικό κράτος της ΕΕ που φορτώνεται ΦΠΑ 24% πάνω στο ΑΕΠ του.
Αυτή η ληστρική αναλογία σημαίνει ένα πράγμα:
Κάθε τέσσερα χρόνια, η Ελλάδα παραδίδει στην Ευρώπη έναν ολόκληρο χρόνο εθνικού πλούτου. Χωρίς αντίκρισμα. Χωρίς λογαριασμό. Χωρίς ντροπή.
Κι ενώ εμείς ματώνουμε, κάποιοι συνεχίζουν να πουλάνε το ίδιο παραμύθι:
ότι «μας τα δίνει η Ευρώπη».
